Anatomie van de borst
De vrouw heeft twee borsten. Deze bevatten melkklieren, vetweefsel en bindweefsel. De borst wordt
bedekt door de huid en elke borst heeft een tepel. Beide borsten hebben bovendien een uitloper van
het borstweefsel richting de oksel, die de uitloper van Spence genoemd wordt. De grootte van de
borsten hangt af van de hoeveelheid vetweefsel.
De borsten strekken zich uit van de 2 e tot de 6e rib ongeveer. Ze liggen voor het grootste gedeelte op
de eronder liggende m.pectoralis major. Het caudale deel ligt op de m.obliquus externus.
Het laterale deel ligt op de m.serratus anterior. Onder de m.pectoralis major bevindt zich de
m.pectoralis minor.
De borstklier is omgeven door huid en subcutis (onderhuids weefsel). De dikte van de cutis (huid)
wisselt tussen 0,5 en 2 mm. Daaronder ligt de oppervlakkige fascie. Dit scheidt het subcutane vet van
het vet van de borstklier. In de borstklier bestaan fasciestructuren die ligamenten van Cooper
worden genoemd. Deze hebben een verbinding met de oppervlakkige fascie. Aan de achterzijde
wordt de borstklier van de onderliggende spieren afgegrensd door de fascia pectoralis (ter plaatse
van de m.pectorlis major).
Een melkklier (glandula mammaria) is een lob van een aantal alveoli (blaasjes), met daarin
melkproducerende cellen. In één borst zitten ongeveer 10 tot 25 melkklieren. Alle melkklieren
hebben hun eigen melkkanaal (ductus lactifer). Elk melkkanaal mondt afzonderlijk uit in de tepel.
Elke borst heeft één tepel die omgeven wordt door de tepelhof (ofwel areola). De tepelhof bevat
enige kliertjes, de talgbereidende klieren (glandulae sebiparae), ook klieren van Montgomery
genoemd, die vaak te zien zijn als kleine ronde bultjes rondom de tepel.
De vrouw heeft twee borsten. Deze bevatten melkklieren, vetweefsel en bindweefsel. De borst wordt
bedekt door de huid en elke borst heeft een tepel. Beide borsten hebben bovendien een uitloper van
het borstweefsel richting de oksel, die de uitloper van Spence genoemd wordt. De grootte van de
borsten hangt af van de hoeveelheid vetweefsel.
De borsten strekken zich uit van de 2 e tot de 6e rib ongeveer. Ze liggen voor het grootste gedeelte op
de eronder liggende m.pectoralis major. Het caudale deel ligt op de m.obliquus externus.
Het laterale deel ligt op de m.serratus anterior. Onder de m.pectoralis major bevindt zich de
m.pectoralis minor.
De borstklier is omgeven door huid en subcutis (onderhuids weefsel). De dikte van de cutis (huid)
wisselt tussen 0,5 en 2 mm. Daaronder ligt de oppervlakkige fascie. Dit scheidt het subcutane vet van
het vet van de borstklier. In de borstklier bestaan fasciestructuren die ligamenten van Cooper
worden genoemd. Deze hebben een verbinding met de oppervlakkige fascie. Aan de achterzijde
wordt de borstklier van de onderliggende spieren afgegrensd door de fascia pectoralis (ter plaatse
van de m.pectorlis major).
Een melkklier (glandula mammaria) is een lob van een aantal alveoli (blaasjes), met daarin
melkproducerende cellen. In één borst zitten ongeveer 10 tot 25 melkklieren. Alle melkklieren
hebben hun eigen melkkanaal (ductus lactifer). Elk melkkanaal mondt afzonderlijk uit in de tepel.
Elke borst heeft één tepel die omgeven wordt door de tepelhof (ofwel areola). De tepelhof bevat
enige kliertjes, de talgbereidende klieren (glandulae sebiparae), ook klieren van Montgomery
genoemd, die vaak te zien zijn als kleine ronde bultjes rondom de tepel.
