Samenvatting pathologie 2
H1: Pneumologie
De meest voorkomende symptomen bij luchtwegaandoeningen zijn:
- Wheezing = een piepende of fluitende ademhaling
- Dyspneu = kortademigheid
- Tachypneu = versnelde ademhaling
- Hoesten droog hoesten
Productief hoesten: ophoesten van slijmen
Hemoptoë: ophoesten van bloed
- Cyanose = blauwe verkleuring van de huid en de slijmvliezen
- Secreten = slijmen
- Dysfonie = heesheid, als gevolg van een ontsteking of irritatie t.h.v. de larynx (strottenhoofd)
en/of stembanden
- Algemene symptomen: koorts, vermoeidheid, pijn, …
De diagnose
De diagnose voor aandoeningen van de luchtwegen kunnen op allerlei manieren worden gesteld:
Auscultatie
= Het luisteren van ademgeruis met een stethoscoop. Hoor je geen of minder geruis dan is er
sprake van een ziekte.
Spirometrie
= Een onderzoek om de longfunctie te bepalen, dit wordt gedaan a.d.h.v. de vitale capaciteit
en dat is de hoeveelheid lucht bij het maximaal in- en uitademen. Het normaal longvolume
bedraagt ongeveer 6000ml met als referentiewaarde voor de vitale capaciteit 3700-5700ml.
De expiratoire éénsecondewaarde = het uitblazen van een volume in 1 seconde.
Piekstroom
= De maximale snelheid van de uitademing, wordt vaak gebruikt ter controle bij
longaandoeningen en dit kan thuis gebruikt worden.
Oximeter
= Meet de kleur van het bloed a.d.h.v. zuurstofsaturatie, een normale saturatie bedraagt 95-
100%. Er wordt gemeten t.h.v. een vingertop of oorlel en het zuurstofrijk bloed verkleurt dan
rood en het zuurstofarm bloed kleurt blauw-paars.
Bloedwaarden
= De referentiewaarden voor de zuurstofspanning zijn tussen 80-100mmHg en voor de
kooldioxidespanning tussen 35-45mmHg. Bij waarden hoger of lager is er sprake van een
ziekte.
Sputumonderzoek
= Dit wordt gebruikt om longaandoeningen op te sporen.
Beeldvormend onderzoek
= Dit zijn CT-scans of MRI-scans
1
,Enkele begrippen:
Tonsillitis Een ontsteking van de keelamandelen. Hierbij heeft men een pijnlijke keel
en vergrote amandelen met witte of gele vlekjes. Indien nodig kan men
een tonsillectomie toepassen waarbij men de amandelen verwijdert.
Pharyngitis Een ontsteking van de keelholte waarbij men keelpijn, opgezette
lymfeklieren in de hals en pijn bij het slikken heeft. Als behandeling krijgt
men pijnstillers en moet men veel drinken.
Laryngitis Een ontsteking van het strottenhoofd met als symptomen heesheid en
stemverlies, dit geneest zichzelf.
Neuspoliepen Dit zijn goedaardige gezwellen van het slijmvlies in de neus of de bijholten.
Pleuritis Dit is een ontsteking van de pleura met kenmerkend een scherpe pijn in de
borst.
Pneumothorax Dit is een klaplong waarbij er lucht of gas in de pleuraholte is gekomen, dit
zorgt voor een toename van de druk waardoor de longen samenvallen.
Atelectase Het samenvallen van de longen, hierbij is er een afsluiting van de bronchus
door een slijmprop en druk op de thorax.
Longembolie Afsluiting van 1 of meer slagaders.
Asbestose Een ontsteking van de longen met fibrose ten gevolgen van het inademen
van asbest waardoor de longcapaciteit afneemt, dit leidt tot pneumocioses
oftewel stoflongen.
Longemfyseem Dit is een chronische, progressieve obstructieve aandoening van de longen
waarbij de wanden van de longblaasjes zijn beschadigd en deze vallen dan
samen tot grotere ruimten. Het lucht in de longen wordt onvoldoende
ververst en dit is onomkeerbaar.
COPD: Chronic Obstructive Pulmonary Disease
= Een chronische aandoening van de onderste luchtwegen, vanaf de bronchiën dat leidt tot een
stoornis met de gasuitwisseling. Het bestaat uit 2 ziekten namelijk:
Chronische bronchitis
= Een ontsteking van de bronchiën en dan zijn de bronchiën gezwollen en zien de slijmvliezen
rood. Als een patiënt periodes heeft van hoesten en slijmen gedurende minstens 3 maanden
en dat 2 opeenvolgende jaren dan spreekt men van chronische bronchitis. Dit leidt tot:
- Obstructie van de luchtwegen
- Hypoxie: onvoldoende zuurstofvoorziening van de weefsels
- Bacteriële infecties
- Necrose (littekenvorming) en fibrose (beschadiging) van het longweefsel
Longemfyseem
= Een invaliderende (niet te genezen) pathologie met destructie van het longweefsel waarbij
de wand van de longblaasjes is beschadigd en de longblaasjes dan zullen samensmelten
waardoor er grotere holten ontstaan en de oppervlakte van de gasuitwisseling daalt. Ook de
elasticiteit van de longen gaat verloren, er is een moeilijke uitademing en er treedt ‘air trap’
op d.w.z. dat CO2 gevangen zit in de longen. Dit alles leidt dan tot:
- Langdurig hoesten
- Kortademigheid en vermoeidheid
- Cyanose: blauwzucht
- Trommelstokvingers
- Perifeer oedeem leidt tot hartfalen
2
, Korte samenvatting: !!!
COPD wordt ingedeeld op basis van de GOLD-richtlijnen in 4 klassen:
De GOLD-richtlijnen onderscheiden de ernst van COPD a.d.h.v. het geforceerd uitademingsvolume in
1 seconde en deze worden eerst gebruikt!
Je hebt nog een andere classificatie en dat is het GOLD ABCD:
Het GOLD ABCD geeft richtlijnen voor de diagnose en behandeling en wordt ingedeeld op basis van
de symptomen en hoeveel exacerbaties (verergeringen) er optreden. Deze richtlijnen gebruik je na
de GOLD 1234
3
H1: Pneumologie
De meest voorkomende symptomen bij luchtwegaandoeningen zijn:
- Wheezing = een piepende of fluitende ademhaling
- Dyspneu = kortademigheid
- Tachypneu = versnelde ademhaling
- Hoesten droog hoesten
Productief hoesten: ophoesten van slijmen
Hemoptoë: ophoesten van bloed
- Cyanose = blauwe verkleuring van de huid en de slijmvliezen
- Secreten = slijmen
- Dysfonie = heesheid, als gevolg van een ontsteking of irritatie t.h.v. de larynx (strottenhoofd)
en/of stembanden
- Algemene symptomen: koorts, vermoeidheid, pijn, …
De diagnose
De diagnose voor aandoeningen van de luchtwegen kunnen op allerlei manieren worden gesteld:
Auscultatie
= Het luisteren van ademgeruis met een stethoscoop. Hoor je geen of minder geruis dan is er
sprake van een ziekte.
Spirometrie
= Een onderzoek om de longfunctie te bepalen, dit wordt gedaan a.d.h.v. de vitale capaciteit
en dat is de hoeveelheid lucht bij het maximaal in- en uitademen. Het normaal longvolume
bedraagt ongeveer 6000ml met als referentiewaarde voor de vitale capaciteit 3700-5700ml.
De expiratoire éénsecondewaarde = het uitblazen van een volume in 1 seconde.
Piekstroom
= De maximale snelheid van de uitademing, wordt vaak gebruikt ter controle bij
longaandoeningen en dit kan thuis gebruikt worden.
Oximeter
= Meet de kleur van het bloed a.d.h.v. zuurstofsaturatie, een normale saturatie bedraagt 95-
100%. Er wordt gemeten t.h.v. een vingertop of oorlel en het zuurstofrijk bloed verkleurt dan
rood en het zuurstofarm bloed kleurt blauw-paars.
Bloedwaarden
= De referentiewaarden voor de zuurstofspanning zijn tussen 80-100mmHg en voor de
kooldioxidespanning tussen 35-45mmHg. Bij waarden hoger of lager is er sprake van een
ziekte.
Sputumonderzoek
= Dit wordt gebruikt om longaandoeningen op te sporen.
Beeldvormend onderzoek
= Dit zijn CT-scans of MRI-scans
1
,Enkele begrippen:
Tonsillitis Een ontsteking van de keelamandelen. Hierbij heeft men een pijnlijke keel
en vergrote amandelen met witte of gele vlekjes. Indien nodig kan men
een tonsillectomie toepassen waarbij men de amandelen verwijdert.
Pharyngitis Een ontsteking van de keelholte waarbij men keelpijn, opgezette
lymfeklieren in de hals en pijn bij het slikken heeft. Als behandeling krijgt
men pijnstillers en moet men veel drinken.
Laryngitis Een ontsteking van het strottenhoofd met als symptomen heesheid en
stemverlies, dit geneest zichzelf.
Neuspoliepen Dit zijn goedaardige gezwellen van het slijmvlies in de neus of de bijholten.
Pleuritis Dit is een ontsteking van de pleura met kenmerkend een scherpe pijn in de
borst.
Pneumothorax Dit is een klaplong waarbij er lucht of gas in de pleuraholte is gekomen, dit
zorgt voor een toename van de druk waardoor de longen samenvallen.
Atelectase Het samenvallen van de longen, hierbij is er een afsluiting van de bronchus
door een slijmprop en druk op de thorax.
Longembolie Afsluiting van 1 of meer slagaders.
Asbestose Een ontsteking van de longen met fibrose ten gevolgen van het inademen
van asbest waardoor de longcapaciteit afneemt, dit leidt tot pneumocioses
oftewel stoflongen.
Longemfyseem Dit is een chronische, progressieve obstructieve aandoening van de longen
waarbij de wanden van de longblaasjes zijn beschadigd en deze vallen dan
samen tot grotere ruimten. Het lucht in de longen wordt onvoldoende
ververst en dit is onomkeerbaar.
COPD: Chronic Obstructive Pulmonary Disease
= Een chronische aandoening van de onderste luchtwegen, vanaf de bronchiën dat leidt tot een
stoornis met de gasuitwisseling. Het bestaat uit 2 ziekten namelijk:
Chronische bronchitis
= Een ontsteking van de bronchiën en dan zijn de bronchiën gezwollen en zien de slijmvliezen
rood. Als een patiënt periodes heeft van hoesten en slijmen gedurende minstens 3 maanden
en dat 2 opeenvolgende jaren dan spreekt men van chronische bronchitis. Dit leidt tot:
- Obstructie van de luchtwegen
- Hypoxie: onvoldoende zuurstofvoorziening van de weefsels
- Bacteriële infecties
- Necrose (littekenvorming) en fibrose (beschadiging) van het longweefsel
Longemfyseem
= Een invaliderende (niet te genezen) pathologie met destructie van het longweefsel waarbij
de wand van de longblaasjes is beschadigd en de longblaasjes dan zullen samensmelten
waardoor er grotere holten ontstaan en de oppervlakte van de gasuitwisseling daalt. Ook de
elasticiteit van de longen gaat verloren, er is een moeilijke uitademing en er treedt ‘air trap’
op d.w.z. dat CO2 gevangen zit in de longen. Dit alles leidt dan tot:
- Langdurig hoesten
- Kortademigheid en vermoeidheid
- Cyanose: blauwzucht
- Trommelstokvingers
- Perifeer oedeem leidt tot hartfalen
2
, Korte samenvatting: !!!
COPD wordt ingedeeld op basis van de GOLD-richtlijnen in 4 klassen:
De GOLD-richtlijnen onderscheiden de ernst van COPD a.d.h.v. het geforceerd uitademingsvolume in
1 seconde en deze worden eerst gebruikt!
Je hebt nog een andere classificatie en dat is het GOLD ABCD:
Het GOLD ABCD geeft richtlijnen voor de diagnose en behandeling en wordt ingedeeld op basis van
de symptomen en hoeveel exacerbaties (verergeringen) er optreden. Deze richtlijnen gebruik je na
de GOLD 1234
3
