SV GK 4.6 - Anatomie en fysiologie van het zenuwstelsel (2)
Leerdoelen:
Een anatomische onderverdeling maken van het centrale en perifere
zenuwstelsel, de ligging
van de verschillende onderdelen ten opzichte van elkaar beschrijven en aangeven welke
functies aan deze onderdelen worden toegeschreven;
De belangrijkste sensorische en motorische banen herkennen en aangeven op welke wijze
het zenuwstel een bijdrage levert bij het tot stand laten komen van bewegingen en hoe
het zenuwstelsel in staat is om degewaarwordingen uit de verschillende delen van het
lichaam te herkennen;
De onderdelen en functies van het sympathische en het parasympathische
zenuwstelsel beschrijven en een aantal vegetatieve reacties en functies die je (her)kent bij
inspanning en rust benoemen.
Theorie:
Martini F.H. & Bartholomew E.F. (2015) Hoofdstuk 8 Het zenuwstelsel, paragraaf 8.7.1
(p.315) 8.7.2, 8.7.3 (vanaf pagina 322 (hemisferische lateralisatie) hoef je niet te
bestuderen), paragraaf 8.7.7 (p.328), 8.9.1 (p.334), 8.10(p.337) en 8.11 (p.340).
Amsterdam, Nederland: Pearson Benelux. [Boekenlijst]
Onderaan de SV staan nog een aantal begrippen en opbouw zenuwstelsel!
Hoofdstuk 8 het zenuwstelsel
8.7.1 De belangrijkste hersendelen
Zie afbeeldingen op pagina 2.
Volwassene hersenen hebben 6 grote gebieden:
1. Cerebrum (grote hersenen)
2. diencephalon
3. Middenhersenen
4. Pons
5. Medulla oblongata ( het verlengde merg)
6. Cerebellum (kleine hersenen).
Cerumbrum: grootste gedeelte van de hersenen. Is verdeeld in 2 grote hemisferen
(hersenhelften). Bewuste gedachten, gevoelens, verstandelijke functies, opslaan en terughalen van
herinneringen en complexe bewegingen ontstaan hier. Past willekeurige en onwillekeurige
motorische activiteiten aan op basis van sensorische informatie en opgeslagen herinneringen aan
vorige bewegingen.
Diencephalon: is met het cerebrum verbonden. Het grootste gedeelte hiervan is de thalamus,
die schakel- en verwerkingscentra voor sensorische informatie bevat. Een dunne steel verbind de
hypothalamus (bevat centra die betrokken zijn bij emoties, autonome functies en
hormoonproductie) met de hypofyse (belangrijkste verbinding tussen zenuwstelsel en endocriene
stelsel). De epithalamus bevat een andere structuur van het endocriene stelsel: de pijnappelklier (
epifyse).
Hersenstam (truncus ceribri): bevat 3 grote gebieden: de middenhersenen, de pons en het
verlengde merg. Hij bevat belangrijke verwerkingscentra en schakelstations voor informatie die van
of naar de grote of kleine hersenen wordt geleid.
Middenhersenen (mesencephalong): verwerken informatie van de ogen en oren en generen
onwillekeurige motorische reacties. Bevat ook het centra die het bewustzijn in stand helpen
houden.
Pons (letterlijk brug): verbind het cerebellum met de hersenstam. Bevat ook kernen die betrokken
zijn bij de motorische aansturing van het lichaam en de ingewanden. Is ook verbonden met het
verlengde merg
Medulla oblongata (verlengde merg): Is verbonden met het ruggenmerg en schakelt sensorische
informatie door naar de thalamus en andere centra in de hersenen. Het bevat ook belangrijke
centra die autonome functies regelen (hartslag, ademhaling, sapafscheiding ect.).
De grote hersenhelften van het cerebrum en de kleien hersenhelften van het cerebellum
bedekken de hersenstam vrijwel geheel. Zie ook onderstaande afbeeldingen.
, 8.7.2 De hersenventrikels
De hersenen en het ruggemerg bevatten interne holten die gevuld zijn met cerebrospinale vloeistof
en bekleed zijn met ependymcellen. De hersenen hebben een centrale doorgang die uit 4 ventrikels
(compartimenten) bestaat.
Elke hersenhelft bevat een groot lateraal ventrikel. Er is geen directe verbinding tussen de lateral
ventikels, maar ze staan via de interventriculaire foramen in verbinding met het derde ventrikel in
het diencepalon. De middenhersnen hebben een smal kanaal ( de aquaeductus cerebri of
aquaeductus mesencephali). Dit kanaal verbind de derde en vierde ventrikel in de pons en met het
bovenste gedeelte van het verlengde merg. Hier wordt het vierde ventrikel smaller en loop het over
in het centrale kanaal van het ruggen merg.
Ventrikels zijn dus eigenlijk allemaal met elkaar verbonden en monden uiteindelijk uit in het
ruggenmerg.
Leerdoelen:
Een anatomische onderverdeling maken van het centrale en perifere
zenuwstelsel, de ligging
van de verschillende onderdelen ten opzichte van elkaar beschrijven en aangeven welke
functies aan deze onderdelen worden toegeschreven;
De belangrijkste sensorische en motorische banen herkennen en aangeven op welke wijze
het zenuwstel een bijdrage levert bij het tot stand laten komen van bewegingen en hoe
het zenuwstelsel in staat is om degewaarwordingen uit de verschillende delen van het
lichaam te herkennen;
De onderdelen en functies van het sympathische en het parasympathische
zenuwstelsel beschrijven en een aantal vegetatieve reacties en functies die je (her)kent bij
inspanning en rust benoemen.
Theorie:
Martini F.H. & Bartholomew E.F. (2015) Hoofdstuk 8 Het zenuwstelsel, paragraaf 8.7.1
(p.315) 8.7.2, 8.7.3 (vanaf pagina 322 (hemisferische lateralisatie) hoef je niet te
bestuderen), paragraaf 8.7.7 (p.328), 8.9.1 (p.334), 8.10(p.337) en 8.11 (p.340).
Amsterdam, Nederland: Pearson Benelux. [Boekenlijst]
Onderaan de SV staan nog een aantal begrippen en opbouw zenuwstelsel!
Hoofdstuk 8 het zenuwstelsel
8.7.1 De belangrijkste hersendelen
Zie afbeeldingen op pagina 2.
Volwassene hersenen hebben 6 grote gebieden:
1. Cerebrum (grote hersenen)
2. diencephalon
3. Middenhersenen
4. Pons
5. Medulla oblongata ( het verlengde merg)
6. Cerebellum (kleine hersenen).
Cerumbrum: grootste gedeelte van de hersenen. Is verdeeld in 2 grote hemisferen
(hersenhelften). Bewuste gedachten, gevoelens, verstandelijke functies, opslaan en terughalen van
herinneringen en complexe bewegingen ontstaan hier. Past willekeurige en onwillekeurige
motorische activiteiten aan op basis van sensorische informatie en opgeslagen herinneringen aan
vorige bewegingen.
Diencephalon: is met het cerebrum verbonden. Het grootste gedeelte hiervan is de thalamus,
die schakel- en verwerkingscentra voor sensorische informatie bevat. Een dunne steel verbind de
hypothalamus (bevat centra die betrokken zijn bij emoties, autonome functies en
hormoonproductie) met de hypofyse (belangrijkste verbinding tussen zenuwstelsel en endocriene
stelsel). De epithalamus bevat een andere structuur van het endocriene stelsel: de pijnappelklier (
epifyse).
Hersenstam (truncus ceribri): bevat 3 grote gebieden: de middenhersenen, de pons en het
verlengde merg. Hij bevat belangrijke verwerkingscentra en schakelstations voor informatie die van
of naar de grote of kleine hersenen wordt geleid.
Middenhersenen (mesencephalong): verwerken informatie van de ogen en oren en generen
onwillekeurige motorische reacties. Bevat ook het centra die het bewustzijn in stand helpen
houden.
Pons (letterlijk brug): verbind het cerebellum met de hersenstam. Bevat ook kernen die betrokken
zijn bij de motorische aansturing van het lichaam en de ingewanden. Is ook verbonden met het
verlengde merg
Medulla oblongata (verlengde merg): Is verbonden met het ruggenmerg en schakelt sensorische
informatie door naar de thalamus en andere centra in de hersenen. Het bevat ook belangrijke
centra die autonome functies regelen (hartslag, ademhaling, sapafscheiding ect.).
De grote hersenhelften van het cerebrum en de kleien hersenhelften van het cerebellum
bedekken de hersenstam vrijwel geheel. Zie ook onderstaande afbeeldingen.
, 8.7.2 De hersenventrikels
De hersenen en het ruggemerg bevatten interne holten die gevuld zijn met cerebrospinale vloeistof
en bekleed zijn met ependymcellen. De hersenen hebben een centrale doorgang die uit 4 ventrikels
(compartimenten) bestaat.
Elke hersenhelft bevat een groot lateraal ventrikel. Er is geen directe verbinding tussen de lateral
ventikels, maar ze staan via de interventriculaire foramen in verbinding met het derde ventrikel in
het diencepalon. De middenhersnen hebben een smal kanaal ( de aquaeductus cerebri of
aquaeductus mesencephali). Dit kanaal verbind de derde en vierde ventrikel in de pons en met het
bovenste gedeelte van het verlengde merg. Hier wordt het vierde ventrikel smaller en loop het over
in het centrale kanaal van het ruggen merg.
Ventrikels zijn dus eigenlijk allemaal met elkaar verbonden en monden uiteindelijk uit in het
ruggenmerg.
