College 1 – afstand en (internationale) adoptie vroeger en nu
Bij zowel adoptie als bij pleegzorg wordt het kind opgevoed door niet-biologische ouders. We gaan
het vandaag vooral hebben over adoptie.
Sans Famile – alleen op de wereld
Dit is een boek dat gaat over een jongen dat helemaal alleen op de wereld is. Hij woont samen bij
zijn pleegmoeder en wordt uiteindelijk verkocht en gaat hij alleen reizen over de wereld. Dit boek is
een goed voorbeeld over hoe adoptiekinderen zich voelen.
En nu? Sans famile in Haïti bv?
Als je kijkt naar kinderen die getroffen zijn door een natuurramp, zijn zij ook alleen op de wereld.
Vaak zijn ze hun familie verloren. Er zijn dan mensen die deze kinderen willen adopteren, maar is dat
wenselijk?
Afspraken: Unicef en haags adopatieverdrag
In 1e instantie ga je bij deze kinderen eerst een poging doen om de familie op te sporen. Je wilt dat
het kind zo dicht mogelijk bij huis blijft. Je wilt dus het liefste dat het kind eerst naar de familie of
bekenden gaat, kan dat niet dan adoptie/pleegzorg in eigen land. Alleen als dat niet kan, moet je
denken aan internationale adoptie. Wat je niet wilt is dat het kind naar een tehuis gaat.
Ontstaan van adoptie in NL
Adoptie was al bekend in de oudheid. Het is geen uitvinding van tegenwoordig. Adoptie is al zo oud
als onze hele geschiedenis. In Nederland kregen we de adoptiewet in 1965. In vergelijking met
andere landen waren wij heel erg laat, hoe kan dat? Dit komt doordat de bloedbanden in Nederland
heel erg zwaar geteld hebben. Wij vonden namelijk dat kinderen opgevoed moesten worden door
bloedverwanten. In 1956 kwam dan toch de wet. Pleegzorg bleef toen nog bestaan. De jaren daarna
ging het vooral om Nederlandse adoptie. In de jaren 60 werden dan ook wel kinderen geadopteerd
uit bijvoorbeeld Griekenland en Oostenrijk. Hoe kwam het dat we dan toch buiten Europa zijn gaan
adopteren? Dit kwam eigenlijk door een tv uitzending. Hierin werd verteld over buitenlandse
adoptie.
Vanaf 1970 zag je een toename van de buitenlandse adoptie en een afname van de binnenlandse
adoptie. De toename van de buitenlandse adoptie kwam doordat het opeens bekend werd en
mensen gingen zich inschrijven voor buitenlandse adoptie. Dit zegt nog niks over de afname van de
binnenlandse adoptie. Dat had te maken met de beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen en
abortus. Er werden minder ongewenste kinderen geboren. Daarnaast kwamen toen meer BOM
moeders. Dit waren moeders die bewust kozen om alleen het kind op te voeden. Tegenwoordig gaat
het om 150 tot 200 buitenlandse adopties en zo 20 per jaar uit Nederland. Het aantal adopties is dus
ook heel erg gedaald. Tegenwoordig zijn er meer kinderen met special needs (afwijkingen aan de
ledematen, gehoorproblemen etc).
Binnenlandse en buitenlandse adoptie
De gele grafiek zijn de in Nederland geboren
kinderen (binnenlandse adoptie). Eerst zie je dat er
alleen maar binnenlandse adopties waren en dat
sinds 1980 steeds meer internationale adopties
waren.
Bij zowel adoptie als bij pleegzorg wordt het kind opgevoed door niet-biologische ouders. We gaan
het vandaag vooral hebben over adoptie.
Sans Famile – alleen op de wereld
Dit is een boek dat gaat over een jongen dat helemaal alleen op de wereld is. Hij woont samen bij
zijn pleegmoeder en wordt uiteindelijk verkocht en gaat hij alleen reizen over de wereld. Dit boek is
een goed voorbeeld over hoe adoptiekinderen zich voelen.
En nu? Sans famile in Haïti bv?
Als je kijkt naar kinderen die getroffen zijn door een natuurramp, zijn zij ook alleen op de wereld.
Vaak zijn ze hun familie verloren. Er zijn dan mensen die deze kinderen willen adopteren, maar is dat
wenselijk?
Afspraken: Unicef en haags adopatieverdrag
In 1e instantie ga je bij deze kinderen eerst een poging doen om de familie op te sporen. Je wilt dat
het kind zo dicht mogelijk bij huis blijft. Je wilt dus het liefste dat het kind eerst naar de familie of
bekenden gaat, kan dat niet dan adoptie/pleegzorg in eigen land. Alleen als dat niet kan, moet je
denken aan internationale adoptie. Wat je niet wilt is dat het kind naar een tehuis gaat.
Ontstaan van adoptie in NL
Adoptie was al bekend in de oudheid. Het is geen uitvinding van tegenwoordig. Adoptie is al zo oud
als onze hele geschiedenis. In Nederland kregen we de adoptiewet in 1965. In vergelijking met
andere landen waren wij heel erg laat, hoe kan dat? Dit komt doordat de bloedbanden in Nederland
heel erg zwaar geteld hebben. Wij vonden namelijk dat kinderen opgevoed moesten worden door
bloedverwanten. In 1956 kwam dan toch de wet. Pleegzorg bleef toen nog bestaan. De jaren daarna
ging het vooral om Nederlandse adoptie. In de jaren 60 werden dan ook wel kinderen geadopteerd
uit bijvoorbeeld Griekenland en Oostenrijk. Hoe kwam het dat we dan toch buiten Europa zijn gaan
adopteren? Dit kwam eigenlijk door een tv uitzending. Hierin werd verteld over buitenlandse
adoptie.
Vanaf 1970 zag je een toename van de buitenlandse adoptie en een afname van de binnenlandse
adoptie. De toename van de buitenlandse adoptie kwam doordat het opeens bekend werd en
mensen gingen zich inschrijven voor buitenlandse adoptie. Dit zegt nog niks over de afname van de
binnenlandse adoptie. Dat had te maken met de beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen en
abortus. Er werden minder ongewenste kinderen geboren. Daarnaast kwamen toen meer BOM
moeders. Dit waren moeders die bewust kozen om alleen het kind op te voeden. Tegenwoordig gaat
het om 150 tot 200 buitenlandse adopties en zo 20 per jaar uit Nederland. Het aantal adopties is dus
ook heel erg gedaald. Tegenwoordig zijn er meer kinderen met special needs (afwijkingen aan de
ledematen, gehoorproblemen etc).
Binnenlandse en buitenlandse adoptie
De gele grafiek zijn de in Nederland geboren
kinderen (binnenlandse adoptie). Eerst zie je dat er
alleen maar binnenlandse adopties waren en dat
sinds 1980 steeds meer internationale adopties
waren.
