[Type here] [Type here] Sophie Minten MYP 5
Identities & relationships
Oeroeg relaties
Oeroeg, een roman van de Nederlandse schrijfster Hella S. Haasse, is een Nederlandse
klassieker die inmiddels in 11 verschillende talen wordt gelezen door jong en oud. Het boek
gaat over de vriendschap tussen een Hollandse jongen die in Nederlands-Indië woont, en
een inlander genaamd Oeroeg. Het boek vertelt hoe ze samen opgroeien en hoe hun
ervaringen hun kijk op het leven en hun relatie met elkaar verandert. Daarom vind ik dat in
het boek relaties het belangrijkste thema is. Dat zie je uit de terugkomende motieven van
vriendschap, eenzaamheid en relaties met familie.
Vriendschap is het duidelijkste motief in het boek, het begint al met de eerste zin “Oeroeg
was mijn vriend” (pagina 5). Eigenlijk gaat het hele boek over hoe de vriendschap tussen de
ik-figuur en Oeroeg zich ontwikkelt. Dit is heel interessant om te zien omdat je vanaf het
begin van het boek al merkt hoe verschillend ze zijn, maar dat het eigenlijk niks uit maakt
omdat ze nog zo jong zijn. Pas als ze ouder worden en hun eigen persoonlijkheid gaan
ontwikkelen merk je hoe dit een steeds grotere rol gaat spelen. Af en toe dreigen ze een
beetje uit elkaar te groeien door de omstandigheden, bijvoorbeeld dat ze niet meer bij elkaar
in de buurt wonen, maar telkens redt hun vriendschap het toch. Later ga je zien dat ze zelfs
in hetzelfde huis wonen maar alsnog compleet langs elkaar heen leven. Ze praten
nauwelijks en Oeroeg heeft andere vrienden. De ik-figuur kan het minder goed vinden met
de andere jongens op het internaat en heeft eigenlijk niemand in zijn leven behalve Oeroeg.
Wat ons op het tweede motief brengt, namelijk eenzaamheid.
Eenzaamheid is een motief dat door het hele boek vaak terug komt. Als eerste komt het aan
de orde bij de moeder van ik-figuur, die ontzettend alleen is in Indië. Haar man is bijna altijd
aan het werk, en de rest van haar familie en vrienden heeft ze achtergelaten in Holland.
Juist door deze eenzaamheid raakt ze bevriend met de moeder van Oeroeg, Sidris, die
tegelijkertijd zwanger is als haar. Een vriendschap die eigenlijk nogal onwaarschijnlijk is,
omdat Sidris een inlandse is. Je ziet het ook omdat de ik-figuur zich alleen voelt in zijn gezin:
zijn moeder is depressief en heeft weinig aandacht voor haar zoon (pagina 8). Zijn vader is
bijna altijd aan het werk en als hij er wel is hangt er een gespannen sfeer. Zijn ouders praten
af en toe met elkaar over huishoudelijke kwesties maar daar houdt het dan ook op. Zijn
vader is het ook niet eens met zijn vriendschap met Oeroeg. Oeroeg is een Indiase jongen
en zijn Hollandse zoon zou niet met hem om moeten gaan. De moeder van de ik-figuur laat
het contact met Oeroeg oogluikend toe omdat haar zoon op deze manier buiten bezig was
en haar niet in de weg loopt thuis. Later in het boek is eenzaamheid een steeds groter motief
omdat de vriendschap tussen Oeroeg en de ik-figuur verwatert. Oeroeg wordt erg volwassen
en gaat zich heel anders gedragen. Ook krijgt hij andere vrienden en laat hij de ik-figuur een
beetje links liggen. Oeroeg was hem de enige persoon in zijn leven die er altijd voor hem
was, dus de ik-figuur voelt zich hierdoor nog extra alleen.
Ten slotte is omgang met familie een heel vaak terugkerend motief in het boek. Dit kwam al
naar voren in het motief van eenzaamheid. Je merkt al heel snel dat het gezin van de ik-
figuur nogal disfunctioneel is. Zijn moeder heeft een affaire met mijnheer Bollinger, de privé-
docent van haar zoon. Zijn vader is nauwelijks thuis, en de rest van zijn familie is in Holland.
Wanneer de moeder van de ik-figuur er vandoor gaat met mijnheer Bollinger vertoont de
vader van de ik-figuur eerst ook wat tekenen van depressie maar al snel daarna vind hij een
nieuwe vriendin en vanaf dat moment vergeet hij zijn zoon eigenlijk nog meer dan eerst. Ook
Oeroeg heeft geen ideaal gezin. Hij komt van een grote en arme familie in Indië. Wanneer
Oeroeg naar school gaat en een goede opleiding krijgt verbreekt hij op een gegeven
Identities & relationships
Oeroeg relaties
Oeroeg, een roman van de Nederlandse schrijfster Hella S. Haasse, is een Nederlandse
klassieker die inmiddels in 11 verschillende talen wordt gelezen door jong en oud. Het boek
gaat over de vriendschap tussen een Hollandse jongen die in Nederlands-Indië woont, en
een inlander genaamd Oeroeg. Het boek vertelt hoe ze samen opgroeien en hoe hun
ervaringen hun kijk op het leven en hun relatie met elkaar verandert. Daarom vind ik dat in
het boek relaties het belangrijkste thema is. Dat zie je uit de terugkomende motieven van
vriendschap, eenzaamheid en relaties met familie.
Vriendschap is het duidelijkste motief in het boek, het begint al met de eerste zin “Oeroeg
was mijn vriend” (pagina 5). Eigenlijk gaat het hele boek over hoe de vriendschap tussen de
ik-figuur en Oeroeg zich ontwikkelt. Dit is heel interessant om te zien omdat je vanaf het
begin van het boek al merkt hoe verschillend ze zijn, maar dat het eigenlijk niks uit maakt
omdat ze nog zo jong zijn. Pas als ze ouder worden en hun eigen persoonlijkheid gaan
ontwikkelen merk je hoe dit een steeds grotere rol gaat spelen. Af en toe dreigen ze een
beetje uit elkaar te groeien door de omstandigheden, bijvoorbeeld dat ze niet meer bij elkaar
in de buurt wonen, maar telkens redt hun vriendschap het toch. Later ga je zien dat ze zelfs
in hetzelfde huis wonen maar alsnog compleet langs elkaar heen leven. Ze praten
nauwelijks en Oeroeg heeft andere vrienden. De ik-figuur kan het minder goed vinden met
de andere jongens op het internaat en heeft eigenlijk niemand in zijn leven behalve Oeroeg.
Wat ons op het tweede motief brengt, namelijk eenzaamheid.
Eenzaamheid is een motief dat door het hele boek vaak terug komt. Als eerste komt het aan
de orde bij de moeder van ik-figuur, die ontzettend alleen is in Indië. Haar man is bijna altijd
aan het werk, en de rest van haar familie en vrienden heeft ze achtergelaten in Holland.
Juist door deze eenzaamheid raakt ze bevriend met de moeder van Oeroeg, Sidris, die
tegelijkertijd zwanger is als haar. Een vriendschap die eigenlijk nogal onwaarschijnlijk is,
omdat Sidris een inlandse is. Je ziet het ook omdat de ik-figuur zich alleen voelt in zijn gezin:
zijn moeder is depressief en heeft weinig aandacht voor haar zoon (pagina 8). Zijn vader is
bijna altijd aan het werk en als hij er wel is hangt er een gespannen sfeer. Zijn ouders praten
af en toe met elkaar over huishoudelijke kwesties maar daar houdt het dan ook op. Zijn
vader is het ook niet eens met zijn vriendschap met Oeroeg. Oeroeg is een Indiase jongen
en zijn Hollandse zoon zou niet met hem om moeten gaan. De moeder van de ik-figuur laat
het contact met Oeroeg oogluikend toe omdat haar zoon op deze manier buiten bezig was
en haar niet in de weg loopt thuis. Later in het boek is eenzaamheid een steeds groter motief
omdat de vriendschap tussen Oeroeg en de ik-figuur verwatert. Oeroeg wordt erg volwassen
en gaat zich heel anders gedragen. Ook krijgt hij andere vrienden en laat hij de ik-figuur een
beetje links liggen. Oeroeg was hem de enige persoon in zijn leven die er altijd voor hem
was, dus de ik-figuur voelt zich hierdoor nog extra alleen.
Ten slotte is omgang met familie een heel vaak terugkerend motief in het boek. Dit kwam al
naar voren in het motief van eenzaamheid. Je merkt al heel snel dat het gezin van de ik-
figuur nogal disfunctioneel is. Zijn moeder heeft een affaire met mijnheer Bollinger, de privé-
docent van haar zoon. Zijn vader is nauwelijks thuis, en de rest van zijn familie is in Holland.
Wanneer de moeder van de ik-figuur er vandoor gaat met mijnheer Bollinger vertoont de
vader van de ik-figuur eerst ook wat tekenen van depressie maar al snel daarna vind hij een
nieuwe vriendin en vanaf dat moment vergeet hij zijn zoon eigenlijk nog meer dan eerst. Ook
Oeroeg heeft geen ideaal gezin. Hij komt van een grote en arme familie in Indië. Wanneer
Oeroeg naar school gaat en een goede opleiding krijgt verbreekt hij op een gegeven
