Hoofdstuk 37 Plant nutrition
Soil texture
De structuur van de aarde hangt af van de grootte van de deeltjes die de aarde vormen. De
aarde kan variëren van zand (0,02-2mm) tot slib (0,002-0,02mm) tot klei (<0,002mm).
Humus De overblijfselen van dode organismen en andere organische
materie
Topsoil Humus, minerale deeltjes en levende organismen
Loams Leemgrond, bestaat uit gelijke delen van zand, slib en klei, deze
grond is het meest vruchtbaar
Clay Kleigrond, kan water niet goed afvoeren en hierdoor vindt er
geen O2 diffusie van de wortels plaats
Soil solution Opgeloste mineralen in water in de grond, bevindt zich in
poriën tussen gronddeeltjes
Grote poriën spoelen leeg na regen maar kleine poriën blijven gevuld omdat ze
aangetrokken worden door de negatief geladen oppervlakte van klei en andere deeltjes. De
grote poriën zorgen niet voor mineralen voor planten groei maar wel voor de diffusie van O2
in de wortels.
De meeste vruchtbare aarde heeft poriën halfgevuld met water, halfgevuld met lucht.
Topsoil composition
Inorganic components
Anionen kunnen wegspoelen met water omdat ze niet binden aan de negatieve
oppervlakten van grond deeltjes, cationen daarentegen binden wel aan de negatieve
oppervlakten van grond deeltjes en spoelen minder snel weg. Cationen worden niet direct
uit de grond opgenomen maar via de soil solution.
Cation exchange Proces waarbij
cationen vanuit de
grond naar de soil
solution verplaatst
worden door H+
De capaciteit van cation exchange hangt af van het
aantal cation bindingsplaatsen en de pH van de
grond. Des te meer klei en organisch materiaal in
de grond, des te hoger de cation exchange
capaciteit.
, Organic components
De grootste bron van organisch materiaal in aarde is humus. Humus voorkomt dat
kleideeltjes aan elkaar plakken en vormt zo en kruimelige aarde dat water vasthoudt maar
nog steeds poreus genoeg is voor goede ventilatie. Humus vergroot ook de cation exchange
capaciteit van de aarde en vormt een reservoir voor voedingsstoffen. Wortels verlagen de
pH van de aarde omdat ze zuren uitscheiden.
Soil conservation and sustainable agriculture
Fertilization De toevoeging van voedingsstoffen aan aarde, zodat het
vruchtbaarder wordt
Het gebruik van mest en andere voedingsstoffen voor de landbouwgrond kunnen problemen
veroorzaken.
Irrigation
Irrigation Het toevoegen van water aan landbouwgrond door
bijvoorbeeld te sproeien met water uit sloten
Het extra besproeien van landbouwgrond heeft negatieve gevolgen, zo drogen rivieren in
nabijgelegen regio’s op, wordt er te veel water onder de grond vandaan gehaald en zakt de
bodem steeds dieper, dit veroorzaakt schade aan huizen, zorgt voor het verlies van
waterbronnen en vehoogt de kans op overstromingen.
Salinization Het achterblijven van zout in de aarde door het verdampen van
water, de aarde wordt te zout voor planten om op te groeien
Drip irrigation Het langzaam toevoegen van water aan de aarde met behulp
van plastic buizen met gaatjes
Fertilization
De landbouwgrond wordt bemest om het weer vruchtbaar te maken. Deze mest bevat veel
stikstof, fosfor en kalium nutriënten. Mineralen die niet worden opgenomen door planten
komen vaak in sloten terecht waar het een verhoogde productie van algen veroorzaakt, en
daarme de biodiversiteit in de sloten afneemt.
Adjusting soil pH
De pH van de grond is belangrijk voor de afgifte van mineralen aan de soil solution.
Afhankelijk van de pH van de grond bindt het ene mineraal te sterk aan klei of is het in een
vorm die planten niet kunnen opnemen. De meeste planten groeien het best op iets
zuurdere grond omdat hier meer H+ aanwezig is die meehelpt met de cation exchange.
Een te hoge pH van de grond kan verlaagd worden door toevoeging van sulfaat en te lage pH
kan verhoogd worden door toevoeging van carbonaat. Bij een pH lager dan 5 is Al3+ meer
oplosbaar en wordt dit opgenomen door de plant, Al3+ is alleen giftig. Sommige planten
maken organische anionen die binden aan Al3+ en het zo zonder gevaar weer afgeven aan de
grond.
Soil texture
De structuur van de aarde hangt af van de grootte van de deeltjes die de aarde vormen. De
aarde kan variëren van zand (0,02-2mm) tot slib (0,002-0,02mm) tot klei (<0,002mm).
Humus De overblijfselen van dode organismen en andere organische
materie
Topsoil Humus, minerale deeltjes en levende organismen
Loams Leemgrond, bestaat uit gelijke delen van zand, slib en klei, deze
grond is het meest vruchtbaar
Clay Kleigrond, kan water niet goed afvoeren en hierdoor vindt er
geen O2 diffusie van de wortels plaats
Soil solution Opgeloste mineralen in water in de grond, bevindt zich in
poriën tussen gronddeeltjes
Grote poriën spoelen leeg na regen maar kleine poriën blijven gevuld omdat ze
aangetrokken worden door de negatief geladen oppervlakte van klei en andere deeltjes. De
grote poriën zorgen niet voor mineralen voor planten groei maar wel voor de diffusie van O2
in de wortels.
De meeste vruchtbare aarde heeft poriën halfgevuld met water, halfgevuld met lucht.
Topsoil composition
Inorganic components
Anionen kunnen wegspoelen met water omdat ze niet binden aan de negatieve
oppervlakten van grond deeltjes, cationen daarentegen binden wel aan de negatieve
oppervlakten van grond deeltjes en spoelen minder snel weg. Cationen worden niet direct
uit de grond opgenomen maar via de soil solution.
Cation exchange Proces waarbij
cationen vanuit de
grond naar de soil
solution verplaatst
worden door H+
De capaciteit van cation exchange hangt af van het
aantal cation bindingsplaatsen en de pH van de
grond. Des te meer klei en organisch materiaal in
de grond, des te hoger de cation exchange
capaciteit.
, Organic components
De grootste bron van organisch materiaal in aarde is humus. Humus voorkomt dat
kleideeltjes aan elkaar plakken en vormt zo en kruimelige aarde dat water vasthoudt maar
nog steeds poreus genoeg is voor goede ventilatie. Humus vergroot ook de cation exchange
capaciteit van de aarde en vormt een reservoir voor voedingsstoffen. Wortels verlagen de
pH van de aarde omdat ze zuren uitscheiden.
Soil conservation and sustainable agriculture
Fertilization De toevoeging van voedingsstoffen aan aarde, zodat het
vruchtbaarder wordt
Het gebruik van mest en andere voedingsstoffen voor de landbouwgrond kunnen problemen
veroorzaken.
Irrigation
Irrigation Het toevoegen van water aan landbouwgrond door
bijvoorbeeld te sproeien met water uit sloten
Het extra besproeien van landbouwgrond heeft negatieve gevolgen, zo drogen rivieren in
nabijgelegen regio’s op, wordt er te veel water onder de grond vandaan gehaald en zakt de
bodem steeds dieper, dit veroorzaakt schade aan huizen, zorgt voor het verlies van
waterbronnen en vehoogt de kans op overstromingen.
Salinization Het achterblijven van zout in de aarde door het verdampen van
water, de aarde wordt te zout voor planten om op te groeien
Drip irrigation Het langzaam toevoegen van water aan de aarde met behulp
van plastic buizen met gaatjes
Fertilization
De landbouwgrond wordt bemest om het weer vruchtbaar te maken. Deze mest bevat veel
stikstof, fosfor en kalium nutriënten. Mineralen die niet worden opgenomen door planten
komen vaak in sloten terecht waar het een verhoogde productie van algen veroorzaakt, en
daarme de biodiversiteit in de sloten afneemt.
Adjusting soil pH
De pH van de grond is belangrijk voor de afgifte van mineralen aan de soil solution.
Afhankelijk van de pH van de grond bindt het ene mineraal te sterk aan klei of is het in een
vorm die planten niet kunnen opnemen. De meeste planten groeien het best op iets
zuurdere grond omdat hier meer H+ aanwezig is die meehelpt met de cation exchange.
Een te hoge pH van de grond kan verlaagd worden door toevoeging van sulfaat en te lage pH
kan verhoogd worden door toevoeging van carbonaat. Bij een pH lager dan 5 is Al3+ meer
oplosbaar en wordt dit opgenomen door de plant, Al3+ is alleen giftig. Sommige planten
maken organische anionen die binden aan Al3+ en het zo zonder gevaar weer afgeven aan de
grond.
