PALLIATIEVE ZORG
Inleiding
Personen met een psychische kwetsbaarheid kunnen ook fysieke ziekten krijgen
en dit wordt nog steeds onderschat.
Ook in de geestelijke gezondheidszorg is basiskennis van palliatieve zorg van
belang. Wanneer mensen in GGZ bv. kanker krijgen in combinatie met een
psychopathologie, dan wordt het heel complex.
Euthanasiewet
Euthanasiewet (2002)
In 2002 is de euthanasiewet gekomen. Deze heeft heel wat veranderingen met
zich meegebracht.
Actieve en passieve euthanasie: deze termen worden sindsdien niet
meer gebruikt omdat euthanasie duidelijker werd gedefinieerd.
o Actieve euthanasie: toedienen van producten waarvan men weet
dat ze de dood zullen veroorzaken.
o Passieve euthanasie: stopzetting of het niet aanvatten van een
medisch zinloos geworden behandeling.
Groep – van – 6
Leif-project: het doel is mensen informeren over levenseinde en diverse
mogelijkheden die er zijn.
o Centraal staat respect voor de wil van de zorgvrager die de
beslissingen neemt.
o Mogelijks kan zorgvrager de keuze overlaten aan de arts: dit moet
ook gerespecteerd worden.
o Leif voor toekomstige patiënten: waarom nuttig?
Wanneer het einde onvermijdelijk is, moet de patiënt zelf
kunnen beslissen welk levenseinde hij verkiest.
De patiënt moet zo goed mogelijk in de besluitvorming
betrokken worden.
Palliatieve filter procedure: wanneer iemand euthanasie aanvraagt,
wordt deze uitgeklaard m.b.v. palliatief support team. Zo wordt er gekeken
of de vraag naar euthanasie echt gewild wordt of de patiënt schrik heeft
voor pijn.
Medische beslissingen bij levenseinde – Medisch begeleid sterven
Medische beslissingen bij levenseinde (MBL) vs. Medisch begeleid
sterven (MBS)
Medische beslissingen bij levenseinde (MBL)
= beslissingen die op medische vlakken genomen kunnen worden naar het einde
toe. Dit wordt beslist door de arts.
Medisch begeleid sterven (MBS)
= patiënt staat centraal in zijn keuze en zal begeleid worden door medisch
opgeleide mensen.
, Waarom vernieuwing van de visietektst?
Er heerste nog steeds grote verwarring
o bv. over het verschil of de grens tussen pijnbestrijding en
euthanasie.
o Bv. tussen euthanasie en het nalaten van een levensverlengende
behandeling.
Het is van het grootste belang dat niet alleen bij euthanasie, maar ook bij
vragen waarvoor er geen uitgewerkte wettelijke procedures zijn voorzien,
de grootst mogelijke zorgvuldigheid wordt beoogd.
Wijziging begrippenkader
= hierin werden de mogelijke beslissingen bij het levenseinde in drie groepen
geplaatst.
Groep 1: (afzien van) curatief of levensverlengend handelen
Opstarten curatieve of levensverlengende behandeling
Niet-behandelingsbeslissing
o = het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende
behandeling omdat deze in de gegeven situatie als niet langer
zinvol/ doeltreffend wordt beoordeeld.
Weigering van behandeling: als patiënt kan je steeds een behandeling
weigeren, ook al zou deze zinvol zijn.
o = het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende
behandeling omdat de patiënt deze behandeling weigert.
Groep 2: pijn- en symptoomcontrole
Pijn- en symptoombestrijding
o = het toedienen van analgetica en/ of andere medicatie in dosering
en combinaties vereist om pijn en andere symptomen op adequate
wijze te controleren.
Palliatieve sedatie
o = het toedienen van sedativa in doseringen en combinaties die
vereist zijn om het bewustzijn van een terminale patiënt zoveel te
verlagen als nodig om één of meerdere refractaire symptomen op
adequate wijze te controleren.
o Refractaire symptomen: symptomen die ernstig lijden veroorzaken
en op normale wijze, zonder bewustzijnsverlaging, niet afdoende
kunnen worden verlicht.
Stopzetten en nalaten van kunstmatige vocht- en/ of voedseltoediening is geen
integraal onderdeel van palliatieve sedatie, maar een aparte beslissing!
Groep 3: levensbeëindigend handelen
Euthanasie
o Van 2002 t.e.m. 2004 niet voor minderjarigen: ondertussen is de wet
uitgebreid.
Hulp bij zelfdoding
o = opzettelijk meewerken aan een opzettelijk levensbeëindigend
handelen door de betrokkene.
Inleiding
Personen met een psychische kwetsbaarheid kunnen ook fysieke ziekten krijgen
en dit wordt nog steeds onderschat.
Ook in de geestelijke gezondheidszorg is basiskennis van palliatieve zorg van
belang. Wanneer mensen in GGZ bv. kanker krijgen in combinatie met een
psychopathologie, dan wordt het heel complex.
Euthanasiewet
Euthanasiewet (2002)
In 2002 is de euthanasiewet gekomen. Deze heeft heel wat veranderingen met
zich meegebracht.
Actieve en passieve euthanasie: deze termen worden sindsdien niet
meer gebruikt omdat euthanasie duidelijker werd gedefinieerd.
o Actieve euthanasie: toedienen van producten waarvan men weet
dat ze de dood zullen veroorzaken.
o Passieve euthanasie: stopzetting of het niet aanvatten van een
medisch zinloos geworden behandeling.
Groep – van – 6
Leif-project: het doel is mensen informeren over levenseinde en diverse
mogelijkheden die er zijn.
o Centraal staat respect voor de wil van de zorgvrager die de
beslissingen neemt.
o Mogelijks kan zorgvrager de keuze overlaten aan de arts: dit moet
ook gerespecteerd worden.
o Leif voor toekomstige patiënten: waarom nuttig?
Wanneer het einde onvermijdelijk is, moet de patiënt zelf
kunnen beslissen welk levenseinde hij verkiest.
De patiënt moet zo goed mogelijk in de besluitvorming
betrokken worden.
Palliatieve filter procedure: wanneer iemand euthanasie aanvraagt,
wordt deze uitgeklaard m.b.v. palliatief support team. Zo wordt er gekeken
of de vraag naar euthanasie echt gewild wordt of de patiënt schrik heeft
voor pijn.
Medische beslissingen bij levenseinde – Medisch begeleid sterven
Medische beslissingen bij levenseinde (MBL) vs. Medisch begeleid
sterven (MBS)
Medische beslissingen bij levenseinde (MBL)
= beslissingen die op medische vlakken genomen kunnen worden naar het einde
toe. Dit wordt beslist door de arts.
Medisch begeleid sterven (MBS)
= patiënt staat centraal in zijn keuze en zal begeleid worden door medisch
opgeleide mensen.
, Waarom vernieuwing van de visietektst?
Er heerste nog steeds grote verwarring
o bv. over het verschil of de grens tussen pijnbestrijding en
euthanasie.
o Bv. tussen euthanasie en het nalaten van een levensverlengende
behandeling.
Het is van het grootste belang dat niet alleen bij euthanasie, maar ook bij
vragen waarvoor er geen uitgewerkte wettelijke procedures zijn voorzien,
de grootst mogelijke zorgvuldigheid wordt beoogd.
Wijziging begrippenkader
= hierin werden de mogelijke beslissingen bij het levenseinde in drie groepen
geplaatst.
Groep 1: (afzien van) curatief of levensverlengend handelen
Opstarten curatieve of levensverlengende behandeling
Niet-behandelingsbeslissing
o = het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende
behandeling omdat deze in de gegeven situatie als niet langer
zinvol/ doeltreffend wordt beoordeeld.
Weigering van behandeling: als patiënt kan je steeds een behandeling
weigeren, ook al zou deze zinvol zijn.
o = het staken of nalaten van een curatieve of levensverlengende
behandeling omdat de patiënt deze behandeling weigert.
Groep 2: pijn- en symptoomcontrole
Pijn- en symptoombestrijding
o = het toedienen van analgetica en/ of andere medicatie in dosering
en combinaties vereist om pijn en andere symptomen op adequate
wijze te controleren.
Palliatieve sedatie
o = het toedienen van sedativa in doseringen en combinaties die
vereist zijn om het bewustzijn van een terminale patiënt zoveel te
verlagen als nodig om één of meerdere refractaire symptomen op
adequate wijze te controleren.
o Refractaire symptomen: symptomen die ernstig lijden veroorzaken
en op normale wijze, zonder bewustzijnsverlaging, niet afdoende
kunnen worden verlicht.
Stopzetten en nalaten van kunstmatige vocht- en/ of voedseltoediening is geen
integraal onderdeel van palliatieve sedatie, maar een aparte beslissing!
Groep 3: levensbeëindigend handelen
Euthanasie
o Van 2002 t.e.m. 2004 niet voor minderjarigen: ondertussen is de wet
uitgebreid.
Hulp bij zelfdoding
o = opzettelijk meewerken aan een opzettelijk levensbeëindigend
handelen door de betrokkene.
