RKG
3.1. doelen van levensbeschouwelijk leren
3.1.1. de definitie van levensbeschouwelijk leren
levensbeschouwing jouw persoonlijke kijk op het leven
(kleine letter)
Levensbeschouwing Een samenhangend geheel van verhalen , ideeën, bronnen, rituelen die
(grote letter) een
antwoord vormen op levensvragen. Gedeelde opvattingen.
Levensbeschouwelijk Richt zicht op identiteitsontwikkeling van de lerlingen door hen in
onderwijs aanraking te brengen met levensbeschouwelijke en niet-
levensbeschouwelijke bronnen.
Deze bronnen bieden een visie op het leven, op samenleven en op de
wereld.
Levensbeschouwing is altijd in ontwikkeling. = proces van voortdurende cyclus
Persoonlijke betekenis ontdekken dialoog persoonlijke betekenis bijstellen dialoog
3.1.2. wat is betekenis geven?
= proces is bij iedereen anders = Betekenisgeven = persoonlijk gekleurd = subjectief
= de interpretatie van de interactie tussen jou en iets binnen jou
Betekenis geven Wijze waarop wat er van buiten (voor ied hetzelfde) op jou
afkomt, bij jou binnenkomt (voor iedereen anders) en welke
waarde je hieraan toekent. Proces van betekenisgeven geeft
vorm aan je eigen levensbeschouwing
Context waarin je opgroeit beïnvloed je betekenisgeving
Ontwikkeling van je levensbeschouwing = dynamisch proces die blijft doorgaan.
3.1.3. 3 doelen van levensbeschouwelijk leren
o persoonlijke betekenis ontdekken
proces van persoonlijk betekenis geven bewust maken = ontwikkelen levensbeschouwelijke
identiteit
omgaan met levensvragen
o Omgaan met de (levensbeschouwelijke) verschillen
Leren dat iedereen op zijn manier naar de wereld kijkt
Er is geen goede of foute manier van interpreteren
Kids leren met nieuwsgierigheid en respect naar de ander kijken
Ontstaan van verbinding tussen lln
, o Wereldwijsheid ontwikkelen
Welke plaats in de wereld wil jij? Hoe wil je in de wereld staan?
Wijsheid =/= kennis
= oriëntatie hoe jij je verhoudt tot de wereld
3.3. levensbeschouwelijk leren is: verhalen vertellen
3.3.1. de narratieve benadering van levensbeschouwing
Verhalen en de vertellende manier op 2 manieren belangrijk :
- We zien identiteit, je persoonlijke levensbeschouwing als een ‘verhaal’
- We zien verhalen als belangrijk communicatiemiddel voor levensbeschouwelijk leren
Je levensbeschouwing zien als:
- Verhaal: die je je hele leven doorvertelt
- Werkwoord: ontwikkeling
3.3.2. ruimte voor eigen interpretatie tussen verteller en luisteraar
Een verhalende manier van uitdrukken is niet letterlijk of feitelijk, en de ontvanger van een
verhalende boodschap (luisteraar of lezer) hoort ook niet de feiten, maar geeft op zijn eigen
subjectieve manier betekenis
Vertellen van een verhaal Ontvangen van een verhaal
- Selectie uit de feiten - Selectief in wat hij/zij hoort/leest
- Laat weg of vertelt kort wat hij niet - Kan zich meer/minder identificeren
belangrijk vindt met de personages in het verhaal. =
- Beelden en details om kracht bij te bepaald perspectief
zetten - Vult verhaal met eigen verbeeldingen
- Woordkeuze, woordaccenten, stijl om - Wordt beïnvloed door woordkeuze,
gevoel uit te drukken woordaccenten, stijl, gevoel, … van
- Details en beschrijvingen verplaatsen verteller
in personages
= gekleurde weergave van WKH (maakt het
leuk om naar te luisteren)
Tussen verteller en luisteraar, constant en subtiel proces van betekenis geven, interpreteren,
kleuren en duiden
= SUBJECTIEVE COMMUNICATIE
Niet bij gebruiskaanwijzing, handboeken, instructie, of natuurwetenschappelijke
beschrijvingen van de WKH
Verhalen (kleine letter) Gekleurde vertellingen, waarin de verteller uitdrukt hoe hij
betekenis aan iets geeft. Door de manier waarop en wat hij
vertelt. Een verhaal biedt de ruimte voor verschillende
interpretaties e, geeft de luisteraar de mogelijkheid om zelf
betekenis te geven.
3.1. doelen van levensbeschouwelijk leren
3.1.1. de definitie van levensbeschouwelijk leren
levensbeschouwing jouw persoonlijke kijk op het leven
(kleine letter)
Levensbeschouwing Een samenhangend geheel van verhalen , ideeën, bronnen, rituelen die
(grote letter) een
antwoord vormen op levensvragen. Gedeelde opvattingen.
Levensbeschouwelijk Richt zicht op identiteitsontwikkeling van de lerlingen door hen in
onderwijs aanraking te brengen met levensbeschouwelijke en niet-
levensbeschouwelijke bronnen.
Deze bronnen bieden een visie op het leven, op samenleven en op de
wereld.
Levensbeschouwing is altijd in ontwikkeling. = proces van voortdurende cyclus
Persoonlijke betekenis ontdekken dialoog persoonlijke betekenis bijstellen dialoog
3.1.2. wat is betekenis geven?
= proces is bij iedereen anders = Betekenisgeven = persoonlijk gekleurd = subjectief
= de interpretatie van de interactie tussen jou en iets binnen jou
Betekenis geven Wijze waarop wat er van buiten (voor ied hetzelfde) op jou
afkomt, bij jou binnenkomt (voor iedereen anders) en welke
waarde je hieraan toekent. Proces van betekenisgeven geeft
vorm aan je eigen levensbeschouwing
Context waarin je opgroeit beïnvloed je betekenisgeving
Ontwikkeling van je levensbeschouwing = dynamisch proces die blijft doorgaan.
3.1.3. 3 doelen van levensbeschouwelijk leren
o persoonlijke betekenis ontdekken
proces van persoonlijk betekenis geven bewust maken = ontwikkelen levensbeschouwelijke
identiteit
omgaan met levensvragen
o Omgaan met de (levensbeschouwelijke) verschillen
Leren dat iedereen op zijn manier naar de wereld kijkt
Er is geen goede of foute manier van interpreteren
Kids leren met nieuwsgierigheid en respect naar de ander kijken
Ontstaan van verbinding tussen lln
, o Wereldwijsheid ontwikkelen
Welke plaats in de wereld wil jij? Hoe wil je in de wereld staan?
Wijsheid =/= kennis
= oriëntatie hoe jij je verhoudt tot de wereld
3.3. levensbeschouwelijk leren is: verhalen vertellen
3.3.1. de narratieve benadering van levensbeschouwing
Verhalen en de vertellende manier op 2 manieren belangrijk :
- We zien identiteit, je persoonlijke levensbeschouwing als een ‘verhaal’
- We zien verhalen als belangrijk communicatiemiddel voor levensbeschouwelijk leren
Je levensbeschouwing zien als:
- Verhaal: die je je hele leven doorvertelt
- Werkwoord: ontwikkeling
3.3.2. ruimte voor eigen interpretatie tussen verteller en luisteraar
Een verhalende manier van uitdrukken is niet letterlijk of feitelijk, en de ontvanger van een
verhalende boodschap (luisteraar of lezer) hoort ook niet de feiten, maar geeft op zijn eigen
subjectieve manier betekenis
Vertellen van een verhaal Ontvangen van een verhaal
- Selectie uit de feiten - Selectief in wat hij/zij hoort/leest
- Laat weg of vertelt kort wat hij niet - Kan zich meer/minder identificeren
belangrijk vindt met de personages in het verhaal. =
- Beelden en details om kracht bij te bepaald perspectief
zetten - Vult verhaal met eigen verbeeldingen
- Woordkeuze, woordaccenten, stijl om - Wordt beïnvloed door woordkeuze,
gevoel uit te drukken woordaccenten, stijl, gevoel, … van
- Details en beschrijvingen verplaatsen verteller
in personages
= gekleurde weergave van WKH (maakt het
leuk om naar te luisteren)
Tussen verteller en luisteraar, constant en subtiel proces van betekenis geven, interpreteren,
kleuren en duiden
= SUBJECTIEVE COMMUNICATIE
Niet bij gebruiskaanwijzing, handboeken, instructie, of natuurwetenschappelijke
beschrijvingen van de WKH
Verhalen (kleine letter) Gekleurde vertellingen, waarin de verteller uitdrukt hoe hij
betekenis aan iets geeft. Door de manier waarop en wat hij
vertelt. Een verhaal biedt de ruimte voor verschillende
interpretaties e, geeft de luisteraar de mogelijkheid om zelf
betekenis te geven.
