2022
Reflectie en ethiek
STAGE D3 WEST – CEREBROVASCULAIRE ZIEKTEN
INLEVERDATUM: 16-06-2022
1 AANTAL WOORDEN: 5.168 (MAX 5.500)
,INHOUD
Onderdeel A – reflectie ........................................................................................................................... 3
Casusbeschrijving ................................................................................................................................ 3
Betekenis geven .................................................................................................................................. 3
Onderzoeken ....................................................................................................................................... 4
Alternatieven formuleren.................................................................................................................... 5
Verandering ......................................................................................................................................... 6
Onderdeel B – ethiek ............................................................................................................................... 7
Oriëntatie ............................................................................................................................................ 7
Analyse ................................................................................................................................................ 8
Conclusie ........................................................................................................................................... 12
Onderdeel C – reflectie op de bijeenkomsten ...................................................................................... 14
Functioneren tijdens de bijeenkomsten ........................................................................................... 14
Sterke- en ontwikkelingspunten ....................................................................................................... 14
Betekenis van de bijeenkomsten ...................................................................................................... 14
Literatuurlijst ......................................................................................................................................... 15
Bijlage I – Extra reflectieverslag (Vijf G – methode) .............................................................................. 17
Bijlage II – Ingevuld feedbackformulier mentor .................................................................................... 18
2
, ONDERDEEL A – REFLECTIE
In dit hoofdstuk reflecteer ik op mijn eigen handelen bij een situatie die ik tijdens mijn stage op de
afdeling cerebrovasculaire ziekten heb meegemaakt. Daarbij gebruik ik de Reflectiewijzer van
Klinkhorst (2009).
CASUSBESCHRIJVING
Tijdens een avonddienst had ik de verantwoordelijkheid over vier patiënten. Voor mijn leerdoel van
die dienst wilde ik laten zien dat ik zelfstandig de zorg kon coördineren en verlenen. Aan het begin van
de dienst had ik me goed ingelezen in de patiënten en had ik op een rijtje welke taken ik zou moeten
uitvoeren. Ik had mijn collega om hulp gevraagd bij het delen van de medicatie, omdat ik dit zelf nog
niet mocht. Hij gaf aan dit voor mij te willen doen, maar vroeg mij hem eraan te helpen herinneren.
Het eerste uur verliep op schema en ik merkte dat ik alles onder controle had. Mijn planning werd
echter vrij snel overhoop gehaald toen de recovery belde dat mijn patiënt eerder opgehaald moest
worden. Samen met een collega haalden we de patiënt op. Bij terugkomst op de afdeling ging mijn
collega de medicatie delen en ik ging verder met mijn taken. De opgehaalde patiënt had na de operatie
meer zorg nodig dan verwacht, waardoor het uitvoeren van mijn taken langer duurde dan ik voorzien
had. Mijn collega vroeg me of ik de medicatie voor een van mijn patiënten zelf via de sonde wilde
geven en of ik daarna kwam avondeten. Ik gaf aan dat ik dit meteen zou doen en er daarna aan kwam.
Op datzelfde moment gaf een patiënt aan naar het toilet te moeten en een andere patiënt vroeg ook
om hulp. Na hen geholpen te hebben ben ik gaan eten. Tijdens het eten schoot mij ineens te binnen
dat ik de medicatie nog niet gegeven had via de sonde. Dit deelde ik met mijn collega en hij gaf aan dat
ik het nu nog wel kon geven. Ik baalde van mezelf en schaamde me voor mijn fout.
De rest van de dienst bleef ik achter de feiten aanlopen. Zo kwam ik maar niet toe aan het schrijven
van mijn rapportage en had ik onverwacht meer hulp nodig van collega’s dan verwacht. Zij waren zelf
ook erg druk en daardoor moest ik langer op hulp wachten. Ik merkte dat ik door de tijdsdruk gestrest
was en daardoor weinig kon onthouden. Ik vergat mijn collega te herinneren aan de medicatieronde
later op de avond, koppelde minder terug naar collega’s en had minder persoonlijke aandacht voor
mijn patiënten.
Aan het eind van de dienst vroeg ik mijn collega om feedback. Hij gaf aan dat hij het knap vond dat ik
zo rustig was gebleven tijdens de drukte van de dienst. Wel zei hij dat ik veel eerder om hulp had
mogen vragen en dat ik niet zoveel alleen had hoeven doen. Nu vroeg ik vaak op het allerlaatste
moment om hulp, waardoor mijn collega’s ook uitliep in hun eigen werk. Verder was het hem
opgevallen dat ik de prioriteiten niet scherp had. Het voorbeeld dat hij daarbij gaf was het vergeten
van de medicatie. Zo zei hij dat de medicatie eerst gegeven moet worden en dat daarna de bijzaken
aan de beurt zijn.
BETEKENIS GEVEN
Door deze situatie werd mij duidelijk dat mijn verantwoordelijkheidsgevoel en mijn perfectionisme me
soms in de weg zitten. Ik wil alles tot op de detail weten en goed doen en wil niks over het hoofd zien.
Als ik in een situatie zit waarin ik de tijd heb of waarin ik veel ervaring heb, dan leveren deze
eigenschappen me geen problemen op. Dan zorgen ze er juist voor dat ik mijn werk goed kan
uitvoeren. Echter wanneer ik in een situatie ben met weinig ervaring, als de situatie chaotisch is of als
er tijdsdruk is, dan kan ik het overzicht niet behouden en raak ik gestrest. Uiterlijk lijk ik rustig, maar in
mijn hoofd is het een grote chaos. Ik wil op dat moment mezelf niet laten kennen en wil het eerst zelf
proberen op te lossen. Als gevolg vraag ik pas om hulp wanneer het niet anders kan. Vervolgens merk
ik bij collega’s dat het te laat om hulp vragen tot irritatie leidt, wat het gevoel van falen versterkt.
3
Reflectie en ethiek
STAGE D3 WEST – CEREBROVASCULAIRE ZIEKTEN
INLEVERDATUM: 16-06-2022
1 AANTAL WOORDEN: 5.168 (MAX 5.500)
,INHOUD
Onderdeel A – reflectie ........................................................................................................................... 3
Casusbeschrijving ................................................................................................................................ 3
Betekenis geven .................................................................................................................................. 3
Onderzoeken ....................................................................................................................................... 4
Alternatieven formuleren.................................................................................................................... 5
Verandering ......................................................................................................................................... 6
Onderdeel B – ethiek ............................................................................................................................... 7
Oriëntatie ............................................................................................................................................ 7
Analyse ................................................................................................................................................ 8
Conclusie ........................................................................................................................................... 12
Onderdeel C – reflectie op de bijeenkomsten ...................................................................................... 14
Functioneren tijdens de bijeenkomsten ........................................................................................... 14
Sterke- en ontwikkelingspunten ....................................................................................................... 14
Betekenis van de bijeenkomsten ...................................................................................................... 14
Literatuurlijst ......................................................................................................................................... 15
Bijlage I – Extra reflectieverslag (Vijf G – methode) .............................................................................. 17
Bijlage II – Ingevuld feedbackformulier mentor .................................................................................... 18
2
, ONDERDEEL A – REFLECTIE
In dit hoofdstuk reflecteer ik op mijn eigen handelen bij een situatie die ik tijdens mijn stage op de
afdeling cerebrovasculaire ziekten heb meegemaakt. Daarbij gebruik ik de Reflectiewijzer van
Klinkhorst (2009).
CASUSBESCHRIJVING
Tijdens een avonddienst had ik de verantwoordelijkheid over vier patiënten. Voor mijn leerdoel van
die dienst wilde ik laten zien dat ik zelfstandig de zorg kon coördineren en verlenen. Aan het begin van
de dienst had ik me goed ingelezen in de patiënten en had ik op een rijtje welke taken ik zou moeten
uitvoeren. Ik had mijn collega om hulp gevraagd bij het delen van de medicatie, omdat ik dit zelf nog
niet mocht. Hij gaf aan dit voor mij te willen doen, maar vroeg mij hem eraan te helpen herinneren.
Het eerste uur verliep op schema en ik merkte dat ik alles onder controle had. Mijn planning werd
echter vrij snel overhoop gehaald toen de recovery belde dat mijn patiënt eerder opgehaald moest
worden. Samen met een collega haalden we de patiënt op. Bij terugkomst op de afdeling ging mijn
collega de medicatie delen en ik ging verder met mijn taken. De opgehaalde patiënt had na de operatie
meer zorg nodig dan verwacht, waardoor het uitvoeren van mijn taken langer duurde dan ik voorzien
had. Mijn collega vroeg me of ik de medicatie voor een van mijn patiënten zelf via de sonde wilde
geven en of ik daarna kwam avondeten. Ik gaf aan dat ik dit meteen zou doen en er daarna aan kwam.
Op datzelfde moment gaf een patiënt aan naar het toilet te moeten en een andere patiënt vroeg ook
om hulp. Na hen geholpen te hebben ben ik gaan eten. Tijdens het eten schoot mij ineens te binnen
dat ik de medicatie nog niet gegeven had via de sonde. Dit deelde ik met mijn collega en hij gaf aan dat
ik het nu nog wel kon geven. Ik baalde van mezelf en schaamde me voor mijn fout.
De rest van de dienst bleef ik achter de feiten aanlopen. Zo kwam ik maar niet toe aan het schrijven
van mijn rapportage en had ik onverwacht meer hulp nodig van collega’s dan verwacht. Zij waren zelf
ook erg druk en daardoor moest ik langer op hulp wachten. Ik merkte dat ik door de tijdsdruk gestrest
was en daardoor weinig kon onthouden. Ik vergat mijn collega te herinneren aan de medicatieronde
later op de avond, koppelde minder terug naar collega’s en had minder persoonlijke aandacht voor
mijn patiënten.
Aan het eind van de dienst vroeg ik mijn collega om feedback. Hij gaf aan dat hij het knap vond dat ik
zo rustig was gebleven tijdens de drukte van de dienst. Wel zei hij dat ik veel eerder om hulp had
mogen vragen en dat ik niet zoveel alleen had hoeven doen. Nu vroeg ik vaak op het allerlaatste
moment om hulp, waardoor mijn collega’s ook uitliep in hun eigen werk. Verder was het hem
opgevallen dat ik de prioriteiten niet scherp had. Het voorbeeld dat hij daarbij gaf was het vergeten
van de medicatie. Zo zei hij dat de medicatie eerst gegeven moet worden en dat daarna de bijzaken
aan de beurt zijn.
BETEKENIS GEVEN
Door deze situatie werd mij duidelijk dat mijn verantwoordelijkheidsgevoel en mijn perfectionisme me
soms in de weg zitten. Ik wil alles tot op de detail weten en goed doen en wil niks over het hoofd zien.
Als ik in een situatie zit waarin ik de tijd heb of waarin ik veel ervaring heb, dan leveren deze
eigenschappen me geen problemen op. Dan zorgen ze er juist voor dat ik mijn werk goed kan
uitvoeren. Echter wanneer ik in een situatie ben met weinig ervaring, als de situatie chaotisch is of als
er tijdsdruk is, dan kan ik het overzicht niet behouden en raak ik gestrest. Uiterlijk lijk ik rustig, maar in
mijn hoofd is het een grote chaos. Ik wil op dat moment mezelf niet laten kennen en wil het eerst zelf
proberen op te lossen. Als gevolg vraag ik pas om hulp wanneer het niet anders kan. Vervolgens merk
ik bij collega’s dat het te laat om hulp vragen tot irritatie leidt, wat het gevoel van falen versterkt.
3
