Portfoliobewijsmateriaal – Competentie 7c - Bewijs 1
“Hoe reflecteer ik op mijn beroepsmatig handelen?”
Niveau van Miller: KNOWS HOW
15 februari 2024
Competentie 7: Methodisch en reflectief denken en handelen
Indicator 7c: Volgens methodieken reflecteren op eigen beroepsmatig handelen
Samenvatting: In dit bewijs omschrijf ik waarom ik het belangrijk vind om op mijn beroepsmatig handelen te reflecteren en hoe ik de
reflectiecyclus van Korthagen daarin prettig vind om toe te passen.
Albert Einstein, een wetenschapper wiens theorieën ik regelmatig tegenkwam in mijn tijd dat ik nog Scheikundige Technologie
studeerde, zei ooit het volgde: “Wijsheid is niet het resultaat van scholing, maar van een levenslange poging het te verkrijgen”. Dat zie ik
ook als een belangrijk inzicht voor mijn ontwikkelingstraject tot counselor. Om wijsheid, wat ik zie als de vaardigheid om kennis en kunde
effectief toe te passen, te behalen, is het noodzakelijk te accepteren dat men door te studeren lang niet alles kan leren.
Praktijkervaringen, ontwikkelingen in het vakgebied en levensgebeurtenissen zijn allemaal essentiële aspecten in de ontwikkeling tot een
vaardige counselor. Het belang om uit zulke vormende gebeurtenissen lessen te trekken is dat ik met reflecties mijn zelfkennis,
gedragsrepertoire en kennis over het vakgebied kan vergroten. Daarmee kan ik onder meer ontdekken hoe persoonlijke ervaringen en
karaktereigenschappen mijn handelen als counselor beïnvloeden, en welke stukken aandacht vragen om ervoor te zorgen dat ik de cliënt
zo open mogelijk kan ontvangen. In dit bewijs zal ik zodoende illustreren wat ik onder reflecteren op beroepsmatig handelen versta, hoe ik
met behulp van reflectiemodellen persoonlijke en professionele groei heb door kunnen maken, en welke methoden ik graag voor mijn
reflectie toepas. Daarbij zal ik in het bijzonder aandacht schenken aan de reflectiecyclus van Korthagen, aangezien ik gemerkt heb dat dit
een uitgebreid en diepgaand model is waarmee veel inzichten opgehelderd kunnen worden en verbanden kunnen worden gelegd die
illustreren aanzet geven tot ontwikkeling.
Zoals aangegeven zou ik dit bewijs eerst graag willen beginnen met wat ik onder het reflecteren op beroepsmatig handelen versta.
Voor mij is dit dat ik met behulp van een cyclisch reflectiemodel op professionele ervaringen reflecteer om zodoende aandachtspunten in
mijn handelen systematisch op te helderen. De reden dat ik expliciet de term “cyclisch” opneem is dat ik ervan overtuigd ben dat
ontwikkeling nooit stopt, zoals ik eerder met mijn quote van Einstein heb aangegeven. De aanpassingen of veranderingen die vanuit een
doorlopen reflectiemodel naar voren komen zouden een uitnodiging moeten zijn om in nieuwe situaties aangepast gedrag te gaan
vertonen. Het zou jammer zijn om niet op die nieuwe situaties te reflecteren, aangezien men dan niet kan zien waar groei is doorgemaakt
en waar nog uitdagingen liggen. Dat gevoel is op komen zetten na contacten die ik met mede-hulpverleners heb gehad in de
complementaire zorgwereld. Door fysieke en digitale netwerksessies, die ik onder meer beschreven heb in Bewijs 40: “Beschrijving van
het vak”, heb ik veelvuldig contact gehad met zorgverleners om te leren tegen welke uitdagingen zij aanliepen. Daarin kwam ik ook
zorgverleners tegen die dermate overtuigd waren van het eigen handelen, dat ze er niet voor open stonden om nieuwe ontwikkelingen te
volgen of hun kennis of kunde uit te breiden. Ik vind dat jammer, omdat geen een stroming of begeleidingswijze voor iedereen optimaal
1
“Hoe reflecteer ik op mijn beroepsmatig handelen?”
Niveau van Miller: KNOWS HOW
15 februari 2024
Competentie 7: Methodisch en reflectief denken en handelen
Indicator 7c: Volgens methodieken reflecteren op eigen beroepsmatig handelen
Samenvatting: In dit bewijs omschrijf ik waarom ik het belangrijk vind om op mijn beroepsmatig handelen te reflecteren en hoe ik de
reflectiecyclus van Korthagen daarin prettig vind om toe te passen.
Albert Einstein, een wetenschapper wiens theorieën ik regelmatig tegenkwam in mijn tijd dat ik nog Scheikundige Technologie
studeerde, zei ooit het volgde: “Wijsheid is niet het resultaat van scholing, maar van een levenslange poging het te verkrijgen”. Dat zie ik
ook als een belangrijk inzicht voor mijn ontwikkelingstraject tot counselor. Om wijsheid, wat ik zie als de vaardigheid om kennis en kunde
effectief toe te passen, te behalen, is het noodzakelijk te accepteren dat men door te studeren lang niet alles kan leren.
Praktijkervaringen, ontwikkelingen in het vakgebied en levensgebeurtenissen zijn allemaal essentiële aspecten in de ontwikkeling tot een
vaardige counselor. Het belang om uit zulke vormende gebeurtenissen lessen te trekken is dat ik met reflecties mijn zelfkennis,
gedragsrepertoire en kennis over het vakgebied kan vergroten. Daarmee kan ik onder meer ontdekken hoe persoonlijke ervaringen en
karaktereigenschappen mijn handelen als counselor beïnvloeden, en welke stukken aandacht vragen om ervoor te zorgen dat ik de cliënt
zo open mogelijk kan ontvangen. In dit bewijs zal ik zodoende illustreren wat ik onder reflecteren op beroepsmatig handelen versta, hoe ik
met behulp van reflectiemodellen persoonlijke en professionele groei heb door kunnen maken, en welke methoden ik graag voor mijn
reflectie toepas. Daarbij zal ik in het bijzonder aandacht schenken aan de reflectiecyclus van Korthagen, aangezien ik gemerkt heb dat dit
een uitgebreid en diepgaand model is waarmee veel inzichten opgehelderd kunnen worden en verbanden kunnen worden gelegd die
illustreren aanzet geven tot ontwikkeling.
Zoals aangegeven zou ik dit bewijs eerst graag willen beginnen met wat ik onder het reflecteren op beroepsmatig handelen versta.
Voor mij is dit dat ik met behulp van een cyclisch reflectiemodel op professionele ervaringen reflecteer om zodoende aandachtspunten in
mijn handelen systematisch op te helderen. De reden dat ik expliciet de term “cyclisch” opneem is dat ik ervan overtuigd ben dat
ontwikkeling nooit stopt, zoals ik eerder met mijn quote van Einstein heb aangegeven. De aanpassingen of veranderingen die vanuit een
doorlopen reflectiemodel naar voren komen zouden een uitnodiging moeten zijn om in nieuwe situaties aangepast gedrag te gaan
vertonen. Het zou jammer zijn om niet op die nieuwe situaties te reflecteren, aangezien men dan niet kan zien waar groei is doorgemaakt
en waar nog uitdagingen liggen. Dat gevoel is op komen zetten na contacten die ik met mede-hulpverleners heb gehad in de
complementaire zorgwereld. Door fysieke en digitale netwerksessies, die ik onder meer beschreven heb in Bewijs 40: “Beschrijving van
het vak”, heb ik veelvuldig contact gehad met zorgverleners om te leren tegen welke uitdagingen zij aanliepen. Daarin kwam ik ook
zorgverleners tegen die dermate overtuigd waren van het eigen handelen, dat ze er niet voor open stonden om nieuwe ontwikkelingen te
volgen of hun kennis of kunde uit te breiden. Ik vind dat jammer, omdat geen een stroming of begeleidingswijze voor iedereen optimaal
1
