l’Absurde
A) Introduction
Rond de Tweede Wereldoorlog ontstaat in Frankrijk het existentialisme,
een flosofsshe stroming die ook veel invloed heeft op de literatuur( In
deze periode ontstaat ook het absurdistisshe theater( Deze twee hebben
met elkaar gemeen dat ze ervan uitgaan dat het leven geen betekenis of
hoger doel heeft en de mens zelf zijn bestaan moet uitvinden(
De opkomst van Hitler in Duitsland en het sommunisme in de Sovjet-Unie
leiden in Europa tot een strijd tussen links en reshts( In 1939 breekt de
Tweede Wereldoorlog uit en wordt Frankrijk bezet door de nazi’s( Het
zuiden wordt bestuurd door het Vishyregime dat samenwerkt met de
Duitsers( De verzetsbeweging is onder leiding van Charles de Gaulle, hij
komt na de oorlog aan de masht( In de jaren 1950 verlopen de
dekolonisatieprosessen in Indoshina en Algerije niet zonder geweld
(koloniën van Frankrijk)(
In de jaren 1930-1940 ontwikkelt Jean-Paul Sartre (1905-1980) de flosofe
van het existentialisme( Door de grote impast die de Tweede Wereldoorlog
had hebben veel mensen het vertrouwen in de mensheid en het geloof en
de hoop in God verloren( Sartre is ook een atheïst, hij vindt ook nog eens
dat het leven zinloos is( Sartre zegt dat je in vrijheid je eigen keuzen moet
kiezen en de verantwoordelijkheid nemen voor al jouw eigen keuzes(
Sartre is de eerste jaren voornamelijk gerisht op het individu, maar vanaf
ongeveer 1950 gaat hij zish meer rishten op de relatie van jou met
anderen( Sartre gaat samen met zijn vrouw Simone de Beauvoir (1908-
1986) veshten voor emansipatie en individuele vrijheid( Ook steunt hij de
sommunisten( Sartre wordt enorm gewaardeerd door de jongeren in de
samenleving( Zij hadden gezien dat hoe het nu ging niet goed was, wat
was gebleken in de Tweede Wereldoorlog( In de Parijse wijk Saint-Germain
des Prés ontstaat een intellestuele jeugdsultuur met Sartre en de Beauvoir
als rolmodellen( In de jaren 1960 leidt dit tot stakingen en opstanden(
B) L’Existentialisme
Sartre denkt veel na over de relaties tussen mensen( Hij vindt dat mensen
ons vaak laten leiden door wat anderen van ons denken( Sartre vindt dat
de oordelende blik van de ander sshadelijk is voor de mens, een bekende
uitspraak van Sartre is ‘l’enfer, s’est les autres’ (de hel, dat zijn de
anderen)( Veel mensen willen streven naar de verwashtingen van
anderen, zonder na te gaan wat ze zelf nu daadwerkelijk willen( Sartre
pleit ervoor dat iedereen zijn persoonlijke vrijheid aanvaardt en de volle
verantwoordelijkheid neemt voor zijn daden( Veel jongeren herkenden hun
onvrede na de oorlog in de werken van Sartre( Ook zegt Sartre dat de
identiteit of het lot van de mens niet van tevoren vaststaat( ‘De existentie
gaat vooraf aan de essentie’, oftewel het bestaan gaat voor de betekenis
ervan( Je bestaat eerst, dan ga je pas invulling geven aan je leven(