Samenvatting H1
H1: Introduction to social neuroscience
Wat is hyperscanning?
Hyperscanning is het opnemen van activiteit in twee of meer hersenen van
personen, terwijl deze personen onderling sociale activiteiten doen.
Wat is social psychology?
Sociale psychologie probeert te begrijpen hoe gedachten, gevoelens en
gedragingen van individuen beïnvloedt worden door de fysieke, ingebeelde of
geimpliceerde aanwezigheid van andere mensen.
Sociale neurowetenschappen = een poging om door middel van neurale
mechanismen te begrijpen hoe de gedachten, gevoelens en gedragingen van een
individu worden beïnvloed door andere mensen.
Wat is cognitive psychology?
Cognitieve psychologie bestudeert mentale processen zoals denken, waarnemen,
spreken, acteren en plannen.
Deze tak van psychologie heeft ook een belangrijke functie in de sociale
neurowetenschappen. Ze proberen namelijk complexe sociale gedragingen te
onderscheiden in simpelere mechanismen.
Op welk gebied moet de social neuroscience nog verbeteren?
Onderzoekers geven aan dat er nog te weinig ecological validity is. Dit houdt in
dat er nog te weinig gekeken wordt naar de betekenis van een uitkomst van een
onderzoek voor de echte wereld. Veel onderzoeken zijn nog té beperkt in hun
laboratoriumcontext.
The social brain?
Is er een apart sociaal brein?
Samenvatting H1 1
, Het kan zijn dat er aparte neurale verbindingen zijn die te maken hebben met
sociale cognitie en niet met andere vormen van cognitieve verwerking. Dit heeft te
maken met:
modularity = bepaalde cognitieve processen zijn beperkt in de type informatie
die ze verwerken en de type van verwerking die ze uitvoeren
domain specificity = het idee dat een cognitief proces gespecialiseerd is voor
maar één soort informatie.
Het alternatieve antwoord is dat er geen apart gespecialiseerd sociaal brein is,
maar dat dit gebied ook betrokken is bij niet-sociale aspecten van de cognitie.
Er zijn wetenschappers die een tussenweg beargumenteren. Zij zeggen dat er geen
gebieden van het sociale brein zijn die speciaal zijn, maar dat er bepaalde neurale
mechanismen speciaal voor sociale processen gebruikt worden. Een voorbeeld
hiervan zijn spiegelneuronen.
Welke drie manieren van bekijken van het ‘’sociale brein’’ gebruiken Barrett en
Satpute?
1. Een simpele domein-specifieke visie → bepaalde hersengebieden zijn
gespecialiseerd in bepaalde soorten sociale informatie
2. Een netwerkvisie → elk gebied in het netwerk heeft een hoge mate van
specialisatie
3. Geen specialisatie → geen specifieke gebieden of netwerken die gedeeld
worden in sociaal en niet-sociaal betrokken.
Is neuroscience an appropriate level of explanation for studying social behavior?
Wat is reductionism?
Reductionisme betekent dat een bepaald type uitleg van een fenomeen na verloop
van tijd vervangen wordt door een andere, meer basale uitleg. Sociale
neurowetenschappers proberen dit niet te doen. Ze proberen juist bruggetjes te
slaan tussen de verschillende niveaus van uitleg in plaats van het een te vervangen
door het ander.
Wat is reverse inference?
Dit is een andere manier om een brug te slaan. Hierbij wordt een poging gedaan om
de natuur van cognitieve processen af te leiden uit neurowetenschappelijke data.
Samenvatting H1 2
, Voorbeeld:
Forward inference = als iemand bang is, wordt de amygdala geactiveerd.
Reverse inference = als de amygdala geactiveerd is, dan is iemand bang.
Dus reverse = neurodata → cognitieve informatie. Het is een geldige methode,
maar er zitten zeker haken aan ogen aan. Zo’n inferentie hoeft niet altijd te kloppen.
Wat houdt het blank slate scenario in?
Er is een scenario waarin neurowetenschappelijke data niets hoeft te zeggen over
sociale processen. Dit is het geval van een blank slate, een wit papier. Dit idee wil
zeggen dat de hersenen omgevingssignalen leren oppikken zonder ook maar enige
vooroordelen, beperkingen of voorkennis te gebruiken bij dat leren. De natuur van
sociale interacties is dan compleet toerekenbaar aan de cultuur.
Hoe kan agressie gebruikt worden als voorbeeld om interacterende niveaus uit te
leggen?
Het patroon tussen de hoeveelheid agressie er in een cultuur voorkomt, is niet
random. Er is een verband tussen de hoeveelheid inkomensongelijkheid in een
cultuur en de hoeveelheid agressie. Dit is een culturele factor, en geen biologische.
Toch is het niet cultureel dat agressie te maken heeft met de hoeveelheid controle
over bronnen en de waargenomen hoeveelheid onrecht die mensen ervaren. Zo
kunnen culturele verschillen als een gashendel of rem werken op biologische
neigingen.
→ voorbeeld: niveaus van testosteron zijn gecorreleerd met niveaus van
agressie bij mannen met een laag SES, maar niet bij een hoog SES. Zo werkt
hoog SES dus als een rem en laag SES dus als een gashendel op de
biologische invloeden.
Is er een biologische basis voor cultuur?
De vorming van cultuur heeft alles te maken met neurale mechanismen die
reageren op de herhaalde patronen van gedrag bij andere mensen, waar we ons
positief mee associëren en die de kans verhogen dat we zelf ook deze gedragingen
gaan vertonen.
Wat is cultural neuroscience?
Samenvatting H1 3
, Dit is een interdisciplinair onderzoeksveld wat een brug probeert te slaan tussen
culturele psychologie, neurowetenschappen en neurogenetica. Neurobiologische
processen in het brein helpen om culturele waarden, praktijken en overtuigingen te
vormen, maar ook dat culturele verschillen hun invloed op het brein hebben.
Wat houdt gene-culture co-evolution in?
Een cultuur kan frequenties van genen beïnvloeden in een populatie, en genen
kunnen een impact hebben op de culturele evolutie, via psychologische aanleg.
Hoe verschillen genen voor sociale gevoeligheid over verschillende culturen?
In een collectivistische cultuur zijn er meer genen aanwezig die te maken hebben
met sociale gevoeligheid dan in een individualistische cultuur. Een mogelijke
conclusie is dat genen en cultuur mede-geëvolueerd zijn.
korte variant van serotonine is meer aanwezig in collectivistische culturen
G variant van de mu-opioid receptor is meer aanwezig in collectivistische
culturen
Hieruit blijkt dus dat verschillen op het laagste niveau van de neurowetenschappen
(genetische codes) interacteren met het hoogste niveau van analyse in de
psychologie (hele culturen)!.
Samenvatting H1 4
H1: Introduction to social neuroscience
Wat is hyperscanning?
Hyperscanning is het opnemen van activiteit in twee of meer hersenen van
personen, terwijl deze personen onderling sociale activiteiten doen.
Wat is social psychology?
Sociale psychologie probeert te begrijpen hoe gedachten, gevoelens en
gedragingen van individuen beïnvloedt worden door de fysieke, ingebeelde of
geimpliceerde aanwezigheid van andere mensen.
Sociale neurowetenschappen = een poging om door middel van neurale
mechanismen te begrijpen hoe de gedachten, gevoelens en gedragingen van een
individu worden beïnvloed door andere mensen.
Wat is cognitive psychology?
Cognitieve psychologie bestudeert mentale processen zoals denken, waarnemen,
spreken, acteren en plannen.
Deze tak van psychologie heeft ook een belangrijke functie in de sociale
neurowetenschappen. Ze proberen namelijk complexe sociale gedragingen te
onderscheiden in simpelere mechanismen.
Op welk gebied moet de social neuroscience nog verbeteren?
Onderzoekers geven aan dat er nog te weinig ecological validity is. Dit houdt in
dat er nog te weinig gekeken wordt naar de betekenis van een uitkomst van een
onderzoek voor de echte wereld. Veel onderzoeken zijn nog té beperkt in hun
laboratoriumcontext.
The social brain?
Is er een apart sociaal brein?
Samenvatting H1 1
, Het kan zijn dat er aparte neurale verbindingen zijn die te maken hebben met
sociale cognitie en niet met andere vormen van cognitieve verwerking. Dit heeft te
maken met:
modularity = bepaalde cognitieve processen zijn beperkt in de type informatie
die ze verwerken en de type van verwerking die ze uitvoeren
domain specificity = het idee dat een cognitief proces gespecialiseerd is voor
maar één soort informatie.
Het alternatieve antwoord is dat er geen apart gespecialiseerd sociaal brein is,
maar dat dit gebied ook betrokken is bij niet-sociale aspecten van de cognitie.
Er zijn wetenschappers die een tussenweg beargumenteren. Zij zeggen dat er geen
gebieden van het sociale brein zijn die speciaal zijn, maar dat er bepaalde neurale
mechanismen speciaal voor sociale processen gebruikt worden. Een voorbeeld
hiervan zijn spiegelneuronen.
Welke drie manieren van bekijken van het ‘’sociale brein’’ gebruiken Barrett en
Satpute?
1. Een simpele domein-specifieke visie → bepaalde hersengebieden zijn
gespecialiseerd in bepaalde soorten sociale informatie
2. Een netwerkvisie → elk gebied in het netwerk heeft een hoge mate van
specialisatie
3. Geen specialisatie → geen specifieke gebieden of netwerken die gedeeld
worden in sociaal en niet-sociaal betrokken.
Is neuroscience an appropriate level of explanation for studying social behavior?
Wat is reductionism?
Reductionisme betekent dat een bepaald type uitleg van een fenomeen na verloop
van tijd vervangen wordt door een andere, meer basale uitleg. Sociale
neurowetenschappers proberen dit niet te doen. Ze proberen juist bruggetjes te
slaan tussen de verschillende niveaus van uitleg in plaats van het een te vervangen
door het ander.
Wat is reverse inference?
Dit is een andere manier om een brug te slaan. Hierbij wordt een poging gedaan om
de natuur van cognitieve processen af te leiden uit neurowetenschappelijke data.
Samenvatting H1 2
, Voorbeeld:
Forward inference = als iemand bang is, wordt de amygdala geactiveerd.
Reverse inference = als de amygdala geactiveerd is, dan is iemand bang.
Dus reverse = neurodata → cognitieve informatie. Het is een geldige methode,
maar er zitten zeker haken aan ogen aan. Zo’n inferentie hoeft niet altijd te kloppen.
Wat houdt het blank slate scenario in?
Er is een scenario waarin neurowetenschappelijke data niets hoeft te zeggen over
sociale processen. Dit is het geval van een blank slate, een wit papier. Dit idee wil
zeggen dat de hersenen omgevingssignalen leren oppikken zonder ook maar enige
vooroordelen, beperkingen of voorkennis te gebruiken bij dat leren. De natuur van
sociale interacties is dan compleet toerekenbaar aan de cultuur.
Hoe kan agressie gebruikt worden als voorbeeld om interacterende niveaus uit te
leggen?
Het patroon tussen de hoeveelheid agressie er in een cultuur voorkomt, is niet
random. Er is een verband tussen de hoeveelheid inkomensongelijkheid in een
cultuur en de hoeveelheid agressie. Dit is een culturele factor, en geen biologische.
Toch is het niet cultureel dat agressie te maken heeft met de hoeveelheid controle
over bronnen en de waargenomen hoeveelheid onrecht die mensen ervaren. Zo
kunnen culturele verschillen als een gashendel of rem werken op biologische
neigingen.
→ voorbeeld: niveaus van testosteron zijn gecorreleerd met niveaus van
agressie bij mannen met een laag SES, maar niet bij een hoog SES. Zo werkt
hoog SES dus als een rem en laag SES dus als een gashendel op de
biologische invloeden.
Is er een biologische basis voor cultuur?
De vorming van cultuur heeft alles te maken met neurale mechanismen die
reageren op de herhaalde patronen van gedrag bij andere mensen, waar we ons
positief mee associëren en die de kans verhogen dat we zelf ook deze gedragingen
gaan vertonen.
Wat is cultural neuroscience?
Samenvatting H1 3
, Dit is een interdisciplinair onderzoeksveld wat een brug probeert te slaan tussen
culturele psychologie, neurowetenschappen en neurogenetica. Neurobiologische
processen in het brein helpen om culturele waarden, praktijken en overtuigingen te
vormen, maar ook dat culturele verschillen hun invloed op het brein hebben.
Wat houdt gene-culture co-evolution in?
Een cultuur kan frequenties van genen beïnvloeden in een populatie, en genen
kunnen een impact hebben op de culturele evolutie, via psychologische aanleg.
Hoe verschillen genen voor sociale gevoeligheid over verschillende culturen?
In een collectivistische cultuur zijn er meer genen aanwezig die te maken hebben
met sociale gevoeligheid dan in een individualistische cultuur. Een mogelijke
conclusie is dat genen en cultuur mede-geëvolueerd zijn.
korte variant van serotonine is meer aanwezig in collectivistische culturen
G variant van de mu-opioid receptor is meer aanwezig in collectivistische
culturen
Hieruit blijkt dus dat verschillen op het laagste niveau van de neurowetenschappen
(genetische codes) interacteren met het hoogste niveau van analyse in de
psychologie (hele culturen)!.
Samenvatting H1 4
