Privaatrecht samenvatting boek hoofdstuk 2: Verbintenissenrecht – de
overeenkomst
Een obligatoire of verbintenisscheppende overeenkomst is een overeenkomst die
door twee of meer partijen is gesloten met het doel dat daaruit rechten en
verplichtingen voortvloeien.
Obligatoire overeenkomst: afspraak tussen twee of meer personen waaruit een
of meer verbintenissen (rechten of plichten) voortkomen.
Een wederkerige overeenkomst: voor alle contractspartijen ontstaan
verbintenissen.
Een eenzijdige overeenkomst: slechts een van de partijen hoeft iets te
presteren, terwijl de andere partij recht heeft op iets. Er ontstaat slechts een
verbintenis.
Verbintenissen kunnen in stand komen door:
Een overeenkomst
Uit de wet
Natuurlijke overeenkomst.
Een overeenkomst is een afspraak tussen twee of meer partijen. Een
overeenkomst roept verbintenissen in het leven.
De vermogensrechtelijke band uit de overeenkomst, uit zich bij een
verbintenis in het feit dat de ene persoon verplicht is tot het verrichten van een
prestatie, terwijl de andere persoon recht heeft daarop.
Een overeenkomst komt tot stand wanneer aanbod en aanvaarding op elkaar
aansluiten en wanneer de verklaring van beide partijen overeenkomst is met hun
wil. Een aantal problemen kan ertoe leiden dat de overeenkomst nietig of
vernietigbaar is.
Allereerst kan een van de partijen stellen dat zijn verklaring niet overeenkomstig
zijn wil was (beroept zich op een wilsdefect). De wederpartij kan daartegenover
stellen dat hij er redelijkerwijs op mocht vertrouwen dat de verklaring wel
overeenkomstig de wil was. Dit probleem is op te lossen aan de hand van art.
3:33 t/m 3:35 BW.
Ten tweede kan de wil gebrekkig zijn gevormd. Wilsgebreken zijn:
Dwaling
Bedreiging
Bedrog
Misbruik van omstandigheden.
Bedreiging
Bedreiging: iemand ertoe brengen een bepaalde rechtshandeling te verrichten
onder invloed van geweld of een ander nadeel in persoon of goed.
->> Art. 3:44 BW
Bedrog (opzettelijke misleiding)
, Bedrog: iemand ertoe brengen een bepaalde rechtshandeling te verrichten
onder invloed van het opzettelijk geven van valse informatie of van verzwijging
van juiste informatie of een andere truc.
overeenkomst
Een obligatoire of verbintenisscheppende overeenkomst is een overeenkomst die
door twee of meer partijen is gesloten met het doel dat daaruit rechten en
verplichtingen voortvloeien.
Obligatoire overeenkomst: afspraak tussen twee of meer personen waaruit een
of meer verbintenissen (rechten of plichten) voortkomen.
Een wederkerige overeenkomst: voor alle contractspartijen ontstaan
verbintenissen.
Een eenzijdige overeenkomst: slechts een van de partijen hoeft iets te
presteren, terwijl de andere partij recht heeft op iets. Er ontstaat slechts een
verbintenis.
Verbintenissen kunnen in stand komen door:
Een overeenkomst
Uit de wet
Natuurlijke overeenkomst.
Een overeenkomst is een afspraak tussen twee of meer partijen. Een
overeenkomst roept verbintenissen in het leven.
De vermogensrechtelijke band uit de overeenkomst, uit zich bij een
verbintenis in het feit dat de ene persoon verplicht is tot het verrichten van een
prestatie, terwijl de andere persoon recht heeft daarop.
Een overeenkomst komt tot stand wanneer aanbod en aanvaarding op elkaar
aansluiten en wanneer de verklaring van beide partijen overeenkomst is met hun
wil. Een aantal problemen kan ertoe leiden dat de overeenkomst nietig of
vernietigbaar is.
Allereerst kan een van de partijen stellen dat zijn verklaring niet overeenkomstig
zijn wil was (beroept zich op een wilsdefect). De wederpartij kan daartegenover
stellen dat hij er redelijkerwijs op mocht vertrouwen dat de verklaring wel
overeenkomstig de wil was. Dit probleem is op te lossen aan de hand van art.
3:33 t/m 3:35 BW.
Ten tweede kan de wil gebrekkig zijn gevormd. Wilsgebreken zijn:
Dwaling
Bedreiging
Bedrog
Misbruik van omstandigheden.
Bedreiging
Bedreiging: iemand ertoe brengen een bepaalde rechtshandeling te verrichten
onder invloed van geweld of een ander nadeel in persoon of goed.
->> Art. 3:44 BW
Bedrog (opzettelijke misleiding)
, Bedrog: iemand ertoe brengen een bepaalde rechtshandeling te verrichten
onder invloed van het opzettelijk geven van valse informatie of van verzwijging
van juiste informatie of een andere truc.
