Hoofdstuk 1
Wapens en woorden spelen een grote rol in het werk van Livius. De grote oorlog van
de Romeinen. De strijd met Hannibal. De macht van woorden speelt een grote rol in
zijn teksten. Livius is een schrijver uit de oudheid.
Hannibal (Leider van de Puniërs oftewel Carthagers)hield een tocht over de Alpen.
Hij werd zeer beroemd en dreef de Romeinen in het nauw. Echter keerde in 211 de
kansen.
Ook wordt er gesproken over list en bedrog. Door een list verovert Hannibal de stad
Tarentum en door een andere list wordt de stad terug herveroverd door de
Romeinen.
Livius besteedt veel aandacht aan de leiders van de oorlog. Bij de Romeinen zie je
Quintus Fabius Maximus die de strijd met Hannibal vermeed. Vader en zoon
Scipio. Vader Publius Cornelius Scipio Maior (Scipio maior) was de aanvoerder
aan het begin van de oorlog, daarna raakte hij in de slag bij Ticinus gewond en werd
door zijn zoon Publius Cornelius Scipio Minor (scipio minor) gered en werd
daarna in 211 nieuwe bevelhebber. Hij zou de overwinnaar van Hannibal worden.
Een bekende uitspraak van een politieke discussie in de Carthaagse senaat luidt:
‘Als er oorlog komt, is het eerste slachtoffer de waarheid.’
Praefatio
De geschiedschrijvers uit de 5e eeuw v.Chr. waren Herodotus en Thucydides die
voor hun verslagen over de oorlogen een persoonlijke inleiding schreven met de
reden waarom ze daar geïnteresseerd in waren.
In de tweede eeuw v.Chr. was Polybius een bekende geschiedschrijver en in een
eeuw v.Chr. was dat de Romein Sallustius. De normen en waarden waren iets v.Chr.
veranderd. Persoonlijke eerzucht (ambitio) had eensgezindheid vervangen.
Hebzucht (avaritia) werd ook steeds erger en dat had grote gevolgen voor de gehele
samenleving.
Livius:
Na Sallustius gaat Livius schrijven over de geschiedenis van Rome. Hij schrijft over
vanaf de stichting van de stad tot zijn eigen tijd. De eerste letters schreef hij in 29
v.Chr.. In 31 v.Chr. was de republiek ten onder gegaan door eerzuchtige politici en
,was Octavianus Augustus alleenheerser geworden. Augustus en Livius wilden na al
die burgeroorlogen, meer vrede in het keizerrijk. In zijn Praefatio verantwoordde hij
zich voor zijn ambitieuze onderneming. Zijn motivatie om te schrijven was door zijn
tijdgenoten een spiegel voor te houden. Net als Sallustius legt Livius de val van de
samenleving uit door de overhand van hebzucht en het verlangen naar luxe.
Sallustius zegt dat de neergang was toen de val van Carthago was (146 v.Chr.)
Livius geeft daar geen exacte tijd aan. Ook sluit hij zijn praefatio optimistisch af door
de figuren uit die tijd na te volgen en het verleden te koesteren, terwijl Sallustius zijn
praefatio ingesloten afsluit.
,Hoofdstuk 2 Historiografie
Romeinen dachten dat geschiedschrijvers hun verhalen baseerden op feiten en bronnen.
In de oude schriftloze samenleving werd het verleden mondeling van generatie op
generatie doorgegeven. Homerus begon te schrijven over de trojaanse oorlog. Hij
werd in het begin gezien als een geschiedschrijver maar later kwam daar
verandering in. Hecataeus probeerde een rationele verklaring te vinden voor de loop
der dingen. Er werd beweerd dat met Hecataeus de echte geschiedschrijving begon.
Herodotus
Geboren in 480 v.Chr. in Halicarnassus en stierf tussen 430 en 425 v.Chr. Hij is de
eerste van wie er een lang geschiedwerk is overgebleven. Hij wilde met zijn werk
bereiken dat de grote bewonderenswaardige prestaties van de mens niet vergeten
worden. Het thema in zijn geschiedenis is de strijd tussen de Grieken en de Perzen
en Egypte en Perzië. De rode draad in zijn verhaal is de onstabiliteit van het
menselijk bestaan.
Thucydides
Atheense geschiedschrijver die eerst actief was in de politiek en het leger. In 424
v.Chr. werd hij 20 jaar verbannen omdat hij in de oorlog tegen Sparta de stad
amphipolis niet had kunnen behouden. in die tijd hield hij zich bezig met zijn
levenswerk de oorlog waar hij zelf aan mee had gevochten de Peloponnesische
oorlog. Ten opzichte van Herodotus vertelt hij geen sensationele verhalen maar
analyses en probeert overal een rationele verklaring voor te geven. Goden spelen
geen grote rol in zijn verhalen. Hij probeert hiermee een waarheid gebonden
geschiedenis voor te leggen waar de mensen van kunnen leren. Sommige noemen
hem ook wel de wetenschappelijke geschiedschrijver.
, Hoofdstuk 3 livius: leven en werk
Zijn leven
Zijn familie behoorde niet tot de senatorenstand. Hij zou gaan studeren in Rome, maar is
niet gegaan, vanwege de burgeroorlogen in Rome. Hij ging pas naar Rome toen Octavianus,
Marcus Antonius had verslagen. Hij schreef in de tijd van Octavianus en daarna in de tijd
van Augustus.
Zijn werk
Zijn werk over de stichting van Rome is bewaard gebleven en gaat over de periode van de
stichting tot de dood van Drusus (stiefzoon van Augustus).
Bronnen
Tegenwoordig bronnen: documenten, brieven, munten, archeologische vondsten.
Vroegere bronnen: werken van voorgangers, die wel dichter bij die tijd stonden.
In zijn geschiedverhaal wilde hij zijn liefde voor zijn vaderland laten zien. Hij wilde Augustus
helpen een nieuwe staat te realiseren door middel van voorbeelden uit het verleden. De
helden van vroeger moesten voor de lezers van Livius een bron van inspiratie worden.
Wapens en woorden spelen een grote rol in het werk van Livius. De grote oorlog van
de Romeinen. De strijd met Hannibal. De macht van woorden speelt een grote rol in
zijn teksten. Livius is een schrijver uit de oudheid.
Hannibal (Leider van de Puniërs oftewel Carthagers)hield een tocht over de Alpen.
Hij werd zeer beroemd en dreef de Romeinen in het nauw. Echter keerde in 211 de
kansen.
Ook wordt er gesproken over list en bedrog. Door een list verovert Hannibal de stad
Tarentum en door een andere list wordt de stad terug herveroverd door de
Romeinen.
Livius besteedt veel aandacht aan de leiders van de oorlog. Bij de Romeinen zie je
Quintus Fabius Maximus die de strijd met Hannibal vermeed. Vader en zoon
Scipio. Vader Publius Cornelius Scipio Maior (Scipio maior) was de aanvoerder
aan het begin van de oorlog, daarna raakte hij in de slag bij Ticinus gewond en werd
door zijn zoon Publius Cornelius Scipio Minor (scipio minor) gered en werd
daarna in 211 nieuwe bevelhebber. Hij zou de overwinnaar van Hannibal worden.
Een bekende uitspraak van een politieke discussie in de Carthaagse senaat luidt:
‘Als er oorlog komt, is het eerste slachtoffer de waarheid.’
Praefatio
De geschiedschrijvers uit de 5e eeuw v.Chr. waren Herodotus en Thucydides die
voor hun verslagen over de oorlogen een persoonlijke inleiding schreven met de
reden waarom ze daar geïnteresseerd in waren.
In de tweede eeuw v.Chr. was Polybius een bekende geschiedschrijver en in een
eeuw v.Chr. was dat de Romein Sallustius. De normen en waarden waren iets v.Chr.
veranderd. Persoonlijke eerzucht (ambitio) had eensgezindheid vervangen.
Hebzucht (avaritia) werd ook steeds erger en dat had grote gevolgen voor de gehele
samenleving.
Livius:
Na Sallustius gaat Livius schrijven over de geschiedenis van Rome. Hij schrijft over
vanaf de stichting van de stad tot zijn eigen tijd. De eerste letters schreef hij in 29
v.Chr.. In 31 v.Chr. was de republiek ten onder gegaan door eerzuchtige politici en
,was Octavianus Augustus alleenheerser geworden. Augustus en Livius wilden na al
die burgeroorlogen, meer vrede in het keizerrijk. In zijn Praefatio verantwoordde hij
zich voor zijn ambitieuze onderneming. Zijn motivatie om te schrijven was door zijn
tijdgenoten een spiegel voor te houden. Net als Sallustius legt Livius de val van de
samenleving uit door de overhand van hebzucht en het verlangen naar luxe.
Sallustius zegt dat de neergang was toen de val van Carthago was (146 v.Chr.)
Livius geeft daar geen exacte tijd aan. Ook sluit hij zijn praefatio optimistisch af door
de figuren uit die tijd na te volgen en het verleden te koesteren, terwijl Sallustius zijn
praefatio ingesloten afsluit.
,Hoofdstuk 2 Historiografie
Romeinen dachten dat geschiedschrijvers hun verhalen baseerden op feiten en bronnen.
In de oude schriftloze samenleving werd het verleden mondeling van generatie op
generatie doorgegeven. Homerus begon te schrijven over de trojaanse oorlog. Hij
werd in het begin gezien als een geschiedschrijver maar later kwam daar
verandering in. Hecataeus probeerde een rationele verklaring te vinden voor de loop
der dingen. Er werd beweerd dat met Hecataeus de echte geschiedschrijving begon.
Herodotus
Geboren in 480 v.Chr. in Halicarnassus en stierf tussen 430 en 425 v.Chr. Hij is de
eerste van wie er een lang geschiedwerk is overgebleven. Hij wilde met zijn werk
bereiken dat de grote bewonderenswaardige prestaties van de mens niet vergeten
worden. Het thema in zijn geschiedenis is de strijd tussen de Grieken en de Perzen
en Egypte en Perzië. De rode draad in zijn verhaal is de onstabiliteit van het
menselijk bestaan.
Thucydides
Atheense geschiedschrijver die eerst actief was in de politiek en het leger. In 424
v.Chr. werd hij 20 jaar verbannen omdat hij in de oorlog tegen Sparta de stad
amphipolis niet had kunnen behouden. in die tijd hield hij zich bezig met zijn
levenswerk de oorlog waar hij zelf aan mee had gevochten de Peloponnesische
oorlog. Ten opzichte van Herodotus vertelt hij geen sensationele verhalen maar
analyses en probeert overal een rationele verklaring voor te geven. Goden spelen
geen grote rol in zijn verhalen. Hij probeert hiermee een waarheid gebonden
geschiedenis voor te leggen waar de mensen van kunnen leren. Sommige noemen
hem ook wel de wetenschappelijke geschiedschrijver.
, Hoofdstuk 3 livius: leven en werk
Zijn leven
Zijn familie behoorde niet tot de senatorenstand. Hij zou gaan studeren in Rome, maar is
niet gegaan, vanwege de burgeroorlogen in Rome. Hij ging pas naar Rome toen Octavianus,
Marcus Antonius had verslagen. Hij schreef in de tijd van Octavianus en daarna in de tijd
van Augustus.
Zijn werk
Zijn werk over de stichting van Rome is bewaard gebleven en gaat over de periode van de
stichting tot de dood van Drusus (stiefzoon van Augustus).
Bronnen
Tegenwoordig bronnen: documenten, brieven, munten, archeologische vondsten.
Vroegere bronnen: werken van voorgangers, die wel dichter bij die tijd stonden.
In zijn geschiedverhaal wilde hij zijn liefde voor zijn vaderland laten zien. Hij wilde Augustus
helpen een nieuwe staat te realiseren door middel van voorbeelden uit het verleden. De
helden van vroeger moesten voor de lezers van Livius een bron van inspiratie worden.
