VAKGROEP METAJURIDICA, PRIVAAT- EN ONDERNEMINGSRECH T
INSTITUUT VOOR PROCESRECHT
BURGERLIJK PROCESRECHT
1
, TUSSENGESCHILLEN – INCIDENTEN I.V.M.
ANDERE PROCESACTOREN
- Wraking – Verschoning (art. 828-842)
- Limitatieve lijst, maar ‘catch all’-bepaling (art. 828, 1°)
- Antwoord van gewraakte rechter (art. 836, tweede lid)
- Onttrekking van de zaak aan de rechter (art. 648-659)
- Behandelt door Hof van Cassatie
- Vier gronden
- Ontkentenis van proceshandeling (art. 848-850)
2
Incidenten mbt andere procesactoren:
1) Wraking van de rechter:
Dit betekent dat een van de partijen vindt dat de rechter geen uitspraak mag doen
over deze zaak. In art 828 staan 13 wrakingsgronden die je kan inroepen. Dit is een
limitatieve lijst, dus je kan geen extra gronden verzinnen. MAAR: Er bestaat daarnaast
ook een catch all bepaling in art 828, 1°. Die catch all bepaling gaat over “wettige
verdenking”. Dit betekent dat de rechter in die concrete zaak een schijn van
onpartijdigheid of onafhankelijkheid wekt.
LET OP: Je kan ook bvb een deskundige, arbiter, lekenrechter (= een ondernemer die
zelf rechter is in de arbeidsrechtbank),… Bij deze mensen speelt art 828.13° een grote
rol Dit gaat over tegenstrijdigheid van belangen. Vb: Er wordt een deskundige dokter
aangesteld om iets te onderzoeken. De verweerder in die zaak is een ziekenhuis. De
aangestelde dokter werkt bij dat ziekenhuis.
Als de rechter gewraakt wordt, dan moet die rechter binnen de 2 dagen een
verklaring opstellen. Als hij zich niet wil terugtrekken, dan zal de rechtbank beslissen
2
,of de rechter mag blijven.
2) Onttrekking van de zaak aan de rechter:
Dit is hetzelfde als wraking, maar dan voor het volledige rechtscollege. Wraking is dus
gericht tegen 1 rechter, terwijl onttrekking gericht is tegen alle rechters van die
rechtbank. → Het gaat dus over het geval waarbij de onpartijdigheid van alle rechters
in vraag kan worden gesteld.
Er zijn 4 gronden op basis waarvan de onttrekking kan gebeuren. Zie wet.
Als het succesvol is, dan zal de zaak worden verplaatst naar een andere rechtbank.
3) Ontkentenis van proceshandeling:
Dit is gericht tegen een advocaat. Een advocaat heeft een mandaat at litem. Dit
betekent dat hij een algemene lastgeving heeft. Een advocaat moet dus in principe
nooit bewijzen dat hij effectief de advocaat is van de partij. De rechter gaat dus nooit
vragen of hij wel de advocaat is van de partij. Een advocaat is geen procespartij: Alles
wat die advocaat doet en schrijft wordt dus toegerekend aan de partij. TENZIJ in
gevallen waarin een bijzondere volmacht vereist is. Er bestaan dus gevallen waarin
het mandaat at litem niet volstaat, en waarin de advocaat dus een bijkomende,
bijzondere volmacht nodig heeft om iets te doen.
Als de partij niet blij is met wat de advocaat heeft gedaan, dan kan hij een
ontkentenis van proceshandeling doen. Hij vraagt dan om te doen alsof het nooit
gebeurd is.
2
, TUSSENGESCHILLEN
I.V.M. DE LOOP VAN HET GEDING
- Nieuw en ter zake dienend stuk of feit (art. 748 § 2)
- Samenstelling van de zetel (unus judex) (art. 91-92, 101, 109bis)
- Uitgangspunt: alleenzetelend,
- Behalve wanneer de complexiteit of het belang van de zaak of bijzondere,
objectieve omstandigheden daartoe aanleiding geven (art. 92 § 1/1 - art.
109bis, § 3)
- opschorting van het geding
- le criminel tient le civil en état (art. 4 V.T.Sv.)
- prejudiciële vraagstelling
- opschortende excepties (art. 854)
3
Tussengeschillen ivm de loop van het geding:
1) Samenstelling van de zetel:
In BE is het principe de alleenzetelende rechter. MAAR: “wanneer de complexiteit of
het belang van de zaak of bijzondere, objectieve omstandigheden daartoe aanleiding
geven”, dan kan de zaak toch worden toegewezen aan een collegiaal samengestelde
kamer.
2) Opschorting van het geding:
- Le criminel tient le civil en état → Er is een burgerlijke procedure hangende. Er
gebeurt een klacht met burgerlijke partijstelling bij de onderzoeksrechter (=/=
politie). De burgerlijke procedure wordt dan opgeschort tot er duidelijkheid is over
de strafprocedure.
- Prejudiciële vraag stellen aan het GwH.
3
INSTITUUT VOOR PROCESRECHT
BURGERLIJK PROCESRECHT
1
, TUSSENGESCHILLEN – INCIDENTEN I.V.M.
ANDERE PROCESACTOREN
- Wraking – Verschoning (art. 828-842)
- Limitatieve lijst, maar ‘catch all’-bepaling (art. 828, 1°)
- Antwoord van gewraakte rechter (art. 836, tweede lid)
- Onttrekking van de zaak aan de rechter (art. 648-659)
- Behandelt door Hof van Cassatie
- Vier gronden
- Ontkentenis van proceshandeling (art. 848-850)
2
Incidenten mbt andere procesactoren:
1) Wraking van de rechter:
Dit betekent dat een van de partijen vindt dat de rechter geen uitspraak mag doen
over deze zaak. In art 828 staan 13 wrakingsgronden die je kan inroepen. Dit is een
limitatieve lijst, dus je kan geen extra gronden verzinnen. MAAR: Er bestaat daarnaast
ook een catch all bepaling in art 828, 1°. Die catch all bepaling gaat over “wettige
verdenking”. Dit betekent dat de rechter in die concrete zaak een schijn van
onpartijdigheid of onafhankelijkheid wekt.
LET OP: Je kan ook bvb een deskundige, arbiter, lekenrechter (= een ondernemer die
zelf rechter is in de arbeidsrechtbank),… Bij deze mensen speelt art 828.13° een grote
rol Dit gaat over tegenstrijdigheid van belangen. Vb: Er wordt een deskundige dokter
aangesteld om iets te onderzoeken. De verweerder in die zaak is een ziekenhuis. De
aangestelde dokter werkt bij dat ziekenhuis.
Als de rechter gewraakt wordt, dan moet die rechter binnen de 2 dagen een
verklaring opstellen. Als hij zich niet wil terugtrekken, dan zal de rechtbank beslissen
2
,of de rechter mag blijven.
2) Onttrekking van de zaak aan de rechter:
Dit is hetzelfde als wraking, maar dan voor het volledige rechtscollege. Wraking is dus
gericht tegen 1 rechter, terwijl onttrekking gericht is tegen alle rechters van die
rechtbank. → Het gaat dus over het geval waarbij de onpartijdigheid van alle rechters
in vraag kan worden gesteld.
Er zijn 4 gronden op basis waarvan de onttrekking kan gebeuren. Zie wet.
Als het succesvol is, dan zal de zaak worden verplaatst naar een andere rechtbank.
3) Ontkentenis van proceshandeling:
Dit is gericht tegen een advocaat. Een advocaat heeft een mandaat at litem. Dit
betekent dat hij een algemene lastgeving heeft. Een advocaat moet dus in principe
nooit bewijzen dat hij effectief de advocaat is van de partij. De rechter gaat dus nooit
vragen of hij wel de advocaat is van de partij. Een advocaat is geen procespartij: Alles
wat die advocaat doet en schrijft wordt dus toegerekend aan de partij. TENZIJ in
gevallen waarin een bijzondere volmacht vereist is. Er bestaan dus gevallen waarin
het mandaat at litem niet volstaat, en waarin de advocaat dus een bijkomende,
bijzondere volmacht nodig heeft om iets te doen.
Als de partij niet blij is met wat de advocaat heeft gedaan, dan kan hij een
ontkentenis van proceshandeling doen. Hij vraagt dan om te doen alsof het nooit
gebeurd is.
2
, TUSSENGESCHILLEN
I.V.M. DE LOOP VAN HET GEDING
- Nieuw en ter zake dienend stuk of feit (art. 748 § 2)
- Samenstelling van de zetel (unus judex) (art. 91-92, 101, 109bis)
- Uitgangspunt: alleenzetelend,
- Behalve wanneer de complexiteit of het belang van de zaak of bijzondere,
objectieve omstandigheden daartoe aanleiding geven (art. 92 § 1/1 - art.
109bis, § 3)
- opschorting van het geding
- le criminel tient le civil en état (art. 4 V.T.Sv.)
- prejudiciële vraagstelling
- opschortende excepties (art. 854)
3
Tussengeschillen ivm de loop van het geding:
1) Samenstelling van de zetel:
In BE is het principe de alleenzetelende rechter. MAAR: “wanneer de complexiteit of
het belang van de zaak of bijzondere, objectieve omstandigheden daartoe aanleiding
geven”, dan kan de zaak toch worden toegewezen aan een collegiaal samengestelde
kamer.
2) Opschorting van het geding:
- Le criminel tient le civil en état → Er is een burgerlijke procedure hangende. Er
gebeurt een klacht met burgerlijke partijstelling bij de onderzoeksrechter (=/=
politie). De burgerlijke procedure wordt dan opgeschort tot er duidelijkheid is over
de strafprocedure.
- Prejudiciële vraag stellen aan het GwH.
3
