Samenvatting forensische accountancy
Hoorcollege 1
Grote geruchtmakende onderzoeken:
Surinaamse legerleider Bouterse: drugshandel, witwassen, corruptie.
Hollandse drugsnetwerken: witwassen, drugshandel.
Holleerder/Endstra/Paalberg: drugshandel, witwassen, afpersing.
Vestia: fraude, corruptie, rol accountant.
DSB: faillissement, rol accountant.
Madoff: fraude, piramidespel, rol accountant.
Imtech: faillissement, fraude, rol accountant.
Recente voorbeelden van fraude:
Sjoemelnotaris Pels Rijcken – Pels Rijcken is een kantoor voor de overheid. De
notarissen zorgen ervoor dat er geen belangenverstrengeling plaatsvindt. Een
van de notarissen deed zich voor als integer (stond bekent om integriteit), maar
hij fraudeerde en ontving ondertussen 12 miljoen van klanten. Hij stak rente in
zijn eigen zak, wat eigenlijk voor mensen was bedoeld die schade hebben
geleden. Dus een persoon met aanzien (Mr integrity) fraudeerde stiekem. Hij
heeft alles geregeld voor zijn uitvaart en zelfmoord gepleegd.
COVID-gerelateerd – mondkapjes van Siewert van der Lienden. Misbruik maken
van de situatie en heel veel geld verdiend achter onze rug om.
Examenfraude accountants – mensen in opleiding tot accountancy wisselden
vragen en antwoorden uit als ze toetsen moesten maken. Een van de kantoren
die hiervoor gepakt is, is KPMG, en moet een boete betalen aan Amerika (want
Amerika controleert KPMG en KPMG controleert bedrijven in Amerika).
Vitesse – het geld wat in de voetbalclub is gestoken is illegaal geld. De
Russische aandeelhouder kon niet verklaren waar zijn geld vandaan kwam. De
Amerikaanse en Nederlandse aandeelhouder konden dit ook niet. Dus fout geld
bij Vitesse.
Een accountant is bezig met de administratie van een bedrijf. Hij of zij kijkt naar
de balans (debet: bezittingen, credit: eigen vermogen en schulden), winst- en
verliesrekening etc. bij kleine ondernemingen. Bij grote ondernemingen kijkt
de accountant ook naar de processen en procedures in de onderneming, dus dat
alles volgens de juiste regelgeving wordt genoteerd. Tegenwoordig kijkt een
accountant ook naar niet financiële processen, zoals duurzaamheid. Het beroep is
dus erg breed, maar de basis is de jaarrekening en de administratie.
De ontwikkeling van accountancy (van controleren naar adviseren):
Pincoffs-affaire (1879) – fraude als ontstaansreden beroep.
Meneer Pincoffs handelde in specerijen en maakte een jaarrekening en balans op.
Het ging goed met het bedrijf, hij kon altijd betalen (goede kasstromen) en was
een man met aanzien. Op een gegeven moment was zijn voorraad niets meer
waard. Als hij dit aangaf, zou hij in de financiële problemen komen.
Boekhoudkundig deed hij daarom alsof zijn voorraden er wel nog waren.
Uiteindelijk kon hij niets meet betalen en vluchtte naar Amerika. Toen ontstond
de vraag: ‘Moet een buitenstaander de administratie van een bedrijf niet
controleren?’ en dus het beroep.
Limperg (1926-1993) – accountant als vertrouwensman van het maatschappelijk
verkeer.
Limperg dacht na over hoe het beroep zou kunnen worden vormgegeven. Een
accountant moest ervoor zorgen dat je vertrouwen kan hebben in het bedrijf en
dus moet het een vertrouwensman voor het maatschappelijk verkeer (alle
1
,bedrijven) zijn. De accountant kijkt dus namens iedereen die belang heeft bij
eerlijke processen of bedrijven alles wel goed en eerlijk doen.
80-er jaren – internationalisering, schaalvergroting, multidisciplinariteit.
De grote accountantskantoren ontstaan (Big 4: Deloitte, KPMG, Ernst & Young en
PwC). Ze bieden meerdere diensten aan, dus niet alleen de jaarrekening nakijken.
Het maatschappelijk verkeer staat niet meer voorop, maar de klant van het
accountantskantoor staat voorop. Het wordt dus veel commerciëler en de
accountant wordt afhankelijker van de klant. Dat leidt tot verkeerde zaken in de
21ste eeuw.
21ste eeuw – boekhoudschandalen, financieel-economische crisis, kritiek op het
beroep.
De voorbeelden aan het begin van dit college laten de schandalen zien. De
accountant kreeg voor het eerst schuld, want die gaf blijkbaar goedkeurende
verklaringen terwijl de cijfers niet deugden. Aandeelhouders claimen schade bij
accountants, omdat zij in de juiste cijfers geloofden. Er ontstond dus kritiek op
het beroep en die kritiek is er nog steeds.
Kritiek uit vele hoeken:
Klanten: accountants zijn te streng, bureaucratisch (gericht op regels) en
bieden weinig toegevoegde waarden. We willen niet achteruit kijken, maar
vooruit.
Toezichthouder Autoriteit Financiële Markten (AFM): ziet
kwaliteitsgebreken, incidenten en verkeerde interne toetsingen bij
accountantskantoren. De AFM is in 2006 opgezet om accountantskantoren
te controleren.
Politiek: zegt dat de maat vol is en wil het beroep anders inrichten of zelfs
afschaffen.
Overige deelnemers van het maatschappelijk verkeer: aandeelhouders,
financiers, belastingdienst en burgers proberen schade te verhalen bij de
accountants.
De accountant ligt dus erg onder vuur de laatste jaren. Het gevolg hiervan zijn
handhavingsacties door de toezichthouder AFM (boetes), tuchtklachten door
belanghebbenden, civiele claims en schikkingen door schuldeisers,
aandeelhouders en curatoren, en negatieve publiciteit.
De weeffout in de opzet van accountancy is de verwachtingskloof, met name
inzake van fraude en discontinuïteit. Doordat de accountant dichtbij de klant
staat en betaald wordt door de klant, is de accountant afhankelijk van de klant.
De klant is belangrijker dan het maatschappelijk verkeer, dus de accountant is
niet helemaal transparant meer. Voor het maatschappelijk verkeer zou de
accountant onafhankelijk moeten zijn. Maar: wie betaalt, die bepaalt.
Werkelijke
prestaties hoe
goed de accountant zijn beroep uitoefent volgens de regelgeving.
Verwachtingen maatschappelijk verkeer als de accountant een
goedkeurende verklaring afgeeft, gaat het maatschappelijk verkeer er vanuit dat
het goed zit.
2
,Prestatiekloof = het verschil tussen wat de accountant moet doen (wet) en wat
hij heeft gedaan (werkelijk). Hier toetst een toezichthouder op. De kritiek van het
maatschappelijk verkeer richt zich hierop. Aantonen dat de accountant
onvoldoende heeft gedaan wat betreft de wetten.
Communicatiekloof = het verschil tussen wat de accountant moet doen (wet)
en wat het maatschappelijk verkeer denkt dat hij moet doen (verwachting). Als
de accountant kritiek krijgt, richt hij zich altijd hierop. Dus zeggen dat men niet
begrijpt wat hij doet/moet doen.
Een accountant kan niet alle fraude fouten ontdekken. Je moet de werkelijke
prestaties dus niet toetsen aan de verwachtingen, maar wat er in de wet staat.
Dit is alleen lastig, want het maatschappelijk verkeer weet niet wat er in de wet
staat. Er staat nergens in de wet dat accountants alle soorten fraude moeten
kunnen ontdekken, maar dat denkt het maatschappelijk verkeer dus wel.
Een forensisch accountant is een accountant met juridische bagage, waardoor
hij bijvoorbeeld in het strafrecht werkt. Denk aan witteboordencriminaliteit,
witwassen, fraude etc. De forensisch accountant kijkt naar preventie
(risicoanalyse) of waarheidsvinding.
De ontwikkeling van forensische accountancy:
A – Publieke behoefte (1980-1993)
B – Ontginning van de private markt (1993-1997)
C – Stabilisatie en institutionalisering (1997-1999)
D – Verbreding en uitbouw (1999-medio 2000)
E – Tegenwind (medio 2000-2002)
F – Heroriëntatie en nieuw leven (2003-2014)
G – Weinig nieuws, concurrentie van advocaten (2014-heden)
Forensische accountancy is een relatief nieuw beroep. Eerst richtte het zich op
de maatschappij en strafrechtelijke onderzoeken. In de 90’er jaren
ontwikkelde het zich meer privaat, omdat grote bedrijven fraude pleegden
(KPMG). Nu is er concurrentie van advocaten die zich ook specialiseren op dit
speelveld. Dit doen ze, omdat advocaten goed kunnen onderhandelen over wat
er na zo’n schandaal met een bedrijf moet gebeuren. Bovendien heeft een
accountant geheimhoudingsplicht, maar een advocaat verschoningsrecht.
De geheimhoudingsplicht kan bij een schandaal worden doorbroken, maar het
verschoningsrecht niet. De advocaat heeft dus een extra wapen en een bedrijf
heeft behoefte aan vertrouwelijkheid. Kritiek hierop is dat advocaten altijd
partijdig zijn, dus ze moeten hier nog hun weg in zien te vinden.
Stromingen in de forensische accountancy:
Traditionele stromingen:
1) Publieke forensische accountancy – werkzaamheden van forensisch
accountants in dienst van organisaties, zoals polities. De nadruk ligt dus op
strafrechtelijke onderzoeken. Dit is de bron van de Nederlandse
forensische accountancy.
2) Private forensische accountancy – toedrachtonderzoeken uitvoeren
voor klanten die met fraude worden geconfronteerd. Accountantskantoren
en gespecialiseerde afdelingen.
Moderne stromingen:
3) Publieke forensische accountancy inzake controle en toezicht –
controle-instanties en toezichthouders richten zich op de forensische
accountancy (Belastingdienst, NMa, AFM).
3
, 4) Private forensische accountancy bedrijfsleven – grote
ondernemingen beschikken over afdelingen inzake wettelijke
verplichtingen etc. Zij richten zich op het onderzoeken en voorkomen van
incidenten (veiligheidsafdelingen, compliance).
De onderverdeling maakt duidelijk dat dé forensisch accountant niet bestaat.
Kritiek op forensische accountancy van hoogleraar Broeders: hij zegt dat
forensisch accountants zich met waarheidsvinding bemoeien, dus dat ze zich als
rechter en onderzoeker gedragen. Het wordt een speurhond die allerlei
onderzoeken doet en die ook nog eens uitspraak mag doen over schadeherstel,
het treffen van schikkingen, het wel of niet doen van aangifte etc. Dit is niets
voor de private sector. Denk aan rechtsongelijkheid ten opzichte van
verdachten van nadere delicten. Er is geen hoor- en wederhoor, geen controle op
bewijsgaring, afwezigheid van misdaadcijfers, ondermijning van de rechtspleging
etc., omdat het zich allemaal afspeelt in het private domein. Er wordt nu vooral
gekeken naar geleden financiële schade en imagoschade herstellen, terwijl er
minder wordt gekeken naar waarheidsvinding en dat klopt niet. De vraag is of
onderzoek van private dienstverlening, wat zich richt op schadeherstel in plaats
van rechtspleging, de naam ‘forensisch’ mag dragen.
Het verschil tussen accountancy en forensische accountancy:
Artikel –
The cruelest lies are often told in silence
De gevaarlijke gedachte van de schrijver is dat commissarissen ervan uitgaan
dat door accountants gecontroleerde en geaccordeerde cijfers het ware verhaal
van een organisatie vertellen. Dat is onjuist. Een accountantscontrole kan
zekerheid toevoegen, maar dat is geen garantie. De negatieve zaken binnen
een bedrijf worden niet benoemd, maar die zijn er zeker wel. Je moet altijd
kritische vragen stellen om te weten wat er niet in staat. Vaak is het een sociaal
wenselijk plaatje. Bovendien gaat het bij dergelijke cijfers vooral om het
verleden. Die kan een solide basis voor een gezonde toekomst zijn, maar hebben
toch een beperkte waarde. De toekomst telt minstens zo hard als het verleden;
wat geweest is, is geweest.
Generally Accepted Accounting Principles (GAAP) zijn de regels over
accounting. De hoeveelheid regels is enorm en er zijn verschillende regels in
verschillende landen. Er wordt de suggestie gewekt dat de weergave van de
cijfers van een onderneming getrouw zijn, als er binnen de GAAP wordt gebleven.
Geen enkele accountant kent alle regels uit zijn hoofd, dus dat kan niet kloppen.
Het is daarom ook belangrijk dat er naar kasstromen wordt gekeken, in plaats
van alleen winst. Deze cijfers zijn minder manipuleerbaar, want winst is maar
een schatting/opinie. De waarde van de voorraad kun je nooit precies weten,
maar hoeveel geld er precies binnenkomt wel. Cash is a fact, profit an
opinion. Het is tevens belangrijk om bij de beoordeling van kasstromen naar het
4
Hoorcollege 1
Grote geruchtmakende onderzoeken:
Surinaamse legerleider Bouterse: drugshandel, witwassen, corruptie.
Hollandse drugsnetwerken: witwassen, drugshandel.
Holleerder/Endstra/Paalberg: drugshandel, witwassen, afpersing.
Vestia: fraude, corruptie, rol accountant.
DSB: faillissement, rol accountant.
Madoff: fraude, piramidespel, rol accountant.
Imtech: faillissement, fraude, rol accountant.
Recente voorbeelden van fraude:
Sjoemelnotaris Pels Rijcken – Pels Rijcken is een kantoor voor de overheid. De
notarissen zorgen ervoor dat er geen belangenverstrengeling plaatsvindt. Een
van de notarissen deed zich voor als integer (stond bekent om integriteit), maar
hij fraudeerde en ontving ondertussen 12 miljoen van klanten. Hij stak rente in
zijn eigen zak, wat eigenlijk voor mensen was bedoeld die schade hebben
geleden. Dus een persoon met aanzien (Mr integrity) fraudeerde stiekem. Hij
heeft alles geregeld voor zijn uitvaart en zelfmoord gepleegd.
COVID-gerelateerd – mondkapjes van Siewert van der Lienden. Misbruik maken
van de situatie en heel veel geld verdiend achter onze rug om.
Examenfraude accountants – mensen in opleiding tot accountancy wisselden
vragen en antwoorden uit als ze toetsen moesten maken. Een van de kantoren
die hiervoor gepakt is, is KPMG, en moet een boete betalen aan Amerika (want
Amerika controleert KPMG en KPMG controleert bedrijven in Amerika).
Vitesse – het geld wat in de voetbalclub is gestoken is illegaal geld. De
Russische aandeelhouder kon niet verklaren waar zijn geld vandaan kwam. De
Amerikaanse en Nederlandse aandeelhouder konden dit ook niet. Dus fout geld
bij Vitesse.
Een accountant is bezig met de administratie van een bedrijf. Hij of zij kijkt naar
de balans (debet: bezittingen, credit: eigen vermogen en schulden), winst- en
verliesrekening etc. bij kleine ondernemingen. Bij grote ondernemingen kijkt
de accountant ook naar de processen en procedures in de onderneming, dus dat
alles volgens de juiste regelgeving wordt genoteerd. Tegenwoordig kijkt een
accountant ook naar niet financiële processen, zoals duurzaamheid. Het beroep is
dus erg breed, maar de basis is de jaarrekening en de administratie.
De ontwikkeling van accountancy (van controleren naar adviseren):
Pincoffs-affaire (1879) – fraude als ontstaansreden beroep.
Meneer Pincoffs handelde in specerijen en maakte een jaarrekening en balans op.
Het ging goed met het bedrijf, hij kon altijd betalen (goede kasstromen) en was
een man met aanzien. Op een gegeven moment was zijn voorraad niets meer
waard. Als hij dit aangaf, zou hij in de financiële problemen komen.
Boekhoudkundig deed hij daarom alsof zijn voorraden er wel nog waren.
Uiteindelijk kon hij niets meet betalen en vluchtte naar Amerika. Toen ontstond
de vraag: ‘Moet een buitenstaander de administratie van een bedrijf niet
controleren?’ en dus het beroep.
Limperg (1926-1993) – accountant als vertrouwensman van het maatschappelijk
verkeer.
Limperg dacht na over hoe het beroep zou kunnen worden vormgegeven. Een
accountant moest ervoor zorgen dat je vertrouwen kan hebben in het bedrijf en
dus moet het een vertrouwensman voor het maatschappelijk verkeer (alle
1
,bedrijven) zijn. De accountant kijkt dus namens iedereen die belang heeft bij
eerlijke processen of bedrijven alles wel goed en eerlijk doen.
80-er jaren – internationalisering, schaalvergroting, multidisciplinariteit.
De grote accountantskantoren ontstaan (Big 4: Deloitte, KPMG, Ernst & Young en
PwC). Ze bieden meerdere diensten aan, dus niet alleen de jaarrekening nakijken.
Het maatschappelijk verkeer staat niet meer voorop, maar de klant van het
accountantskantoor staat voorop. Het wordt dus veel commerciëler en de
accountant wordt afhankelijker van de klant. Dat leidt tot verkeerde zaken in de
21ste eeuw.
21ste eeuw – boekhoudschandalen, financieel-economische crisis, kritiek op het
beroep.
De voorbeelden aan het begin van dit college laten de schandalen zien. De
accountant kreeg voor het eerst schuld, want die gaf blijkbaar goedkeurende
verklaringen terwijl de cijfers niet deugden. Aandeelhouders claimen schade bij
accountants, omdat zij in de juiste cijfers geloofden. Er ontstond dus kritiek op
het beroep en die kritiek is er nog steeds.
Kritiek uit vele hoeken:
Klanten: accountants zijn te streng, bureaucratisch (gericht op regels) en
bieden weinig toegevoegde waarden. We willen niet achteruit kijken, maar
vooruit.
Toezichthouder Autoriteit Financiële Markten (AFM): ziet
kwaliteitsgebreken, incidenten en verkeerde interne toetsingen bij
accountantskantoren. De AFM is in 2006 opgezet om accountantskantoren
te controleren.
Politiek: zegt dat de maat vol is en wil het beroep anders inrichten of zelfs
afschaffen.
Overige deelnemers van het maatschappelijk verkeer: aandeelhouders,
financiers, belastingdienst en burgers proberen schade te verhalen bij de
accountants.
De accountant ligt dus erg onder vuur de laatste jaren. Het gevolg hiervan zijn
handhavingsacties door de toezichthouder AFM (boetes), tuchtklachten door
belanghebbenden, civiele claims en schikkingen door schuldeisers,
aandeelhouders en curatoren, en negatieve publiciteit.
De weeffout in de opzet van accountancy is de verwachtingskloof, met name
inzake van fraude en discontinuïteit. Doordat de accountant dichtbij de klant
staat en betaald wordt door de klant, is de accountant afhankelijk van de klant.
De klant is belangrijker dan het maatschappelijk verkeer, dus de accountant is
niet helemaal transparant meer. Voor het maatschappelijk verkeer zou de
accountant onafhankelijk moeten zijn. Maar: wie betaalt, die bepaalt.
Werkelijke
prestaties hoe
goed de accountant zijn beroep uitoefent volgens de regelgeving.
Verwachtingen maatschappelijk verkeer als de accountant een
goedkeurende verklaring afgeeft, gaat het maatschappelijk verkeer er vanuit dat
het goed zit.
2
,Prestatiekloof = het verschil tussen wat de accountant moet doen (wet) en wat
hij heeft gedaan (werkelijk). Hier toetst een toezichthouder op. De kritiek van het
maatschappelijk verkeer richt zich hierop. Aantonen dat de accountant
onvoldoende heeft gedaan wat betreft de wetten.
Communicatiekloof = het verschil tussen wat de accountant moet doen (wet)
en wat het maatschappelijk verkeer denkt dat hij moet doen (verwachting). Als
de accountant kritiek krijgt, richt hij zich altijd hierop. Dus zeggen dat men niet
begrijpt wat hij doet/moet doen.
Een accountant kan niet alle fraude fouten ontdekken. Je moet de werkelijke
prestaties dus niet toetsen aan de verwachtingen, maar wat er in de wet staat.
Dit is alleen lastig, want het maatschappelijk verkeer weet niet wat er in de wet
staat. Er staat nergens in de wet dat accountants alle soorten fraude moeten
kunnen ontdekken, maar dat denkt het maatschappelijk verkeer dus wel.
Een forensisch accountant is een accountant met juridische bagage, waardoor
hij bijvoorbeeld in het strafrecht werkt. Denk aan witteboordencriminaliteit,
witwassen, fraude etc. De forensisch accountant kijkt naar preventie
(risicoanalyse) of waarheidsvinding.
De ontwikkeling van forensische accountancy:
A – Publieke behoefte (1980-1993)
B – Ontginning van de private markt (1993-1997)
C – Stabilisatie en institutionalisering (1997-1999)
D – Verbreding en uitbouw (1999-medio 2000)
E – Tegenwind (medio 2000-2002)
F – Heroriëntatie en nieuw leven (2003-2014)
G – Weinig nieuws, concurrentie van advocaten (2014-heden)
Forensische accountancy is een relatief nieuw beroep. Eerst richtte het zich op
de maatschappij en strafrechtelijke onderzoeken. In de 90’er jaren
ontwikkelde het zich meer privaat, omdat grote bedrijven fraude pleegden
(KPMG). Nu is er concurrentie van advocaten die zich ook specialiseren op dit
speelveld. Dit doen ze, omdat advocaten goed kunnen onderhandelen over wat
er na zo’n schandaal met een bedrijf moet gebeuren. Bovendien heeft een
accountant geheimhoudingsplicht, maar een advocaat verschoningsrecht.
De geheimhoudingsplicht kan bij een schandaal worden doorbroken, maar het
verschoningsrecht niet. De advocaat heeft dus een extra wapen en een bedrijf
heeft behoefte aan vertrouwelijkheid. Kritiek hierop is dat advocaten altijd
partijdig zijn, dus ze moeten hier nog hun weg in zien te vinden.
Stromingen in de forensische accountancy:
Traditionele stromingen:
1) Publieke forensische accountancy – werkzaamheden van forensisch
accountants in dienst van organisaties, zoals polities. De nadruk ligt dus op
strafrechtelijke onderzoeken. Dit is de bron van de Nederlandse
forensische accountancy.
2) Private forensische accountancy – toedrachtonderzoeken uitvoeren
voor klanten die met fraude worden geconfronteerd. Accountantskantoren
en gespecialiseerde afdelingen.
Moderne stromingen:
3) Publieke forensische accountancy inzake controle en toezicht –
controle-instanties en toezichthouders richten zich op de forensische
accountancy (Belastingdienst, NMa, AFM).
3
, 4) Private forensische accountancy bedrijfsleven – grote
ondernemingen beschikken over afdelingen inzake wettelijke
verplichtingen etc. Zij richten zich op het onderzoeken en voorkomen van
incidenten (veiligheidsafdelingen, compliance).
De onderverdeling maakt duidelijk dat dé forensisch accountant niet bestaat.
Kritiek op forensische accountancy van hoogleraar Broeders: hij zegt dat
forensisch accountants zich met waarheidsvinding bemoeien, dus dat ze zich als
rechter en onderzoeker gedragen. Het wordt een speurhond die allerlei
onderzoeken doet en die ook nog eens uitspraak mag doen over schadeherstel,
het treffen van schikkingen, het wel of niet doen van aangifte etc. Dit is niets
voor de private sector. Denk aan rechtsongelijkheid ten opzichte van
verdachten van nadere delicten. Er is geen hoor- en wederhoor, geen controle op
bewijsgaring, afwezigheid van misdaadcijfers, ondermijning van de rechtspleging
etc., omdat het zich allemaal afspeelt in het private domein. Er wordt nu vooral
gekeken naar geleden financiële schade en imagoschade herstellen, terwijl er
minder wordt gekeken naar waarheidsvinding en dat klopt niet. De vraag is of
onderzoek van private dienstverlening, wat zich richt op schadeherstel in plaats
van rechtspleging, de naam ‘forensisch’ mag dragen.
Het verschil tussen accountancy en forensische accountancy:
Artikel –
The cruelest lies are often told in silence
De gevaarlijke gedachte van de schrijver is dat commissarissen ervan uitgaan
dat door accountants gecontroleerde en geaccordeerde cijfers het ware verhaal
van een organisatie vertellen. Dat is onjuist. Een accountantscontrole kan
zekerheid toevoegen, maar dat is geen garantie. De negatieve zaken binnen
een bedrijf worden niet benoemd, maar die zijn er zeker wel. Je moet altijd
kritische vragen stellen om te weten wat er niet in staat. Vaak is het een sociaal
wenselijk plaatje. Bovendien gaat het bij dergelijke cijfers vooral om het
verleden. Die kan een solide basis voor een gezonde toekomst zijn, maar hebben
toch een beperkte waarde. De toekomst telt minstens zo hard als het verleden;
wat geweest is, is geweest.
Generally Accepted Accounting Principles (GAAP) zijn de regels over
accounting. De hoeveelheid regels is enorm en er zijn verschillende regels in
verschillende landen. Er wordt de suggestie gewekt dat de weergave van de
cijfers van een onderneming getrouw zijn, als er binnen de GAAP wordt gebleven.
Geen enkele accountant kent alle regels uit zijn hoofd, dus dat kan niet kloppen.
Het is daarom ook belangrijk dat er naar kasstromen wordt gekeken, in plaats
van alleen winst. Deze cijfers zijn minder manipuleerbaar, want winst is maar
een schatting/opinie. De waarde van de voorraad kun je nooit precies weten,
maar hoeveel geld er precies binnenkomt wel. Cash is a fact, profit an
opinion. Het is tevens belangrijk om bij de beoordeling van kasstromen naar het
4
