Interprofessioneel Samenwerken
‘IPE’
(1)
Naam: Lisa den Hartog
Studentnummer: 500863871
Groep: FG_LV-4K1
Examinator: Miranda Koning
Studieonderdeel: Stageopdracht IPE
Studiegidsnummer: 4523SO4BWC
Aantal woorden: (excl. titelblad en bronnenlijst): 1547
Inleverdatum: 7 april 2025
1
, Fase 1: Casus
Mevrouw Bakker* (42) heeft een ernstige verstandelijke beperking door het Rett-syndroom
en woont bij een stichting voor mensen met een verstandelijke beperking. Ze werd
opgenomen in een perifeer ziekenhuis vanwege een paracetamolintoxicatie met levertoxiciteit
en een slechte voedingstoestand met hypokaliëmie.
De intoxicatie ontstond doordat het zorgpersoneel per ongeluk te veel paracetamol gaf; in
plaats van 2x 500 mg per keer, kreeg mw 2x 1000 mg. De fout werd ontdekt toen mw suf
werd en nauwelijks op prikkels reageerde. Hierop volgde opname op de afdeling Interne
Geneeskunde.
Tijdens de opname verslechterde haar toestand snel. Ze weigerde eten, drinken en orale
medicatie. Tijdens een artsenvisite heb ik mijn observaties gedeeld en voorgesteld om een
familiegesprek te plannen. Dit werd positief ontvangen en opgepakt.
Aan het gesprek namen deel: de internist van het ziekenhuis, de arts en twee begeleiders van
de stichting, de broer en moeder van mevrouw Bakker, en twee verpleegkundigen. In het
gesprek werd duidelijk dat mevrouw Bakker al langere tijd lichamelijk en mentaal
achteruitging. De ziekenhuisopname had dit proces versneld. Er werd besloten om een
palliatief traject in te zetten, gericht op comfort.
Er ontstond discussie over de locatie van deze zorg: familie wilde dat mevrouw in het
ziekenhuis bleef, terwijl de stichting vond dat ze beter op haar vertrouwde woonplek kon
sterven. De arts benadrukte dat er sprake moest zijn van een gezamenlijk besluit. Vervolgens
verliet het ziekenhuisteam het gesprek, zodat de familie en medewerkers van de stichting
verder konden overleggen.
Na afloop sprak ik nog met de moeder van mw. Ze uitte haar verdriet en frustratie, vooral
over het ontstaan van de fout. Ik begreep haar gevoel, maar realiseerde ook hoe kwetsbaar
zorg is, en dat fouten ondanks goede bedoelingen toch kunnen ontstaan. De situatie liet me
zien hoe belangrijk samenwerking, communicatie en vertrouwen zijn in complexe en
gevoelige situaties.
*Deze casus is geanonimiseerd.
2
‘IPE’
(1)
Naam: Lisa den Hartog
Studentnummer: 500863871
Groep: FG_LV-4K1
Examinator: Miranda Koning
Studieonderdeel: Stageopdracht IPE
Studiegidsnummer: 4523SO4BWC
Aantal woorden: (excl. titelblad en bronnenlijst): 1547
Inleverdatum: 7 april 2025
1
, Fase 1: Casus
Mevrouw Bakker* (42) heeft een ernstige verstandelijke beperking door het Rett-syndroom
en woont bij een stichting voor mensen met een verstandelijke beperking. Ze werd
opgenomen in een perifeer ziekenhuis vanwege een paracetamolintoxicatie met levertoxiciteit
en een slechte voedingstoestand met hypokaliëmie.
De intoxicatie ontstond doordat het zorgpersoneel per ongeluk te veel paracetamol gaf; in
plaats van 2x 500 mg per keer, kreeg mw 2x 1000 mg. De fout werd ontdekt toen mw suf
werd en nauwelijks op prikkels reageerde. Hierop volgde opname op de afdeling Interne
Geneeskunde.
Tijdens de opname verslechterde haar toestand snel. Ze weigerde eten, drinken en orale
medicatie. Tijdens een artsenvisite heb ik mijn observaties gedeeld en voorgesteld om een
familiegesprek te plannen. Dit werd positief ontvangen en opgepakt.
Aan het gesprek namen deel: de internist van het ziekenhuis, de arts en twee begeleiders van
de stichting, de broer en moeder van mevrouw Bakker, en twee verpleegkundigen. In het
gesprek werd duidelijk dat mevrouw Bakker al langere tijd lichamelijk en mentaal
achteruitging. De ziekenhuisopname had dit proces versneld. Er werd besloten om een
palliatief traject in te zetten, gericht op comfort.
Er ontstond discussie over de locatie van deze zorg: familie wilde dat mevrouw in het
ziekenhuis bleef, terwijl de stichting vond dat ze beter op haar vertrouwde woonplek kon
sterven. De arts benadrukte dat er sprake moest zijn van een gezamenlijk besluit. Vervolgens
verliet het ziekenhuisteam het gesprek, zodat de familie en medewerkers van de stichting
verder konden overleggen.
Na afloop sprak ik nog met de moeder van mw. Ze uitte haar verdriet en frustratie, vooral
over het ontstaan van de fout. Ik begreep haar gevoel, maar realiseerde ook hoe kwetsbaar
zorg is, en dat fouten ondanks goede bedoelingen toch kunnen ontstaan. De situatie liet me
zien hoe belangrijk samenwerking, communicatie en vertrouwen zijn in complexe en
gevoelige situaties.
*Deze casus is geanonimiseerd.
2
