Tessa de Loo - Isabelle
Beeldschone filmster Isabelle Amable is vermist. Iedereen in het kleine dorpje wordt
ondervraagd, waaronder Jeanne Bitor. Het wordt snel duidelijk dat ze niet schuldig is, en
omdat ze zo lelijk is vindt men het niet prettig om naar haar te kijken wordt ze vrij snel
vrijgelaten van vermoedens. De enige die doorgaat met zoeken is Bernard Buffon, een
fanatieke fan van Isabelle en onderwijzer bij de dorpsschool.
Jeanne komt thuis van haar bezoek aan de politie en ze baalt dat ze haar plannen nu in een
halve dag moet doen. Jeanne maakt schilderijen van dingen die langzaam rotten/doodgaan.
Ze heeft al meerdere series gemaakt van dieren maar wil heel graag een serie maken over
de aftakeling van een mens. Ze geeft haar 2 pitbulls eten en gaat naar haar kelder waar
Isabelle zit op een bed van strobalen. Later blijkt dat ze Isabelle gevangen had genomen
met behulp van haar honden.
Bernard is nog steeds op zoek naar Isabelle. Jeanne is serveerster bij de lokale café en
Bernard begint een gesprek met haar over Isabelle. Zijn obsessie met Isabelle begon in zijn
kindertijd, toen zijn klasgenoten hem een keer in een ton geduwd hadden en hij gered werd
door Isabelle en haar vader. Hij werd erg veel gepest omdat hij dik was door een
aandoening aan zijn schildklier. Sindsdien gaat hij naar elke film waar Isabelle in zit, hij heeft
zelfs een plakboek met allerlei foto’s en krantenartikelen over haar.
In het begin is Isabelle erg aggresief en stribbelt veel tegen, maar naarmate ze magerder
wordt stopt ze hiermee en probeert iets anders. Ze probeert zoveel mogelijk Jeanne’s
vertrouwen te krijgen door met haar te praten over haar zogenaamde verleden (ze acteert
zonder dat Jeanne het weet). Jeanne komt er uiteindelijk achter dat de dingen die ze
vertelde leugens waren door een gesprek met Bernard in het café. Jeanne gaat naar huis en
ze is woedend. Nu is ze opeens niet meer vriendelijk en Isabelle krijgt geen eten meer.
Isabelle realiseert dat ze ergens achter is gekomen en besluit haarzelf (nep) op te hangen.
Als Jeanne dit ziet wordt ze kwaad en besluit spontaan om de schilderijen van Isabelle te
verbranden en weg te lopen, zonder haar honden. Bernard besluit om Jeanne te bezoeken
om verder te praten over Isabelle. Bij de ingang ziet ze haar schoenen en hij loopt naar
binnen om Isabelle opgehangen te vinden. Ze leeft uiteraard nog en hij helpt haar om veilig
naar beneden te komen en ze rennen uit het huis. Als ze verder zijn verteld Isabelle het hele
verhaal over wat er gebeurd is. Ze hoopte dat als Jeanne haar gevonden had dat ze de deur
open zou laten waardoor ze zou kunnen ontstnappen. Het plan faalde omdat een van de
honden de strobalen overeind had gegooid waardoor ze geen lucht meer kreeg. Als Bernard
achter Jeanne aan wil gaan stopt Isabelle hem, omdat ze volgens haar “al genoeg ellende
heeft meegemaakt”. Bernard stopt een beetje met zijn obsessie met Isabelle en zoekt nu
naar Jeanne. Hij draait heel vaak een symfonie die onafgemaakt is, een beetje zoals zijn
zoektocht naar haar.
Beeldschone filmster Isabelle Amable is vermist. Iedereen in het kleine dorpje wordt
ondervraagd, waaronder Jeanne Bitor. Het wordt snel duidelijk dat ze niet schuldig is, en
omdat ze zo lelijk is vindt men het niet prettig om naar haar te kijken wordt ze vrij snel
vrijgelaten van vermoedens. De enige die doorgaat met zoeken is Bernard Buffon, een
fanatieke fan van Isabelle en onderwijzer bij de dorpsschool.
Jeanne komt thuis van haar bezoek aan de politie en ze baalt dat ze haar plannen nu in een
halve dag moet doen. Jeanne maakt schilderijen van dingen die langzaam rotten/doodgaan.
Ze heeft al meerdere series gemaakt van dieren maar wil heel graag een serie maken over
de aftakeling van een mens. Ze geeft haar 2 pitbulls eten en gaat naar haar kelder waar
Isabelle zit op een bed van strobalen. Later blijkt dat ze Isabelle gevangen had genomen
met behulp van haar honden.
Bernard is nog steeds op zoek naar Isabelle. Jeanne is serveerster bij de lokale café en
Bernard begint een gesprek met haar over Isabelle. Zijn obsessie met Isabelle begon in zijn
kindertijd, toen zijn klasgenoten hem een keer in een ton geduwd hadden en hij gered werd
door Isabelle en haar vader. Hij werd erg veel gepest omdat hij dik was door een
aandoening aan zijn schildklier. Sindsdien gaat hij naar elke film waar Isabelle in zit, hij heeft
zelfs een plakboek met allerlei foto’s en krantenartikelen over haar.
In het begin is Isabelle erg aggresief en stribbelt veel tegen, maar naarmate ze magerder
wordt stopt ze hiermee en probeert iets anders. Ze probeert zoveel mogelijk Jeanne’s
vertrouwen te krijgen door met haar te praten over haar zogenaamde verleden (ze acteert
zonder dat Jeanne het weet). Jeanne komt er uiteindelijk achter dat de dingen die ze
vertelde leugens waren door een gesprek met Bernard in het café. Jeanne gaat naar huis en
ze is woedend. Nu is ze opeens niet meer vriendelijk en Isabelle krijgt geen eten meer.
Isabelle realiseert dat ze ergens achter is gekomen en besluit haarzelf (nep) op te hangen.
Als Jeanne dit ziet wordt ze kwaad en besluit spontaan om de schilderijen van Isabelle te
verbranden en weg te lopen, zonder haar honden. Bernard besluit om Jeanne te bezoeken
om verder te praten over Isabelle. Bij de ingang ziet ze haar schoenen en hij loopt naar
binnen om Isabelle opgehangen te vinden. Ze leeft uiteraard nog en hij helpt haar om veilig
naar beneden te komen en ze rennen uit het huis. Als ze verder zijn verteld Isabelle het hele
verhaal over wat er gebeurd is. Ze hoopte dat als Jeanne haar gevonden had dat ze de deur
open zou laten waardoor ze zou kunnen ontstnappen. Het plan faalde omdat een van de
honden de strobalen overeind had gegooid waardoor ze geen lucht meer kreeg. Als Bernard
achter Jeanne aan wil gaan stopt Isabelle hem, omdat ze volgens haar “al genoeg ellende
heeft meegemaakt”. Bernard stopt een beetje met zijn obsessie met Isabelle en zoekt nu
naar Jeanne. Hij draait heel vaak een symfonie die onafgemaakt is, een beetje zoals zijn
zoektocht naar haar.
