Agogiek begrippenlijst
Agogiek: de leer van de veranderkunde.
Kenmerken van Methodisch handelen: ??
Visie: vanuit levensbeschouwing, wetenschappelijke referentiekader en contextueel denken ??
Verantwoorden: handelen aan anderen kunnen uitleggen met argumenten. En antwoorden kunnen geven op
vragen.
Legitimeren: rechtsgeldig verankeren.
Empowerment: bouwt voor op en versterkt de eigen mogelijkheden van de burger en diens omgeving,
waardoor zij in staat zijn te veranderen.
Veerkracht: als het mensen lukt adequaat (effectief) te reageren op dreigende omstandigheden.
Hulpbronnen: economisch, cultureel en sociaal kapitaal.
Mogelijkheden: zij te vinden in het kapitaal van de burger en diens omstandigheden.
Beperkingen: tekort aan economisch, cultureel en of sociaal kapitaal (dichterbij de basis)
Caritas: christelijke naastenliefde, zorgen voor de armen. (armen moesten wel in hun stand blijven dus
opgevoed worden tot fatsoenlijke armen).
Volksverheffing: van 1780 tot 1860 volksverheffing = volksontwikkeling: iedereen moet toegang hebben tot
kennis want hoe meer mensen leren nadenken hoe minder problemen zich in de samenleving voordoen. (dit
idee kwam vanuit de verlichting)
Onmaatschappelijke: mensen die geen/ slecht contact (kunnen) leggen.
Werkverschaffing: De werkverschaffing werd bedacht zodat armen konden werken op hun uitkering te
verdienen en zo weer deel uitmaakte van de samenleving.
Bevoogdende houding: een beschermende houding.
Van roeping naar beroep: de kerntaken van sociaal werkers werden naast hulpverlenen ook adviseren,
activeren coördineren en tijdelijke dienstverlening.
Maakbaarheid en zelfredzaamheid: de mate waarin een betere samenleving gerealiseerd kan worden en het
vermogen van de mens/ samenleving om voor zichzelf te zorgen.
Empowerment en ontplooiing: hierbij gaat het om eigen kracht en eigen kracht ontwikkelen. Je let hierbij niet
op de dingen die niet goed gaan maar juist op de dingen die wel goed gaan. Ontplooiing is de uitvoering
hiervan en het sterker maken van eigen kracht.
Ondernemerschap: het goed en verantwoord inzetten van kapitaal (economisch, cultureel en sociaal)
Burgerschap en integratiebeleid: ook wel burger van de staat genoemd, oftewel
Maakbare samenleving/ maakbare burger: de mate waarin een burger of een samenleving veranderd kan
worden naar bijvoorbeeld politieke idealen.
Participatie: periode van 1980 tot nu waarin burgers zelf verantwoordelijk zijn voor hun bestaan en op eigen
krachten moeten leven. (actieve deelname)
Ecogram: een grafische weergave van het sociale netwerk van de cliënt, die in een oogopslag de omvang van
het netwerk, de verdeling per sector en onderlinge banen duidelijk maakt.
Leefwereld(perspectief): het geheel van dingen waar iemand in zijn leven mee te maken heeft.
Vrijwillige hulp: een onbetaalde hulp op vrijwillige basis/ keuze.
Vraaggericht werken: werken aan de vragen van de cliënt. (als je als hulpverlener veel vragen stelt worden
cliënten gedwongen om na te denken over hoe hun problemen eruit zien.)
Samenwerken: samen met andere mensen aan het werk gaan, samen overleggen, samen keuzes maken etc.
Respect: als hulpverlener respecteer en accepteer je iedere cliënt. (je luistert, je neemt iemand serieus, je
accepteert iedereen en hebt geen negatieve oordelen. )
Positieve basishouding: fundamenteel respect voor de cliënt vanuit de professional (cliënten voelen zich
ondersteund als je als hulpverlener de nadruk legt op wat de cliënten goed doen.)
Kwetsbaarheid: aangetast kunnen worden.
Zelfregie: het vermogen van een persoon om zelf te bepalen hoe hij zijn leven inricht.
Resultaatgericht: het werken met als doel het gewenste resultaat op een efficiënte en effectieve manier te
bereiken.
Agogiek: de leer van de veranderkunde.
Kenmerken van Methodisch handelen: ??
Visie: vanuit levensbeschouwing, wetenschappelijke referentiekader en contextueel denken ??
Verantwoorden: handelen aan anderen kunnen uitleggen met argumenten. En antwoorden kunnen geven op
vragen.
Legitimeren: rechtsgeldig verankeren.
Empowerment: bouwt voor op en versterkt de eigen mogelijkheden van de burger en diens omgeving,
waardoor zij in staat zijn te veranderen.
Veerkracht: als het mensen lukt adequaat (effectief) te reageren op dreigende omstandigheden.
Hulpbronnen: economisch, cultureel en sociaal kapitaal.
Mogelijkheden: zij te vinden in het kapitaal van de burger en diens omstandigheden.
Beperkingen: tekort aan economisch, cultureel en of sociaal kapitaal (dichterbij de basis)
Caritas: christelijke naastenliefde, zorgen voor de armen. (armen moesten wel in hun stand blijven dus
opgevoed worden tot fatsoenlijke armen).
Volksverheffing: van 1780 tot 1860 volksverheffing = volksontwikkeling: iedereen moet toegang hebben tot
kennis want hoe meer mensen leren nadenken hoe minder problemen zich in de samenleving voordoen. (dit
idee kwam vanuit de verlichting)
Onmaatschappelijke: mensen die geen/ slecht contact (kunnen) leggen.
Werkverschaffing: De werkverschaffing werd bedacht zodat armen konden werken op hun uitkering te
verdienen en zo weer deel uitmaakte van de samenleving.
Bevoogdende houding: een beschermende houding.
Van roeping naar beroep: de kerntaken van sociaal werkers werden naast hulpverlenen ook adviseren,
activeren coördineren en tijdelijke dienstverlening.
Maakbaarheid en zelfredzaamheid: de mate waarin een betere samenleving gerealiseerd kan worden en het
vermogen van de mens/ samenleving om voor zichzelf te zorgen.
Empowerment en ontplooiing: hierbij gaat het om eigen kracht en eigen kracht ontwikkelen. Je let hierbij niet
op de dingen die niet goed gaan maar juist op de dingen die wel goed gaan. Ontplooiing is de uitvoering
hiervan en het sterker maken van eigen kracht.
Ondernemerschap: het goed en verantwoord inzetten van kapitaal (economisch, cultureel en sociaal)
Burgerschap en integratiebeleid: ook wel burger van de staat genoemd, oftewel
Maakbare samenleving/ maakbare burger: de mate waarin een burger of een samenleving veranderd kan
worden naar bijvoorbeeld politieke idealen.
Participatie: periode van 1980 tot nu waarin burgers zelf verantwoordelijk zijn voor hun bestaan en op eigen
krachten moeten leven. (actieve deelname)
Ecogram: een grafische weergave van het sociale netwerk van de cliënt, die in een oogopslag de omvang van
het netwerk, de verdeling per sector en onderlinge banen duidelijk maakt.
Leefwereld(perspectief): het geheel van dingen waar iemand in zijn leven mee te maken heeft.
Vrijwillige hulp: een onbetaalde hulp op vrijwillige basis/ keuze.
Vraaggericht werken: werken aan de vragen van de cliënt. (als je als hulpverlener veel vragen stelt worden
cliënten gedwongen om na te denken over hoe hun problemen eruit zien.)
Samenwerken: samen met andere mensen aan het werk gaan, samen overleggen, samen keuzes maken etc.
Respect: als hulpverlener respecteer en accepteer je iedere cliënt. (je luistert, je neemt iemand serieus, je
accepteert iedereen en hebt geen negatieve oordelen. )
Positieve basishouding: fundamenteel respect voor de cliënt vanuit de professional (cliënten voelen zich
ondersteund als je als hulpverlener de nadruk legt op wat de cliënten goed doen.)
Kwetsbaarheid: aangetast kunnen worden.
Zelfregie: het vermogen van een persoon om zelf te bepalen hoe hij zijn leven inricht.
Resultaatgericht: het werken met als doel het gewenste resultaat op een efficiënte en effectieve manier te
bereiken.
