Samenvatting TEC 1 tentamen Hoofdstuk 1, 4, 6, 7 en 8
Hoofdstuk 1: Wat is ontwerpen?
1.1 Integraal ontwerpen
Het waarde vermeerderen van producten en processen kan op de drie volgende manieren:
1. Het minimaliseren van de totale doorlooptijd van het productcreatieproces.
2. Het integreren van de werkzaamheden van alle betrokken disciplines vanaf de ontwerpfase.
3. Het organiseren van mensen en middelen rond het ontwerpproces als core business.
Wanneer deze drie manieren worden doorlopen, dan kan men spreken van integraal ontwerpen.
Figuur 1.1 laat de drie dimensies van integraal
ontwerpen zien. De figuur bestaat uit drie
assen (product-as, discipline-as en proces-as)
die samen het begrip integraal ontwerpen
bevatten.
1.2 Het werkveld van de ontwerper
Een ontwerper dient altijd rekening te
houden met de volgende aspecten:
1. De schaarste aan grondstoffen vereist
een ontwerp met minimaal
materiaalverbruik.
2. De prijs van energie vraagt een ontwerp dat bij productie, transport en gebruik minimale
energie vraagt.
3. Een ontwerper dient rekening te houden met de recyclebaarheid van het product.
4. Een klant kan de leverancier afrekenen op productaansprakelijkheid, hier dient een ontwerper
dus rekening mee te houden.
5. Een ontwerper draagt ook verantwoordelijkheid voor de gezondheid, toxicologische aspecten,
straling, ergonomie en gebruikersgemak.
6. Een product moet maakbaar zijn.
7. Een product moet verkoopbaar zijn.
8. De ontwerper moet zijn vak verstaan, werktuigbouw, elektro, bouwkunde, etc.
1.3 Methodisch ontwerpen
Methodisch ontwerpen is een ontwerpmethode die sturing geeft aan elke ontwerpvraag. De
methodische aanpak garandeert bij het ontwerpen dat:
Er verschillende oplossingen gegenereerd worden
Verantwoordelijkheden van alle betrokkenen zichtbaar worden.
De ontwerpers essentiële zaken minder gauw over het hoofd zien.
De vaart in het beslissingenspel blijft zitten.
Sneller en doelgerichter gewerkt wordt dan bij een meer ad-hoc proces.
Het helpt dus om ontwerpproblemen systematisch te leren aanpakken.
1.4 Hulpmiddelen in het ontwerpproces
Figuur 1.2 laat de verschillende technieken zien die onder de term value management vallen.
, Centraal staat dat de klant bepaalde wensen
heeft. Een industrieel onderneming zal in deze
behoefte proberen te voorzien, waartoe hij
een aantal vertaalslagen moet maken. Want de
ontwerper spreekt niet dezelfde ‘taal’ als de
klant.
Quality Function Deployment (QFD) vertaalt de
klantenvraag in productfuncties, waarbij met
waardeanalyse hieruit productcomponenten
worden gegenereerd die met DFA (Design for
Assembly) worden geoptimaliseerd naar
produceerbare producten.
- QFD helpt om te bekijken wat de markt precies wil, wat er al op de markt is en waar de kansen
en mogelijkheden liggen bij het ontwikkelen van een nieuw product. Het vertalen van
klantenwensen in productfuncties wordt gedaan in het house of quality.
- Waardeanalyse (WA) is de door Larry Miles na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde methode
om stelselmatig tot kostprijsverlagingen te komen. Het doel is het systematisch elimineren van
alle kosten die niet bijdragen aan de waarde van een product.
Bij deze methode breng je alle functie van een product in hun onderlinge samenhang in beeld
in een functieboom. Hierna worden de totale productkosten vertaald in kosten per functie. Ten
slotte wordt geprobeerd de kosten per functie te minimaliseren zonder de kwaliteit of
functionaliteit van het product aan te tasten.
- Bij Design for Assembly (DFA) stel je een montageboom van alle onderdelen en processen
samen, waarna je systematisch nagaat welke delen in andere delen geïntegreerd kunnen
worden. Je gaat dus fabricagekosten verlagen door het systematisch elimineren van overbodige
fabricagestappen.
Het doel hiervan is niet zozeer om het productie- of assemblageproces te verbeteren, maar wel
om het product goedkoper te maken.
- Design Defect Analysis (DDA) heeft betrekking op de productaansprakelijkheid van de
producent. De producent kan namelijk aansprakelijk worden gesteld voor schade die voortkomt
uit een gebrek aan zijn product. De bekendste methode voor het verlagen van de faalkosten is
FMEA (Failure mode & Effect Analysis).
1.5 Simultaan versus sequentieel
Figuur 1.3 geeft het verschil aan tussen het
traditionele sequentiële ontwerpproces en het
proces van simultaan ontwerpen.
De y-as geeft aan hoe de verschillende
inspanningen van de activiteiten zich verhouden
in de tijd.
Met simultaneous engineering wordt het in
elkaar schuiven van de planningen van
verschillende afdelingen die vroeger na elkaar
opereerden.
Hoofdstuk 1: Wat is ontwerpen?
1.1 Integraal ontwerpen
Het waarde vermeerderen van producten en processen kan op de drie volgende manieren:
1. Het minimaliseren van de totale doorlooptijd van het productcreatieproces.
2. Het integreren van de werkzaamheden van alle betrokken disciplines vanaf de ontwerpfase.
3. Het organiseren van mensen en middelen rond het ontwerpproces als core business.
Wanneer deze drie manieren worden doorlopen, dan kan men spreken van integraal ontwerpen.
Figuur 1.1 laat de drie dimensies van integraal
ontwerpen zien. De figuur bestaat uit drie
assen (product-as, discipline-as en proces-as)
die samen het begrip integraal ontwerpen
bevatten.
1.2 Het werkveld van de ontwerper
Een ontwerper dient altijd rekening te
houden met de volgende aspecten:
1. De schaarste aan grondstoffen vereist
een ontwerp met minimaal
materiaalverbruik.
2. De prijs van energie vraagt een ontwerp dat bij productie, transport en gebruik minimale
energie vraagt.
3. Een ontwerper dient rekening te houden met de recyclebaarheid van het product.
4. Een klant kan de leverancier afrekenen op productaansprakelijkheid, hier dient een ontwerper
dus rekening mee te houden.
5. Een ontwerper draagt ook verantwoordelijkheid voor de gezondheid, toxicologische aspecten,
straling, ergonomie en gebruikersgemak.
6. Een product moet maakbaar zijn.
7. Een product moet verkoopbaar zijn.
8. De ontwerper moet zijn vak verstaan, werktuigbouw, elektro, bouwkunde, etc.
1.3 Methodisch ontwerpen
Methodisch ontwerpen is een ontwerpmethode die sturing geeft aan elke ontwerpvraag. De
methodische aanpak garandeert bij het ontwerpen dat:
Er verschillende oplossingen gegenereerd worden
Verantwoordelijkheden van alle betrokkenen zichtbaar worden.
De ontwerpers essentiële zaken minder gauw over het hoofd zien.
De vaart in het beslissingenspel blijft zitten.
Sneller en doelgerichter gewerkt wordt dan bij een meer ad-hoc proces.
Het helpt dus om ontwerpproblemen systematisch te leren aanpakken.
1.4 Hulpmiddelen in het ontwerpproces
Figuur 1.2 laat de verschillende technieken zien die onder de term value management vallen.
, Centraal staat dat de klant bepaalde wensen
heeft. Een industrieel onderneming zal in deze
behoefte proberen te voorzien, waartoe hij
een aantal vertaalslagen moet maken. Want de
ontwerper spreekt niet dezelfde ‘taal’ als de
klant.
Quality Function Deployment (QFD) vertaalt de
klantenvraag in productfuncties, waarbij met
waardeanalyse hieruit productcomponenten
worden gegenereerd die met DFA (Design for
Assembly) worden geoptimaliseerd naar
produceerbare producten.
- QFD helpt om te bekijken wat de markt precies wil, wat er al op de markt is en waar de kansen
en mogelijkheden liggen bij het ontwikkelen van een nieuw product. Het vertalen van
klantenwensen in productfuncties wordt gedaan in het house of quality.
- Waardeanalyse (WA) is de door Larry Miles na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde methode
om stelselmatig tot kostprijsverlagingen te komen. Het doel is het systematisch elimineren van
alle kosten die niet bijdragen aan de waarde van een product.
Bij deze methode breng je alle functie van een product in hun onderlinge samenhang in beeld
in een functieboom. Hierna worden de totale productkosten vertaald in kosten per functie. Ten
slotte wordt geprobeerd de kosten per functie te minimaliseren zonder de kwaliteit of
functionaliteit van het product aan te tasten.
- Bij Design for Assembly (DFA) stel je een montageboom van alle onderdelen en processen
samen, waarna je systematisch nagaat welke delen in andere delen geïntegreerd kunnen
worden. Je gaat dus fabricagekosten verlagen door het systematisch elimineren van overbodige
fabricagestappen.
Het doel hiervan is niet zozeer om het productie- of assemblageproces te verbeteren, maar wel
om het product goedkoper te maken.
- Design Defect Analysis (DDA) heeft betrekking op de productaansprakelijkheid van de
producent. De producent kan namelijk aansprakelijk worden gesteld voor schade die voortkomt
uit een gebrek aan zijn product. De bekendste methode voor het verlagen van de faalkosten is
FMEA (Failure mode & Effect Analysis).
1.5 Simultaan versus sequentieel
Figuur 1.3 geeft het verschil aan tussen het
traditionele sequentiële ontwerpproces en het
proces van simultaan ontwerpen.
De y-as geeft aan hoe de verschillende
inspanningen van de activiteiten zich verhouden
in de tijd.
Met simultaneous engineering wordt het in
elkaar schuiven van de planningen van
verschillende afdelingen die vroeger na elkaar
opereerden.
