Samenvatting boek basis van bedrijfseconomie
Hoofdstuk 2
Opbrengsten: aan perioden toegerekende ontvangsten
Kosten: aan perioden toegerekende uitgaven
Winst: opbrengsten minus kosten
Het voorzichtigheidsprincipe: we rekenen ons niet rijk, dus een opbrengst wordt pas als een
opbrengst beschouwd als redelijkerwijs gezegd kan worden dat er sprake is van een opbrengst en
dat is op het moment waarop de factuur wordt gestuurd (realisatieconventie) maar een verlies
wordt genomen op het moment dat men denkt dat er een verlies ontstaat.
Het realisatieconventie is niks anders dan een toerekening van de ontvangsten aan een
periode; je kunt dus opbrengst boeken lang voordat er een ontvangst is. Je kunt dus ook
winst maken hoewel er (nog) geen cent binnen is. Echter moet er natuurlijk wel ooit een
ontvangst zijn, anders gaat het mis.
Confrontatiebeginsel/matching-principe: om de winst te bepalen rekenen we kosten, die verband
houden met die opbrengst aan die periode toe.
▪ Binnen een periode kunnen er ontvangsten zijn die in deze periode geen opbrengsten zijn.
Voorbeeld: de betaling door debiteuren en het afsluiten van een lening.
▪ Binnen een periode kunnen er opbrengsten zijn die in deze periode geen ontvangsten zijn.
Voorbeeld: debiteuren.
▪ Binnen een periode kunnen er uitgaven zijn die in deze periode geen kosten zijn. Voorbeeld:
betaling aan crediteuren van wie de leveranties op voorraad gelegd zijn, aflossing van een
lening.
▪ Binnen een periode kunnen er kosten zijn die binnen deze periode geen uitgaven zijn.
Voorbeeld: verbruik uit voorraad, afschrijvingen.
Afschrijvingen zijn kosten maar geen uitgaven.
Een ontvangst is een inkomst.
Een ontvangst van een lening is nooit een opbrengst.
Rentebetalingen zijn wel kosten.
Resultatenrekening: omzet en kosten
Kasstroomoverzicht: ontvangsten en uitgaven
Omzet en kosten horen bij de beheersing van een organisatie en het vaststellen van de winst.
Ontvangsten en uitgaven staan centraal bij het nemen van besluiten die betrekking hebben op de
toekomst.
Een vermogensverschaffer is iemand of een organisatie die het bedrijf met vermogen (eigen of
vreemd) financiert.
Tijdsvoorkeur van geld: worden investeringsbeslissingen anders als je de investering gaat financieren
met eigen geld (eigen vermogen) of met geleend geld (vreemd vermogen)?
, Eindwaardeberekening: E= K x (1+r)n
E= eindwaarde (het te berekenen bedrag)
K= kapitaal, de gestorte hoofdsom
R= rentevergoeding (vermogenskostenvoet), winstpercentage, beleggingsrendement
N= aantal perioden/aantal jaren
Contante waarde berekening: K= E/(1+r)n
Contante waarde berekeningen worden vooral gebruikt bij het afkopen van vorderingen en
het nemen van de investeringsbeslissing.
Een probleem is altijd het vaststellen van de “juiste” disconteringsvoet d.w.z. je moet
rekening houden met de opbrengsten van alternatieven.
De disconteringsvoet is het percentage waarmee bedragen uit de toekomst naar een beginmoment
worden gerekend (r).
Vermogenskostenvoet: het gemiddelde van het geëiste rendement van aandeelhouders en de
overige vermogensverschaffers.
Een kengetal is een getal dat de verhouding aangeeft tussen twee grootheden, die met elkaar in
verband staan. Kengetallen worden gebruikt voor:
▪ Bedrijfsvergelijking
▪ Periodevergelijking
▪ Sturingsinformatie
Kengetallen berekend op basis van de balans en/of resultatenrekening noemt men financiële
kengetallen. Het berekenen van een reeks kengetallen en de uitkomsten gebruiken om conclusies te
trekken wordt het uitvoeren van een ratio-analyse genoemd. De meest gebruikelijke indeling van
financiële kengetallen is:
▪ Rentabiliteitsratio’s
▪ Solvabiliteitsratio’s
▪ Liquiditeitsratio’s
▪ Activiteitsratio’s
▪ Beleggingsratio’s
Financiële kengetallen worden gebruikt voor:
▪ Historische analyse
▪ Bedrijfsvergelijkende analyse
▪ Sturing
Er is sprake van zekerheid als een toekomstige uitkomst volledig vast staat.
Met onzekerheid wordt de situatie bedoeld waarbij de beslisser niet over objectief verkregen
ervaringscijfers of andere aanwijzingen kan beschikken bij het nemen van de beslissing. Het is wel
mogelijk om een uitspraak te doen over de mogelijke uitkomsten.
Hoofdstuk 2
Opbrengsten: aan perioden toegerekende ontvangsten
Kosten: aan perioden toegerekende uitgaven
Winst: opbrengsten minus kosten
Het voorzichtigheidsprincipe: we rekenen ons niet rijk, dus een opbrengst wordt pas als een
opbrengst beschouwd als redelijkerwijs gezegd kan worden dat er sprake is van een opbrengst en
dat is op het moment waarop de factuur wordt gestuurd (realisatieconventie) maar een verlies
wordt genomen op het moment dat men denkt dat er een verlies ontstaat.
Het realisatieconventie is niks anders dan een toerekening van de ontvangsten aan een
periode; je kunt dus opbrengst boeken lang voordat er een ontvangst is. Je kunt dus ook
winst maken hoewel er (nog) geen cent binnen is. Echter moet er natuurlijk wel ooit een
ontvangst zijn, anders gaat het mis.
Confrontatiebeginsel/matching-principe: om de winst te bepalen rekenen we kosten, die verband
houden met die opbrengst aan die periode toe.
▪ Binnen een periode kunnen er ontvangsten zijn die in deze periode geen opbrengsten zijn.
Voorbeeld: de betaling door debiteuren en het afsluiten van een lening.
▪ Binnen een periode kunnen er opbrengsten zijn die in deze periode geen ontvangsten zijn.
Voorbeeld: debiteuren.
▪ Binnen een periode kunnen er uitgaven zijn die in deze periode geen kosten zijn. Voorbeeld:
betaling aan crediteuren van wie de leveranties op voorraad gelegd zijn, aflossing van een
lening.
▪ Binnen een periode kunnen er kosten zijn die binnen deze periode geen uitgaven zijn.
Voorbeeld: verbruik uit voorraad, afschrijvingen.
Afschrijvingen zijn kosten maar geen uitgaven.
Een ontvangst is een inkomst.
Een ontvangst van een lening is nooit een opbrengst.
Rentebetalingen zijn wel kosten.
Resultatenrekening: omzet en kosten
Kasstroomoverzicht: ontvangsten en uitgaven
Omzet en kosten horen bij de beheersing van een organisatie en het vaststellen van de winst.
Ontvangsten en uitgaven staan centraal bij het nemen van besluiten die betrekking hebben op de
toekomst.
Een vermogensverschaffer is iemand of een organisatie die het bedrijf met vermogen (eigen of
vreemd) financiert.
Tijdsvoorkeur van geld: worden investeringsbeslissingen anders als je de investering gaat financieren
met eigen geld (eigen vermogen) of met geleend geld (vreemd vermogen)?
, Eindwaardeberekening: E= K x (1+r)n
E= eindwaarde (het te berekenen bedrag)
K= kapitaal, de gestorte hoofdsom
R= rentevergoeding (vermogenskostenvoet), winstpercentage, beleggingsrendement
N= aantal perioden/aantal jaren
Contante waarde berekening: K= E/(1+r)n
Contante waarde berekeningen worden vooral gebruikt bij het afkopen van vorderingen en
het nemen van de investeringsbeslissing.
Een probleem is altijd het vaststellen van de “juiste” disconteringsvoet d.w.z. je moet
rekening houden met de opbrengsten van alternatieven.
De disconteringsvoet is het percentage waarmee bedragen uit de toekomst naar een beginmoment
worden gerekend (r).
Vermogenskostenvoet: het gemiddelde van het geëiste rendement van aandeelhouders en de
overige vermogensverschaffers.
Een kengetal is een getal dat de verhouding aangeeft tussen twee grootheden, die met elkaar in
verband staan. Kengetallen worden gebruikt voor:
▪ Bedrijfsvergelijking
▪ Periodevergelijking
▪ Sturingsinformatie
Kengetallen berekend op basis van de balans en/of resultatenrekening noemt men financiële
kengetallen. Het berekenen van een reeks kengetallen en de uitkomsten gebruiken om conclusies te
trekken wordt het uitvoeren van een ratio-analyse genoemd. De meest gebruikelijke indeling van
financiële kengetallen is:
▪ Rentabiliteitsratio’s
▪ Solvabiliteitsratio’s
▪ Liquiditeitsratio’s
▪ Activiteitsratio’s
▪ Beleggingsratio’s
Financiële kengetallen worden gebruikt voor:
▪ Historische analyse
▪ Bedrijfsvergelijkende analyse
▪ Sturing
Er is sprake van zekerheid als een toekomstige uitkomst volledig vast staat.
Met onzekerheid wordt de situatie bedoeld waarbij de beslisser niet over objectief verkregen
ervaringscijfers of andere aanwijzingen kan beschikken bij het nemen van de beslissing. Het is wel
mogelijk om een uitspraak te doen over de mogelijke uitkomsten.
