PGO taak 3 Eén ei is geen ei, een bevrucht ei een zygote… maar dan?
Embryogenese De ontwikkeling van de bevruchte
eicel van een dier gedurende de
eerste zeven weken na de
bevruchting
Kiembladen Een laag cellen die dezelfde
oorsprong hebben in de
embryogenese en die zullen
uitgroeien tot specifiek
lichaamsweefsel
Pluripotente cellen Pluripotente cellen zijn cellen die
zich in een bepaald stadium
bevinden. De cellen zijn in staat om
alle cellen te vormen die een
individu bezit dus zonder extra
embryonaal weefsel zoals de
placenta
Blastocyste staduim Embryo's in het blastocyststadium
worden verkregen op de 5e of 6e dag
na de bevruchting in de
laboratoriumomgeving. Na deze periode
is het niet meer mogelijk om embryo's in
een laboratoriumomgeving te kweken.
Het moet worden overgebracht naar de
baarmoeder van de moeder.
Organogenese De organogenese is het ontwikkelen van
organen uit verschillende weefseltypes, die
onderling eenzelfde of gelijkaardige functie
hebben
Bronnen: 17? 46, 18,
Hoofdvraag: Wat is het proces van embryonale ontwikkeling en de
geboorte?
Deelvragen:
1. Wat zijn de verschillende stadia in de embryonale ontwikkeling?
De embryonale ontwikkeling bestaat uit verschillende stadia.
Bevruchting: Het eerste stadium is de bevruchting. Honderden
miljoenen spermacellen komen vrij tijdens de ejaculatie. Het sperma
komt via de vagina bij de baarmoederhals. Via de baarmoederhals
komt het bij de eileiders waar het een eicel kan bevruchten. De
bevruchting wordt gedefinieerd als de samensmelting van spermacel
en eicel in de eileider.
, Innesteling: De innesteling van het embryo begint door de trofoblast,
het buitenste deel van epitheel van de blastocyt. De trofoblast
produceerd enzymen die worden uitgescheden die het endometrium
(slijmvlies) afbreken waardoor de innesteling mogelijk is. De
trofoblast breidt ook vingerachtige uitsteeksels uit die ervoor zorgen
dat haarvaten in het endometrium bloed uitstromen dat kan worden
opgevangen door trofoblastweefsels. Rond de tijd dat het embryo
innesteling ondergaat, vormt de binnenste celmassa van de
blastocyst een platte schijf met een binnenste laag cellen, de
epiblast, en een buitenste laag, de hypoblast. Zoals het geval is voor
een vogelembryo, ontwikkelt het menselijke embryo zich vrijwel
geheel uit epiblastcellen.
Klievingsdelingen: De bevruchte eicel bevat te weinig DNA om de
hoeveelheid mRNA te produceren voor nieuwe cellen die nieuwe
eiwitten nodig hebben. In plaats daarvan wordt de ontwikkeling van
nieuwe cellen uitgevoerd door mRNA en eiwitten die tijdens de
oogenese (Het proces waarbij een eicel wordt gevormd uit oögonia)
in het ei worden afgezet. De verhouding tussen de grootte van de
cel en de hoeveelheid DNA is niet in evenwicht. Om deze verhouding
recht te trekken vinden de klievingsdelingen plaats. Dit zijn snelle
celdelingen tijdens de vroege fase van de zygote.
Tijdens de klievingsdelingen bestaat de celcyclus voornamelijk uit de
S- en M-fase. De G1- en G2-fases worden zodoende overgeslagen. In
plaats van de G-fases verdeelt splitsing het cytoplasma van de grote
bevruchte eicel in kleinere cellen die we blastomeren noemen.
Omdat deze blastomeren aanzienlijk kleiner zijn dan de bevruchte
cel, kan de kern genoeg RNA maken om verdere ontwikkeling te
programmeren. De eerste vijf tot zeven splitsingsafdelingen
produceren een holle bal van cellen, de blastula, die een met
vloeistof gevulde holte omringt die de blastocoel wordt genoemd.
Gastrulatie: Tijdens de gastrulatie vind er een reorganisatie plaats
van de holle blastula in een twee of drielaags embryo die we de
gastrula noemen. De cellen bewegen tijdens deze fase naar hun
plek. De geproduceerde cellagen worden gezamenlijk de embryonale
kiemlagen genoemd. In de late fase van de gastrulatie vormt
ectoderm de buitenste laag , endoderm de bedekken van het
spijsverteringskanaal en mesoderm vult de plekken op tussen het
endo- en ectoderm. Vanaf het dorsale punt gaan endodermen cellen
naar binnen bewegen, deze trekken als het ware de blastula binnen.
Omdat het endoderme weefsel naar binnen trekt, zal het
ectodermen weefsel hier overheen vallen. Al het ectoderme weefsel
komt dus aan de buitenkant van het embryo terwijl het endoderme
weefsel in het embryo zit. Tussen deze twee weefseltypes bevindt
Embryogenese De ontwikkeling van de bevruchte
eicel van een dier gedurende de
eerste zeven weken na de
bevruchting
Kiembladen Een laag cellen die dezelfde
oorsprong hebben in de
embryogenese en die zullen
uitgroeien tot specifiek
lichaamsweefsel
Pluripotente cellen Pluripotente cellen zijn cellen die
zich in een bepaald stadium
bevinden. De cellen zijn in staat om
alle cellen te vormen die een
individu bezit dus zonder extra
embryonaal weefsel zoals de
placenta
Blastocyste staduim Embryo's in het blastocyststadium
worden verkregen op de 5e of 6e dag
na de bevruchting in de
laboratoriumomgeving. Na deze periode
is het niet meer mogelijk om embryo's in
een laboratoriumomgeving te kweken.
Het moet worden overgebracht naar de
baarmoeder van de moeder.
Organogenese De organogenese is het ontwikkelen van
organen uit verschillende weefseltypes, die
onderling eenzelfde of gelijkaardige functie
hebben
Bronnen: 17? 46, 18,
Hoofdvraag: Wat is het proces van embryonale ontwikkeling en de
geboorte?
Deelvragen:
1. Wat zijn de verschillende stadia in de embryonale ontwikkeling?
De embryonale ontwikkeling bestaat uit verschillende stadia.
Bevruchting: Het eerste stadium is de bevruchting. Honderden
miljoenen spermacellen komen vrij tijdens de ejaculatie. Het sperma
komt via de vagina bij de baarmoederhals. Via de baarmoederhals
komt het bij de eileiders waar het een eicel kan bevruchten. De
bevruchting wordt gedefinieerd als de samensmelting van spermacel
en eicel in de eileider.
, Innesteling: De innesteling van het embryo begint door de trofoblast,
het buitenste deel van epitheel van de blastocyt. De trofoblast
produceerd enzymen die worden uitgescheden die het endometrium
(slijmvlies) afbreken waardoor de innesteling mogelijk is. De
trofoblast breidt ook vingerachtige uitsteeksels uit die ervoor zorgen
dat haarvaten in het endometrium bloed uitstromen dat kan worden
opgevangen door trofoblastweefsels. Rond de tijd dat het embryo
innesteling ondergaat, vormt de binnenste celmassa van de
blastocyst een platte schijf met een binnenste laag cellen, de
epiblast, en een buitenste laag, de hypoblast. Zoals het geval is voor
een vogelembryo, ontwikkelt het menselijke embryo zich vrijwel
geheel uit epiblastcellen.
Klievingsdelingen: De bevruchte eicel bevat te weinig DNA om de
hoeveelheid mRNA te produceren voor nieuwe cellen die nieuwe
eiwitten nodig hebben. In plaats daarvan wordt de ontwikkeling van
nieuwe cellen uitgevoerd door mRNA en eiwitten die tijdens de
oogenese (Het proces waarbij een eicel wordt gevormd uit oögonia)
in het ei worden afgezet. De verhouding tussen de grootte van de
cel en de hoeveelheid DNA is niet in evenwicht. Om deze verhouding
recht te trekken vinden de klievingsdelingen plaats. Dit zijn snelle
celdelingen tijdens de vroege fase van de zygote.
Tijdens de klievingsdelingen bestaat de celcyclus voornamelijk uit de
S- en M-fase. De G1- en G2-fases worden zodoende overgeslagen. In
plaats van de G-fases verdeelt splitsing het cytoplasma van de grote
bevruchte eicel in kleinere cellen die we blastomeren noemen.
Omdat deze blastomeren aanzienlijk kleiner zijn dan de bevruchte
cel, kan de kern genoeg RNA maken om verdere ontwikkeling te
programmeren. De eerste vijf tot zeven splitsingsafdelingen
produceren een holle bal van cellen, de blastula, die een met
vloeistof gevulde holte omringt die de blastocoel wordt genoemd.
Gastrulatie: Tijdens de gastrulatie vind er een reorganisatie plaats
van de holle blastula in een twee of drielaags embryo die we de
gastrula noemen. De cellen bewegen tijdens deze fase naar hun
plek. De geproduceerde cellagen worden gezamenlijk de embryonale
kiemlagen genoemd. In de late fase van de gastrulatie vormt
ectoderm de buitenste laag , endoderm de bedekken van het
spijsverteringskanaal en mesoderm vult de plekken op tussen het
endo- en ectoderm. Vanaf het dorsale punt gaan endodermen cellen
naar binnen bewegen, deze trekken als het ware de blastula binnen.
Omdat het endoderme weefsel naar binnen trekt, zal het
ectodermen weefsel hier overheen vallen. Al het ectoderme weefsel
komt dus aan de buitenkant van het embryo terwijl het endoderme
weefsel in het embryo zit. Tussen deze twee weefseltypes bevindt
