Doelstellingen
Anatomie/Fysiologie
Hepatitis B.............................................................................................................................................2
Besturingssystemen...............................................................................................................................3
Houdings- en bewegingsapparaat.........................................................................................................7
Tractus circulatorius............................................................................................................................10
Tractus digestives................................................................................................................................16
Tractus genitalis en seksualiteit...........................................................................................................23
Tractus respiratorius............................................................................................................................28
Tractus urinarius..................................................................................................................................31
,Hepatitis B
Doelstellingen:
De student kan
Enkele veel voorkomende beroepsziekten bij verpleegkundigen benoemen en kort
toelichten.
Hepatitis B: Prikaccident > Bloedcontact.
COVID-19: Over te brengen via luchtwegen (niezen, hoesten), druppels bij cliënten.
Burn-out: Hoge werkdruk gepaard met zwaar (psychische, fysieke) belasting zorgt ervoor dat
verpleegkundigen vatbaar zijn voor een burn-out!
Het risico op een hepatitis B besmetting beschrijven en preventieve maatregelen noemen
om deze besmetting te voorkomen.
(RIVM.nl) Hepatitis B wordt overgedragen door onveilig seksueel contact, bloedcontact of
bloedproducten (prikaccident). Het virus kan ook rond de bevalling overgedragen worden van
moeder op kind, een kleine hoeveelheid besmet bloed in een wondje is al voldoende om een infectie
te veroorzaken.
Bij acute hepatitis B is behandeling met medicijnen in de meeste gevallen niet nodig. Ook bij
chronisch inactieve hepatitis B is behandeling met medicijnen niet nodig. Een preventieve maatregel
om besmetting met hepatitis B te voorkomen is door bloed-bloedcontact met anderen te vermijden
en door veilig te vrijen met condoom. Ten slotte bestaat er een goed en veilig vaccin om besmetting
te voorkomen.
Een globale beschrijving geven van het ziektebeeld hepatitis B.
(RIVM.nl) Hepatitis B is een ontsteking van de lever die ontstaat door besmetting met het hepatitis
B-virus. Het hepatitis B-virus kan een ontsteking aan de lever veroorzaken, bij een deel van de
patiënten blijft de infectie bestaan en gaat deze over in een chronische infectie. Deze kan actief of
inactief zijn. Het hepatitis B-virus komt voor in bloed, sperma, voorvocht en vaginaalvocht en wordt
overgedragen door onveilig seksueel contact, bloedcontact of bloedproducten. Daarnaast kan het
ook worden overgedragen van moeder op kind.
Symptomen van acute hepatitis B zijn moeheid, gebrekkige eetlust, spier- en gewrichtspijnen,
koorts, geelzucht en soms jeuk.
Het proces van vaccinatie tegen hepatitis B uitwerken in de termen die in week 3 gebruikt
zijn bij het college over weerstand en afweer.
Het vaccinatietraject tegen hepatitis B beschrijven.
,Het hepatitis B vaccin is sinds 2011 opgenomen in het Rijksvaccinatieprogramma voor alle kinderen
in het DKTP-hepB-Hib vaccin. Alle kinderen die na 1 augustus 2011 zijn geboren krijgen deze
vaccinatie gratis. Daarnaast worden de vaccinaties ook via de GGD aangeboden aan groepen die
risico lopen (mannen die seks hebben met mannen, sekswerkers, mensen in de gezondheidszorg).
Baby’s krijgen in hun eerste jaar 3 inentingen die hen de rest van hun leven beschermen. Het vaccin
is heel effectief, vooral als het op jonge leeftijd wordt gegeven. Als je na een complete serie
vaccinaties voldoende antistoffen in je bloed hebt, ben je voor de rest van je leven beschermd tegen
dit virus en kun je het niet meer krijgen.
Besturingssystemen.
Doelstellingen:
De student kan
De noodzaak onder woorden brengen van een efficiënte en doeltreffende besturing van de
mens als geheel (en daarmee van zijn verschillende orgaansystemen).
De 2 hoofd besturingssystemen van de mens zijn: het hormoonstelsel en het zenuwstelsel. Beide
systemen werken nauw samen (ook wel neuro-endocriene systeem genoemd). Het hormoonstelsel
staat onder controle van de hypothalamus, dat is een gebied in de hersenen waar allerlei signalen uit
de verschillende gebieden van de hersenen komen.
De overige systemen van het menselijk lichaam zijn:
Hart en vaatstelsel: Transport door middel van bloedsomloop; hart en bloedvaten.
Spijsverteringsstelsel: Verwerking van voedsel; mond, maag en darmen.
Endocrien systeem: Regeling door middel van hormonen; klieren die afscheiden aan
bloed.
Exocrien systeem: Klieren met afvoerbuis.
Immuunsysteem: Verdediging tegen lichaamsvreemde eiwitten/organismen.
Huid, haar en nagels: Bekleding lichaamsoppervlak.
Spierstelsel: Beweging; spieren.
Zenuwstelsel: Informatieverwerking; zenuwcellen.
Reproductief systeem: Voortplanting; de geslachtsorganen.
Ademhalingsstelsel: Gaswisseling; longen, luchtpijp en longblaasjes.
Skelet: Steun en bescherming; beenderen, botten en kraakbeen.
De kenmerken van een besturingssysteem beschrijven.
Zenuwstelsel: Input van informatie, verwerking van informatie, output van (verwerkte) informatie,
terugkoppeling/feedback.
De twee besturingssystemen van de mens noemen.
Het zenuwstelsel en het perifere zenuwstelsel.
Een beschrijving geven van het neuron als kleinste bouwsteen van het zenuwstelsel.
Neuronen zijn in grote aantallen te vinden in de hersenen, ruggenmerg en perifere zenuwen door
het hele lichaam. Bij alles wat er in de hersenen gebeurt draait het om communicatie tussen de
, neuronen onderling en worden er voortdurend miljarden elektrische en chemische signalen
rondgestuurd.
De bouw van een neuron bestaat uit:
Cellichaam; hierin bevinden zich de uitlopers; neurieten.
Celkern; hier ligt het DNA opgeslagen. Dit is bepalend voor hoe een cel zich
ontwikkelt en werkt. Het DNA bevat de instructies voor alles wat er in de cel gebeurt
met als gevolg duizenden chemische reacties. Zonder deze reacties zouden cellen
hun taken niet kunnen uitvoeren.
Mitochondriën; Dit zijn de energiecentrales van de cel. Hier worden suikers en
vetten omgezet in ATP (de energiestof van de cel). ATP is een chemische stof die de
energie levert die voor een groot aantal cel functies nodig is.
Neurieten; er zijn 2 soorten: Axonen en dendrieten. Neurieten kunnen zich door
weefsel doordringen om met andere neuronen in contact te komen. Zo kan het
neuron via axonen en dendrieten met andere neuronen communiceren.
Axon; Iedere neuron heeft maar één axon. Het is de langste neuriet die vanuit het
cellichaam vertrekt: Een kabel met meerdere eindvertakkingen. Een axon voert
elektrische signalen vanuit het cellichaam weg naar andere neuronen.
Dendrieten; Iedere neuron heeft meerdere dendrieten, dit zijn korte twijgvormige
uitlopers van het cellichaam. Deze uitlopers maken contact met de eindvertakkingen
van de axonen van andere neuronen en ontvangen via hun receptoren de signalen
die het axon aanvoert. Maar deze signalen kunnen niet zonder meer van het ene aan
het andere neuron worden doorgegeven, omdat neuronen omgeven zijn door een
membraan.
Synaps; Synapsen zijn contactpunten die op eindvertakkingen van axonen zitten.
Deze contactpunten bevatten blaasjes waarin de neurotransmitters zitten. Zodra een
elektrisch signaal aankomt op het uiteinde van een axon worden er
neurotransmitters vrijgemaakt.
Neurotransmitter; Een neurotransmitter zorgt voor de signaaloverdracht tussen de
neuronen onderling. Vrijgemaakte neurotransmitters binden zich tijdelijk aan de
receptoren van het ontvangende neuron.
Het zenuwstelsel van de mens indelen in een centraal zenuwstelsel en in een perifeer
zenuwstelsel. Van zowel het centrale als van het perifere zenuwstelsel kan de student de
onderdelen en de functies benoemen.
Centrale zenuwstelsel: Hersenen en de ruggengraat.
Het centrale zenuwstelsel stuurt alle lichaamsfuncties aan en is daarmee het
controlesysteem van het lichaam.
Perifere zenuwstelsel: De verbinden tussen het centrale stelsel, de spieren en de organen.
Het perifere zenuwstelsel zorgt ervoor dat signalen van je zintuigen bij je hersenen terecht
komen. Ook zorgt het perifere zenuwstelsel ervoor dat de signalen vanuit je hersenen
terecht komen bij je spieren en organen.
Anatomie/Fysiologie
Hepatitis B.............................................................................................................................................2
Besturingssystemen...............................................................................................................................3
Houdings- en bewegingsapparaat.........................................................................................................7
Tractus circulatorius............................................................................................................................10
Tractus digestives................................................................................................................................16
Tractus genitalis en seksualiteit...........................................................................................................23
Tractus respiratorius............................................................................................................................28
Tractus urinarius..................................................................................................................................31
,Hepatitis B
Doelstellingen:
De student kan
Enkele veel voorkomende beroepsziekten bij verpleegkundigen benoemen en kort
toelichten.
Hepatitis B: Prikaccident > Bloedcontact.
COVID-19: Over te brengen via luchtwegen (niezen, hoesten), druppels bij cliënten.
Burn-out: Hoge werkdruk gepaard met zwaar (psychische, fysieke) belasting zorgt ervoor dat
verpleegkundigen vatbaar zijn voor een burn-out!
Het risico op een hepatitis B besmetting beschrijven en preventieve maatregelen noemen
om deze besmetting te voorkomen.
(RIVM.nl) Hepatitis B wordt overgedragen door onveilig seksueel contact, bloedcontact of
bloedproducten (prikaccident). Het virus kan ook rond de bevalling overgedragen worden van
moeder op kind, een kleine hoeveelheid besmet bloed in een wondje is al voldoende om een infectie
te veroorzaken.
Bij acute hepatitis B is behandeling met medicijnen in de meeste gevallen niet nodig. Ook bij
chronisch inactieve hepatitis B is behandeling met medicijnen niet nodig. Een preventieve maatregel
om besmetting met hepatitis B te voorkomen is door bloed-bloedcontact met anderen te vermijden
en door veilig te vrijen met condoom. Ten slotte bestaat er een goed en veilig vaccin om besmetting
te voorkomen.
Een globale beschrijving geven van het ziektebeeld hepatitis B.
(RIVM.nl) Hepatitis B is een ontsteking van de lever die ontstaat door besmetting met het hepatitis
B-virus. Het hepatitis B-virus kan een ontsteking aan de lever veroorzaken, bij een deel van de
patiënten blijft de infectie bestaan en gaat deze over in een chronische infectie. Deze kan actief of
inactief zijn. Het hepatitis B-virus komt voor in bloed, sperma, voorvocht en vaginaalvocht en wordt
overgedragen door onveilig seksueel contact, bloedcontact of bloedproducten. Daarnaast kan het
ook worden overgedragen van moeder op kind.
Symptomen van acute hepatitis B zijn moeheid, gebrekkige eetlust, spier- en gewrichtspijnen,
koorts, geelzucht en soms jeuk.
Het proces van vaccinatie tegen hepatitis B uitwerken in de termen die in week 3 gebruikt
zijn bij het college over weerstand en afweer.
Het vaccinatietraject tegen hepatitis B beschrijven.
,Het hepatitis B vaccin is sinds 2011 opgenomen in het Rijksvaccinatieprogramma voor alle kinderen
in het DKTP-hepB-Hib vaccin. Alle kinderen die na 1 augustus 2011 zijn geboren krijgen deze
vaccinatie gratis. Daarnaast worden de vaccinaties ook via de GGD aangeboden aan groepen die
risico lopen (mannen die seks hebben met mannen, sekswerkers, mensen in de gezondheidszorg).
Baby’s krijgen in hun eerste jaar 3 inentingen die hen de rest van hun leven beschermen. Het vaccin
is heel effectief, vooral als het op jonge leeftijd wordt gegeven. Als je na een complete serie
vaccinaties voldoende antistoffen in je bloed hebt, ben je voor de rest van je leven beschermd tegen
dit virus en kun je het niet meer krijgen.
Besturingssystemen.
Doelstellingen:
De student kan
De noodzaak onder woorden brengen van een efficiënte en doeltreffende besturing van de
mens als geheel (en daarmee van zijn verschillende orgaansystemen).
De 2 hoofd besturingssystemen van de mens zijn: het hormoonstelsel en het zenuwstelsel. Beide
systemen werken nauw samen (ook wel neuro-endocriene systeem genoemd). Het hormoonstelsel
staat onder controle van de hypothalamus, dat is een gebied in de hersenen waar allerlei signalen uit
de verschillende gebieden van de hersenen komen.
De overige systemen van het menselijk lichaam zijn:
Hart en vaatstelsel: Transport door middel van bloedsomloop; hart en bloedvaten.
Spijsverteringsstelsel: Verwerking van voedsel; mond, maag en darmen.
Endocrien systeem: Regeling door middel van hormonen; klieren die afscheiden aan
bloed.
Exocrien systeem: Klieren met afvoerbuis.
Immuunsysteem: Verdediging tegen lichaamsvreemde eiwitten/organismen.
Huid, haar en nagels: Bekleding lichaamsoppervlak.
Spierstelsel: Beweging; spieren.
Zenuwstelsel: Informatieverwerking; zenuwcellen.
Reproductief systeem: Voortplanting; de geslachtsorganen.
Ademhalingsstelsel: Gaswisseling; longen, luchtpijp en longblaasjes.
Skelet: Steun en bescherming; beenderen, botten en kraakbeen.
De kenmerken van een besturingssysteem beschrijven.
Zenuwstelsel: Input van informatie, verwerking van informatie, output van (verwerkte) informatie,
terugkoppeling/feedback.
De twee besturingssystemen van de mens noemen.
Het zenuwstelsel en het perifere zenuwstelsel.
Een beschrijving geven van het neuron als kleinste bouwsteen van het zenuwstelsel.
Neuronen zijn in grote aantallen te vinden in de hersenen, ruggenmerg en perifere zenuwen door
het hele lichaam. Bij alles wat er in de hersenen gebeurt draait het om communicatie tussen de
, neuronen onderling en worden er voortdurend miljarden elektrische en chemische signalen
rondgestuurd.
De bouw van een neuron bestaat uit:
Cellichaam; hierin bevinden zich de uitlopers; neurieten.
Celkern; hier ligt het DNA opgeslagen. Dit is bepalend voor hoe een cel zich
ontwikkelt en werkt. Het DNA bevat de instructies voor alles wat er in de cel gebeurt
met als gevolg duizenden chemische reacties. Zonder deze reacties zouden cellen
hun taken niet kunnen uitvoeren.
Mitochondriën; Dit zijn de energiecentrales van de cel. Hier worden suikers en
vetten omgezet in ATP (de energiestof van de cel). ATP is een chemische stof die de
energie levert die voor een groot aantal cel functies nodig is.
Neurieten; er zijn 2 soorten: Axonen en dendrieten. Neurieten kunnen zich door
weefsel doordringen om met andere neuronen in contact te komen. Zo kan het
neuron via axonen en dendrieten met andere neuronen communiceren.
Axon; Iedere neuron heeft maar één axon. Het is de langste neuriet die vanuit het
cellichaam vertrekt: Een kabel met meerdere eindvertakkingen. Een axon voert
elektrische signalen vanuit het cellichaam weg naar andere neuronen.
Dendrieten; Iedere neuron heeft meerdere dendrieten, dit zijn korte twijgvormige
uitlopers van het cellichaam. Deze uitlopers maken contact met de eindvertakkingen
van de axonen van andere neuronen en ontvangen via hun receptoren de signalen
die het axon aanvoert. Maar deze signalen kunnen niet zonder meer van het ene aan
het andere neuron worden doorgegeven, omdat neuronen omgeven zijn door een
membraan.
Synaps; Synapsen zijn contactpunten die op eindvertakkingen van axonen zitten.
Deze contactpunten bevatten blaasjes waarin de neurotransmitters zitten. Zodra een
elektrisch signaal aankomt op het uiteinde van een axon worden er
neurotransmitters vrijgemaakt.
Neurotransmitter; Een neurotransmitter zorgt voor de signaaloverdracht tussen de
neuronen onderling. Vrijgemaakte neurotransmitters binden zich tijdelijk aan de
receptoren van het ontvangende neuron.
Het zenuwstelsel van de mens indelen in een centraal zenuwstelsel en in een perifeer
zenuwstelsel. Van zowel het centrale als van het perifere zenuwstelsel kan de student de
onderdelen en de functies benoemen.
Centrale zenuwstelsel: Hersenen en de ruggengraat.
Het centrale zenuwstelsel stuurt alle lichaamsfuncties aan en is daarmee het
controlesysteem van het lichaam.
Perifere zenuwstelsel: De verbinden tussen het centrale stelsel, de spieren en de organen.
Het perifere zenuwstelsel zorgt ervoor dat signalen van je zintuigen bij je hersenen terecht
komen. Ook zorgt het perifere zenuwstelsel ervoor dat de signalen vanuit je hersenen
terecht komen bij je spieren en organen.
