Eenzaamheid
Ik heb als doelgroep eenzaamheid gekozen omdat het mij opvalt dat eenzaamheid tegenwoordig niet
meer iets is wat alleen voor ouderen geldt, tegenwoordig speelt eenzaamheid onder alle leeftijden.
Van jeugd tot volwassenen en van volwassenen tot ouderen. Eenzaamheid komt wel meer voor bij
ouderen dan in elke andere leeftijdscategorie.
Eenzaamheid is een vorm van kwetsbaarheid, iemand die eenzaam is of zich zo voelt is een
kwetsbaar persoon. Iemand die kwetsbaar is, is vaak ook afhankelijk. Als zij zich alleen niet weten te
redden raakt iemand nog dieper in de put. In de huidige samenleving is eenzaamheid een steeds
groter probleem geworden zowel bij jong als oud. Vaak is praktische hulp en het bieden van extra
voorzieningen niet genoeg, veel mensen hebben baat bij sociale en emotionele steun van naasten.
Iemand die eenzaam is kan bijvoorbeeld sneller in een depressie belanden dan iemand die dat niet is.
Er is een verschil tussen eenzaamheid en sociaal isolement maar verwijzen beiden naar
kwetsbaarheid op het vlak van sociale relaties. Het verschil tussen eenzaamheid en sociaal isolement
is dat het één een subjectieve beleving is en het ander objectief is. Eenzaamheid is een gevoel en
sociaal isolement is een waarneembaar iets, mensen van buitenaf kunnen dit ook zien. Een persoon
kan namelijk ook minder behoeften hebben aan persoonlijke relaties dan de ander. Iemand die
omringt wordt door mensen kan evengoed eenzaamheid ervaren, vaak gaat het om een meer
diepgaande band hebben met iemand.
Specifieke wensen en behoeften
Een persoon waarbij je je hart kan luchten en je je op je gemak voelt om alles te kunnen delen.
Mensen die eenzaam zijn missen vaak een hechte en intieme band, zoals met een partner of een
goede vriend.
Sociale eenzaamheid kenmerkt zich door het missen van de gewenste hoeveelheid contact met
andere mensen. Hierbij kan je denken aan collega’s of kennissen, het sociale netwerk doet hen te
kort.
Er is ook een vorm van eenzaamheid welke niet zo zeer met sociale contacten te maken heeft. Hierbij
draait het meer over de zingeving van de persoon, ze voelen zich vaak verloren en nutteloos. Mensen
die hier mee te maken krijgen zien geen plek voor hen in het leven of hebben hun rol daarin nog niet
ontdekt.
Toen Nederland van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving ging werd empowerment
en bekend begrip en ook wel vertaald naar ‘eigen kracht’. Burgers moesten in eerste instantie zelf of
met behulp van hun eigen netwerk hun problemen oplossen. Wanneer dat niet lukt kan er pas
aanspraak gedaan worden op professionele hulp. Het empoweren van de samenleving zou een goede
mogelijkheid zijn om eenzaamheid te bestrijden. Door het versterken van de samenleving en sociale
ruimtes op te zetten wordt men weer meer met elkaar verbonden. Zo kunnen mensen hun problemen
met elkaar delen en wellicht samen tot een oplossing komen.
Door mensen opties te geven zoals een sociale ruimte, creëren van een gemeenschap waar mensen
op elkaar letten en elkaar ondersteunen. Zo ontstaat er ook een kans dat eenzaamheid kan worden
teruggedrongen. Zo voelen eenzame mensen zich toch onderdeel van de wijk.
Kansen
Grote kans om de eenzaamheid te verminderen is met empowerment. Als we het over empowerment
hebben praten we over het versterken van de meer individueel gerichte eigen kracht van een persoon.
Ik heb als doelgroep eenzaamheid gekozen omdat het mij opvalt dat eenzaamheid tegenwoordig niet
meer iets is wat alleen voor ouderen geldt, tegenwoordig speelt eenzaamheid onder alle leeftijden.
Van jeugd tot volwassenen en van volwassenen tot ouderen. Eenzaamheid komt wel meer voor bij
ouderen dan in elke andere leeftijdscategorie.
Eenzaamheid is een vorm van kwetsbaarheid, iemand die eenzaam is of zich zo voelt is een
kwetsbaar persoon. Iemand die kwetsbaar is, is vaak ook afhankelijk. Als zij zich alleen niet weten te
redden raakt iemand nog dieper in de put. In de huidige samenleving is eenzaamheid een steeds
groter probleem geworden zowel bij jong als oud. Vaak is praktische hulp en het bieden van extra
voorzieningen niet genoeg, veel mensen hebben baat bij sociale en emotionele steun van naasten.
Iemand die eenzaam is kan bijvoorbeeld sneller in een depressie belanden dan iemand die dat niet is.
Er is een verschil tussen eenzaamheid en sociaal isolement maar verwijzen beiden naar
kwetsbaarheid op het vlak van sociale relaties. Het verschil tussen eenzaamheid en sociaal isolement
is dat het één een subjectieve beleving is en het ander objectief is. Eenzaamheid is een gevoel en
sociaal isolement is een waarneembaar iets, mensen van buitenaf kunnen dit ook zien. Een persoon
kan namelijk ook minder behoeften hebben aan persoonlijke relaties dan de ander. Iemand die
omringt wordt door mensen kan evengoed eenzaamheid ervaren, vaak gaat het om een meer
diepgaande band hebben met iemand.
Specifieke wensen en behoeften
Een persoon waarbij je je hart kan luchten en je je op je gemak voelt om alles te kunnen delen.
Mensen die eenzaam zijn missen vaak een hechte en intieme band, zoals met een partner of een
goede vriend.
Sociale eenzaamheid kenmerkt zich door het missen van de gewenste hoeveelheid contact met
andere mensen. Hierbij kan je denken aan collega’s of kennissen, het sociale netwerk doet hen te
kort.
Er is ook een vorm van eenzaamheid welke niet zo zeer met sociale contacten te maken heeft. Hierbij
draait het meer over de zingeving van de persoon, ze voelen zich vaak verloren en nutteloos. Mensen
die hier mee te maken krijgen zien geen plek voor hen in het leven of hebben hun rol daarin nog niet
ontdekt.
Toen Nederland van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving ging werd empowerment
en bekend begrip en ook wel vertaald naar ‘eigen kracht’. Burgers moesten in eerste instantie zelf of
met behulp van hun eigen netwerk hun problemen oplossen. Wanneer dat niet lukt kan er pas
aanspraak gedaan worden op professionele hulp. Het empoweren van de samenleving zou een goede
mogelijkheid zijn om eenzaamheid te bestrijden. Door het versterken van de samenleving en sociale
ruimtes op te zetten wordt men weer meer met elkaar verbonden. Zo kunnen mensen hun problemen
met elkaar delen en wellicht samen tot een oplossing komen.
Door mensen opties te geven zoals een sociale ruimte, creëren van een gemeenschap waar mensen
op elkaar letten en elkaar ondersteunen. Zo ontstaat er ook een kans dat eenzaamheid kan worden
teruggedrongen. Zo voelen eenzame mensen zich toch onderdeel van de wijk.
Kansen
Grote kans om de eenzaamheid te verminderen is met empowerment. Als we het over empowerment
hebben praten we over het versterken van de meer individueel gerichte eigen kracht van een persoon.
