Naam: Lana Colovic Datum: 8 maart 2023
Groepsnummer: …
Leesverslag & aantekeningen: Hedendaagse Sociologische Theorie
Bibliografische informatie
Auteur: Erving Goffman Jaar: 1959
Titel: Regions and Region Behaviour
Gepubliceerd in / door: The presentation of self in everyday life
Abstract met citaat
Schrijf zelf een beknopte samenvatting waarin je de belangrijkste ideeën & kernbegrippen van de tekst
weergeeft (in circa 350-400 woorden). Wees selectief, maar zorg dat de je de belangrijkste elementen
vermeldt: de rode draad of centrale boodschap van de tekst moet duidelijk worden uit je abstract.
Verwerk in je eigen samenvatting twee kerncitaten die de centrale boodschap in de tekst vatten. Zorg voor
voldoende toelichting zodat duidelijk is waarom je deze als kerncitaten beschouwt. Let op, de citaten
behoren ook tot de woordenlimiet van het abstract.
Goffman definieert het begrip ‘region’ als een plek die begrensd wordt door waarnemingsbarrières
waarbij er een onderscheid wordt gemaakt tussen een ‘frontstage’ en een ‘backstage’. De volgende citaat
licht dit verder toe:
“Two kinds of bounded regions have been considered: front regions where a particular performance is or
may be in progress, and back regions where action occurs that is related to the performance but inconsistent
with the appearance fostered by the performance.”
Indien we ons in de frontstage bevinden, spreken we over een performance waarbij we een bepaald
masker opzetten en ons gedragen naar de verwachtingen van het publiek. We houden rekening met
normen van beleefdheid (matters of politeness) en het decorum, wat betekent dat het publiek wel
aanwezig is, maar je er niet mee interageert. Belangrijk is wel dat we de rol zo geloofwaardig mogelijk
vertolken en ook aan expressiebeheersing doen, wat wil zeggen dat we de manier waarop we ons
presenteren controleren. Gestandaardiseerde scripts en rekwisieten die algemeen bekend zijn, helpen ons
hiermee. Het tegenovergestelde is de backstage waar we het masker dat we hebben opgezet, kunnen laten
vallen en ons niet moeten focussen op een bepaald publiek dat verwachtingen van ons heeft. Toch zullen
er altijd mensen zijn in de backstage waar we ook rekening mee moeten houden. Het kan de plek zijn waar
men zich voorbereidt op zijn of haar performance en de overstap naar de frontstage, maar dient ook als de
plek waar men naar terugkeert wanneer de performance voorbij is.
Naast de front- en backstage heeft Goffman het ook over een derde ‘region’, namelijk de ‘outside’. Hier
wordt er geen performance gegeven, maar is er ook geen publiek. Wat er dan kan gebeuren is dat
personen uit de outside plots deel gaan uitmaken van het publiek bij een performance die in eerste
instantie niet voor hen is bedoeld. Dit kan zorgen voor verwarring voor zowel de performer die hier niet
op had gerekend, maar ook voor het nieuwe publiek dat andere verwachtingen heeft van de performer.
Het volgende citaat biedt hier een antwoord op:
“The answer to this problem is for the performer to segregate his audiences so that the individuals who
witness him in one of his roles will not be the individuals who witness him in another of his roles.”
Groepsnummer: …
Leesverslag & aantekeningen: Hedendaagse Sociologische Theorie
Bibliografische informatie
Auteur: Erving Goffman Jaar: 1959
Titel: Regions and Region Behaviour
Gepubliceerd in / door: The presentation of self in everyday life
Abstract met citaat
Schrijf zelf een beknopte samenvatting waarin je de belangrijkste ideeën & kernbegrippen van de tekst
weergeeft (in circa 350-400 woorden). Wees selectief, maar zorg dat de je de belangrijkste elementen
vermeldt: de rode draad of centrale boodschap van de tekst moet duidelijk worden uit je abstract.
Verwerk in je eigen samenvatting twee kerncitaten die de centrale boodschap in de tekst vatten. Zorg voor
voldoende toelichting zodat duidelijk is waarom je deze als kerncitaten beschouwt. Let op, de citaten
behoren ook tot de woordenlimiet van het abstract.
Goffman definieert het begrip ‘region’ als een plek die begrensd wordt door waarnemingsbarrières
waarbij er een onderscheid wordt gemaakt tussen een ‘frontstage’ en een ‘backstage’. De volgende citaat
licht dit verder toe:
“Two kinds of bounded regions have been considered: front regions where a particular performance is or
may be in progress, and back regions where action occurs that is related to the performance but inconsistent
with the appearance fostered by the performance.”
Indien we ons in de frontstage bevinden, spreken we over een performance waarbij we een bepaald
masker opzetten en ons gedragen naar de verwachtingen van het publiek. We houden rekening met
normen van beleefdheid (matters of politeness) en het decorum, wat betekent dat het publiek wel
aanwezig is, maar je er niet mee interageert. Belangrijk is wel dat we de rol zo geloofwaardig mogelijk
vertolken en ook aan expressiebeheersing doen, wat wil zeggen dat we de manier waarop we ons
presenteren controleren. Gestandaardiseerde scripts en rekwisieten die algemeen bekend zijn, helpen ons
hiermee. Het tegenovergestelde is de backstage waar we het masker dat we hebben opgezet, kunnen laten
vallen en ons niet moeten focussen op een bepaald publiek dat verwachtingen van ons heeft. Toch zullen
er altijd mensen zijn in de backstage waar we ook rekening mee moeten houden. Het kan de plek zijn waar
men zich voorbereidt op zijn of haar performance en de overstap naar de frontstage, maar dient ook als de
plek waar men naar terugkeert wanneer de performance voorbij is.
Naast de front- en backstage heeft Goffman het ook over een derde ‘region’, namelijk de ‘outside’. Hier
wordt er geen performance gegeven, maar is er ook geen publiek. Wat er dan kan gebeuren is dat
personen uit de outside plots deel gaan uitmaken van het publiek bij een performance die in eerste
instantie niet voor hen is bedoeld. Dit kan zorgen voor verwarring voor zowel de performer die hier niet
op had gerekend, maar ook voor het nieuwe publiek dat andere verwachtingen heeft van de performer.
Het volgende citaat biedt hier een antwoord op:
“The answer to this problem is for the performer to segregate his audiences so that the individuals who
witness him in one of his roles will not be the individuals who witness him in another of his roles.”
