Genexpressie
Genexpressie is een complex proces aantal verschillende mRNA-sequenties in
waarbij cellen selectief de synthese sturen menselijke cellen suggereren dat een
van de vele duizenden eiwitten en RNA’s typische gedifferentieerde menselijke cel
die in hun genoom worden gecodeerd. Een op enig moment misschien 5000-15.000
dergelijke cel differentiatie ontstaat eiwitcoderende genen tot expressie brengt
doordat cellen verschillende sets RNA- en van een totaal van ongeveer 19.000. En
eiwitmoleculen maken en accumuleren: ze studies van verschillende weefseltypes
brengen verschillende genen tot expressie bevestigen dat de verzameling van tot
expressie gebrachte mRNA's verschilt van
De omvang van verschillen in celtype tot celtype
genexpressie tussen verschillende celtypen
kan ruwweg worden bepaald door de Hoewel elk celtype in een meercellig
eiwitsamenstelling van cellen in lever, organisme zijn eigen groep genen tot
hart, hersenen, enzovoort te vergelijken expressie brengt, zijn deze verzamelingen
In het verleden werd een dergelijke niet statisch. Gespecialiseerde cellen zijn
analyse uitgevoerd door middel van in staat om hun patronen van genexpressie
tweedimensionale gelelektroforese. te veranderen als reactie op extracellulaire
Tegenwoordig kan het totale eiwitgehalte signalen. Het feit dat verschillende
van een cel snel worden geanalyseerd met celtypes vaak verschillend reageren op
een methode die massaspectrometrie wordt hetzelfde extracellulaire signaal draag bij
genoemd. Deze techniek is veel gevoeliger aan de specialisatie die elk celtype zijn
dan elektroforese en maakt de detectie van onderscheidende karakter geeft
eiwitten mogelijk die zelfs in kleine
hoeveelheden worden geproduceerd. Beide
technieken laten zien dat veel eiwitten
gemeenschappelijk zijn voor alle cellen
van een meercellig organisme. Deze
huishoudeiwitten omvatten bijvoorbeeld
RNA-polymerasen, DNA-reparatie-
enzymen, ribosomale eiwitten, enzymen
die betrokken zijn bij glycolyse en andere
basale metabolische processen, en veel van
de eiwitten die het cytoskelet vormen.
Bovendien produceert elk ander celtype
ook gespecialiseerde eiwitten die
verantwoordelijk zijn voor de
onderscheidende eigenschappen van de
cel. Bij zoogdieren wordt hemoglobine
bijvoorbeeld bijna uitsluitend gemaakt in
de zich ontwikkelende rode bloedcellen
Genexpressie kan ook worden bestudeerd
door de RNA-moleculen van een cel te
catalogiseren, inclusief de mRNA’s die
coderen voor eiwit. De meeste uitgebreide
methoden voor dergelijke analyses
omvatten het bepalen van de
nucleotidesequentie van alle RNA’s die
door de cel worden gemaakt, een
benadering die ook de relatieve overvloed
van elk kan onthullen. Schattingen van het
, Genexpressie
Een cel kan de eiwitten die het bevat
controleren door: In eukaryote cellen kan genexpressie bij
1. Te controleren wanneer en hoe elk van deze stappen worden gereguleerd.
vaak een bepaald gen wordt Voor de meeste genen is echter de controle
getranscribeerd van transcriptie van het grootste belang.
2. Te regelen hoe een RNA-transcript Dit is logisch omdat alleen transcriptionele
wordt gesplitst of anderszins wordt controle ervoor kan zorgen dat er geen
verwerkt onnodige tussenproducten worden
3. Selecteren welke mRNA’s worden gesynthetiseerd
geëxporteerd van de kern naar het
cytosol
4. Reguleren hoe snel bepaalde
mRNA-moleculen worden
afgebroken
5. Selecteren welke mRNA’s door
ribosomen in eiwit worden vertaald
6. Reguleren hoe snel specifieke
eiwitten worden vernietigd nadat ze
zijn gemaakt; daarnaast kan de
activiteit van individuele eiwitten,
als ze eenmaal zijn gesynthetiseerd,
op verschillende manieren verder
worden gereguleerd
7. Activiteit van de proteïne reguleren
Genexpressie is een complex proces aantal verschillende mRNA-sequenties in
waarbij cellen selectief de synthese sturen menselijke cellen suggereren dat een
van de vele duizenden eiwitten en RNA’s typische gedifferentieerde menselijke cel
die in hun genoom worden gecodeerd. Een op enig moment misschien 5000-15.000
dergelijke cel differentiatie ontstaat eiwitcoderende genen tot expressie brengt
doordat cellen verschillende sets RNA- en van een totaal van ongeveer 19.000. En
eiwitmoleculen maken en accumuleren: ze studies van verschillende weefseltypes
brengen verschillende genen tot expressie bevestigen dat de verzameling van tot
expressie gebrachte mRNA's verschilt van
De omvang van verschillen in celtype tot celtype
genexpressie tussen verschillende celtypen
kan ruwweg worden bepaald door de Hoewel elk celtype in een meercellig
eiwitsamenstelling van cellen in lever, organisme zijn eigen groep genen tot
hart, hersenen, enzovoort te vergelijken expressie brengt, zijn deze verzamelingen
In het verleden werd een dergelijke niet statisch. Gespecialiseerde cellen zijn
analyse uitgevoerd door middel van in staat om hun patronen van genexpressie
tweedimensionale gelelektroforese. te veranderen als reactie op extracellulaire
Tegenwoordig kan het totale eiwitgehalte signalen. Het feit dat verschillende
van een cel snel worden geanalyseerd met celtypes vaak verschillend reageren op
een methode die massaspectrometrie wordt hetzelfde extracellulaire signaal draag bij
genoemd. Deze techniek is veel gevoeliger aan de specialisatie die elk celtype zijn
dan elektroforese en maakt de detectie van onderscheidende karakter geeft
eiwitten mogelijk die zelfs in kleine
hoeveelheden worden geproduceerd. Beide
technieken laten zien dat veel eiwitten
gemeenschappelijk zijn voor alle cellen
van een meercellig organisme. Deze
huishoudeiwitten omvatten bijvoorbeeld
RNA-polymerasen, DNA-reparatie-
enzymen, ribosomale eiwitten, enzymen
die betrokken zijn bij glycolyse en andere
basale metabolische processen, en veel van
de eiwitten die het cytoskelet vormen.
Bovendien produceert elk ander celtype
ook gespecialiseerde eiwitten die
verantwoordelijk zijn voor de
onderscheidende eigenschappen van de
cel. Bij zoogdieren wordt hemoglobine
bijvoorbeeld bijna uitsluitend gemaakt in
de zich ontwikkelende rode bloedcellen
Genexpressie kan ook worden bestudeerd
door de RNA-moleculen van een cel te
catalogiseren, inclusief de mRNA’s die
coderen voor eiwit. De meeste uitgebreide
methoden voor dergelijke analyses
omvatten het bepalen van de
nucleotidesequentie van alle RNA’s die
door de cel worden gemaakt, een
benadering die ook de relatieve overvloed
van elk kan onthullen. Schattingen van het
, Genexpressie
Een cel kan de eiwitten die het bevat
controleren door: In eukaryote cellen kan genexpressie bij
1. Te controleren wanneer en hoe elk van deze stappen worden gereguleerd.
vaak een bepaald gen wordt Voor de meeste genen is echter de controle
getranscribeerd van transcriptie van het grootste belang.
2. Te regelen hoe een RNA-transcript Dit is logisch omdat alleen transcriptionele
wordt gesplitst of anderszins wordt controle ervoor kan zorgen dat er geen
verwerkt onnodige tussenproducten worden
3. Selecteren welke mRNA’s worden gesynthetiseerd
geëxporteerd van de kern naar het
cytosol
4. Reguleren hoe snel bepaalde
mRNA-moleculen worden
afgebroken
5. Selecteren welke mRNA’s door
ribosomen in eiwit worden vertaald
6. Reguleren hoe snel specifieke
eiwitten worden vernietigd nadat ze
zijn gemaakt; daarnaast kan de
activiteit van individuele eiwitten,
als ze eenmaal zijn gesynthetiseerd,
op verschillende manieren verder
worden gereguleerd
7. Activiteit van de proteïne reguleren
