Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
Het hele boek is samengevat ook alle sub-kopjes. Ik heb er voor gekozen in de inhoudsopgave niet
alle subkopjes op te nemen, is wat overzichtelijker.
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
1. Kennismaking met Bronfenbrenner
Het ontwikkelende kind
In het werk van Urie Bronfenbrenner staat het kind centraal in relatie tot zijn omgeving. Ontwikkeling
vindt niet in isolatie plaats; kinderen groeien binnen een complex netwerk van invloeden. Deze visie
benadrukt dat ontwikkeling een wederkerig proces is: het kind wordt beïnvloed door zijn omgeving,
maar oefent daar tegelijkertijd ook invloed op uit. Deze benadering verschilt van klassieke theorieën
die ontwikkeling uitsluitend vanuit biologische of individuele trajecten verklaren.
Belangrijke kenmerken van het ontwikkelende kind zijn:
Activiteit en proactiviteit: kinderen zijn actieve deelnemers die exploreren, imiteren en
betekenis creëren.
Reciproke beïnvloeding: het kind beïnvloedt zijn omgeving en wordt tegelijkertijd door die
omgeving beïnvloed.
Ontwikkeling over tijd: ontwikkeling is een proces dat zich uitstrekt over langere perioden
en door verschillende levensfasen heen.
Door deze principes wordt duidelijk dat problemen en groei van kinderen altijd in relatie tot hun
context moeten worden bekeken.
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
Bronfenbrenners ecologische model van menselijke ontwikkeling
Bronfenbrenners ecologische model beschrijft de omgeving als een genest systeem van invloed op
het kind. Deze systemen zijn als ringen om het kind heen georganiseerd:
1. Microsysteem
Dit is de directe omgeving van het kind: gezin, school, kinderopvang en leeftijdsgenoten. Hier
vinden face-to-face interacties plaats die de meest intensieve en dagelijkse invloed op het
kind hebben.
2. Mesosysteem
Het mesosysteem omvat de verbindingen tussen de verschillende onderdelen van het
microsysteem, bijvoorbeeld de relatie tussen ouders en leerkrachten. Deze verbindingen
hebben een belangrijke rol in de consistente ontwikkeling van het kind.
3. Exosysteem
Het exosysteem bevat omgevingen die het kind niet direct dagelijks betreedt, maar die wel
indirect van invloed zijn, zoals het werk van ouders of beleidsmaatregelen.
4. Macrosysteem
Dit niveau omvat culturele, economische en ideologische invloeden. Waarden, wetgeving en
maatschappelijke normen spelen hier een belangrijke rol bij het vormgeven van
ontwikkelingsmogelijkheden.
5. Chronosysteem
Het chronosysteem voegt de dimensie van tijd toe: levensgebeurtenissen en historische
context beïnvloeden de ontwikkeling van het kind over de tijd.
Ontwikkeling wordt voornamelijk gestuurd door proximale processen, dat wil zeggen herhaalde,
langdurige interacties tussen kind en omgeving. Hoe rijker en complexer deze interacties, hoe groter
de kans op positieve ontwikkeling.
Het bio-ecologische model van menselijke ontwikkeling
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
Het hele boek is samengevat ook alle sub-kopjes. Ik heb er voor gekozen in de inhoudsopgave niet
alle subkopjes op te nemen, is wat overzichtelijker.
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
1. Kennismaking met Bronfenbrenner
Het ontwikkelende kind
In het werk van Urie Bronfenbrenner staat het kind centraal in relatie tot zijn omgeving. Ontwikkeling
vindt niet in isolatie plaats; kinderen groeien binnen een complex netwerk van invloeden. Deze visie
benadrukt dat ontwikkeling een wederkerig proces is: het kind wordt beïnvloed door zijn omgeving,
maar oefent daar tegelijkertijd ook invloed op uit. Deze benadering verschilt van klassieke theorieën
die ontwikkeling uitsluitend vanuit biologische of individuele trajecten verklaren.
Belangrijke kenmerken van het ontwikkelende kind zijn:
Activiteit en proactiviteit: kinderen zijn actieve deelnemers die exploreren, imiteren en
betekenis creëren.
Reciproke beïnvloeding: het kind beïnvloedt zijn omgeving en wordt tegelijkertijd door die
omgeving beïnvloed.
Ontwikkeling over tijd: ontwikkeling is een proces dat zich uitstrekt over langere perioden
en door verschillende levensfasen heen.
Door deze principes wordt duidelijk dat problemen en groei van kinderen altijd in relatie tot hun
context moeten worden bekeken.
, Samenvatting bronfenbrenner pedagogiek van het jonge kind 1
Bronfenbrenners ecologische model van menselijke ontwikkeling
Bronfenbrenners ecologische model beschrijft de omgeving als een genest systeem van invloed op
het kind. Deze systemen zijn als ringen om het kind heen georganiseerd:
1. Microsysteem
Dit is de directe omgeving van het kind: gezin, school, kinderopvang en leeftijdsgenoten. Hier
vinden face-to-face interacties plaats die de meest intensieve en dagelijkse invloed op het
kind hebben.
2. Mesosysteem
Het mesosysteem omvat de verbindingen tussen de verschillende onderdelen van het
microsysteem, bijvoorbeeld de relatie tussen ouders en leerkrachten. Deze verbindingen
hebben een belangrijke rol in de consistente ontwikkeling van het kind.
3. Exosysteem
Het exosysteem bevat omgevingen die het kind niet direct dagelijks betreedt, maar die wel
indirect van invloed zijn, zoals het werk van ouders of beleidsmaatregelen.
4. Macrosysteem
Dit niveau omvat culturele, economische en ideologische invloeden. Waarden, wetgeving en
maatschappelijke normen spelen hier een belangrijke rol bij het vormgeven van
ontwikkelingsmogelijkheden.
5. Chronosysteem
Het chronosysteem voegt de dimensie van tijd toe: levensgebeurtenissen en historische
context beïnvloeden de ontwikkeling van het kind over de tijd.
Ontwikkeling wordt voornamelijk gestuurd door proximale processen, dat wil zeggen herhaalde,
langdurige interacties tussen kind en omgeving. Hoe rijker en complexer deze interacties, hoe groter
de kans op positieve ontwikkeling.
Het bio-ecologische model van menselijke ontwikkeling
