Eindverslag methodologie 2 (cijfer: 7,6)

HET POSITIEVE VERBAND TUSSEN EENZAAMHEID EN DEPRESSIE
MET RELATIESTATUS ALS MODERATOR




Het Positieve Verband Tussen Eenzaamheid en Depressie met Relatiestatus als
Moderator
Esmee Blankers, Esmee Mienis, Sari Segers & Lode van Raalten
Vrije Universiteit van Amsterdam




Delia Burke
Groep 20
Methodologie II
29 mei 2022
Woorden: 2768
Esmee Mienis
2692597

, 1
HET POSITIEVE VERBAND TUSSEN EENZAAMHEID EN DEPRESSIE
MET RELATIESTATUS ALS MODERATOR

Abstract
Uit het onderzoek van Palgi et al. (2020) blijkt dat er een hoge relatie is tussen eenzaamheid
en de toename van depressie. Hier kan aan worden toegevoegd dat een romantische relatie
van goede kwaliteit als een beschermende factor gezien kan worden ten opzichte van
depressie (Leach et al., 2013). Daarentegen zijn er ook onderzoeken die erop wijzen dat het
hebben van een relatie kan zorgen voor eventuele stressoren (Seiffge‐Krenke, 2011). In dit
onderzoek wordt het verband tussen eenzaamheid en depressie onderzocht met relatiestatus
als moderator. Hierbij wordt verwacht dat er een sterker positief verband is van eenzaamheid
op depressie bij mensen zonder relatie. Dit is onderzocht aan de hand van een vragenlijst. Dit
is door 169 participanten ingevuld. Uit de antwoorden is gebleken dat eenzaamheid een
postief effect heeft op depressie. Hierbij is er geen interactieeffect van relatiestatus. In dit
onderzoek is er gebruik gemaakt van twee relatiestatus categorieen, één leeftijdgroep en
convenience sampling. Dit kan een verklaring zijn voor de gevonden verbanden.

, 2
HET POSITIEVE VERBAND TUSSEN EENZAAMHEID EN DEPRESSIE
MET RELATIESTATUS ALS MODERATOR

Het Positieve Verband Tussen Eenzaamheid en Depressie met Relatiestatus als
Moderator
Uit recent onderzoek blijkt dat eenzaamheid in tijden van pandemie steeds meer
toeneemt. Er blijkt in de literatuur zelfs sprake van een loneliness pandemic (Palgi et al.,
2020). Hoewel de factoren die hieraan ten grondslag liggen uiteenlopen, wordt er
desalniettemin gesteld dat er, met name tijdens een pandemie, een hoge relatie bestaat tussen
eenzaamheid en een toename in depressie. Eenzaamheid wordt hierbij gezien als een
concomitant van depressie; eenzaamheid (als negatieve emotie) is een voorspellende factor
voor depressie en wordt niet gemodereerd door een bepaalde groep (en zou dus voor iedereen
gelden) (Palgi et al., 2020). Hoewel de prevalentie van eenzaamheid varieert met de leeftijd,
blijft de associatie met depressie stabiel gedurende de hele levensduur (Matthews et al., 2016)
Één op de twintig mensen wordt gedurende zijn of haar leven blootgesteld aan
depressieve episodes volgens de World Health Organisation. Depressie wordt gekenmerkt
door symptomen als lage motivatie, energie en eetlust, dalende eigenwaarde, ontevredenheid
en weinig interesses. Veel wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat eenzaamheid
een van de voornaamste significante oorzaken van depressie is (Erzen & Cikrikci, 2018).
Erzen en Cikrikci (2018) definiëren eenzaamheid als een negatieve situatie die ontstaat door
onvoldoende kwantiteit en kwaliteit van sociale netwerken van een individu. Echter, bestaan
er wel verschillende beschermende- en risicofactoren die de relatie tussen eenzaamheid en
depressie kunnen doen laten toe- en afnemen. Een risicofactor voor eenzaamheid blijkt
sociale isolatie, terwijl beschermende factoren onder andere bestaan uit sterke sociale relaties.
Een van deze relaties kan bestaan uit het hebben van een partner. Zo stellen
verschillende onderzoekers dat een romantische relatie van goede kwaliteit de kans op
depressie verminderd en life satisfaction verhoogd (Leach et al., 2013). Leach et al. (2013)
vonden dat relaties van goede kwaliteit voordelen opleveren voor de geestelijke gezondheid
ten opzichte van vrijgezellen. Het hebben van een relatie wordt over het algemeen dus gezien
als een beschermende factor voor depressie. Daarbij blijkt een goede relatie de kans op
eenzaamheid tevens te verminderen (Bucher et al., 2019). Vrijgezelle individuen schijnen dan
ook meer social loneliness te ervaren dan personen die in een relatie zitten (Adamczyk &
Segrin, 2015).
Echter, niet alle literatuur wijst uit dat het hebben van een relatie eenzaamheid en
depressie verminderd. De resultaten van onderzoek naar de relatie tussen relatiestatus en
depressie zijn dan ook wisselend. Problemen (relationele stressoren) die voortkomen uit deze