Loon zijn betalingen en verstrekkingen waar de medewerker recht op heef. Het dient als
tegenprestatie voor het werk dat de medewerker verricht en waar de werkgever zorg voor moet
dragen. Het loon wordt doorgaans in een arbeidsovereenkomst en cao bepaald. Tussen het loon dat
de werkgever met de werknemers in een arbeidscontract heeft afgesproken en het bedrag dat zij
uiteindelijk ontvangen zit er nog heel traject. Dit is anders als er een nettoloonafspraak is gemaakt,
maar dan nog zal de werkgever het afgesproken nettoloon naar een brutobedrag moeten
omrekenen. Het brutoloon van de werknemer is het loon voor aftrek van loonbelasting, premie
volksverzekeringen en andere inhoudingen. Als de werkgever al deze inhoudingen op het brutoloon
heeft gedaan, blijft het nettoloon van de werknemer over. Bij een nettoloonafspraak neemt de
verschuldigde loonheffingen voor zijn rekening, dus ook de loonbelasting/premie volksverzekeringen.
Door het nettoloon te bruteren komt de werkgever tot het brutobedrag, waarover hij die
loonheffingen moet berekenen.
Er zijn twee vormen van loon. De belangrijkste vorm van loon is loon in geld. Als een werkgever
iemand salaris, provisie of prestatiegeld betaalt, is dat loon in geld. De andere vorm is loon in natura.
Dit is een loon die niet in geld wordt uitbetaald. Voor de beide lonen moet er loonheffing worden
berekend en betaalt. Loonheffing is een verzamelnaam van de belasting en premies die van het
brutosalaris worden ingehouden. Na het inhouden van deze heffing en eventuele andere heffingen,
blijft het nettosalaris over.
Loonheffing bestaat uit vier onderdelen. Deze zijn;
- Loonbelasting
- Premie volksverzekeringen