Samenvatting Materieel strafrecht K2

Week 1:

 de bronnen van het materiële strafrecht benoemen;


Bronnen van materieel strafrecht:
 Wet  Wetboek van Sr en bijzondere strafweten (o.a. WVW, WWM, Opiumwet)
Wetboek van Sr is opgedeeld in 3 delen:
1. Algemene begrippen
2. Misdrijven
3. Overtredingen
 Jurisprudentie
Sommige delictsomschrijving zijn erg vaag omschreven. Hiervoor is de jurisprudente. Het
wordt hierin nader uitgelegd wat de wetgeving bedoeld
 Verdragen
Art. 6 ,7 en 8 EVRM bijvoorbeeld. Deze verdragen hebben directe werking.
 Rechtsbeginselen
Ook ongeschreven beginselen zijn van belang. Ne bis idem bijvoorbeeld (je mag niet twee
keer gestraf worden voor hetzelfde feit)
 Literatuur

 uitleggen wat het materieelrechtelijke legaliteitsbeginsel inhoudt;

Legaliteitsbeginsel:
 Art. 16 Gw
 Art. 1 lid 1 Sr (Nulla poena sine praevia lege poenali)
 Art. 7 lid 1 EVRM. (in lid 2 staat een uitzondering, terugwerkende kracht is hierbij toch nog
mogelijk bij bijvoorbeeld oorlogsmisdaden)

Een straf moet berusten op een voorafgaande wetelijke straaepaling. De gedraging moet straaaar
gesteld zijn op het moment van het begaan van het delict.

Lagere wetgevers, zoals de gemeenteraad en Provinciale staten kunnen gedragingen straaaar stellen
in hun verordeningen.

Gemeente: art. 154 Gemw, zij kunnen gedragingen straaaar stellen in hun verordeningen maar geen
andere of zwaardere dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of een geldboete van tweede
categorie. Zij kunnen geen straf stellen op misdrijven, maar alleen op een overtreding art. 154 lid 3
Gemw.
Provinciale staten: Art. 150 provinciewet, zij kunnen gedragingen straaaar stellen in hun
verordeningen maar geen andere of waarde dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of een
geldboete uit de tweede categorie. Hierbij geldt dat zij alleen overtredingen straaaar kunnen stellen
en geen misdrijven art. 150 lid 2 Provinciewet.

Art. 1 Sr:
1. Geen feit is straaaar dan uit kracht van een daaraan voorafgegane wetelijke
straaepaling
2. Bij verandering in de wetgeving na het tjdstp waarop het feit begaan is, worden de voor
de verdachte gunstgste bepalingen toegepast

, Legaliteitsbeginsel, Nulla poena sine praevia lege poenali 4 subregels:
 Een straf moet rusten op een wet in formele zin
 Het verbod van terugwerkende kracht (deze herken ik in de casus) je mag niet met
terugwerkende kracht iets straaaar stellen . Art. 1 lid 1 Sr, in lid 2 staat hier een
uitzondering op. Wanneer er iets verandert in de wetgeving na het tjdstp waarop het
feit begaan is, worden de voor de verdachte gunstgste bepalingen toegepast
 Bestmmtheithsgebot (le certa) het moet helder zijn
 Het verbod van analogische interpretate, een rechter mag niet een bepaalde gedraging
onder een bepaald wetsartkel scharren (bijvoorbeeld het lijkt op een diefstal, maar het
is geen diefstal)

Verschil formeel legaliteitsbeginsel en materieel legaliteitsbeginsel:
- Materieel: ‘’ wetelijke straaepaling’’  ziet op de wet in formele en materiele zin (formele
wetgeving en lagere wetgeving);
- Formeel: ‘’ bij de wet voorzien’’  ziet alleen op de wet in formele zin, dus niet wetgeving
door een lagere wetgever.

 het beginsel ‘geen straf zonder schuld’ toelichten;

De verdachte wordt voor onschuldig gehouden totdat schuld door de rechter is vastgesteld, art. 6 lid
2 EVRM. De verdachte moet verwijtbaar hebben gehandeld.

 Schuld als element.


 de doelen en functies van strafen beschrijven en deze in een rechterlijke uitspraak
herkennen.
Straftheorieën:
Absolute theorie vergelding, leedtoevoeging. Deze theorie is meer gericht op het verleden. De
verdachte heef een straaaar feit begaan en hier moet hij voor boeten.

Relatieve theorie generale en speciale prevente. Deze theorie is meer op de toekomst gericht
en ter verbetering van de persoon. Dit betstaat uit twee delen:
 Generaal (algemeen) dit is meer om andere burgers af te schrikken; jongens, als je ook
zo’n straaaar feit pleegt, dan overkomt jou hetzelfde.
 Speciale, dit ziet op de persoon zelf en is ter voorkoming dat er nogmaals een straaaar
feit wordt gepleegd door de verdachte.
Week 2:

 van een willekeurige delictsomschrijving de verschillende bestanddelen onderscheiden;
 strafbare feiten kwalificeren;

Art. 310 jo. 311 lid 1 onder 5 Sr:
- Hij die
- Enig goed dat geheel of ten dele
- Aan een ander behoort
- Wegneemt
- Met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen
- Diefstal waarbij de schuldige zich toegang tot de plaats van het misdrijf heef verschaf

Bij art. 310 jo. 311 lid 1 onder 5 Sr is de kwalifcate van het straaare feit diefstal omdat er in het
artkel staat: als je dit en dat doen dan ben je schuldig aan diefstal. Als dat er niet stond, dan had het