Niet-limitatieve lijst theorievragen ‘BWL
van de huisdieren II’
1. BESPREEK DE VERSCHILLENDE CELTYPEN IN DE EPIDERMIS. GEEF DE LIGGING,
SPECIFIEKE EIGENSCHAPPEN EN FUNCTIE.
Keratinocyten bevinden zich in de epidermis. Deze nemen het grootste gedeelte van het epitheel in.
Deze zijn belangrijk voor de opbouw van de verschillende strata (stratum granulosum bv.) Het eerste
cellaag van het epitheel is de stratum basale met cilindrische en kubische cellen. Naar mate naar het
oppervlak worden deze afgeplat. Cellen in de bovenste cellaag zijn belangrijk voor de benaming van
het epitheel.
Aan de rand van de kern van de keratinocyten zitten tonofilamenten, de keratinefilamenten. Bij dunne
huid heb je geen stratum lucidum, stratum corneum en disjunctivum zijn beperkt.
- Het stratum basale hangt via hemidesmosomen vast aan de lamina basalis (grens epidermis en
dermis), het is een laag van sterk delende keratinocyten = stamcellen
- In het Stratum spinosum hangen de cellen aan elkaar met desmosomen, welke stevig aan elkaar
hangen door keratinefilamenten bundels. Tussen de cellen zie je uitlopers. In de grote ruimtes
tussen de cellen zitten de voedingstoffen. Tussen de cellen zie je ladderachtige structuren, de
spina.
- Het stratum granuolsum bevat membrane-coating granules welke lipiden afgeven waardoor de
bovende cellagen afsterven (lichter op microscoop). Ook keratohyalienekorrels zijn zichtbaar. Deze
bevatten filagrine, een eiwit, wat voor de opstapeling van keratinefilamenten zorgt en zo sterven
de bovenliggende cellen af.
- Het stratum lucidum is helder onder de microscoop. Deze zie je meestal niet.
- In het Stratum corneum zijn de dode keratinocyten, ze hebben dus geen organellen of kerne wel
desmosomen. Ze zijn gevuld met keratinefilamenten.Er is een laagje involucrin welk een
ondoordringbaar laagje vorm waar geen voedingsstoffen door kunnen.
- Stratum disjunctivum is de buitenste laag, hier schilfert het stratum corneum af.
Melanocyten zijn afkomstig van neurale lijstcellen. De meeste melanocyten liggen in de nabijheid van
of volledig in het stratum basale. Soms worden ze ook gevonden in de uitwendige epitheliale
wortelschede van haren en tussen de cellen die de afvoergangen van zweet- en talgklieren bekleden.
Deze zijn verantwoordelijk bij de pigmentatie van de huid. Ze zitten vast aan de lamina basalis met
hemidesmosomen. Deze produceren melanine (pigment). Melatonine wordt geproduceerd door de
hypofyse. Zeer variabele aantallen naargelang van plaats. Deze populatie zijn langlevend. Wanneer
deze gaan differentieëren kunnen er melanotomen ontstaan. Melanine wordt geproduceerd in het
golgi apparaat door de tyrosinase synthese, tyrosinase is een enzym.
Tyrosine, een eiwit, wordt omgezet in L-dopa, welke dan vervolgens in dopaquinon en ten slotte
melanine. De vesikels zijn melanosoom 2 en 3. Als er geen tyrosinase is is het albino. Dit kan beïnvloed
worden door blootstelling aan licht en ouderdom. Veel tyrosinase betekend weinig melanine en
omgekeerd. Wanneer de melanosomen klaar zijn worden deze melaninekorrels. Die korrels gaan door
naar de keratinocyten welke een epidermale melanine eenheid zijn. Als er een sterke pigmentatie is in
de epidermis wordt er weinig vitamine D aangemaakt aangezien de pigmentkorrels zich tussen de kern
en de zon gaan leggen.
, Cellen van Langerhans bevinden zich het talrijkst in het epidermis ter hoogte van het stratum
spinosum. Deze zijn niet in een rijtje geplaatst. Deze behoren tot het mononucleair fagocytensysteem,
het zijn dendritische cellen van mesenchymale oorsprong. Ze hebben een lysosomale functie (antigeen
herkenning) en is te herkennen aan karakteristieke granulen in het cytoplasma De Birbeck granula zijn
staartvormige of racket-vormige granula, ze hebben geen keratinefilamenten. Bij de vorm zijn een
aantal uitlopers voor een groot receptoroppervlak. Het aantal zal rond de 2-8% zijn van de epidermis.
Cellen van Merkel zitten ter hoogte van het stratum basale en voornamelijk bij dikke huid. Het bevindt
zich bij zowel onbehaarde als behaarde huid. Deze zijn belangrijk bij tast en gevoel. Wanneer deze
cellen worden gestimuleerd, gaan die neurotransmitters vrijstellen. Deze behoren tot het diffuus
neuroendocrien systeem. Dit zijn cellen die neurotransmitters bevatten en soms een aantal hormonen.
Deze liggen diffuus verspreid door het gehele lichaam. De sectretorische vesikels hebben een
donkerder binnen deel en lichter buitendeel: dense-cored vesicels. Deze gaan de inhoud uitstorten in
de cel en die worden opgepikt door sensorische zenuwvezels en vervolgens doorgegeven aan het CZS.
Deze kunnen worden aangekleurd op de LM.
2. BESPREEK DE MICROSCOPISCHE BOUW VAN HET LICHAAMPJE VAN MEISSNER EN
HET LICHAAMPJE VAN VATER PACINI. WAT IS HUN FUNCTIONEEL BELANG?
Het lichaampje van Meissner en het lichaampje van Vater Pacini zijn structuren die zich voornamelijk
respectievelijk in de dermis en hypodermis situeren. Het zijn beiden neuronale structuren die
sensorische informatie doorgeven via afferente zenuwvezels aan het centraal zenuwstelsel.
De lichaampjes van Meissner bevinden zich in de dermpapillen van de lamina papillaris van de dermis.
Ze zijn verantwoordelijk voor het waarnemen van trage trillingen en deze informatie door te sturen
naar het centraal zenuwstelsel. Ze zijn opgebouwd uit lange bindweefselcellen met daartussen een
afferent axon. Bij drukverandering zal het lichaampje van vorm veranderen en het afferent axon
bijgevolg ook. Deze vormverandering zorgt voor een verandering in ladingseigenschappen waardoor
het axon een signaal zal genereren dat doorgestuurd wordt naar het CZS.
De lichaampjes van Vater-Pacini zitten in de huid ter hoogte van de hypodermis en zien eruit als een
ui. Het is opgebouwd uit concentrische lagen van cellen die eigenschappen hebben van zowel
gliacellen als fibroblasten. Tussen de concentrische lagen liggen zenuwuiteinden van sensorische
vezels waardoor waarneming van snelle vibraties (bv snelle lift) doorgestuurd wordt naar het CZS. Het
is een veel ruwere transductor dan het lichaampje van Meissner en zal dus instaan voor de snelle
vibraties.
3. BESPREEK DE MICROSCOPISCHE BOUW VAN DE BEHA ARDE HUID INCLUSIEF ALLE
GEASSOCIEERDE STRUCTUREN VAN HET HAARTJE. VERGELIJK MET DE OPBOUW
VAN EEN SINUSHAAR.
De behaarde huid is opgebouwd uit een epidermis, dermis en hypodermis. De epidermis is meerlagig
verhoornd plaveiselepitheel met de 5 lagen. De dermis heeft een stratum papillare en reticulare. De
hypodermis veel vetweefsel (panniculus adiposus).
Een behaarde huid heeft naast alle andere structuren van de huid ook haren. Het ontstaan van een
haar gebeurt als volgt:
In de epidermis zullen het stratum basale en spinosum instulpen tot in de dermis of hypodermis en
daar een bindweefselpapil vormen. Van hieruit ontstaat de haarbulbus die volledig gevuld is met
van de huisdieren II’
1. BESPREEK DE VERSCHILLENDE CELTYPEN IN DE EPIDERMIS. GEEF DE LIGGING,
SPECIFIEKE EIGENSCHAPPEN EN FUNCTIE.
Keratinocyten bevinden zich in de epidermis. Deze nemen het grootste gedeelte van het epitheel in.
Deze zijn belangrijk voor de opbouw van de verschillende strata (stratum granulosum bv.) Het eerste
cellaag van het epitheel is de stratum basale met cilindrische en kubische cellen. Naar mate naar het
oppervlak worden deze afgeplat. Cellen in de bovenste cellaag zijn belangrijk voor de benaming van
het epitheel.
Aan de rand van de kern van de keratinocyten zitten tonofilamenten, de keratinefilamenten. Bij dunne
huid heb je geen stratum lucidum, stratum corneum en disjunctivum zijn beperkt.
- Het stratum basale hangt via hemidesmosomen vast aan de lamina basalis (grens epidermis en
dermis), het is een laag van sterk delende keratinocyten = stamcellen
- In het Stratum spinosum hangen de cellen aan elkaar met desmosomen, welke stevig aan elkaar
hangen door keratinefilamenten bundels. Tussen de cellen zie je uitlopers. In de grote ruimtes
tussen de cellen zitten de voedingstoffen. Tussen de cellen zie je ladderachtige structuren, de
spina.
- Het stratum granuolsum bevat membrane-coating granules welke lipiden afgeven waardoor de
bovende cellagen afsterven (lichter op microscoop). Ook keratohyalienekorrels zijn zichtbaar. Deze
bevatten filagrine, een eiwit, wat voor de opstapeling van keratinefilamenten zorgt en zo sterven
de bovenliggende cellen af.
- Het stratum lucidum is helder onder de microscoop. Deze zie je meestal niet.
- In het Stratum corneum zijn de dode keratinocyten, ze hebben dus geen organellen of kerne wel
desmosomen. Ze zijn gevuld met keratinefilamenten.Er is een laagje involucrin welk een
ondoordringbaar laagje vorm waar geen voedingsstoffen door kunnen.
- Stratum disjunctivum is de buitenste laag, hier schilfert het stratum corneum af.
Melanocyten zijn afkomstig van neurale lijstcellen. De meeste melanocyten liggen in de nabijheid van
of volledig in het stratum basale. Soms worden ze ook gevonden in de uitwendige epitheliale
wortelschede van haren en tussen de cellen die de afvoergangen van zweet- en talgklieren bekleden.
Deze zijn verantwoordelijk bij de pigmentatie van de huid. Ze zitten vast aan de lamina basalis met
hemidesmosomen. Deze produceren melanine (pigment). Melatonine wordt geproduceerd door de
hypofyse. Zeer variabele aantallen naargelang van plaats. Deze populatie zijn langlevend. Wanneer
deze gaan differentieëren kunnen er melanotomen ontstaan. Melanine wordt geproduceerd in het
golgi apparaat door de tyrosinase synthese, tyrosinase is een enzym.
Tyrosine, een eiwit, wordt omgezet in L-dopa, welke dan vervolgens in dopaquinon en ten slotte
melanine. De vesikels zijn melanosoom 2 en 3. Als er geen tyrosinase is is het albino. Dit kan beïnvloed
worden door blootstelling aan licht en ouderdom. Veel tyrosinase betekend weinig melanine en
omgekeerd. Wanneer de melanosomen klaar zijn worden deze melaninekorrels. Die korrels gaan door
naar de keratinocyten welke een epidermale melanine eenheid zijn. Als er een sterke pigmentatie is in
de epidermis wordt er weinig vitamine D aangemaakt aangezien de pigmentkorrels zich tussen de kern
en de zon gaan leggen.
, Cellen van Langerhans bevinden zich het talrijkst in het epidermis ter hoogte van het stratum
spinosum. Deze zijn niet in een rijtje geplaatst. Deze behoren tot het mononucleair fagocytensysteem,
het zijn dendritische cellen van mesenchymale oorsprong. Ze hebben een lysosomale functie (antigeen
herkenning) en is te herkennen aan karakteristieke granulen in het cytoplasma De Birbeck granula zijn
staartvormige of racket-vormige granula, ze hebben geen keratinefilamenten. Bij de vorm zijn een
aantal uitlopers voor een groot receptoroppervlak. Het aantal zal rond de 2-8% zijn van de epidermis.
Cellen van Merkel zitten ter hoogte van het stratum basale en voornamelijk bij dikke huid. Het bevindt
zich bij zowel onbehaarde als behaarde huid. Deze zijn belangrijk bij tast en gevoel. Wanneer deze
cellen worden gestimuleerd, gaan die neurotransmitters vrijstellen. Deze behoren tot het diffuus
neuroendocrien systeem. Dit zijn cellen die neurotransmitters bevatten en soms een aantal hormonen.
Deze liggen diffuus verspreid door het gehele lichaam. De sectretorische vesikels hebben een
donkerder binnen deel en lichter buitendeel: dense-cored vesicels. Deze gaan de inhoud uitstorten in
de cel en die worden opgepikt door sensorische zenuwvezels en vervolgens doorgegeven aan het CZS.
Deze kunnen worden aangekleurd op de LM.
2. BESPREEK DE MICROSCOPISCHE BOUW VAN HET LICHAAMPJE VAN MEISSNER EN
HET LICHAAMPJE VAN VATER PACINI. WAT IS HUN FUNCTIONEEL BELANG?
Het lichaampje van Meissner en het lichaampje van Vater Pacini zijn structuren die zich voornamelijk
respectievelijk in de dermis en hypodermis situeren. Het zijn beiden neuronale structuren die
sensorische informatie doorgeven via afferente zenuwvezels aan het centraal zenuwstelsel.
De lichaampjes van Meissner bevinden zich in de dermpapillen van de lamina papillaris van de dermis.
Ze zijn verantwoordelijk voor het waarnemen van trage trillingen en deze informatie door te sturen
naar het centraal zenuwstelsel. Ze zijn opgebouwd uit lange bindweefselcellen met daartussen een
afferent axon. Bij drukverandering zal het lichaampje van vorm veranderen en het afferent axon
bijgevolg ook. Deze vormverandering zorgt voor een verandering in ladingseigenschappen waardoor
het axon een signaal zal genereren dat doorgestuurd wordt naar het CZS.
De lichaampjes van Vater-Pacini zitten in de huid ter hoogte van de hypodermis en zien eruit als een
ui. Het is opgebouwd uit concentrische lagen van cellen die eigenschappen hebben van zowel
gliacellen als fibroblasten. Tussen de concentrische lagen liggen zenuwuiteinden van sensorische
vezels waardoor waarneming van snelle vibraties (bv snelle lift) doorgestuurd wordt naar het CZS. Het
is een veel ruwere transductor dan het lichaampje van Meissner en zal dus instaan voor de snelle
vibraties.
3. BESPREEK DE MICROSCOPISCHE BOUW VAN DE BEHA ARDE HUID INCLUSIEF ALLE
GEASSOCIEERDE STRUCTUREN VAN HET HAARTJE. VERGELIJK MET DE OPBOUW
VAN EEN SINUSHAAR.
De behaarde huid is opgebouwd uit een epidermis, dermis en hypodermis. De epidermis is meerlagig
verhoornd plaveiselepitheel met de 5 lagen. De dermis heeft een stratum papillare en reticulare. De
hypodermis veel vetweefsel (panniculus adiposus).
Een behaarde huid heeft naast alle andere structuren van de huid ook haren. Het ontstaan van een
haar gebeurt als volgt:
In de epidermis zullen het stratum basale en spinosum instulpen tot in de dermis of hypodermis en
daar een bindweefselpapil vormen. Van hieruit ontstaat de haarbulbus die volledig gevuld is met
