7 INTERPERSOONLIJKE COMMUNICATIE
7.1 Het interpersoonlijke communicatieproces
Interpersoonlijke communicatie is een uitwisseling van informatie tussen twee of meer mensen. Het
is ook een onderzoeksgebied dat probeert te begrijpen hoe mensen verbale en non-verbale signalen
gebruiken om een aantal persoonlijke en relationele doelen te bereiken.
Schema: Versturen
van signaal Ontvangen
signaal
zender coderen kanaal decoderen ontvanger
boodschap
boodschap
ruis
Elke ontvanger kan op zijn beurt zender worden. We spreken in dat geval van feedback.
Elke communicatie tussen twee of meerdere personen wordt beïnvloed door de context waarbinnen
de communicatie zich voordoet. Onder ‘context’ verstaan de omstandigheden of omgeving. Die kan
van sociale, materiële of historische aard zijn. Zo communiceren leerkrachten en leerlingen vandaag
op een andere manier dan een eeuw geleden.
BV:
Ik praat anders met mijn vrienden dan mijn ouders.
In elk onderdeel van het communicatieproces kunnen er problemen optreden, waardoor de
communicatie niet kan verlopen zoals ze bedoeld is. We spreken dan over een ruis.
Soorten ruis:
Fysieke ruis: In de communicatiewetenschappen wordt onder ruis elke storende factor verstaan die
op om het even welk moment in het communicatieproces optreedt. Communicatiewetenschapper
Joseph DeVito onderscheidde in 2011, 4 verschillende soorten ruis op basis van de oorsprong:
fysieke, fysiologisch, psychologisch en semantische ruis.
Fysieke ruis: Fysieke ruis omvalt alle signalen van buitenaf die het gesprek, luisteren of kijken
bemoeilijken.
Fysiologische ruis: Met fysiologisch ruis bedoelen we lichamelijke beperkingen bij de zender of de
ontvanger die het communiceren moeilijker maakt.
Psychologische ruis: Psychologische ruis omvat de vooroordelen en stereotiepe opvattingen die de
communicatie belemmeren.
Semantische ruis: Semantische ruis ontstaat als er verschillende codes gehanteerd worden door
betrokken partijen. Het kan bijvoorbeeld gaan om een taal die niet alle partijen beheersen. Maar ook
het gebruik van specifieke jargon bemoeilijkt de communicatie. Semantische ruis komt ook voor
wanneer analfabeet geconfronteerd worden met een tekst.
7.1 Het interpersoonlijke communicatieproces
Interpersoonlijke communicatie is een uitwisseling van informatie tussen twee of meer mensen. Het
is ook een onderzoeksgebied dat probeert te begrijpen hoe mensen verbale en non-verbale signalen
gebruiken om een aantal persoonlijke en relationele doelen te bereiken.
Schema: Versturen
van signaal Ontvangen
signaal
zender coderen kanaal decoderen ontvanger
boodschap
boodschap
ruis
Elke ontvanger kan op zijn beurt zender worden. We spreken in dat geval van feedback.
Elke communicatie tussen twee of meerdere personen wordt beïnvloed door de context waarbinnen
de communicatie zich voordoet. Onder ‘context’ verstaan de omstandigheden of omgeving. Die kan
van sociale, materiële of historische aard zijn. Zo communiceren leerkrachten en leerlingen vandaag
op een andere manier dan een eeuw geleden.
BV:
Ik praat anders met mijn vrienden dan mijn ouders.
In elk onderdeel van het communicatieproces kunnen er problemen optreden, waardoor de
communicatie niet kan verlopen zoals ze bedoeld is. We spreken dan over een ruis.
Soorten ruis:
Fysieke ruis: In de communicatiewetenschappen wordt onder ruis elke storende factor verstaan die
op om het even welk moment in het communicatieproces optreedt. Communicatiewetenschapper
Joseph DeVito onderscheidde in 2011, 4 verschillende soorten ruis op basis van de oorsprong:
fysieke, fysiologisch, psychologisch en semantische ruis.
Fysieke ruis: Fysieke ruis omvalt alle signalen van buitenaf die het gesprek, luisteren of kijken
bemoeilijken.
Fysiologische ruis: Met fysiologisch ruis bedoelen we lichamelijke beperkingen bij de zender of de
ontvanger die het communiceren moeilijker maakt.
Psychologische ruis: Psychologische ruis omvat de vooroordelen en stereotiepe opvattingen die de
communicatie belemmeren.
Semantische ruis: Semantische ruis ontstaat als er verschillende codes gehanteerd worden door
betrokken partijen. Het kan bijvoorbeeld gaan om een taal die niet alle partijen beheersen. Maar ook
het gebruik van specifieke jargon bemoeilijkt de communicatie. Semantische ruis komt ook voor
wanneer analfabeet geconfronteerd worden met een tekst.
