Samenvatting pathologieën

Pathologie
Buitenoor
Cerumenprop en otitis externa
Wat? Cerumenprop = oorprop
Otitis externa = ontsteking van de uitwendige gehoorgang
Klachten  Verminderd gehoor
 Acute (hevige) oorpijn
 Ontsteking
o 1) rood
o 2) gezwollen
o 3) pijn
o 4) warmte
Audiometrie Conductief verlies




Middenoor

Myringitis
Wat? Trommelvliesontsteking
Klachten  lichte jeukklachten
 loopoor
 slechthorendheid
 stinkende geur uit het oor
Audiometrie Conductief verlies
Tympanometrie


Bulleuze myringitis
Wat? Een vorm van oorontsteking waarbij kleine met vocht gevulde blaasjes zich
vastzetten op het trommelvlies
Trommelvliesontsteking
Klachten  Ernstig ongemak: totaal onverwacht en duurt 24 u tot 2 dagen.
 Pijn
 Gehoorverlies in het aangetaste oor
 Koorts.
 Afvoer van vocht uit het oor: Dit komt enkel voor als één van de
blaasjes barst. In tegenstelling tot andere vormen van
middenoorontsteking, veroorzaakt bulleuze myringitis geen vocht- of
etterophoping in het oor, maar verschillende andere
middenoorontstekingen kunnen zich op precies hetzelfde moment
voordoen.
 Volledig gevoel in de oren.
 Irritatie
Audiometrie Conductief verlies
Tympanometrie

,Trommelvliesperforatie
Wat? Gaatje in het trommelvlies
Klachten 
Audiometrie Conductief verlies
Tympanometrie Type B + groot ECV
OAE’s Aanwezig


Otitis media
Wat? Ontsteking van het middenoor
Klachten Acute otitis media
 Koorts en pijn
 Retractie
Otitis media met effusie
 Koorts en pijn
 Otorree (oorloop) door TV-perforatie wegens te hoge druk en
drainage vna de etter
Chronische otitis media
 Drukgevoel
 Pijn
 Conductief verlies
Audiometrie Conductief verlies (20 – 60 dBHL)
Tympanometrie Type B
Afwezige reflexen
OAE’s Afwezig (niet op te meten)


Cholesteatoom
Een cholesteatoom is een vorm van chronische otitis media. Het ontstaat door intrekking of ingroei van de
huid van het trommelvlies naar het middenoor. De huid van de gehoorgang, vertoont een zelfreinigend
mechanisme na vernieuwing van de huid, waarbij de hoorn (dode huidresten) afgevoerd worden en met
cerumen verdwijnen. Zodra de intrekking te diep wordt, verliest de huid haar zelfreinigend vermogen en
beginnen de dode huidresten zich op te stapelen aan de binnenzijde van het trommelvlies. Hierbij
ontstaat dan een ontsteking van de omliggende mucosa. De ontstekingscellen produceren schadelijke
stoffen, die botweefsel kunnen aantasten. Zo worden de structuren van het middenoor geleidelijk aan
aangetast en vernietigd.
Aangezien in eerste instantie de gehoorbeentjesketen beschadigd wordt, ontstaat er een conductief
gehoorverlies. In een later stadium kan ook de cochlea afgebroken worden, waardoor de cochlea aan
ontsteking wordt blootgesteld, wat zorgt voor beschadiging van de haarcellen. Dit zorgt voor een
perceptief verlies. Bijkomend kunnen ook evenwichtsstoornissen ontstaan (Cholesteatoom, 2022).
Een cholesteatoom wordt veroorzaakt door ingroei van gehoorganghuid of trommelvliesepitheel in het
middenoor of mastoïd. Een cholesteatoom kan zowel via de pars flaccida als via de pars tensa naar binnen
groeien. Het trommelvlies wordt dan naar binnen toe verplaatst en verkleeft met de mediale wand van de
koepelholte of met de gehoorbeentjesketen. Hierdoor ontstaat een retractiepocket waarin zich
laagsgewijs afgestorven epitheel opstapelt. Een dergelijke prop débris kan niet meer op natuurlijke wijze
met het trommelvlies mee naar buiten groeien en raakt als het ware ‘gevangen’ in de
middenoorstructuren. Door de progressieve epitheelopstapeling gaat de prop druk uitoefenen op de
benige omgeving, waardoor deze geërodeerd wordt. Soms is dit proces symptoomloos, maar vaak treedt
een secundaire infectie op met klachten over een foetide otorrhoea, gehoorverlies of complicaties door
destructie van de n. facialis of het labyrinth. Bij otoscopie wordt epitheeldébris in de gehoorgang

, gevonden. Daarachter is de cholesteatoomzak zichtbaar met witte keratineschilfers. Soms is er een
granulatie of poliep zichtbaar in de perforatie. De therapie van een cholesteatoom is quasi altijd
chirurgische verwijdering (Debruyne et al., 2014).
Wat?  Chronische otitis media
 Ingroei in gehoorganghuid of trommelvliesepitheel in MO of mastoïd
Klachten  Drukgevoel
 Pijn
 Conductief verlies
Audiometrie Conductief verlies (20 – 60 dBHL)
Tympanometrie Type A of B
Chirurgisch CWU (+ TORP)
Canal wand up + total ossicular replacement prothesis

CWD (+ PORP)
Canal wall down + partial ossicular replacement prothesis


Otosclerose
Otosclerose is de verweking van het bot in het binnenoor (capsula otica) die gevolgd wordt door een
sclerotische fase. Er zijn 2 vormen te onderscheiden op basis van de plaats waar deze aandoening zich in
het binnenoor voordoet. De meest voorkomende variant (fenestrale otosclerose) geeft aanleiding tot het
vastzitten van het derde gehoorbeentje, de stapes, in het ovale venster. Minder frequent voorkomend
(retro-fenestrale vorm) geeft botombouw rond en soms in de cochlea met een ander type gehoorverlies.
De fenestrale vorm geeft typisch een geleidings- of conductief gehoorverlies. Retro-fenestrale otosclerose
geeft typisch een perceptief of sensorineuraal gehoorverlies. De combinatie van deze twee is ook
mogelijk, hetgeen dan een gemengd gehoorverlies kan geven. Fenestrale otosclerose wordt vastgesteld
op basis van een conductief verlies met een eventuele Carhart-notch op het audiogram en afwezige
stapediusreflexen. Stemvorkproeven kunnen het conductieve verlies bevestigen. Tot slot dient er een CT-
scan van de rotsbeenderen afgenomen te worden. Hiermee kan ook de retro-fenestrale vorm worden
vastgesteld. Er zijn dan de typische tekenen zoals de vierde ring van Valvasori of het teken van Casselman.
Otosclerose wordt vaak behandeld met stapedotomie (Adecon, z.d.).
Wat? Verweking van het binnenoor gevolgd door een sclerotische fase
Klachten
Audiometrie Conductief, perceptief, gemengd (afhankelijk van de locatie)
Tympanometrie Type B
Stapediusreflex afwezig of afwijkend