Werkingsmechanisme geneesmiddelen:
Maagklachten:
Antacide/ mucosa protectiva
Antacide is een verzamelnaam voor natrium, calcium, magnesium en aluminumzouten.
Antacide werken alleen op plekken waar het zoutzuur (HCl) aanwezig is. Ze binden met het
zoutzuur en vormen zo een complex waardoor dit geneutraliseerd wordt, vervolgens wordt dit
complex via de ontlasting verwijdert. De farmaceutische vorm van het geneesmiddel is van
groot belang: hoe groter de oppervlakte des te meer zuren er gebonden kunnen worden. Er is
dan dus een verlaging van H+ (zuur, proton) en een verhoging van de pH-waarde.
Mucosaprotectiva (alginaten) zijn geneesmiddelen die een beschermende werking uitoefenen
op het slijmvlies van de maag en het duodenum. Sucralfaat is het bekendste geneesmiddel.
Deze vormt bindingen met eiwitten van de oppervlakte van ulcus een complex.
H2 antagonisten
Histamine bindt zich op de histaminereceptoren op de pariëtale cellen van het maagslijmvlies
en stimuleren de afgifte van zoutzuur. H2-receptorantagonisten blokkeren deze H2-receptoren
tegen het stimulerende effect van histamine en verminderen zo de afgifte van zoutzuur.
Protonpompremmers (PPI)
Een andere vorm om maagzuursecretie te remmen is door de H+/K+ATP-ase pomp te
blokkeren. Dit gebeurt door protonpompremmers te geven (PPI). De geneesmiddelen
blokkeren onomkeerbaar de protonpomp in de pariëtale cellen van het slijmvlies. Ze
voorkomen dat waterstofionen (H+) in het lumen van de maag worden gepompt. Het gevolg
is dat er geen zoutzuur kan worden gevormd.
Eradicatietherapie H. Pylori
Als patienten erge reflux klachten hebben, geef je ze de eerste 2 tot 4 weken een
protonpompremmer. Je behandelt dan alleen de symptomen, maar je kijkt niet naar de
onderliggende oorzaak. Heeft de behandeling een gunstig effect, dan kun je dit 8 weken
voortzetten.
Als de patient niet of onvoldoende reageert dan kun je een H.Pylori test doen. De test kun je
alleen uitvoeren als de patiënt in de laatste 2 weken geen protonpompremmers of antibiotica
heeft gebruikt. Is de test positief kan kun je overgaan op de eradicatietherapie.
Bij eradicatietherapie geef je 1 protonpompremmer + 2 antibiotica’s. Dit noemen we dan ook
wel trippeltherapie.
De behandeling duurt ongeveer een uur.
Laxeermiddelen voor obstipatie
- Volume vergrotende of bulk laxantia
Dit zijn psyliumvezels. Het zijn moeilijk afbreekbare oliesacarielen, zoals peptiden. Ze
houden water vast en zwellen op als sponzen, daarom noem je dit ook sponswerking.
, - Osmotisch werkende laxantia
Trekken in de dikke darm water aan, feces wordt zachter en omvang neemt toe.
- Contact laxantia
Verhogen watergehalte ontlasting: zachter weker
Chemische prikkeling darmwand verhogen peristaltiek
Behandeling diarree
- ORS (oral rehydration salt)
- Loperamide. Bindt aan de opiaatreceptor op de darmwand en remt de darmperistaltiek.
- Antibiotica wordt afgeraden, alleen bij een bacteriële infectie kan antibiotica helpen.
- Afgeraden:
Adsorbentia, zoals geactiveerde kool (adsorptie, toxische stoffen)
Adstringentia zoals tannalbumine (looien, verminderen prikkeling van darm)
Pijn
Paracetamol
Werkingsmechanisme van paracetamol is nog niet bekend, er zijn aanwijzingen dat
paracetamol de prostaglandine-aanmaak remt. Hierdoor treedt het analgestisch (pijnstillend)
en antipyretisch (koortsverlagend) effect op.
NSAID’s
- Analgetisch (pijnstillend)
- Antiflogistisch (ontstekingsremmend)
- Antipyretisch (koortsverlagend)
Werkingsmechanisme: remt het enzym COX 1 en COX 2. Door deze remming kunnen
prostaglandinen niet gevormd worden en zijn ze niet betrokken bij de homeostase. Dit is dat
in het lichaam van een organisme een evenwicht wordt gemaakt. Maar door de remming is
prostaglandine er ook niet bij de ontsteking. Aan de rechter kant van het schema doet NSAID
zijn werking, maar aan de linkerkant van homeostase ontstaan er bijwerkingen, vooral
maagklachten.
Selectieve COX-2 remmers
Deze geneesmiddelen zijn ontwikkeld met het idee dat de COX-2 het gewenste effect hebben.
COX-2 wordt geremd die betrokken is bij het ontstekingsproces. Je krijgt het gewenste effect
omdat de homeostase niet verstoord wordt.
Maagklachten:
Antacide/ mucosa protectiva
Antacide is een verzamelnaam voor natrium, calcium, magnesium en aluminumzouten.
Antacide werken alleen op plekken waar het zoutzuur (HCl) aanwezig is. Ze binden met het
zoutzuur en vormen zo een complex waardoor dit geneutraliseerd wordt, vervolgens wordt dit
complex via de ontlasting verwijdert. De farmaceutische vorm van het geneesmiddel is van
groot belang: hoe groter de oppervlakte des te meer zuren er gebonden kunnen worden. Er is
dan dus een verlaging van H+ (zuur, proton) en een verhoging van de pH-waarde.
Mucosaprotectiva (alginaten) zijn geneesmiddelen die een beschermende werking uitoefenen
op het slijmvlies van de maag en het duodenum. Sucralfaat is het bekendste geneesmiddel.
Deze vormt bindingen met eiwitten van de oppervlakte van ulcus een complex.
H2 antagonisten
Histamine bindt zich op de histaminereceptoren op de pariëtale cellen van het maagslijmvlies
en stimuleren de afgifte van zoutzuur. H2-receptorantagonisten blokkeren deze H2-receptoren
tegen het stimulerende effect van histamine en verminderen zo de afgifte van zoutzuur.
Protonpompremmers (PPI)
Een andere vorm om maagzuursecretie te remmen is door de H+/K+ATP-ase pomp te
blokkeren. Dit gebeurt door protonpompremmers te geven (PPI). De geneesmiddelen
blokkeren onomkeerbaar de protonpomp in de pariëtale cellen van het slijmvlies. Ze
voorkomen dat waterstofionen (H+) in het lumen van de maag worden gepompt. Het gevolg
is dat er geen zoutzuur kan worden gevormd.
Eradicatietherapie H. Pylori
Als patienten erge reflux klachten hebben, geef je ze de eerste 2 tot 4 weken een
protonpompremmer. Je behandelt dan alleen de symptomen, maar je kijkt niet naar de
onderliggende oorzaak. Heeft de behandeling een gunstig effect, dan kun je dit 8 weken
voortzetten.
Als de patient niet of onvoldoende reageert dan kun je een H.Pylori test doen. De test kun je
alleen uitvoeren als de patiënt in de laatste 2 weken geen protonpompremmers of antibiotica
heeft gebruikt. Is de test positief kan kun je overgaan op de eradicatietherapie.
Bij eradicatietherapie geef je 1 protonpompremmer + 2 antibiotica’s. Dit noemen we dan ook
wel trippeltherapie.
De behandeling duurt ongeveer een uur.
Laxeermiddelen voor obstipatie
- Volume vergrotende of bulk laxantia
Dit zijn psyliumvezels. Het zijn moeilijk afbreekbare oliesacarielen, zoals peptiden. Ze
houden water vast en zwellen op als sponzen, daarom noem je dit ook sponswerking.
, - Osmotisch werkende laxantia
Trekken in de dikke darm water aan, feces wordt zachter en omvang neemt toe.
- Contact laxantia
Verhogen watergehalte ontlasting: zachter weker
Chemische prikkeling darmwand verhogen peristaltiek
Behandeling diarree
- ORS (oral rehydration salt)
- Loperamide. Bindt aan de opiaatreceptor op de darmwand en remt de darmperistaltiek.
- Antibiotica wordt afgeraden, alleen bij een bacteriële infectie kan antibiotica helpen.
- Afgeraden:
Adsorbentia, zoals geactiveerde kool (adsorptie, toxische stoffen)
Adstringentia zoals tannalbumine (looien, verminderen prikkeling van darm)
Pijn
Paracetamol
Werkingsmechanisme van paracetamol is nog niet bekend, er zijn aanwijzingen dat
paracetamol de prostaglandine-aanmaak remt. Hierdoor treedt het analgestisch (pijnstillend)
en antipyretisch (koortsverlagend) effect op.
NSAID’s
- Analgetisch (pijnstillend)
- Antiflogistisch (ontstekingsremmend)
- Antipyretisch (koortsverlagend)
Werkingsmechanisme: remt het enzym COX 1 en COX 2. Door deze remming kunnen
prostaglandinen niet gevormd worden en zijn ze niet betrokken bij de homeostase. Dit is dat
in het lichaam van een organisme een evenwicht wordt gemaakt. Maar door de remming is
prostaglandine er ook niet bij de ontsteking. Aan de rechter kant van het schema doet NSAID
zijn werking, maar aan de linkerkant van homeostase ontstaan er bijwerkingen, vooral
maagklachten.
Selectieve COX-2 remmers
Deze geneesmiddelen zijn ontwikkeld met het idee dat de COX-2 het gewenste effect hebben.
COX-2 wordt geremd die betrokken is bij het ontstekingsproces. Je krijgt het gewenste effect
omdat de homeostase niet verstoord wordt.
