Samenvatting KGV Deeltoets 5

KGV Deeltoets 5


Van Staveren (2013) – Patiëntgerichte Communicatie in de GGZ
Hoofdstuk 7 – Samen een behandelplan maken

Samen een behandelplan maken
Het behandelplan is het product van de samenwerking tussen patiënt en hulpverlener.
Het is een onderhandelingsproces waarin beide het eens worden over de behandeldoelen
en de meest geschikte behandeling om die doelen te bereiken. Er moet altijd een
behandelplan komen!
 Doelen:
o Behandeldoelen formuleren: wat zijn de belangrijkste symptomen en wie
bepaalt dat? Om de pt te motiveren voor behandeling moet je weten wat
echt belangrijk voor hem is. Je wilt samen het uiteindelijke hoofddoel
expliciteren.
 Belang behandeldoelen:
 Ze maken de behandeling efficiënt en effectief.
 Ze motiveren hv en pat en helpen oplossingsgericht te gaan
denken.
 Ze vergroten de kans op succes en tevredenheid.
 Ze helpen patiëntgericht te werken.
o Behandelinterventies afspreken.
o Een evalueerbaar een werkbaar behandelplan maken.
 Vaardigheden:
o Behandeldoelen volgens SMART-criteria: behandeldoelen positief en in
termen van gedrag geformuleerd.
 Specifiek, eenduidig: de patiënt noemt een positief geformuleerd
doel dat in termen van concreet gedrag geformuleerd is. Help de pt
vervolgens dit doel in de ik-vorm om te zetten (‘Ik wil in de ochtend
weer mijn bed uit, douchen en de hond uitlaten.’).
 Meetbaar: dmv een schaalvraag.
 Aanvaardbaar, haalbaar: kleinere doelen zijn over het algemeen
gemakkelijker te halen dan grote, ambitieuze doelen. Grote doelen
kunnen daarom het beste in kleinere subdoelen opgedeeld worden
die de pt vervolgens een voor een nastreeft. Laat de pt zelf bepalen
waar hij wil beginnen.
 Relevant: het doel moet aansluiten bij het hoofddoel dat de pt zich
gesteld heeft, een doel dat belangrijk voor hem is.
 Tijdgebonden: kortetermijndoelen zijn effectiever dat doelen die pas
veel later bereikt worden omdat de haalbaarheid van
kortetermijndoelen groter is, en ze daarmee motiverend werken.
o Neutraal formuleren: Laat de pt zoveel mogelijk zijn eigen keuze maken.
Door een positieve formulering beïnvloed je de beslissing van de patiënt en
ontneem je hem de kans op het maken van een eigen keus.
o Keuze bieden: probeer de pt altijd een keuze te bieden.
o Een beslissingsbalans maken: als de pt het nog niet goed weet. Met een
twezijdige reflectie benadruk je beide kanten op neutrale wijze. Vermijd het
woordje ‘maar’ en sluit af met een korte neutrale samenvatting van de
voors en tegens.
o Gebruik van een keuzehulp: een folder, cd-rom of een website. Bevorderen
de patientparticipatie in de besluitvorming, verbeteren de kennis over
diagnostische en therapeutische mogelijkheden, bevorderen een goede
afweging van de voor- en nadelen en maken het nemen van een beslissing
minder moeilijk. Geef wanneer mogelijk extra bedenktijd.
o Het schrijven van een behandelplan in duidelijke en begrijpelijke taal: ga uit
van het niveau en de beleving van de pt zelf. Beschijf de probleemdefinitie
zodat hij die kan begrijpen. Besteed ook aandacht aan de positieve kanten
van de pt en aan wat wel goed gaat in zijn leven. Een behandelplan is per