Culturele diversiteit
Laura Adrover [121886760] Inzendopdracht 258G3
Klas 198LE502
HBO-V verkort deeltijd, LOI
Juli 2020
,Inhoudsopgave
1 Hoofdstuk 1 2
1.1 Vraagstukken rondom de geestelijke gezondheidszorg aan migranten in de AGZ 2
2 Hoofdstuk 2 5
2.1 Samenvatting van het artikel 5
3 Hoofdstuk 3 6
4 Hoofdstuk 4 7
5 Hoofdstuk 5 8
Literatuurlijst 9
1
, Hoofdstuk 1
1.1 Vraagstukken rondom de geestelijke
gezondheidszorg aan migranten in de AGZ
In het artikel ‘Migranten in de ggz: empirische bevindingen rond gezondheid, hulpzoekgedrag,
hulpbehoeften en waardering van zorg’ (Knipscheer & Kleber, 2005) is te lezen dat de Nederlandse
samenleving in toenemende mate geconfronteerd wordt met vraagstukken rondom migranten in de
geestelijke gezondheidszorg. In de jaren 90 kreeg daarom het begrip ‘interculturalisatie’ meer
bekendheid. Interculturalisatie wordt door de Raad voor de Gezondheidszorg omschreven als: ‘een
beleid gericht op het cultuurgevoeliger maken van voorzieningen in de gezondheidszorg met het doel
allochtone en autochtone (potentiële) zorgvragers gelijkwaardige kwaliteit van en gelijke toegang tot
de zorg te verschaffen’ (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, 2018). Aan de hand van
beide documenten zal ik in het kader van deze opdracht vijf vraagstukken opstellen met daarbij de
consequenties voor zowel de Nederlandse gezondheidszorg als migranten in de Nederlandse
samenleving.
Vraagstuk 1: Doordat migranten zich in hun hulpzoekgedrag rondom emotionele problemen meer
richten op cultuureigen, traditionele genezers, blijft een aanzienlijk deel van de aangeboden zorg in
de geestelijke gezondheidszorg onbenut.
Consequenties voor de Nederlandse gezondheidszorg:
o Doordat migranten vaak eerst traditionele genezers consulteren, trekken ze vaak te
laat aan te bel bij de GGZ. Dit zorgt voor een langer behandelingstraject en verhoogt
daarmee de zorgkosten;
o Doordat de zorgkosten in de GGZ hoger worden door bovenstaand punt, wordt dit
doorberekend aan de Nederlandse belastingbetaler;
o Doordat migranten vaak laat aan de bel trekken, kan het lijken alsof de GGZ te weinig
voorlichting geeft aan deze doelgroep.
Consequenties voor de migrant:
o Doordat huisartsen communicatieproblemen ervaren in het contact met de
allochtone client, krijgt de migrant onvoldoende uitleg en voorlichting;
o Bij veel migranten is er sprake van een ander referentiekader als het gaat om het
beleven, presenteren en interpreteren van psychische klachten, een geringe
bekendheid met de GGZ leidt ertoe dat dat migranten minder gauw zelf op het idee
komen om hulp bij de GGZ in te schakelen (Trimbos-instituut, 2009);
o Problematiek bij migranten speelt zich vaker op verschillende niveaus af, daarbij
blijkt dat zij vaker verwachten dat de GGZ antwoord geeft op praktische problemen.
Wanneer dit onvoldoende het geval is, kan dit als een mismatch ervaren worden.
2
Laura Adrover [121886760] Inzendopdracht 258G3
Klas 198LE502
HBO-V verkort deeltijd, LOI
Juli 2020
,Inhoudsopgave
1 Hoofdstuk 1 2
1.1 Vraagstukken rondom de geestelijke gezondheidszorg aan migranten in de AGZ 2
2 Hoofdstuk 2 5
2.1 Samenvatting van het artikel 5
3 Hoofdstuk 3 6
4 Hoofdstuk 4 7
5 Hoofdstuk 5 8
Literatuurlijst 9
1
, Hoofdstuk 1
1.1 Vraagstukken rondom de geestelijke
gezondheidszorg aan migranten in de AGZ
In het artikel ‘Migranten in de ggz: empirische bevindingen rond gezondheid, hulpzoekgedrag,
hulpbehoeften en waardering van zorg’ (Knipscheer & Kleber, 2005) is te lezen dat de Nederlandse
samenleving in toenemende mate geconfronteerd wordt met vraagstukken rondom migranten in de
geestelijke gezondheidszorg. In de jaren 90 kreeg daarom het begrip ‘interculturalisatie’ meer
bekendheid. Interculturalisatie wordt door de Raad voor de Gezondheidszorg omschreven als: ‘een
beleid gericht op het cultuurgevoeliger maken van voorzieningen in de gezondheidszorg met het doel
allochtone en autochtone (potentiële) zorgvragers gelijkwaardige kwaliteit van en gelijke toegang tot
de zorg te verschaffen’ (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, 2018). Aan de hand van
beide documenten zal ik in het kader van deze opdracht vijf vraagstukken opstellen met daarbij de
consequenties voor zowel de Nederlandse gezondheidszorg als migranten in de Nederlandse
samenleving.
Vraagstuk 1: Doordat migranten zich in hun hulpzoekgedrag rondom emotionele problemen meer
richten op cultuureigen, traditionele genezers, blijft een aanzienlijk deel van de aangeboden zorg in
de geestelijke gezondheidszorg onbenut.
Consequenties voor de Nederlandse gezondheidszorg:
o Doordat migranten vaak eerst traditionele genezers consulteren, trekken ze vaak te
laat aan te bel bij de GGZ. Dit zorgt voor een langer behandelingstraject en verhoogt
daarmee de zorgkosten;
o Doordat de zorgkosten in de GGZ hoger worden door bovenstaand punt, wordt dit
doorberekend aan de Nederlandse belastingbetaler;
o Doordat migranten vaak laat aan de bel trekken, kan het lijken alsof de GGZ te weinig
voorlichting geeft aan deze doelgroep.
Consequenties voor de migrant:
o Doordat huisartsen communicatieproblemen ervaren in het contact met de
allochtone client, krijgt de migrant onvoldoende uitleg en voorlichting;
o Bij veel migranten is er sprake van een ander referentiekader als het gaat om het
beleven, presenteren en interpreteren van psychische klachten, een geringe
bekendheid met de GGZ leidt ertoe dat dat migranten minder gauw zelf op het idee
komen om hulp bij de GGZ in te schakelen (Trimbos-instituut, 2009);
o Problematiek bij migranten speelt zich vaker op verschillende niveaus af, daarbij
blijkt dat zij vaker verwachten dat de GGZ antwoord geeft op praktische problemen.
Wanneer dit onvoldoende het geval is, kan dit als een mismatch ervaren worden.
2
