Sociale psychologie samenvatting
Hoofdstuk 2
0. Inleiding – reddingsactie peuter
Egoïsme vs. Altruïsme
Altruïsme = het streven naar een maximalisatie van de opbrengst voor anderen ongeacht de
opbrengst voor zichzelf (McClintock)
Egoïsme = het maximaliseren van eigen winst (bv: Plato eigen belang bij mensen staat altijd
centraal)
altruïsme (McClintock) = hulpverlenend gedrag (elk hulpverlenend gedrag altijd altruïsme?)
Bestaat een onbaatzuchtige goede daad? of is er ook wel bij elke altruïstische daad stukje eigen
belang
Empathie-altruïsmehypothese vn Batson
Als we nr hulpverlenend gedrag kijken kunnen daar 2 motieven achter zitten:
- Hulpverlenend gedrag vanuit egoïsme:
o Persoonlijke bezorgdheid
o Geen empathie
o Niet vanuit perspectief van de ander
o Verminderen van eigen lijden (bv. schuldgevoel)
- Hulpverlenend gedrag vanuit altruïsme:
o Empathische bezorgdheid hieruit zullen we altijd hulp verlenen
o Vanuit perspectief van de ander
o Verminderen van andermans lijden
Conclusie:
Achterliggende motivatie voor hulpverlenend gedrag is moeilijk te achterhalen.
1
, DUS: alle hulpverlenend gedrag = altruïstisch gedrag (=prosociaal gedrag)
2.1 kitty Genovese
2.1.1 Nacht v/d moord
- Middenklassewijk Queens in New York (1964)
- Aanval Kitty om 3u15
- Kitty riep om hulp en iemand riep ‘laat haar met rust’ aanvaller vlucht maar komt terug
- Duur van de moord en verkrachting: 32 minuten
- De politie werd pas gebeld om 3.50u
- 38 omwonenden verklaarden achteraf dat ze de moord hadden gezien of gehoord
Verklaringen waarom niemand actie ondernam:
- Iemand anders zal wel bellen
- Echtelijke ruzie
- Bang om zelf slachtoffer te worden
- Bang om de situatie voor Kitty nog te verergeren
- Geen politie
2.1.2 Bedenkingen over de casus:
- 2 buurtbewoners belden wél naar de politie, vermoeden van echtelijke ruzie
- De meeste ondervraagden hadden de moord zelf niet gezien
- Eén buurvrouw schoot wél te hulp, Kitty stierf in haar armen
- Buurtbewoners gaven aan dat hun woorden in de media verdraaid werden: de meesten dachten
een dronken vrouw gezien te hebben
2.1.3 na de moord
uiteenlopende reacties op de casus:
- brede publiek
o Woede van het volk en vraag om namen vrij te geven wraak willen nemen
o Angst om naar politie te bellen vragen doen opeisen nr verhouding politie – burgers
- Wetenschap
o New Yorkse lucht vol onrecht-vaardigheid
o Televisiegeneratie met gewelddadige programma’s
- Pers
o Op zoek naar symptomen van onverschilligheid in samenleving
2.2 Diffusie vn verantwoordelijkheid
Reactie v/d psychologie:
Diffusie vn verantwoordelijkheid: Hoe meer omstaanders, hoe kleiner de kans dat het slachtoffer wordt
geholpen.
Omstaanderseffect / bystanders apathy vn Darley & Latané (in cursus als ‘diffusie vn
verantwoordelijkheid) maar nt alty vn toepassing
Gaat in tegen eigen logica en statistiek:
- Hoe meer omstaanders, hoe groter de kans dat iemand de verantwoordelijkheid draagt
VS.
Diffusie vn verantwoordelijkheid: Hoe meer potentiële hulpverleners, hoe kleiner iedere potentiële
hulpverlener de verantwoordelijkheid inschat. Aanwezigheid van anderen remt het hulpverlenend
gedrag.
2
Hoofdstuk 2
0. Inleiding – reddingsactie peuter
Egoïsme vs. Altruïsme
Altruïsme = het streven naar een maximalisatie van de opbrengst voor anderen ongeacht de
opbrengst voor zichzelf (McClintock)
Egoïsme = het maximaliseren van eigen winst (bv: Plato eigen belang bij mensen staat altijd
centraal)
altruïsme (McClintock) = hulpverlenend gedrag (elk hulpverlenend gedrag altijd altruïsme?)
Bestaat een onbaatzuchtige goede daad? of is er ook wel bij elke altruïstische daad stukje eigen
belang
Empathie-altruïsmehypothese vn Batson
Als we nr hulpverlenend gedrag kijken kunnen daar 2 motieven achter zitten:
- Hulpverlenend gedrag vanuit egoïsme:
o Persoonlijke bezorgdheid
o Geen empathie
o Niet vanuit perspectief van de ander
o Verminderen van eigen lijden (bv. schuldgevoel)
- Hulpverlenend gedrag vanuit altruïsme:
o Empathische bezorgdheid hieruit zullen we altijd hulp verlenen
o Vanuit perspectief van de ander
o Verminderen van andermans lijden
Conclusie:
Achterliggende motivatie voor hulpverlenend gedrag is moeilijk te achterhalen.
1
, DUS: alle hulpverlenend gedrag = altruïstisch gedrag (=prosociaal gedrag)
2.1 kitty Genovese
2.1.1 Nacht v/d moord
- Middenklassewijk Queens in New York (1964)
- Aanval Kitty om 3u15
- Kitty riep om hulp en iemand riep ‘laat haar met rust’ aanvaller vlucht maar komt terug
- Duur van de moord en verkrachting: 32 minuten
- De politie werd pas gebeld om 3.50u
- 38 omwonenden verklaarden achteraf dat ze de moord hadden gezien of gehoord
Verklaringen waarom niemand actie ondernam:
- Iemand anders zal wel bellen
- Echtelijke ruzie
- Bang om zelf slachtoffer te worden
- Bang om de situatie voor Kitty nog te verergeren
- Geen politie
2.1.2 Bedenkingen over de casus:
- 2 buurtbewoners belden wél naar de politie, vermoeden van echtelijke ruzie
- De meeste ondervraagden hadden de moord zelf niet gezien
- Eén buurvrouw schoot wél te hulp, Kitty stierf in haar armen
- Buurtbewoners gaven aan dat hun woorden in de media verdraaid werden: de meesten dachten
een dronken vrouw gezien te hebben
2.1.3 na de moord
uiteenlopende reacties op de casus:
- brede publiek
o Woede van het volk en vraag om namen vrij te geven wraak willen nemen
o Angst om naar politie te bellen vragen doen opeisen nr verhouding politie – burgers
- Wetenschap
o New Yorkse lucht vol onrecht-vaardigheid
o Televisiegeneratie met gewelddadige programma’s
- Pers
o Op zoek naar symptomen van onverschilligheid in samenleving
2.2 Diffusie vn verantwoordelijkheid
Reactie v/d psychologie:
Diffusie vn verantwoordelijkheid: Hoe meer omstaanders, hoe kleiner de kans dat het slachtoffer wordt
geholpen.
Omstaanderseffect / bystanders apathy vn Darley & Latané (in cursus als ‘diffusie vn
verantwoordelijkheid) maar nt alty vn toepassing
Gaat in tegen eigen logica en statistiek:
- Hoe meer omstaanders, hoe groter de kans dat iemand de verantwoordelijkheid draagt
VS.
Diffusie vn verantwoordelijkheid: Hoe meer potentiële hulpverleners, hoe kleiner iedere potentiële
hulpverlener de verantwoordelijkheid inschat. Aanwezigheid van anderen remt het hulpverlenend
gedrag.
2
