Vraag 1: In les 5 vermeldden we het project van de Bristol Promenade van Alec French Architects, dat in een boek van
Henry Shaftoe besproken wordt. Waarom kunnen we van dit project zeggen dat de narratieve verbeelding van de
architecten hier gefaald heeft? Begin je antwoord met uit te leggen wat met de ‘narratieve verbeelding van
architecten’ bedoeld wordt en waarom het nuttig kan zijn er aandacht aan te besteden. Verwerk in je antwoord ook
minstens 1 denker (maar hoe meer, hoe beter) die hier iets zinnigs over gezegd heeft. (max. 1 pagina)
1. Met de narratieve verbeelding van architecten wordt bedoeld hoe zij, tijdens het ontwerpen, de
verhaalscènes zien. Hoe zien de architecten de personages (mensen) in de ruimtes bewegen. Ze proberen zich
bijvoorbeeld in te beelden waarom het plaatsen van een bankje op die precieze plaats goed zou zijn in het
ontwerp. Zouden mensen daar graag gaan zitten? Of zouden ze toch liever op het gras zitten? Of ergens
anders? Of helemaal niet zitten? Er gaan allerlei verhalen door hun gedachten, die leiden tot het uiteindelijke
ontwerp van de architecten.
De narratieve verbeelding van de architecten heeft in dit geval gefaald aangezien ze blijkbaar enkel met het
visuele rekening gehouden hebben. Ze waren vergeten dat mensen ook voelen, horen, ruiken, en proeven. Zij
zagen het al helemaal voor zich, zitgelegenheden aan een prachtig fontein, maar helaas hadden ze geen
rekening gehouden met de drukke weg, in kasseien, achter het fontein. Een weg zorgt sowieso voor veel
geluidsoverlast, maar een weg in kasseien maakt dat nog 10x erger. Hun idee van ‘rustig aan het fontein
zitten’ of zelfs ‘even pootje baden in het fontein’ zal dus nooit in werkelijkheid zo zijn door de andere factoren
in de omgeving. Hierbij is het doel (en hun narratieve verbeelding) van hun ontwerp mislukt.
Henry Shaftoe is geïnspireerd geraakt door Gorden Cullen, die benadrukt dat stedenbouw de kunst van
verbindingen tussen objecten, relaties, ruimtes, mensen,… is, en zegt daarbij dat een ontwerper niet enkel
rekening moet houden met het visuele van de scène, maar ook met de zintuigen van de personages.
Vraag 2: Lieven De Cauter schreef zowel over Parckfarm als over ons “tijdperk van angst”. Je zou kunnen zeggen dat
Parckfarm als sociaal project geen rekening houdt met dit “tijdperk van angst” waarin we volgens De Cauter leven. Leg
uit waarom je dit zou kunnen zeggen. Gebruik in jouw antwoord zoveel mogelijk ideeën van De Cauter: over
Parckfarm, over het “tijdperk van angst”, over “capsules” en “heterotopie”. Leg zoveel mogelijk verbanden tussen die
ideeën. (max. 1 pagina)
2. Parckfarm is een nieuw parkconcept in Brussel, vlakbij de haven, waar een eetbaar park met een sociaal en
ecologisch doel om zo de publieke groene ruimte terug op te eisen voor bewoners, is gerealiseerd. Het is een
soort participatief project waarbij niet enkel architecten, maar ook buurtbewoners, kunstenaars,
vrijwilligers,… inbreng in hebben.
Parckfarm is een voorbeeld van een heterotopie, wat wilt zeggen dat er een soort van echt uitgevoerde
utopie is gerealiseerd. Het is een alternatief voor de gebrekkige maatschappij van vandaag, maar waar er nog
altijd een relatie bestaat met de bestaande ruimte van de maatschappij. Het is een effectief lokaliseerbare
plaats, die toch helemaal anders dan het ‘gewone’ voelt.
In het tijdperk van de angst, het laatmodern tijdperk, is er een verspreiding van de capsulaire beschaving.
Mensen zoeken en maken ruimtes van afzondering waarbij de communicatie met de buitenwereld tot een
minimum wordt herleidt door zijn eigen tijdruimte-milieu te vormen. Mensen willen zich enkel bevinden in
hun veilige capsule (cocon), waar alles voorspelbaar en herhaaldelijk is. Door de toenemende multiculturele
samenleving neemt de capsularisering nog meer toe, waarbij er onder andere gated communities worden
gemaakt. Dit is een soort heterotopische gemeenschap waar mensen weten wat ze te wachten staat. Ze zijn
op zoek naar afzondering en voorspelbaarheid en deze bewaakte woonsituatie is daar perfect voor (in hun
Henry Shaftoe besproken wordt. Waarom kunnen we van dit project zeggen dat de narratieve verbeelding van de
architecten hier gefaald heeft? Begin je antwoord met uit te leggen wat met de ‘narratieve verbeelding van
architecten’ bedoeld wordt en waarom het nuttig kan zijn er aandacht aan te besteden. Verwerk in je antwoord ook
minstens 1 denker (maar hoe meer, hoe beter) die hier iets zinnigs over gezegd heeft. (max. 1 pagina)
1. Met de narratieve verbeelding van architecten wordt bedoeld hoe zij, tijdens het ontwerpen, de
verhaalscènes zien. Hoe zien de architecten de personages (mensen) in de ruimtes bewegen. Ze proberen zich
bijvoorbeeld in te beelden waarom het plaatsen van een bankje op die precieze plaats goed zou zijn in het
ontwerp. Zouden mensen daar graag gaan zitten? Of zouden ze toch liever op het gras zitten? Of ergens
anders? Of helemaal niet zitten? Er gaan allerlei verhalen door hun gedachten, die leiden tot het uiteindelijke
ontwerp van de architecten.
De narratieve verbeelding van de architecten heeft in dit geval gefaald aangezien ze blijkbaar enkel met het
visuele rekening gehouden hebben. Ze waren vergeten dat mensen ook voelen, horen, ruiken, en proeven. Zij
zagen het al helemaal voor zich, zitgelegenheden aan een prachtig fontein, maar helaas hadden ze geen
rekening gehouden met de drukke weg, in kasseien, achter het fontein. Een weg zorgt sowieso voor veel
geluidsoverlast, maar een weg in kasseien maakt dat nog 10x erger. Hun idee van ‘rustig aan het fontein
zitten’ of zelfs ‘even pootje baden in het fontein’ zal dus nooit in werkelijkheid zo zijn door de andere factoren
in de omgeving. Hierbij is het doel (en hun narratieve verbeelding) van hun ontwerp mislukt.
Henry Shaftoe is geïnspireerd geraakt door Gorden Cullen, die benadrukt dat stedenbouw de kunst van
verbindingen tussen objecten, relaties, ruimtes, mensen,… is, en zegt daarbij dat een ontwerper niet enkel
rekening moet houden met het visuele van de scène, maar ook met de zintuigen van de personages.
Vraag 2: Lieven De Cauter schreef zowel over Parckfarm als over ons “tijdperk van angst”. Je zou kunnen zeggen dat
Parckfarm als sociaal project geen rekening houdt met dit “tijdperk van angst” waarin we volgens De Cauter leven. Leg
uit waarom je dit zou kunnen zeggen. Gebruik in jouw antwoord zoveel mogelijk ideeën van De Cauter: over
Parckfarm, over het “tijdperk van angst”, over “capsules” en “heterotopie”. Leg zoveel mogelijk verbanden tussen die
ideeën. (max. 1 pagina)
2. Parckfarm is een nieuw parkconcept in Brussel, vlakbij de haven, waar een eetbaar park met een sociaal en
ecologisch doel om zo de publieke groene ruimte terug op te eisen voor bewoners, is gerealiseerd. Het is een
soort participatief project waarbij niet enkel architecten, maar ook buurtbewoners, kunstenaars,
vrijwilligers,… inbreng in hebben.
Parckfarm is een voorbeeld van een heterotopie, wat wilt zeggen dat er een soort van echt uitgevoerde
utopie is gerealiseerd. Het is een alternatief voor de gebrekkige maatschappij van vandaag, maar waar er nog
altijd een relatie bestaat met de bestaande ruimte van de maatschappij. Het is een effectief lokaliseerbare
plaats, die toch helemaal anders dan het ‘gewone’ voelt.
In het tijdperk van de angst, het laatmodern tijdperk, is er een verspreiding van de capsulaire beschaving.
Mensen zoeken en maken ruimtes van afzondering waarbij de communicatie met de buitenwereld tot een
minimum wordt herleidt door zijn eigen tijdruimte-milieu te vormen. Mensen willen zich enkel bevinden in
hun veilige capsule (cocon), waar alles voorspelbaar en herhaaldelijk is. Door de toenemende multiculturele
samenleving neemt de capsularisering nog meer toe, waarbij er onder andere gated communities worden
gemaakt. Dit is een soort heterotopische gemeenschap waar mensen weten wat ze te wachten staat. Ze zijn
op zoek naar afzondering en voorspelbaarheid en deze bewaakte woonsituatie is daar perfect voor (in hun
