Samenvatting Oncologie - Leerdoelen celbiologie

Oncologie is tumorvorming, ongecontroleerde celdeling. Cellen communiceren, ze
ontvangen en interpreteren informatie. Cellen groeien, delen, rusten, differentiëren of gaan
dood. Cellen doen dit in dienst voor het overleven van het organisme in het geheel.
Tumor cellen kiezen voor zichzelf, ze luisteren niet naar hun omgeving ook al krijgen ze het
signaal om dood te gaan.

De verschillende vormen en functie(s) van epitheelweefsel,
steunweefsel, spierweefsel en zenuwweefsel.
Alle dieren moeten voedingsstoffen binnen krijgen, zuurstof, infectie bestrijden en overleven
om nageslacht te produceren. Toch is de anatomie van elk dier anders, dit komt door
natuurlijke selectie en aanpassing.
Een dier zijn vorm en grootte zijn basis aspecten die een invloed hebben op de manier
waarop het dier met zijn omgeving omgaat. Wanneer een lichaam groter word moeten de
spieren die nodig zijn voor de beweging een steeds groter deel van de totale lichaamsmassa
vertegenwoordigen.
Dieren moeten voedingstoffen, afvalstoffen en gas
met hun omgeving uitwisselen. Deze uitwisseling
vindt plaats wanneer opgeloste stoffen door het
plasmamembraan van elke cel bewegen. Een
eencellig organisme heeft voldoende
membraanoppervlak in contact met zijn omgeving
om de noodzakelijke uitwisselingen uit te voeren.
Een meercellig organisme heeft veel cellen met hun
eigen plasmamembraan waarover uitwisseling moet
plaatsvinden. Het uitwisselingsoppervlak staat gelijk
aan het membraanoppervlak, de hoeveelheid
materiaal dat uitgewisseld moet worden staat gelijk
aan het totale lichaamsvolume.
Het menselijk lichaam heeft een massa aan cellen, de interne organisatie is heel complex.
Een toename in het aantal cellen verminderd het ratio van het externe oppervlak ten opzichte
van het totale volume. Bij de meeste dieren zijn de evolutionaire aanpassingen die de
uitwisseling mogelijk maken met de omgeving zijn gespecialiseerde oppervlakten die
uitgebreid vertakt of gevouwen zijn. De vertakking of vouwing vergroot het oppervlak. Bij
mensen bijvoorbeeld hebben de uitwisselingsoppervlakken voor de spijsvertering,
ademhaling en bloedsomloop een oppervlak dat ruim 25 keer groter is dan de oppervlakte
van de huid.

Orgaansysteem
Cellen zijn georganiseerd in weefsels en organen, groepen cellen met vergelijkbare structuur
en functie. Groepen organen die samenwerken en zorgen voor organisatie en coördinatie,
vormen een orgaansysteem. De huid is een voorbeeld hiervan, het helpt beschermen tegen
infectie en reguleert de lichaamstemperatuur. Veel organen hebben meerdere rollen. Als de
rollen erg verschillend zijn horen deze organen bij meerdere orgaansystemen. De
alvleesklier produceert bijvoorbeeld enzymen die belangrijk zijn voor de werking van het
spijsverteringsstelsel, maar reguleert ook het suikergehalte in het bloed als onderdeel van
het endocriene systeem. De orgaansystemen bevatten gespecialiseerde organen gemaakt
van gespecialiseerde weefsels en cellen. In het spijsverteringsstelsel heeft elk orgaan en

, specifieke rol, de maag heeft als rol de eiwitafbraak beginnen. Dit proces heeft een beweging
nodig die word aangedreven door de maagspieren en de spijsverteringsstappen die worden
afgescheiden van de maagwand. Spijsverteringssappen hebben gespecialiseerde celtypen
nodig. Een celtype scheidt een eiwit verterend enzym af en tweede produceert zoutzuur en
een derde produceert slijm wat de maagwand beschermt. De organen zijn bekleed met
weefsels die van dezelfde basistypen zijn.

Weefsels
Er zijn vier typen dierlijke weefsels: epitheel, steunweefsel, spierweefsel en zenuwweefsel.
Epitheel = laag wat in contact staat met de buitenwereld, huid, longen, darmen, enz.