PL 4
2023/2024
Normatieve
Professionalisering
Aantal woorden 2850
Inhoudsopgave
1. FOCUS …………………………………………………………………………………………………………..… 2
2. ONDERZOEK ………………………………………………………….……………………………………….. 3
3. DIALOOG ……………………………………………………………………………………………………….. 6
4. VERANDERING ……………………………………………………………………………………………….. 7
BRONNENLIJST ……………………………………………………..………………………............................. 10
BIJLAGEN ………………………………………………………………………………………………………………….. 12
Bijlage 1 Waardenkaart …..……………………………………………………………………………………… 12
Bijlage 2 Toveren …………….………………………………………………………………………………………. 13
1
, FOCUS
Casus
Twee maanden geleden is mevrouw N (84) opgenomen in het hospice. Ze heeft een realistisch ziekte-
inzicht en is van het type niet-klagen-maar-dragen.
Op een gegeven moment verslechterde haar toestand snel; ze werd bedlegerig en had geen intake
meer. Tijdens verzorging op bed was zij benauwd en beweging of aanraking van haar benen was zeer
pijnlijk.
Mw had een chronische blaasontsteking waardoor zij herhaaldelijk kleine beetjes urineerde. Een bedpan
was geen optie en dus maakte zij gebruik van een postoel hetgeen haar veel moeite koste. Herhaaldelijk
zijn de voordelen van een verblijfskatheter met mw besproken maar zij wees dit af. Zij zei: “ik wil geen
katheter tenzij het voor jullie een bezwaar is dat ik ‘snachts vaak geholpen wordt”. Wij benadrukten dat
het voor ons geen probleem was en dat zij bepaalde wat er gebeurt.
Als de verblijfskatheter ter sprake kwam vond zij dat er gezeurd werd.
Toen het moment daar was dat het op de postoel urineren geen optie meer was is de arts met haar
gaan overleggen en hebben zij besloten tot het plaatsen van een verblijfskatheter. Toen we met de
katheterspullen aankwamen knikte mw instemmend op de vraag of ze een katheter wilde. We plaatsten
de katheter met extra aandacht en zorg.
Interventie
In eerste instantie was ik blij dat mw de katheter wilde omdat het voor haar veel minder belastend en
minder pijnlijk zou zijn. Achteraf had ik er echter geen goed gevoel bij omdat ik me afvroeg in hoeverre
mw een echte keuze had gehad.
Eigen bijdrage
Ethische reflectie begint vaak met zo’n onbehaaglijk gevoel. Ik ben er met anderen over gaan praten en
besloot om het te onderzoeken middels dit verslag. Door in gesprek te gaan over wat wij, ieder met
onze eigen normen en waarden, van deze casus vinden is er sprake van normatieve professionalisering
(NP).
Ik merkte dat het soms op weerstand stuitte en ik botste met iemand die andere normen en waarden
had dan ik. Het leek of we tegenover elkaar stonden terwijl we hetzelfde doel nastreven namelijk goede
zorg. Toch vond ik het belangrijk om wel in gesprek te blijven gaan en met een open houding te
onderzoeken wat de voors en tegens kunnen zijn in deze casus. Door verschillende visies en het
achterhalen welke normen en waarden er spelen kunnen we namelijk volgende keer een weloverwogen
afweging maken en voorkomen we dat iedereen zomaar wat doet. Dit zal een positief effect hebben op
de professionalisering van zowel mijzelf als het team als van onze beroepsgroep.
Morele vraag
2
2023/2024
Normatieve
Professionalisering
Aantal woorden 2850
Inhoudsopgave
1. FOCUS …………………………………………………………………………………………………………..… 2
2. ONDERZOEK ………………………………………………………….……………………………………….. 3
3. DIALOOG ……………………………………………………………………………………………………….. 6
4. VERANDERING ……………………………………………………………………………………………….. 7
BRONNENLIJST ……………………………………………………..………………………............................. 10
BIJLAGEN ………………………………………………………………………………………………………………….. 12
Bijlage 1 Waardenkaart …..……………………………………………………………………………………… 12
Bijlage 2 Toveren …………….………………………………………………………………………………………. 13
1
, FOCUS
Casus
Twee maanden geleden is mevrouw N (84) opgenomen in het hospice. Ze heeft een realistisch ziekte-
inzicht en is van het type niet-klagen-maar-dragen.
Op een gegeven moment verslechterde haar toestand snel; ze werd bedlegerig en had geen intake
meer. Tijdens verzorging op bed was zij benauwd en beweging of aanraking van haar benen was zeer
pijnlijk.
Mw had een chronische blaasontsteking waardoor zij herhaaldelijk kleine beetjes urineerde. Een bedpan
was geen optie en dus maakte zij gebruik van een postoel hetgeen haar veel moeite koste. Herhaaldelijk
zijn de voordelen van een verblijfskatheter met mw besproken maar zij wees dit af. Zij zei: “ik wil geen
katheter tenzij het voor jullie een bezwaar is dat ik ‘snachts vaak geholpen wordt”. Wij benadrukten dat
het voor ons geen probleem was en dat zij bepaalde wat er gebeurt.
Als de verblijfskatheter ter sprake kwam vond zij dat er gezeurd werd.
Toen het moment daar was dat het op de postoel urineren geen optie meer was is de arts met haar
gaan overleggen en hebben zij besloten tot het plaatsen van een verblijfskatheter. Toen we met de
katheterspullen aankwamen knikte mw instemmend op de vraag of ze een katheter wilde. We plaatsten
de katheter met extra aandacht en zorg.
Interventie
In eerste instantie was ik blij dat mw de katheter wilde omdat het voor haar veel minder belastend en
minder pijnlijk zou zijn. Achteraf had ik er echter geen goed gevoel bij omdat ik me afvroeg in hoeverre
mw een echte keuze had gehad.
Eigen bijdrage
Ethische reflectie begint vaak met zo’n onbehaaglijk gevoel. Ik ben er met anderen over gaan praten en
besloot om het te onderzoeken middels dit verslag. Door in gesprek te gaan over wat wij, ieder met
onze eigen normen en waarden, van deze casus vinden is er sprake van normatieve professionalisering
(NP).
Ik merkte dat het soms op weerstand stuitte en ik botste met iemand die andere normen en waarden
had dan ik. Het leek of we tegenover elkaar stonden terwijl we hetzelfde doel nastreven namelijk goede
zorg. Toch vond ik het belangrijk om wel in gesprek te blijven gaan en met een open houding te
onderzoeken wat de voors en tegens kunnen zijn in deze casus. Door verschillende visies en het
achterhalen welke normen en waarden er spelen kunnen we namelijk volgende keer een weloverwogen
afweging maken en voorkomen we dat iedereen zomaar wat doet. Dit zal een positief effect hebben op
de professionalisering van zowel mijzelf als het team als van onze beroepsgroep.
Morele vraag
2
