Probleem 2 - Vignet A
Wat is het autobiografisch geheugen?
Hoe haal je informatie op uit het autobiografisch geheugen? Welke factoren spelen hier een
rol?
Structuur vignet
Artikel 1
- Definitie autobiografisch geheugen
- Verloop van autobiografisch geheugen
o Childhood amnesia
o Reminiscence bump
Artikel 2
- Theorie conway & pleydell-pearce
- Cognitieve neurowetenschap
- Depressie en het autobiografisch geheugen
Artikel 1 – Robinson-Riegler
Autobiografisch geheugen
Wat is het verschil tussen een autobiografische herinnering en een autobiografisch feit?
- Autobiografische herinnering: een herinnering van het eigen leven (van die ene keer dat je
naar de efteling ging)
- Autobiografisch feit: algemene kennis van zichzelf (bijvoorbeeld kleur van je haar)
Geheugenspanne
Rubin, Wetzler en Nebes (1986) gebruikten de Galton-Crovitz
techniek om de vorm van geheugenfunctie over de hele
levenspanne te onderzoeken. Je ziet hier het aantal herinneren die
uit elke periode van het leven komen die bij de autobiografische
retention functie horen. Je ziet hier duidelijk de pieken en dalen.
- De techniek werkt als volgt: participanten krijgen
woordcues te zien, schrijven een korte beschrijving en
dateren de evenementen.
De pieken en dalen kunnen worden onderverdeeld in de volgende
periodes:
1. Childhood amnesia
a. Van 0-3 bijna geen herinneringen
2. Reminiscence bump
a. Dispropotionele hoeveelheid herinneringen tussen 10-30 jaar
3. Daarnaast is er een standaard forgetting curve in de laatste 20 jaar van j eleven.
Childhood amnesia
Voor de leeftijd van 10 jaar is er een lage hoeveelheid van herinneringen bekend en een totaal verlies
aan herinneringen voor je tweede en derde jaar. Dit effect heet ook: childhood amnesia. Wanneer dit
effect verdwijnt zal het autobiografische geheugen opkomen.
Er zijn verschillende problemen bij het onderzoeken van dit effect:
1) Accuracy
a. Er is geen garantie dat de herinneringen van een kind écht gebeurd zijn. Het kan zijn
dat je een serie herinnert, of een verhaal van een vriend
, Om dit soort effecten te voorkomen wordt er een strategie
gebruikt. Bij deze strategie worden participanten gevraagd
om een aantal belangrijke evenementen van hun kindertijd
te herinneren die bevestigd konden worden. Dit kan
bijvoorbeeld zijn: geboorte broer/zus, een verhuizing, de
dood van een familielid of een ziekenhuisopname. Daarna
werd gevraagd hoe vaak ze aan deze gedachte hebben
gedacht en of ze hier foto’s van hebben gezien. Daarna werd
hun geheugen getest dmv vragen over de basis informatie
over de evenementen.
Je zou denken dat er een logische relatie is tussen herhaling van deze belangrijke events en het
herinneren van deze event is. Maar dat is niet zo: de relatie is heel complex. Het effect van herhaling
hangt af van de leeftijd van het kind tijdens de ervaring. Als het kind drie jaar of jonger was in het
event, verhalen of foto’s dan waren er minder herinneringen dan wanneer het kind vier of vijf was.
De herinneringen van een kind dat drie of jonger is kunnen makkelijk verward worden met verhalen
en foto’s. Hoe meer foto’s en verhalen er zijn, hoe obscuurder de echte herinnering wordt. Omdat
het geheugen van een kind van vier of vijf minder fragiel is kan herhaling wél een positief effect
hebben.
Opkomst autobiografisch geheugen
Biologische verklaring childhood amnesia Een verklaring voor de verminderde werking van het
geheugen van een kind, is de ontwikkelingsfase van het brein van jonge kinderen. Hun hersenen zijn
nog niet volledig ontwikkeld waardoor vroege herinneringen niet gevormd kunnen worden. Er is dan
vooral sprake van een onderontwikkelde hippocampus en prefrontale cortex.
Deze verklaring zou ook verklaren waarom mensen die schade aan de hippocampus problemen
hebben met het opslaan en ophalen van herinneringen, terwijl ze wel in staat zijn om nieuwe dingen
te leren en deze vast te houden.
De verklaring laat zien dat bij infants eerst een vroeg-ontwikkeld procedureel systeem hebben en
gebruiken om zo makkelijke geheugentaken uit te voeren (zoals het leren lopen en praten), en
daarna een later-ontwikkeld declaratief systeem dat als basis fungeert voor het autobiografisch
geheugen.
Ontwikkeling van taal
Pillemer & White (1989) suggereren dat autobiografisch geheugen ontwikkelt na de ontwikkeling van
taal. Dat betekent: kinderen kunnen events herinneren op het moment dat zij deze evenementen in
woorden kunnen omschrijven. De ontwikkeling van taal reflecteert de curve van ontwikkeling van het
geheugen. Kinderen maken de grootste vooruitgangen in taal tussen 2 en 4 en beginnen hier hun
ervaringen te omschrijven (herhaling kan hier wss beginnen!). Ouders beginnen hun kind in deze tijd
ook te vragen “wat is er gebeurd?” ( memory talk) waardoor recall van autobiografisch geheugen
wordt gestimuleerd. Of bijvoorbeeld een kringgesprek over hoe je weekend was.
Factoren die recall beïnvloeden dmv ontwikkeling taal
Narrative style
Belangrijke verschillen in narrative style beinvloeden ook het autobiografisch geheugen:
- Voor meisjes: elaborative style
o Lange, gedetailleerde verhalen
- Voor jongens: pragmative style
Wat is het autobiografisch geheugen?
Hoe haal je informatie op uit het autobiografisch geheugen? Welke factoren spelen hier een
rol?
Structuur vignet
Artikel 1
- Definitie autobiografisch geheugen
- Verloop van autobiografisch geheugen
o Childhood amnesia
o Reminiscence bump
Artikel 2
- Theorie conway & pleydell-pearce
- Cognitieve neurowetenschap
- Depressie en het autobiografisch geheugen
Artikel 1 – Robinson-Riegler
Autobiografisch geheugen
Wat is het verschil tussen een autobiografische herinnering en een autobiografisch feit?
- Autobiografische herinnering: een herinnering van het eigen leven (van die ene keer dat je
naar de efteling ging)
- Autobiografisch feit: algemene kennis van zichzelf (bijvoorbeeld kleur van je haar)
Geheugenspanne
Rubin, Wetzler en Nebes (1986) gebruikten de Galton-Crovitz
techniek om de vorm van geheugenfunctie over de hele
levenspanne te onderzoeken. Je ziet hier het aantal herinneren die
uit elke periode van het leven komen die bij de autobiografische
retention functie horen. Je ziet hier duidelijk de pieken en dalen.
- De techniek werkt als volgt: participanten krijgen
woordcues te zien, schrijven een korte beschrijving en
dateren de evenementen.
De pieken en dalen kunnen worden onderverdeeld in de volgende
periodes:
1. Childhood amnesia
a. Van 0-3 bijna geen herinneringen
2. Reminiscence bump
a. Dispropotionele hoeveelheid herinneringen tussen 10-30 jaar
3. Daarnaast is er een standaard forgetting curve in de laatste 20 jaar van j eleven.
Childhood amnesia
Voor de leeftijd van 10 jaar is er een lage hoeveelheid van herinneringen bekend en een totaal verlies
aan herinneringen voor je tweede en derde jaar. Dit effect heet ook: childhood amnesia. Wanneer dit
effect verdwijnt zal het autobiografische geheugen opkomen.
Er zijn verschillende problemen bij het onderzoeken van dit effect:
1) Accuracy
a. Er is geen garantie dat de herinneringen van een kind écht gebeurd zijn. Het kan zijn
dat je een serie herinnert, of een verhaal van een vriend
, Om dit soort effecten te voorkomen wordt er een strategie
gebruikt. Bij deze strategie worden participanten gevraagd
om een aantal belangrijke evenementen van hun kindertijd
te herinneren die bevestigd konden worden. Dit kan
bijvoorbeeld zijn: geboorte broer/zus, een verhuizing, de
dood van een familielid of een ziekenhuisopname. Daarna
werd gevraagd hoe vaak ze aan deze gedachte hebben
gedacht en of ze hier foto’s van hebben gezien. Daarna werd
hun geheugen getest dmv vragen over de basis informatie
over de evenementen.
Je zou denken dat er een logische relatie is tussen herhaling van deze belangrijke events en het
herinneren van deze event is. Maar dat is niet zo: de relatie is heel complex. Het effect van herhaling
hangt af van de leeftijd van het kind tijdens de ervaring. Als het kind drie jaar of jonger was in het
event, verhalen of foto’s dan waren er minder herinneringen dan wanneer het kind vier of vijf was.
De herinneringen van een kind dat drie of jonger is kunnen makkelijk verward worden met verhalen
en foto’s. Hoe meer foto’s en verhalen er zijn, hoe obscuurder de echte herinnering wordt. Omdat
het geheugen van een kind van vier of vijf minder fragiel is kan herhaling wél een positief effect
hebben.
Opkomst autobiografisch geheugen
Biologische verklaring childhood amnesia Een verklaring voor de verminderde werking van het
geheugen van een kind, is de ontwikkelingsfase van het brein van jonge kinderen. Hun hersenen zijn
nog niet volledig ontwikkeld waardoor vroege herinneringen niet gevormd kunnen worden. Er is dan
vooral sprake van een onderontwikkelde hippocampus en prefrontale cortex.
Deze verklaring zou ook verklaren waarom mensen die schade aan de hippocampus problemen
hebben met het opslaan en ophalen van herinneringen, terwijl ze wel in staat zijn om nieuwe dingen
te leren en deze vast te houden.
De verklaring laat zien dat bij infants eerst een vroeg-ontwikkeld procedureel systeem hebben en
gebruiken om zo makkelijke geheugentaken uit te voeren (zoals het leren lopen en praten), en
daarna een later-ontwikkeld declaratief systeem dat als basis fungeert voor het autobiografisch
geheugen.
Ontwikkeling van taal
Pillemer & White (1989) suggereren dat autobiografisch geheugen ontwikkelt na de ontwikkeling van
taal. Dat betekent: kinderen kunnen events herinneren op het moment dat zij deze evenementen in
woorden kunnen omschrijven. De ontwikkeling van taal reflecteert de curve van ontwikkeling van het
geheugen. Kinderen maken de grootste vooruitgangen in taal tussen 2 en 4 en beginnen hier hun
ervaringen te omschrijven (herhaling kan hier wss beginnen!). Ouders beginnen hun kind in deze tijd
ook te vragen “wat is er gebeurd?” ( memory talk) waardoor recall van autobiografisch geheugen
wordt gestimuleerd. Of bijvoorbeeld een kringgesprek over hoe je weekend was.
Factoren die recall beïnvloeden dmv ontwikkeling taal
Narrative style
Belangrijke verschillen in narrative style beinvloeden ook het autobiografisch geheugen:
- Voor meisjes: elaborative style
o Lange, gedetailleerde verhalen
- Voor jongens: pragmative style
