Gevoelsreflectie volgens het model van Kinkhorst
Objectieve gegevens: Tijdens een dagdienst was ik begeleider van 2 patiënten. 1 Van deze patiënten
bedankte mij op het eind van de dag voor de zorg. Dit deed de patiënt middels een kus op de hand
van ongeveer 2 seconden. Ik had hier niks van gezegd en was verder gegaan op het gesprek dat we
ervoor hadden.
Daarnaast, kwam de patiënt tijdens de lunch langs om iets te zeggen. Ik had eten in mijn mond en
hield mijn hand ervoor. De patiënt zei toen: “Je hoeft je hand niet voor je mond te houden hoor, je
hebt een mooie mond”. Ik zei toen op luchtige manier dat ik het deed vanwege het eten en ben er
verder niet op ingegaan.
Ik heb deze situatie niet besproken met collega’s.
Subjectieve gegevens: (emotie, opvatting, interpretatie, doelen)
Ik wist op het moment van de situaties niet goed wat ik moest doen of zeggen. Ik dacht dat de
patiënt mij een hand wilde geven dus gaf ik een hand. Ik voelde ongemakkelijk bij het verloop van de
situatie en ook verbaasd. Ik ben niet gewend aan dit soort opmerkingen van patiënten dus was de
situatie nieuw voor mij.
Eigen aandeel, gedrag:
Ik deed voor mijn gevoel alsof er niks gebeurd was, omdat ik niet meteen wist wat ik ervan vond en
hoe ik me moest gedragen.
Betekenis situatie:
Deze situaties komen vaker voor op de GGZ. Daarom wil ik graag minder beduusd zijn als dit de
volgende keer gebeurt. Daarnaast voelde ik me achteraf ongemakkelijk bij de situatie. Dit gevoel wil
ik voorkomen.
Doel/vraag formuleren:
Hoe reageer ik als een patiënt mijn grenzen overgaat, middels ongepast gedrag?
Ander perspectief:
Als ik mezelf in de schoenen van de patiënt plaats: Ik denk dat de patiënt dacht dat ik met deze
gedragingen geen probleem heb, omdat ik niet mijn grenzen aangaf. Hierdoor weet de patiënt niet
dat mijn grens overgegaan is.
Er waren bij de opmerking en bij het gedrag geen buitenstaanders bij. De afspraken op de afdeling
luiden als volgt, geen intieme relaties met de patiënten of tussen de zorgverleners. Ik denk zelf dat
deze situatie daar ook onder valt. In dit geval zou dus niet volgens de afspraak gehandeld zijn.
Generaliseren en consequenties verkennen:
->Corrigeren, fysiek afstand nemen van de patiënt.
Consequenties kunnen zijn dat de patiënt geagiteerd raakt en zich afgewezen voelt. Dit komt dan
doordat je een stap achteruit zet. De patiënt zou ook boos kunnen worden waardoor de
vertrouwensband die voor begeleiding nodig is wordt geschaad.
->Corrigeren, aangeven dat ik dit niet prettig vind.
Consequenties kunnen zijn dat de patiënt zich afgewezen voelt en afstandelijker gedraagt naar jou
als zorgverlener. Wel zou het een duidelijke grens aangeven voor de volgende situaties. Daarnaast
zou de patiënt er plezier in kunnen hebben als jij in die situatie ongemak toont en zou de grenzen
verder opzoeken.
1
Objectieve gegevens: Tijdens een dagdienst was ik begeleider van 2 patiënten. 1 Van deze patiënten
bedankte mij op het eind van de dag voor de zorg. Dit deed de patiënt middels een kus op de hand
van ongeveer 2 seconden. Ik had hier niks van gezegd en was verder gegaan op het gesprek dat we
ervoor hadden.
Daarnaast, kwam de patiënt tijdens de lunch langs om iets te zeggen. Ik had eten in mijn mond en
hield mijn hand ervoor. De patiënt zei toen: “Je hoeft je hand niet voor je mond te houden hoor, je
hebt een mooie mond”. Ik zei toen op luchtige manier dat ik het deed vanwege het eten en ben er
verder niet op ingegaan.
Ik heb deze situatie niet besproken met collega’s.
Subjectieve gegevens: (emotie, opvatting, interpretatie, doelen)
Ik wist op het moment van de situaties niet goed wat ik moest doen of zeggen. Ik dacht dat de
patiënt mij een hand wilde geven dus gaf ik een hand. Ik voelde ongemakkelijk bij het verloop van de
situatie en ook verbaasd. Ik ben niet gewend aan dit soort opmerkingen van patiënten dus was de
situatie nieuw voor mij.
Eigen aandeel, gedrag:
Ik deed voor mijn gevoel alsof er niks gebeurd was, omdat ik niet meteen wist wat ik ervan vond en
hoe ik me moest gedragen.
Betekenis situatie:
Deze situaties komen vaker voor op de GGZ. Daarom wil ik graag minder beduusd zijn als dit de
volgende keer gebeurt. Daarnaast voelde ik me achteraf ongemakkelijk bij de situatie. Dit gevoel wil
ik voorkomen.
Doel/vraag formuleren:
Hoe reageer ik als een patiënt mijn grenzen overgaat, middels ongepast gedrag?
Ander perspectief:
Als ik mezelf in de schoenen van de patiënt plaats: Ik denk dat de patiënt dacht dat ik met deze
gedragingen geen probleem heb, omdat ik niet mijn grenzen aangaf. Hierdoor weet de patiënt niet
dat mijn grens overgegaan is.
Er waren bij de opmerking en bij het gedrag geen buitenstaanders bij. De afspraken op de afdeling
luiden als volgt, geen intieme relaties met de patiënten of tussen de zorgverleners. Ik denk zelf dat
deze situatie daar ook onder valt. In dit geval zou dus niet volgens de afspraak gehandeld zijn.
Generaliseren en consequenties verkennen:
->Corrigeren, fysiek afstand nemen van de patiënt.
Consequenties kunnen zijn dat de patiënt geagiteerd raakt en zich afgewezen voelt. Dit komt dan
doordat je een stap achteruit zet. De patiënt zou ook boos kunnen worden waardoor de
vertrouwensband die voor begeleiding nodig is wordt geschaad.
->Corrigeren, aangeven dat ik dit niet prettig vind.
Consequenties kunnen zijn dat de patiënt zich afgewezen voelt en afstandelijker gedraagt naar jou
als zorgverlener. Wel zou het een duidelijke grens aangeven voor de volgende situaties. Daarnaast
zou de patiënt er plezier in kunnen hebben als jij in die situatie ongemak toont en zou de grenzen
verder opzoeken.
1
