Leerdoelen Europees recht
Week 1
- aangeven welk type internationale organisatie de EU juridisch gezien is en meer in het
bijzonder de bijbehorende begrippen ‘intergouvernementeel’ en ‘supranationaal’ toelichten.
De Europese Unie wordt gezien als zowel een intergouvernementele organisatie als een
supranationale organisatie.
De EU is een organisatie die is opgericht door staten via twee verdragen die tussen die staten zijn
gesloten. Staten doen dat via de overheid. Tussen is inter in het Latijn en een Engels woord (ook uit
het Latijn) voor overheid is government: tussen staten = intergouvernementeel.
Elke organisatie die door staten is opgericht, is opgericht op basis van een verdrag en daarom zijn die
organisaties altijd intergouvernementele organisaties. De EU is een bijzondere, want de lidstaten
hebben op een aantal gebieden soevereiniteit aan de EU afgestaan, waardoor de EU regels mag
maken waaraan de lidstaten zich moeten houden. Daarom heeft de EU ook een supranationaal
karakter.
Staten zijn de voornaamste spelers binnen het internationale recht. Internationale organisaties spelen
echter ook een belangrijke rol. Staten kunnen een samenwerkingsverband aangaan, maar ook
personen kunnen gezamenlijk een internationale organisatie oprichten. Er zijn dan twee soorten
organisaties:
1. gouvernementele organisaties
2. non-gouvernementele organisaties
Supranationaal Als lidstaten beslissingsbevoegdheid afstaan
aan de organisatie. Een supranationale
organisatie staat boven de lidstaten. De
lidstaten staan vrijwillig een gedeelte van hun
beslissingsbevoegdheid af aan een
internationale organisatie. Zij accepteren dat
deze organisatie regels vaststelt waar zij zich
aan moeten houden. De lidstaten kunnen niet
meer zelfstandig de inhoud van deze regels
bepalen.
Voorbeeld: EU
Intergouvernementeel Als lidstaten geen soevereiniteit afstaan, wordt
de organisatie een intergouvernementele
organisatie genoemd. Een
intergouvernementele organisatie is een
samenwerking tussen staten.
Voorbeeld: Verenigde Naties
Gouvernementeel Een samenwerkingsverband tussen staten
wordt een gouvernementele organisatie
genoemd.
Non-gouvernementeel Een groep personen kan een internationale
organisatie oprichten. Een ngo is onafhankelijk
van staten en heeft vaak eigen doelstellingen.
Een ngo hoeft niet internationaal te zijn. Ngo’s
hebben geen stemrecht, maar wel een
adviserende rol.
Voorbeeld: Rode Kruis, WNF, Shell
- aangeven wat de twee oprichtingsverdragen van de EU zijn en wat hun onderlinge
rechtsverhouding is.
De twee oprichtingsverdragen zijn:
, 1. Het Verdrag betreffende de Europese Unie (doelstellingen)
2. Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (instellingen)
Volgens art. 1 VEU en art. 1 lid 2 VwEU zijn beide oprichtingsverdragen gelijk aan elkaar.
- de doelstellingen en de rechtsbeginselen van de EU benoemen en toelichten.
Doelstellingen
In art. 3 VEU staan de doelstellingen van de Europese Unie.
De hoofddoelstellingen van de Europese Unie zijn:
1. Bevordering welzijn en welvaart EU-burgers (lid 1)
2. Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zonder binnengrenzen (lid 2): vreemdelingen
3. Interne macht (lid 3): geen binnengrenzen, geen grenscontroles
4. Economische en Monetaire Unie (lid 4): euro
5. Betrekkingen met de rest van de wereld handhaaft de Unie haar waarden en belangen en zet zich
ervoor in (lid 5)
6. Unie mag zelf regels maken, als Unie die bevoegdheid heeft gekregen (lid 6)
Vrede en welzijn De economieën van de Europese staten zijn
verweven met elkaar. We zijn dus afhankelijk
van elkaar. Als er eventuele conflicten tussen
lidstaten zijn, worden deze binnen de EU
diplomatiek opgelost. Als er oorlog zou zijn, dan
is dat slecht voor de economie.
Vrijheid en veiligheid Burgers van de EU mogen over het algemeen in
de andere lidstaten van de EU werken, studeren
etc. Er zijn open grenzen, dus je kan makkelijk
overal heengaan.
Interne markt (26 VwEU) en 114 VwEU De interne markt maakt het mogelijk op steeds
meer te handelen tussen bedrijven die in de
lidstaten zijn gevestigd, dat er steeds meer
personen over de grens gaan werken en dat
iedereen overal in de EU kan investeren. De
bedoeling is dat de nationale markten steeds
meer geïntegreerd worden tot één interne markt.
Zo wordt het één grote Europese markt, waar
alle bedrijven en personen dezelfde kansen en
mogelijkheden hebben. Er zijn dan geen
economische grenzen en belemmeringen.
Monetaire Unie Een gemeenschappelijke munt brengt de
lidstaten dichter bij elkaar
Extern mensenrechtenbeleid De bescherming van mensenrechten.
Interne markt
De overheid is verantwoordelijk voor de nationale economie. Doordat we in de Europese Unie een
interne markt hebben, mag de overheid niet vrij elke maatregel nemen die zij wenst. De overheid zal
rekening moeten houden met regelgeving die is aangenomen in het kader van het instellen van de
interne markt.
Let op: De monetaire unie en de interne markt zijn twee verschillende onderdelen in de EU. De
monetaire unie is optioneel, maar de interne markt is onderdeel van de EU. Lidstaten kunnen zich niet
buiten stellen.
Een interne markt bestaat uit drie delen:
1. vrij verkeer
2. staatssteun
3. mededinging
Vrij verkeer De handelsstroom tussen lidstaten mag niet
belemmerd worden. Lidstaten mogen dus niet
verbieden dat een product van een ander land
Week 1
- aangeven welk type internationale organisatie de EU juridisch gezien is en meer in het
bijzonder de bijbehorende begrippen ‘intergouvernementeel’ en ‘supranationaal’ toelichten.
De Europese Unie wordt gezien als zowel een intergouvernementele organisatie als een
supranationale organisatie.
De EU is een organisatie die is opgericht door staten via twee verdragen die tussen die staten zijn
gesloten. Staten doen dat via de overheid. Tussen is inter in het Latijn en een Engels woord (ook uit
het Latijn) voor overheid is government: tussen staten = intergouvernementeel.
Elke organisatie die door staten is opgericht, is opgericht op basis van een verdrag en daarom zijn die
organisaties altijd intergouvernementele organisaties. De EU is een bijzondere, want de lidstaten
hebben op een aantal gebieden soevereiniteit aan de EU afgestaan, waardoor de EU regels mag
maken waaraan de lidstaten zich moeten houden. Daarom heeft de EU ook een supranationaal
karakter.
Staten zijn de voornaamste spelers binnen het internationale recht. Internationale organisaties spelen
echter ook een belangrijke rol. Staten kunnen een samenwerkingsverband aangaan, maar ook
personen kunnen gezamenlijk een internationale organisatie oprichten. Er zijn dan twee soorten
organisaties:
1. gouvernementele organisaties
2. non-gouvernementele organisaties
Supranationaal Als lidstaten beslissingsbevoegdheid afstaan
aan de organisatie. Een supranationale
organisatie staat boven de lidstaten. De
lidstaten staan vrijwillig een gedeelte van hun
beslissingsbevoegdheid af aan een
internationale organisatie. Zij accepteren dat
deze organisatie regels vaststelt waar zij zich
aan moeten houden. De lidstaten kunnen niet
meer zelfstandig de inhoud van deze regels
bepalen.
Voorbeeld: EU
Intergouvernementeel Als lidstaten geen soevereiniteit afstaan, wordt
de organisatie een intergouvernementele
organisatie genoemd. Een
intergouvernementele organisatie is een
samenwerking tussen staten.
Voorbeeld: Verenigde Naties
Gouvernementeel Een samenwerkingsverband tussen staten
wordt een gouvernementele organisatie
genoemd.
Non-gouvernementeel Een groep personen kan een internationale
organisatie oprichten. Een ngo is onafhankelijk
van staten en heeft vaak eigen doelstellingen.
Een ngo hoeft niet internationaal te zijn. Ngo’s
hebben geen stemrecht, maar wel een
adviserende rol.
Voorbeeld: Rode Kruis, WNF, Shell
- aangeven wat de twee oprichtingsverdragen van de EU zijn en wat hun onderlinge
rechtsverhouding is.
De twee oprichtingsverdragen zijn:
, 1. Het Verdrag betreffende de Europese Unie (doelstellingen)
2. Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (instellingen)
Volgens art. 1 VEU en art. 1 lid 2 VwEU zijn beide oprichtingsverdragen gelijk aan elkaar.
- de doelstellingen en de rechtsbeginselen van de EU benoemen en toelichten.
Doelstellingen
In art. 3 VEU staan de doelstellingen van de Europese Unie.
De hoofddoelstellingen van de Europese Unie zijn:
1. Bevordering welzijn en welvaart EU-burgers (lid 1)
2. Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zonder binnengrenzen (lid 2): vreemdelingen
3. Interne macht (lid 3): geen binnengrenzen, geen grenscontroles
4. Economische en Monetaire Unie (lid 4): euro
5. Betrekkingen met de rest van de wereld handhaaft de Unie haar waarden en belangen en zet zich
ervoor in (lid 5)
6. Unie mag zelf regels maken, als Unie die bevoegdheid heeft gekregen (lid 6)
Vrede en welzijn De economieën van de Europese staten zijn
verweven met elkaar. We zijn dus afhankelijk
van elkaar. Als er eventuele conflicten tussen
lidstaten zijn, worden deze binnen de EU
diplomatiek opgelost. Als er oorlog zou zijn, dan
is dat slecht voor de economie.
Vrijheid en veiligheid Burgers van de EU mogen over het algemeen in
de andere lidstaten van de EU werken, studeren
etc. Er zijn open grenzen, dus je kan makkelijk
overal heengaan.
Interne markt (26 VwEU) en 114 VwEU De interne markt maakt het mogelijk op steeds
meer te handelen tussen bedrijven die in de
lidstaten zijn gevestigd, dat er steeds meer
personen over de grens gaan werken en dat
iedereen overal in de EU kan investeren. De
bedoeling is dat de nationale markten steeds
meer geïntegreerd worden tot één interne markt.
Zo wordt het één grote Europese markt, waar
alle bedrijven en personen dezelfde kansen en
mogelijkheden hebben. Er zijn dan geen
economische grenzen en belemmeringen.
Monetaire Unie Een gemeenschappelijke munt brengt de
lidstaten dichter bij elkaar
Extern mensenrechtenbeleid De bescherming van mensenrechten.
Interne markt
De overheid is verantwoordelijk voor de nationale economie. Doordat we in de Europese Unie een
interne markt hebben, mag de overheid niet vrij elke maatregel nemen die zij wenst. De overheid zal
rekening moeten houden met regelgeving die is aangenomen in het kader van het instellen van de
interne markt.
Let op: De monetaire unie en de interne markt zijn twee verschillende onderdelen in de EU. De
monetaire unie is optioneel, maar de interne markt is onderdeel van de EU. Lidstaten kunnen zich niet
buiten stellen.
Een interne markt bestaat uit drie delen:
1. vrij verkeer
2. staatssteun
3. mededinging
Vrij verkeer De handelsstroom tussen lidstaten mag niet
belemmerd worden. Lidstaten mogen dus niet
verbieden dat een product van een ander land
