De vrouw met gezondheidsproblemen: gynaecologie
Verzakkingen
Bekkenbodem: zorgt ervoor dat we geen verzakkingen krijgen en continet zijn. (Controle over de
blaas bv)
Het is een compleet steunsysteem: soort hangmat, hierop hangen je organen. Als je bekkenbodem
mooi intact is zorgt dit voor geen enkel problemen of disfuncties.
- Bestaat uit spier en bindweefsel tussen beenderige bekken.
- Functie: sluit organen af (blaas, urethra, vagina, uterus, rectum) en geeft steun (in rust maar
ook bij intra-abdominale drukstijging)
Hiatus urogenitalis en hiatus rectalis: gevoelige plekken, als je hier schade aan krijgt kan dit voor
problemen zorgen.
Openingen doorheen de bekkenbodem waarin urinaire, genitale en gastro-intestinale structuren
uitmonden (= hiatus urogenitalis en hiatus rectalis)
- Plaatsen van verminderde weerstand
- Wanneer steunapparaat beschadigd (vooral bij vaginale bevalling): problemen thv zwakke
plaatsen mogelijk Verzakkingen en/of incontinentie tot gevolg
Anatomie bekkenbodem: Grotendeels gevormd door de musculus levator ani. Deze trechtervormige
spier vertrekt vanuit de hele bekkenrand, van de symfyse tot het staartbeen:
De m. levator ani wordt onderverdeeld in de
- M puborectalis
- M pubococcygeus
- M iliococcygeus
De blaashals, de blaas, het bovenste gedeelte van de vagina en het rectum rusten op de levator ani.
De levator ani houdt samen met de ligamenten, de hiatus urogenitalis gesloten.
De intacte levator ani biedt de grootste steun.
De bindweefselstructuur (ligamenten en fascia) is de hulpsteun. Is de levatorspier beschadigd, dan
zal de bindweefselstructuur een deel van de steun overnemen.
Cardinale ligamenten (tussen cervix en de laterale bekkenwand)
Uterosacrale ligamenten (tussen cervix en sacrum) staan in voor de suspensie van de uterus (level
I).
De pubocervicale en de rectovaginale fascia: bieden steun aan vagina, de urethra, de blaas en het
rectum. Lateraal zijn deze platen aan beide kanten gehecht aan de verdikte witte band van de fascia
pelvis (level II)
De distale vagina wordt gesteund door bindweefselstructuren (level III). Al deze
bindweefselstructuren lopen in elkaar over en vormen een bindweefselnetwerk.
Bindweefsel structuur kan je spier vaak overnemen maar wel maar tijdelijk.
1
, De vrouw met gezondheidsproblemen: gynaecologie
Ontstaan van verzakking = prolaps
Levator ani verslapt waardoor je afname hebt van leverorfunctie verminderde contractiekrzcht
hiatus urogenitalis wordt groter ligamenten en fascia nemen deel levatorfunctie over
ligamenten gaan strechen en scheuren organen glijden door hiatus naar buiten toe
Schade 1 level: uitzakken cervix
Schade level 2: uitzakken blaas/urethra
Vatbaarheid prolaps
- Vaginale bevalling = belangrijkste predisponerende factor
- Chronische predisponerende factoren: alle situaties met chronisch verhoogde inta-
abdominale druk (chronische obstipatie, chronische hoest, obesitas, zware lasten heffen)
- Kwaliteit bindweefsel = genetisch bepaald
- Kaukasische vrouwen > klachten dan Afro-Amerikaanse
- Aangeboren insufficientie van bindweefsel (zeldzame aandoeningen zoals syndroom van
Marfan of Ehlers Danlos)
Oorzaak verzakkingen is vaak multifactorieel
- Belangrijkste risicofactoren
o Zwangerschap en bevalling (forceps geeft grotere kans op verzakkingen)
o Zware fysieke arbeid
o Obstipatie en veel drukken voor het maken van stoelgang
o Overgewicht
o COPD
o Zwakker bindweefsel en genetische aard
o Veroudering en menopauze
Definitie prolaps
Anatomische verzakking waarbij een van je vaginale wanden meer gaat indalen. Soms zo fel dat die
voorbij je hymen komen. Met de aanwezigheid van hinderlijke karakteristieke symptomen. Meestal
het gevoel van een uitstulping of een andere functiestoornis (incontinentie, obstructie)
Soorten prolaps
- Urethrocoele prolaps: verzakking van lage anterior vaginale wand die enkel de urethra
betreft
- Cystocoele: verzakking van de hogere anterior vaginale wand die de blaas betreft
- Uterocole prolaps: verzakking van de uterus
- Tropprolaps: verzakking van de top van de vagina (na verwijderen van de uterus)
- Rectocoele: verzakking van het onderste deel van de vaginale achterwand (= rectum)
- Enterocoele: verzakking van de dundarm met de achterste vaginawand
2
Verzakkingen
Bekkenbodem: zorgt ervoor dat we geen verzakkingen krijgen en continet zijn. (Controle over de
blaas bv)
Het is een compleet steunsysteem: soort hangmat, hierop hangen je organen. Als je bekkenbodem
mooi intact is zorgt dit voor geen enkel problemen of disfuncties.
- Bestaat uit spier en bindweefsel tussen beenderige bekken.
- Functie: sluit organen af (blaas, urethra, vagina, uterus, rectum) en geeft steun (in rust maar
ook bij intra-abdominale drukstijging)
Hiatus urogenitalis en hiatus rectalis: gevoelige plekken, als je hier schade aan krijgt kan dit voor
problemen zorgen.
Openingen doorheen de bekkenbodem waarin urinaire, genitale en gastro-intestinale structuren
uitmonden (= hiatus urogenitalis en hiatus rectalis)
- Plaatsen van verminderde weerstand
- Wanneer steunapparaat beschadigd (vooral bij vaginale bevalling): problemen thv zwakke
plaatsen mogelijk Verzakkingen en/of incontinentie tot gevolg
Anatomie bekkenbodem: Grotendeels gevormd door de musculus levator ani. Deze trechtervormige
spier vertrekt vanuit de hele bekkenrand, van de symfyse tot het staartbeen:
De m. levator ani wordt onderverdeeld in de
- M puborectalis
- M pubococcygeus
- M iliococcygeus
De blaashals, de blaas, het bovenste gedeelte van de vagina en het rectum rusten op de levator ani.
De levator ani houdt samen met de ligamenten, de hiatus urogenitalis gesloten.
De intacte levator ani biedt de grootste steun.
De bindweefselstructuur (ligamenten en fascia) is de hulpsteun. Is de levatorspier beschadigd, dan
zal de bindweefselstructuur een deel van de steun overnemen.
Cardinale ligamenten (tussen cervix en de laterale bekkenwand)
Uterosacrale ligamenten (tussen cervix en sacrum) staan in voor de suspensie van de uterus (level
I).
De pubocervicale en de rectovaginale fascia: bieden steun aan vagina, de urethra, de blaas en het
rectum. Lateraal zijn deze platen aan beide kanten gehecht aan de verdikte witte band van de fascia
pelvis (level II)
De distale vagina wordt gesteund door bindweefselstructuren (level III). Al deze
bindweefselstructuren lopen in elkaar over en vormen een bindweefselnetwerk.
Bindweefsel structuur kan je spier vaak overnemen maar wel maar tijdelijk.
1
, De vrouw met gezondheidsproblemen: gynaecologie
Ontstaan van verzakking = prolaps
Levator ani verslapt waardoor je afname hebt van leverorfunctie verminderde contractiekrzcht
hiatus urogenitalis wordt groter ligamenten en fascia nemen deel levatorfunctie over
ligamenten gaan strechen en scheuren organen glijden door hiatus naar buiten toe
Schade 1 level: uitzakken cervix
Schade level 2: uitzakken blaas/urethra
Vatbaarheid prolaps
- Vaginale bevalling = belangrijkste predisponerende factor
- Chronische predisponerende factoren: alle situaties met chronisch verhoogde inta-
abdominale druk (chronische obstipatie, chronische hoest, obesitas, zware lasten heffen)
- Kwaliteit bindweefsel = genetisch bepaald
- Kaukasische vrouwen > klachten dan Afro-Amerikaanse
- Aangeboren insufficientie van bindweefsel (zeldzame aandoeningen zoals syndroom van
Marfan of Ehlers Danlos)
Oorzaak verzakkingen is vaak multifactorieel
- Belangrijkste risicofactoren
o Zwangerschap en bevalling (forceps geeft grotere kans op verzakkingen)
o Zware fysieke arbeid
o Obstipatie en veel drukken voor het maken van stoelgang
o Overgewicht
o COPD
o Zwakker bindweefsel en genetische aard
o Veroudering en menopauze
Definitie prolaps
Anatomische verzakking waarbij een van je vaginale wanden meer gaat indalen. Soms zo fel dat die
voorbij je hymen komen. Met de aanwezigheid van hinderlijke karakteristieke symptomen. Meestal
het gevoel van een uitstulping of een andere functiestoornis (incontinentie, obstructie)
Soorten prolaps
- Urethrocoele prolaps: verzakking van lage anterior vaginale wand die enkel de urethra
betreft
- Cystocoele: verzakking van de hogere anterior vaginale wand die de blaas betreft
- Uterocole prolaps: verzakking van de uterus
- Tropprolaps: verzakking van de top van de vagina (na verwijderen van de uterus)
- Rectocoele: verzakking van het onderste deel van de vaginale achterwand (= rectum)
- Enterocoele: verzakking van de dundarm met de achterste vaginawand
2
