HOOFDSTUK 1 - ELIEL SAARINEN
Eerste schetsen/tekeningen van nieuwe huisstijl van Finland => nationaal romantische architectuur.
Elke functie heeft een specifieke sfeer.
Hetzelfde geldt voor deze werken, telkens die
zoektocht naar het samenbrengen van kunst
en ambacht/techniek
=> moderne architectuurbeweging.
Gesellius, Lindgren en Saarinen ontwierpen
dit huis als ontmoetingsplek en thuishaven.
Het is het functionalisme nog voor er sprake is
van functionalisme. Elke kamer wordt
gedesigned naargelang fucntie, de vorm,
materie, kleur en textuur al volgens de
functie. Er zijn geen gangen enkel kamers. De
kamers zien er dus allemaal anders uit
naargelang hun functie. Een totaalconcept
waarbij ambachtelijkheid en eerlijk
materiaalgebruik vooropstaan.
, De sokkel(onderkant) van de
woning vloeit voort uit de
rotsformatie waar ze op
gefundeerd is.
bekleding van houten
schubben refereert naar de
Finse hutten.
smeedijzeren sloten
vertolken de middeleeuwen
= > Station van Helsinki
Hier is geen decoratie, geen ornamentiek om de
ornamentiek, uit het materiaal
ontvouwt zich de decoratie.
, Het toont aan hoe ook nog in 1922 de
neo-stijlen nog steeds het
architectuurdiscours beheersen. Saarinen
refereert met zijn inzending naar diezelfde
gotiek, maar beperkt zich niet tot een
kopie, hij interpreteert de gotiek. Hierdoor
gaat hij naar Amerika.
Het is alsof de twee architecten – vader en zoon
– zich in dit gebouw samenvoegen. Aan de
buitenkant herkennen we de eenvoudige, bijna
klassieke vormentaal van de vader. Sober en vrij
statische volumes. Binnen ontstaat het
dynamisme, de speelsheid, het organische dat
we van de zoon zullen leren kennen.
Een nieuwe interpretatie
van de Romeinse triomfboog. (Eero)
, EERO SAARINEN
Er is bij Eero Saarinen, net als bij zijn
vader, geen ‘eigen stijl’. Er zijn enkel
de opdrachten de klant en hoe
hij die klant het best een antwoord
biedt binnen een gegeven context.
Ook de multidisciplinaire aanpak is
tekenend voor Eero Saarinen.
Telkens opnieuw bepaalt de
opdracht of klant een structuur of
een techniek, die op zijn
beurt de sfeer en beleving zal
bepalen.
Eerste schetsen/tekeningen van nieuwe huisstijl van Finland => nationaal romantische architectuur.
Elke functie heeft een specifieke sfeer.
Hetzelfde geldt voor deze werken, telkens die
zoektocht naar het samenbrengen van kunst
en ambacht/techniek
=> moderne architectuurbeweging.
Gesellius, Lindgren en Saarinen ontwierpen
dit huis als ontmoetingsplek en thuishaven.
Het is het functionalisme nog voor er sprake is
van functionalisme. Elke kamer wordt
gedesigned naargelang fucntie, de vorm,
materie, kleur en textuur al volgens de
functie. Er zijn geen gangen enkel kamers. De
kamers zien er dus allemaal anders uit
naargelang hun functie. Een totaalconcept
waarbij ambachtelijkheid en eerlijk
materiaalgebruik vooropstaan.
, De sokkel(onderkant) van de
woning vloeit voort uit de
rotsformatie waar ze op
gefundeerd is.
bekleding van houten
schubben refereert naar de
Finse hutten.
smeedijzeren sloten
vertolken de middeleeuwen
= > Station van Helsinki
Hier is geen decoratie, geen ornamentiek om de
ornamentiek, uit het materiaal
ontvouwt zich de decoratie.
, Het toont aan hoe ook nog in 1922 de
neo-stijlen nog steeds het
architectuurdiscours beheersen. Saarinen
refereert met zijn inzending naar diezelfde
gotiek, maar beperkt zich niet tot een
kopie, hij interpreteert de gotiek. Hierdoor
gaat hij naar Amerika.
Het is alsof de twee architecten – vader en zoon
– zich in dit gebouw samenvoegen. Aan de
buitenkant herkennen we de eenvoudige, bijna
klassieke vormentaal van de vader. Sober en vrij
statische volumes. Binnen ontstaat het
dynamisme, de speelsheid, het organische dat
we van de zoon zullen leren kennen.
Een nieuwe interpretatie
van de Romeinse triomfboog. (Eero)
, EERO SAARINEN
Er is bij Eero Saarinen, net als bij zijn
vader, geen ‘eigen stijl’. Er zijn enkel
de opdrachten de klant en hoe
hij die klant het best een antwoord
biedt binnen een gegeven context.
Ook de multidisciplinaire aanpak is
tekenend voor Eero Saarinen.
Telkens opnieuw bepaalt de
opdracht of klant een structuur of
een techniek, die op zijn
beurt de sfeer en beleving zal
bepalen.
