Alleen maar nette mensen - Robert Vuijsje
Titelverklaring:
De romantitel slaat in eerste instantie op de bewoners van Amsterdam Oud-Zuid, die
verschillende keren als 'alleen maar nette mensen' worden aangeduid. David: 'In Oud-Zuid is
alleen maar nette mensen codetaal. Iedereen weet dat je bedoelt: geen mensen die ze allochtoon
noemen en vooral geen Marokkanen' (p. 13). Davids moeder neemt deze woorden vaak in de
mond om haar goede komaf te benadrukken en zich af te zetten tegen in haar ogen mindere
milieus.Veel vaker wordt de typering niet serieus maar ironisch bedoeld. David zet zich tegen
zijn milieu af en maakt duidelijk dat al die welgestelde, gestudeerde, 'nette' mensen
zelfgenoegzaam zijn, zich hautain gedragen en allerminst weten hoe het hoort.
Rowanda gebruikt de typering om zich snerend over het (blanke) milieu van David uit te laten:
wij Surinamers gooien geen eten weg, zoals jullie, 'alleen maar nette mensen', wel doen (p. 115);
'Ga weg dan, naar die alleen maar nette mensen' (p. 229).
Genre:
Roman
Samenvatting:
David (21) is het enige, verwende kind van welgestelde Joodse ouders in Amsterdam Oud-Zuid.
Volgens zijn moeder, juriste, wonen daar uitsluitend 'nette' (niet-allochtone!) mensen. Zijn vader,
vroeger hippie, is hoofd van een actualiteitenprogramma bij de publieke omroep. David heeft zijn
buik vol van al die 'nette' mensen in zijn omgeving. Hij heeft drie jaar geleden zijn
gymnasiumopleiding aan het Barlaeus voltooid en tot ergernis van zijn ouders nog niet gekozen
voor een universitaire studie. Zijn ouders tolereren met enige moeite zijn verkering met de
eveneens Joodse Naomi, een aardig maar wat braaf meisje, dat hij sinds zijn twaalfde kent. Net
als zijn vrienden Bas en Daan studeert zij wél door.
David woont op zichzelf en krijgt een ruime toelage van zijn ouders. De spanning met Naomi is
eraf en hij raakt steeds meer geïnteresseerd in zwarte vrouwen met dikke billen en grote
cupmaten. Het liefst heeft hij 'de Sherida-ketting', een intellectuele negerin (p. 36-37). Om het tij
te keren sturen zijn ouders hem naar dokter Bornstein, een bevriende psychiater, om over zijn
'problemen met vrouwen' (p. 23) te praten. Bornstein krijgt echter geen vat op David.
Via een allochtoon ex-schoolvriendje komt David op een negerinnendisco in contact met de
goedgebekte Rowanda. Ze is 24, heeft twee kinderen maar 'praat niet meer met hun vaders' (p.
Titelverklaring:
De romantitel slaat in eerste instantie op de bewoners van Amsterdam Oud-Zuid, die
verschillende keren als 'alleen maar nette mensen' worden aangeduid. David: 'In Oud-Zuid is
alleen maar nette mensen codetaal. Iedereen weet dat je bedoelt: geen mensen die ze allochtoon
noemen en vooral geen Marokkanen' (p. 13). Davids moeder neemt deze woorden vaak in de
mond om haar goede komaf te benadrukken en zich af te zetten tegen in haar ogen mindere
milieus.Veel vaker wordt de typering niet serieus maar ironisch bedoeld. David zet zich tegen
zijn milieu af en maakt duidelijk dat al die welgestelde, gestudeerde, 'nette' mensen
zelfgenoegzaam zijn, zich hautain gedragen en allerminst weten hoe het hoort.
Rowanda gebruikt de typering om zich snerend over het (blanke) milieu van David uit te laten:
wij Surinamers gooien geen eten weg, zoals jullie, 'alleen maar nette mensen', wel doen (p. 115);
'Ga weg dan, naar die alleen maar nette mensen' (p. 229).
Genre:
Roman
Samenvatting:
David (21) is het enige, verwende kind van welgestelde Joodse ouders in Amsterdam Oud-Zuid.
Volgens zijn moeder, juriste, wonen daar uitsluitend 'nette' (niet-allochtone!) mensen. Zijn vader,
vroeger hippie, is hoofd van een actualiteitenprogramma bij de publieke omroep. David heeft zijn
buik vol van al die 'nette' mensen in zijn omgeving. Hij heeft drie jaar geleden zijn
gymnasiumopleiding aan het Barlaeus voltooid en tot ergernis van zijn ouders nog niet gekozen
voor een universitaire studie. Zijn ouders tolereren met enige moeite zijn verkering met de
eveneens Joodse Naomi, een aardig maar wat braaf meisje, dat hij sinds zijn twaalfde kent. Net
als zijn vrienden Bas en Daan studeert zij wél door.
David woont op zichzelf en krijgt een ruime toelage van zijn ouders. De spanning met Naomi is
eraf en hij raakt steeds meer geïnteresseerd in zwarte vrouwen met dikke billen en grote
cupmaten. Het liefst heeft hij 'de Sherida-ketting', een intellectuele negerin (p. 36-37). Om het tij
te keren sturen zijn ouders hem naar dokter Bornstein, een bevriende psychiater, om over zijn
'problemen met vrouwen' (p. 23) te praten. Bornstein krijgt echter geen vat op David.
Via een allochtoon ex-schoolvriendje komt David op een negerinnendisco in contact met de
goedgebekte Rowanda. Ze is 24, heeft twee kinderen maar 'praat niet meer met hun vaders' (p.
