Arbeidsmarkt en werkloosheid
Bevolking op arbeidsleeftijd: Verwijst naar het aantal mensen binnen een bepaalde
populatie die zich bevinden in de leeftijdsgroep waarin ze doorgaans actief deelnemen aan de
arbeidsmarkt. De exacte leeftijdsgroep die wordt beschouwd als "arbeidsleeftijd" kan variëren
afhankelijk van het land of de regio, maar het omvat meestal mensen in de leeftijdscategorie
waarin ze in staat zijn om te werken en bijdragen te leveren aan de economie. In veel landen
wordt de arbeidsleeftijd gedefinieerd als de leeftijdsgroep tussen 15 en 64 jaar. Binnen deze
leeftijdscategorie worden mensen beschouwd als potentieel actieve leden van de
beroepsbevolking. Het is een belangrijk demografisch kenmerk dat van invloed is op
arbeidsmarktanalyse, economische planning en sociaal beleid. Het kan ook relevant zijn voor
beleidsmakers en bedrijven bij het plannen van arbeidskrachten en het anticiperen op
demografische veranderingen.
Totale beroepsbevolking: Het zijn de werkende en de werkzoekende. De term "totale
beroepsbevolking" verwijst naar het totale aantal mensen binnen een bepaalde bevolking die
actief betrokken zijn bij betaald werk of die beschikbaar zijn voor werk en actief op zoek zijn
naar werk. Dit omvat alle personen die momenteel werkzaam zijn en degenen die werk
zoeken. De totale beroepsbevolking is een belangrijke statistiek bij het analyseren van de
arbeidsmarkt en het begrijpen van de economische activiteit in een bepaald gebied. Binnen
de totale beroepsbevolking kunnen verschillende categorieën worden onderscheiden, zoals
werkenden, werklozen en arbeidsparticipanten (mensen die willen werken maar niet actief op
zoek zijn naar werk). Het is een belangrijke parameter voor het beoordelen van de
arbeidsmarktsituatie en het formuleren van beleid op het gebied van werkgelegenheid en
economische ontwikkeling. De totale beroepsbevolking wordt vaak gebruikt in verhouding tot
de totale bevolking om arbeidsparticipatiepercentages en werkloosheidspercentages te
berekenen, wat nuttige indicatoren zijn voor het beoordelen van de gezondheid van de
arbeidsmarkt in een bepaald gebied.
Werkloosheid: = het aantal werklozen in verhouding tot de totale beroepsbevolking.
Werkloosheid verwijst naar de situatie waarin mensen die tot de beroepsbevolking behoren,
geen betaald werk hebben, maar actief op zoek zijn naar werk en beschikbaar zijn om te
werken. Werkloosheid is een belangrijke indicator van de arbeidsmarkt en kan worden
gemeten als een percentage van de totale beroepsbevolking. Het is een cruciaal concept bij
het beoordelen van de economische gezondheid van een samenleving.
Rond de 5.4% in België
Werkgelegenheidsgraad: De term "werkgelegenheidsgraad" verwijst naar het percentage
van de beroepsbevolking dat daadwerkelijk werk heeft. Het wordt vaak gebruikt als een
maatstaf om de mate van arbeidsparticipatie in een bevolking of arbeidsmarkt te
kwantificeren. De werkgelegenheidsgraad wordt berekend door het aantal werkenden te delen
door de totale beroepsbevolking en vervolgens te vermenigvuldigen met 100 om het
percentage te krijgen. Een hoge werkgelegenheidsgraad wordt over het algemeen beschouwd
als een positief teken, omdat het aangeeft dat een groot deel van de beroepsbevolking actief
betrokken is bij betaald werk. Het kan wijzen op een gezonde arbeidsmarkt en economische
stabiliteit. Daarentegen duidt een lage werkgelegenheidsgraad op een groot aantal werklozen
of mensen die niet actief deelnemen aan de arbeidsmarkt, wat kan wijzen op economische
uitdagingen. Het monitoren van de werkgelegenheidsgraad is belangrijk voor beleidsmakers,
economen en analisten om trends in de arbeidsmarkt te begrijpen en passende maatregelen
te nemen om de werkgelegenheid te bevorderen.
Bij mannen noteren we een werkgelegenheidsgraad van 76,1% en bij vrouwen ligt dit zoals steeds iets
lager met 68,3%
Activiteitsgraad: De term "activiteitsgraad" verwijst naar het percentage van de bevolking
op arbeidsleeftijd dat deelneemt aan de arbeidsmarkt, hetzij door werk te verrichten of door
actief werk te zoeken. Anders gezegd, het meet het niveau van economische activiteit van de
bevolking in de leeftijdsgroep die doorgaans als arbeidskrachten wordt beschouwd. Een hoge
activiteitsgraad duidt op een actieve deelname aan de arbeidsmarkt, terwijl een lage
activiteitsgraad kan wijzen op factoren zoals ontmoediging van werkzoekenden,
demografische trends of andere structurele uitdagingen op de arbeidsmarkt. Deze graad is
, nuttig voor het begrijpen van de mate van betrokkenheid van de bevolking in de economische
activiteit en kan van belang zijn voor het formuleren van beleid op het gebied van
werkgelegenheid en economische ontwikkeling.
Rond de 72,1% in België
4 mogelijke toestanden:
1) Je bent te jong of je bent te oud
2) In arbeidsleven, dus werkend
3) Werkzoekend of werkloos, ingeschreven bij vdab, dus opzoek gaat naar werk
4) Inactief zijn= niet werken en niet ingeschreven bij de vdab en niet zoeken naar werk
Werkloosheidsgraad: De "werkloosheidsgraad" is een maatstaf die aangeeft welk
percentage van de beroepsbevolking momenteel geen werk heeft maar actief op zoek is naar
werk. Het wordt vaak gebruikt als een indicator van de gezondheid van de arbeidsmarkt. De
werkloosheidsgraad wordt berekend door het aantal werklozen te delen door de totale
beroepsbevolking en dit resultaat te vermenigvuldigen met 100 om het percentage te
verkrijgen. Een hoge werkloosheidsgraad wijst over het algemeen op uitdagingen in de
arbeidsmarkt en kan duiden op economische moeilijkheden. Een laag
werkloosheidspercentage wordt daarentegen vaak gezien als een teken van een gezonde
arbeidsmarkt. Het monitoren van de werkloosheidsgraad is belangrijk voor beleidsmakers en
economen om de effectiviteit van arbeidsmarktmaatregelen te evalueren en te begrijpen hoe
goed een economie werkgelegenheid biedt.
Rond de 5,4% in België
Soorten werkloosheid:
1) Conjuncturele werkloosheid verwijst naar de vorm van werkloosheid die ontstaat als
gevolg van schommelingen in de economische cyclus, specifiek in verband met de
fasen van expansie en recessie. Het treedt op wanneer de vraag naar goederen en
diensten in de economie afneemt tijdens een economische neergang (recessie),
waardoor bedrijven minder werknemers nodig hebben en er werkloosheid ontstaat. ->
lage productie -> lage werkgelegenheid
Te lage vraag naar goederen en diensten economie daalt
- Lage productie
- Lage werkgelegenheid
- Lage productie dus minder mensen nodig om die productie te doen
2) Structurele werkloosheid: ontstaat vanuit het aanbod, bij een gebrekkige aansluiting
van arbeiders aan de vraag op de arbeidsmarkt. Kwantitatief: ontstaat vanuit het
aanbod van goederen en diensten. Te weinig arbeidsplaatsen (machines i.p.v. arbeid,
productie in Oostbloklanden, te weinig investeringen, fusies...). Kwalitatief: ontstaat
vanuit het aanbod van arbeid. Het aanbod van arbeid heeft niet de juiste ‘kwaliteit’. Dit
type werkloosheid ontstaat door structurele veranderingen in de economie, zoals
technologische vooruitgang, veranderingen in consumentenvoorkeuren of
veranderingen in de vraag naar bepaalde vaardigheden. Het kan langer aanhouden
omdat het verband houdt met diepgaande veranderingen in de economie.
Vraag arbeid < aanbod arbeid
Knelpuntberoepen
Kwantitatief structurele werkloosheid:
- Ontstaat vanuit het aanbod van goederen en diensten
- Nieuwe productietechnieken
- Mechanisering
- Dat machines beter worden, dus er zijn minder mensen nodig
Kwalitatieve structurele werkloosheid:
Ontstaat vanuit het aanbod van arbeid
Onvoldoende geschoold
- Opleiding sluit niet aan op vraag arbeidsmarkt
- Te laag geschoold bent => moeilijker werk vinden
Bevolking op arbeidsleeftijd: Verwijst naar het aantal mensen binnen een bepaalde
populatie die zich bevinden in de leeftijdsgroep waarin ze doorgaans actief deelnemen aan de
arbeidsmarkt. De exacte leeftijdsgroep die wordt beschouwd als "arbeidsleeftijd" kan variëren
afhankelijk van het land of de regio, maar het omvat meestal mensen in de leeftijdscategorie
waarin ze in staat zijn om te werken en bijdragen te leveren aan de economie. In veel landen
wordt de arbeidsleeftijd gedefinieerd als de leeftijdsgroep tussen 15 en 64 jaar. Binnen deze
leeftijdscategorie worden mensen beschouwd als potentieel actieve leden van de
beroepsbevolking. Het is een belangrijk demografisch kenmerk dat van invloed is op
arbeidsmarktanalyse, economische planning en sociaal beleid. Het kan ook relevant zijn voor
beleidsmakers en bedrijven bij het plannen van arbeidskrachten en het anticiperen op
demografische veranderingen.
Totale beroepsbevolking: Het zijn de werkende en de werkzoekende. De term "totale
beroepsbevolking" verwijst naar het totale aantal mensen binnen een bepaalde bevolking die
actief betrokken zijn bij betaald werk of die beschikbaar zijn voor werk en actief op zoek zijn
naar werk. Dit omvat alle personen die momenteel werkzaam zijn en degenen die werk
zoeken. De totale beroepsbevolking is een belangrijke statistiek bij het analyseren van de
arbeidsmarkt en het begrijpen van de economische activiteit in een bepaald gebied. Binnen
de totale beroepsbevolking kunnen verschillende categorieën worden onderscheiden, zoals
werkenden, werklozen en arbeidsparticipanten (mensen die willen werken maar niet actief op
zoek zijn naar werk). Het is een belangrijke parameter voor het beoordelen van de
arbeidsmarktsituatie en het formuleren van beleid op het gebied van werkgelegenheid en
economische ontwikkeling. De totale beroepsbevolking wordt vaak gebruikt in verhouding tot
de totale bevolking om arbeidsparticipatiepercentages en werkloosheidspercentages te
berekenen, wat nuttige indicatoren zijn voor het beoordelen van de gezondheid van de
arbeidsmarkt in een bepaald gebied.
Werkloosheid: = het aantal werklozen in verhouding tot de totale beroepsbevolking.
Werkloosheid verwijst naar de situatie waarin mensen die tot de beroepsbevolking behoren,
geen betaald werk hebben, maar actief op zoek zijn naar werk en beschikbaar zijn om te
werken. Werkloosheid is een belangrijke indicator van de arbeidsmarkt en kan worden
gemeten als een percentage van de totale beroepsbevolking. Het is een cruciaal concept bij
het beoordelen van de economische gezondheid van een samenleving.
Rond de 5.4% in België
Werkgelegenheidsgraad: De term "werkgelegenheidsgraad" verwijst naar het percentage
van de beroepsbevolking dat daadwerkelijk werk heeft. Het wordt vaak gebruikt als een
maatstaf om de mate van arbeidsparticipatie in een bevolking of arbeidsmarkt te
kwantificeren. De werkgelegenheidsgraad wordt berekend door het aantal werkenden te delen
door de totale beroepsbevolking en vervolgens te vermenigvuldigen met 100 om het
percentage te krijgen. Een hoge werkgelegenheidsgraad wordt over het algemeen beschouwd
als een positief teken, omdat het aangeeft dat een groot deel van de beroepsbevolking actief
betrokken is bij betaald werk. Het kan wijzen op een gezonde arbeidsmarkt en economische
stabiliteit. Daarentegen duidt een lage werkgelegenheidsgraad op een groot aantal werklozen
of mensen die niet actief deelnemen aan de arbeidsmarkt, wat kan wijzen op economische
uitdagingen. Het monitoren van de werkgelegenheidsgraad is belangrijk voor beleidsmakers,
economen en analisten om trends in de arbeidsmarkt te begrijpen en passende maatregelen
te nemen om de werkgelegenheid te bevorderen.
Bij mannen noteren we een werkgelegenheidsgraad van 76,1% en bij vrouwen ligt dit zoals steeds iets
lager met 68,3%
Activiteitsgraad: De term "activiteitsgraad" verwijst naar het percentage van de bevolking
op arbeidsleeftijd dat deelneemt aan de arbeidsmarkt, hetzij door werk te verrichten of door
actief werk te zoeken. Anders gezegd, het meet het niveau van economische activiteit van de
bevolking in de leeftijdsgroep die doorgaans als arbeidskrachten wordt beschouwd. Een hoge
activiteitsgraad duidt op een actieve deelname aan de arbeidsmarkt, terwijl een lage
activiteitsgraad kan wijzen op factoren zoals ontmoediging van werkzoekenden,
demografische trends of andere structurele uitdagingen op de arbeidsmarkt. Deze graad is
, nuttig voor het begrijpen van de mate van betrokkenheid van de bevolking in de economische
activiteit en kan van belang zijn voor het formuleren van beleid op het gebied van
werkgelegenheid en economische ontwikkeling.
Rond de 72,1% in België
4 mogelijke toestanden:
1) Je bent te jong of je bent te oud
2) In arbeidsleven, dus werkend
3) Werkzoekend of werkloos, ingeschreven bij vdab, dus opzoek gaat naar werk
4) Inactief zijn= niet werken en niet ingeschreven bij de vdab en niet zoeken naar werk
Werkloosheidsgraad: De "werkloosheidsgraad" is een maatstaf die aangeeft welk
percentage van de beroepsbevolking momenteel geen werk heeft maar actief op zoek is naar
werk. Het wordt vaak gebruikt als een indicator van de gezondheid van de arbeidsmarkt. De
werkloosheidsgraad wordt berekend door het aantal werklozen te delen door de totale
beroepsbevolking en dit resultaat te vermenigvuldigen met 100 om het percentage te
verkrijgen. Een hoge werkloosheidsgraad wijst over het algemeen op uitdagingen in de
arbeidsmarkt en kan duiden op economische moeilijkheden. Een laag
werkloosheidspercentage wordt daarentegen vaak gezien als een teken van een gezonde
arbeidsmarkt. Het monitoren van de werkloosheidsgraad is belangrijk voor beleidsmakers en
economen om de effectiviteit van arbeidsmarktmaatregelen te evalueren en te begrijpen hoe
goed een economie werkgelegenheid biedt.
Rond de 5,4% in België
Soorten werkloosheid:
1) Conjuncturele werkloosheid verwijst naar de vorm van werkloosheid die ontstaat als
gevolg van schommelingen in de economische cyclus, specifiek in verband met de
fasen van expansie en recessie. Het treedt op wanneer de vraag naar goederen en
diensten in de economie afneemt tijdens een economische neergang (recessie),
waardoor bedrijven minder werknemers nodig hebben en er werkloosheid ontstaat. ->
lage productie -> lage werkgelegenheid
Te lage vraag naar goederen en diensten economie daalt
- Lage productie
- Lage werkgelegenheid
- Lage productie dus minder mensen nodig om die productie te doen
2) Structurele werkloosheid: ontstaat vanuit het aanbod, bij een gebrekkige aansluiting
van arbeiders aan de vraag op de arbeidsmarkt. Kwantitatief: ontstaat vanuit het
aanbod van goederen en diensten. Te weinig arbeidsplaatsen (machines i.p.v. arbeid,
productie in Oostbloklanden, te weinig investeringen, fusies...). Kwalitatief: ontstaat
vanuit het aanbod van arbeid. Het aanbod van arbeid heeft niet de juiste ‘kwaliteit’. Dit
type werkloosheid ontstaat door structurele veranderingen in de economie, zoals
technologische vooruitgang, veranderingen in consumentenvoorkeuren of
veranderingen in de vraag naar bepaalde vaardigheden. Het kan langer aanhouden
omdat het verband houdt met diepgaande veranderingen in de economie.
Vraag arbeid < aanbod arbeid
Knelpuntberoepen
Kwantitatief structurele werkloosheid:
- Ontstaat vanuit het aanbod van goederen en diensten
- Nieuwe productietechnieken
- Mechanisering
- Dat machines beter worden, dus er zijn minder mensen nodig
Kwalitatieve structurele werkloosheid:
Ontstaat vanuit het aanbod van arbeid
Onvoldoende geschoold
- Opleiding sluit niet aan op vraag arbeidsmarkt
- Te laag geschoold bent => moeilijker werk vinden
