Reflectieverslag communicatievaardigheden.
Deel 1:
Essentiële communicatie vaardigheden :
1. Actief luisteren LSD.
2. Empathie.
3. Feedback geven/krijgen.
4. Reflecteren.
5. Duidelijke overdracht verbaal en non- verbaal.
- Het is belangrijk om goed naar de cliënt te luisteren, zodat er een heldere
beeldvorming ontstaat over wat de cliënt nodig heeft van de sociaal werker. Door
goed en aandachtig te luisteren naar de cliënt, voelt deze zich niet alleen gehoord,
maar ook serieus genomen. Ook is de LSD methode handig om jezelf te verzekeren,
dat je de cliënt goed hebt gehoord en/of begrepen hebt door tussentijds samen te
vatten wat je gehoord hebt en bij twijfel vragen te stellen en door te vragen.
- Inlevingsvermogen tonen, open minded zijn en begrip tonen voor gedrag wat buiten
je persoonlijk referentiekader valt zal een open dialoog bevorderen. Het is belangrijk
om empathie te tonen voor een cliënt met een hulpvraag, zonder de cliënt te ver-, en
of beoordelen.
- Het geven en krijgen van feedback is belangrijk voor zowel de cliënt als de sociaal
werker. Er wordt duidelijk hoe men overkomt op de ander en of men de aangeboden
handvatten op de juiste manier heeft aangeboden. De intentie die men heeft kan
goed bedoeld zijn, maar de ontvangst hiervan totaal de plank mis slaan. Ook is
feedback geven/krijgen van belang, als men bepaalde handelingen in de toekomst
zou kunnen wijzigen, of om persoonlijke valkuilen te herkennen en/of vermijden.
- Het duidelijk, helder, en begrijpbaar communiceren van de sociaal werker (zowel
verbaal gelijk non- verbaal) t.o.v. de cliënt, zorgt ervoor dat cliënt zich vooropgesteld
gehoord en begrepen voelt. Daarnaast zorgt het voor een realistische blik op de
stand van zaken en wat er tot de mogelijkheden behoort voor zowel cliënt als sociaal
werker. Het gezamenlijk opstellen van een plan van aanpak om de gestelde
doelstellingen te bereiken wordt op deze manier vereenvoudigd en is voor alle
betrokkenen helder.
, Het proces ziet er als volgt uit o.b.v. mijn gekozen communicatieve vaardigheden:
Essentiële communicatie vaardigheden :
Actief luisteren:
Cliënt geeft aan last te hebben van het niet goed kunnen lezen en schrijven en hoe
dit zijn/haar leven negatief beïnvloedt op dagelijkse basis.
Tijdens het gesprek is het voor cliënt moeilijk om hoofd- en bijzaken van elkaar te
scheiden en dwaalt vaak af terwijl hij zijn verhaal doet.
Om er zeker van te zijn dat de sociaal werker heeft begrepen wat de cliënt bedoelt,
vat de sociaal werker gedurende het gesprek even samen wat er tot dusver is verteld
door de cliënt en laat de sociaal werker merken dat hij aandachtig luistert ("Dus als
ik het goed begrijp bedoelt u..").
Bij eventuele onduidelijkheden vraagt de sociaal werker door ("Zou u wat meer
kunnen vertellen over..").
Empathie:
De cliënt geeft aan dat hij zijn eigen kinderen nooit voorgelezen heeft, omdat hij
brood op de plank bracht, terwijl zijn vrouw het huishouden en de opvoeding van de
kinderen voor haar rekening nam.
Door deze traditionele rolverdeling was zijn laaggeletterdheid nooit een groot
probleem voor hem aangezien hij dit soort zaken (het lezen van brieven e.d.) aan zijn
vrouw overliet.
Nu zijn echtgenote een half jaar geleden overleden is heeft hij dit vangnet niet meer
en blijft de post ongeopend op tafel liggen.
De stap om hulp te zoeken is gekomen door de geboorte van zijn eerste kleinkind,
die hij graag zou willen voorlezen. Tevens geeft hij aan dat hij het vervelend vindt om
niet te begrijpen wat er in zijn post staat en om hier zijn omgeving mee lastig te
vallen. De sociaal werker toont begrip en laat op een vriendelijke manier blijken dat
hij de situatie van cliënt begrijpt, laat hem weten dat hij niet de enige is met dit
probleem en stelt hem gerust door de mogelijkheden met hem te bespreken.
Feedback/reflecteren:
Cliënt geeft aan dat hij de bijeenkomsten in het buurthuis als wisselend ervaart.
Enerzijds heeft hij er baat bij gehad om te ervaren dat hij niet de enige is met deze
problematiek. Dit gaf hem een goed gevoel en maakt hem gemotiveerd.
Anderzijds cliënt aan zich niet zelfverzekerd genoeg te voelen in grote groepen.
De sociaal werker reflecteert naar zijn eigen handelen en komt tot de conclusie dat hij zich
slechts gefocust heeft op de laaggeletterdheid van cliënt echter niet op het recentelijk
overlijden van cliënt zijn echtgenote.
Deel 1:
Essentiële communicatie vaardigheden :
1. Actief luisteren LSD.
2. Empathie.
3. Feedback geven/krijgen.
4. Reflecteren.
5. Duidelijke overdracht verbaal en non- verbaal.
- Het is belangrijk om goed naar de cliënt te luisteren, zodat er een heldere
beeldvorming ontstaat over wat de cliënt nodig heeft van de sociaal werker. Door
goed en aandachtig te luisteren naar de cliënt, voelt deze zich niet alleen gehoord,
maar ook serieus genomen. Ook is de LSD methode handig om jezelf te verzekeren,
dat je de cliënt goed hebt gehoord en/of begrepen hebt door tussentijds samen te
vatten wat je gehoord hebt en bij twijfel vragen te stellen en door te vragen.
- Inlevingsvermogen tonen, open minded zijn en begrip tonen voor gedrag wat buiten
je persoonlijk referentiekader valt zal een open dialoog bevorderen. Het is belangrijk
om empathie te tonen voor een cliënt met een hulpvraag, zonder de cliënt te ver-, en
of beoordelen.
- Het geven en krijgen van feedback is belangrijk voor zowel de cliënt als de sociaal
werker. Er wordt duidelijk hoe men overkomt op de ander en of men de aangeboden
handvatten op de juiste manier heeft aangeboden. De intentie die men heeft kan
goed bedoeld zijn, maar de ontvangst hiervan totaal de plank mis slaan. Ook is
feedback geven/krijgen van belang, als men bepaalde handelingen in de toekomst
zou kunnen wijzigen, of om persoonlijke valkuilen te herkennen en/of vermijden.
- Het duidelijk, helder, en begrijpbaar communiceren van de sociaal werker (zowel
verbaal gelijk non- verbaal) t.o.v. de cliënt, zorgt ervoor dat cliënt zich vooropgesteld
gehoord en begrepen voelt. Daarnaast zorgt het voor een realistische blik op de
stand van zaken en wat er tot de mogelijkheden behoort voor zowel cliënt als sociaal
werker. Het gezamenlijk opstellen van een plan van aanpak om de gestelde
doelstellingen te bereiken wordt op deze manier vereenvoudigd en is voor alle
betrokkenen helder.
, Het proces ziet er als volgt uit o.b.v. mijn gekozen communicatieve vaardigheden:
Essentiële communicatie vaardigheden :
Actief luisteren:
Cliënt geeft aan last te hebben van het niet goed kunnen lezen en schrijven en hoe
dit zijn/haar leven negatief beïnvloedt op dagelijkse basis.
Tijdens het gesprek is het voor cliënt moeilijk om hoofd- en bijzaken van elkaar te
scheiden en dwaalt vaak af terwijl hij zijn verhaal doet.
Om er zeker van te zijn dat de sociaal werker heeft begrepen wat de cliënt bedoelt,
vat de sociaal werker gedurende het gesprek even samen wat er tot dusver is verteld
door de cliënt en laat de sociaal werker merken dat hij aandachtig luistert ("Dus als
ik het goed begrijp bedoelt u..").
Bij eventuele onduidelijkheden vraagt de sociaal werker door ("Zou u wat meer
kunnen vertellen over..").
Empathie:
De cliënt geeft aan dat hij zijn eigen kinderen nooit voorgelezen heeft, omdat hij
brood op de plank bracht, terwijl zijn vrouw het huishouden en de opvoeding van de
kinderen voor haar rekening nam.
Door deze traditionele rolverdeling was zijn laaggeletterdheid nooit een groot
probleem voor hem aangezien hij dit soort zaken (het lezen van brieven e.d.) aan zijn
vrouw overliet.
Nu zijn echtgenote een half jaar geleden overleden is heeft hij dit vangnet niet meer
en blijft de post ongeopend op tafel liggen.
De stap om hulp te zoeken is gekomen door de geboorte van zijn eerste kleinkind,
die hij graag zou willen voorlezen. Tevens geeft hij aan dat hij het vervelend vindt om
niet te begrijpen wat er in zijn post staat en om hier zijn omgeving mee lastig te
vallen. De sociaal werker toont begrip en laat op een vriendelijke manier blijken dat
hij de situatie van cliënt begrijpt, laat hem weten dat hij niet de enige is met dit
probleem en stelt hem gerust door de mogelijkheden met hem te bespreken.
Feedback/reflecteren:
Cliënt geeft aan dat hij de bijeenkomsten in het buurthuis als wisselend ervaart.
Enerzijds heeft hij er baat bij gehad om te ervaren dat hij niet de enige is met deze
problematiek. Dit gaf hem een goed gevoel en maakt hem gemotiveerd.
Anderzijds cliënt aan zich niet zelfverzekerd genoeg te voelen in grote groepen.
De sociaal werker reflecteert naar zijn eigen handelen en komt tot de conclusie dat hij zich
slechts gefocust heeft op de laaggeletterdheid van cliënt echter niet op het recentelijk
overlijden van cliënt zijn echtgenote.
