Week 1: Wie heeft de macht in Europa?
Van 1951 tot 2005, toen Europa steeds meer samenwerkte
Als we denken aan macht in Europa, denken we aan Brussel. Dat is de plek waar veel
kantoren en diplomaten zijn. Maar veel mensen vinden Brussel maar moeilijk te begrijpen.
Het is serieus en niet echt interessant.
Brussel heeft:
- Het belangrijkste machtcentrum van Europa
- 100.000 mensen uit verschillende EU-landen die er wonen (Bruxpats)
- 5.000 diplomaten
- 30.000 mensen die proberen politici te beïnvloeden (lobbyisten)
- 1.500 journalisten (en steeds meer)
Hier worden belangrijke beslissingen genomen, zelfs wetten die in Nederland gelden. Maar
er is niet veel politiek drama. Burgers voelen zich vaak niet betrokken (ze zijn er bijna niet).
Hoe kun je mensen betrokken maken bij politiek?
Omdat zoveel landen betrokken zijn, moeten beslissingen in Brussel vaak een compromis
zijn. Dat betekent dat niemand helemaal krijgt wat ze willen. Alle beslissingen en wetten
worden vaak toegeschreven aan "Brussel" (wat eigenlijk de EU is). Maar wanneer is iets nu
echt de schuld van Brussel? Wanneer ligt het aan hen?
Hoe de EU begon:
- Het begon na de Tweede Wereldoorlog
- Mensen wilden samenwerken om vrede te bewaren en om te voorkomen dat Duitsland te
machtig zou worden
- De Verenigde Staten wilde dat Europa samenwerkte voor hun eigen belang
- Jean Monnet was een belangrijke figuur die de Europese samenwerking bedacht
- Ze wilden niet meer oorlog, maar juist economische samenwerking
- Dit was een uniek project, nergens anders in de wereld was er zoiets als de EU
- Jean Monnet wordt gezien als de oprichter van de EU
De eerste verdragen:
- In 1950 was er het Schuman-plan, wat leidde tot de Europese Gemeenschap voor Kolen en
Staal in 1952
- Dit was het eerste experiment waarbij landen een deel van hun macht opgaven. Ze wilden
voorkomen dat er nog een oorlog zou komen, en kolen en staal waren belangrijk voor
oorlogvoering.
- In 1957 was er het Verdrag van Rome, waardoor de Europese Economische Gemeenschap
(EEG) werd opgericht
- Ze wilden een douane-unie creëren (geen grenzen meer voor handel) en een interne markt
waar goederen, diensten, geld en mensen vrij konden bewegen
, - In 1992 werd de EEG de Europese Unie (EU), en het ging verder dan alleen economische
samenwerking. Ze gingen ook samenwerken op gebieden als buitenlands beleid, veiligheid,
en er kwam zelfs een gezamenlijke munt (de euro).
De komst van de EU bracht veel voordelen. Dingen werden makkelijker, en er was meer
gelijkheid tussen landen:
- Grenzen werden opgeheven
- Er werd veel geld geïnvesteerd in wegen, treinen, en onderwijs
- Multinationale bedrijven werden strenger gereguleerd
- Mensenrechten werden beschermd
- Het zorgde voor vrede
Dit was nog nooit eerder op zo'n grote schaal gebeurd in de geschiedenis. De EU was een
unieke prestatie op politiek en diplomatiek gebied. Maar de EU is ook heel ingewikkeld. Dit
wordt pas duidelijk wanneer het misgaat, zoals bij de Brexit. Maar daarover later meer.
Wat de EU heeft bereikt:
- Het is een machtige groep van meer dan 500 miljoen mensen
- Ze werken goed samen en zijn een voorbeeld voor de rest van de wereld
- Ze kunnen grote bedrijven zoals Amazon en Facebook boetes geven als ze zich niet aan de
regels houden
- De regels van de EU worden overgenomen in andere delen van de wereld
Maar de laatste jaren zijn mensen minder enthousiast over de EU. Ze vragen zich af wie er
echt profiteert van de EU:
- De meeste mensen hebben het financieel beter door de EU, maar niet iedereen
- De euro wordt niet door iedereen gewaardeerd en heeft problemen gehad
- Minder mensen gaan stemmen bij de Europese verkiezingen
- Er zijn ook minder mensen die de EU steunen
Van 2005 tot 2020: Belangrijke momenten
De keerzijde van Europese samenwerking:
- De EU wordt gezien als een technocratie, geleid door bureaucraten en ambtenaren
- Mensen begrijpen niet altijd wat er gebeurt in Brussel
- De EU groeit steeds meer, maar er zijn weinig duidelijke grenzen
- Burgers hebben weinig zeggenschap over wat er gebeurt
Om de EU beter te begrijpen, moeten we kijken naar de verschillende delen van de EU:
1. Europese Raad: Hier zitten de leiders van de landen bij elkaar.
2. Europese Commissie: Hier werken mensen die plannen maken en regels uitvoeren.
3. Europees Parlement: Dit wordt gekozen door de burgers van de EU.
Er zijn vaak botsingen tussen de landen in de EU. Ieder land heeft evenveel zeggenschap, wat
soms problemen oplevert. Burgers willen soms iets anders dan de diplomaten.
Van 1951 tot 2005, toen Europa steeds meer samenwerkte
Als we denken aan macht in Europa, denken we aan Brussel. Dat is de plek waar veel
kantoren en diplomaten zijn. Maar veel mensen vinden Brussel maar moeilijk te begrijpen.
Het is serieus en niet echt interessant.
Brussel heeft:
- Het belangrijkste machtcentrum van Europa
- 100.000 mensen uit verschillende EU-landen die er wonen (Bruxpats)
- 5.000 diplomaten
- 30.000 mensen die proberen politici te beïnvloeden (lobbyisten)
- 1.500 journalisten (en steeds meer)
Hier worden belangrijke beslissingen genomen, zelfs wetten die in Nederland gelden. Maar
er is niet veel politiek drama. Burgers voelen zich vaak niet betrokken (ze zijn er bijna niet).
Hoe kun je mensen betrokken maken bij politiek?
Omdat zoveel landen betrokken zijn, moeten beslissingen in Brussel vaak een compromis
zijn. Dat betekent dat niemand helemaal krijgt wat ze willen. Alle beslissingen en wetten
worden vaak toegeschreven aan "Brussel" (wat eigenlijk de EU is). Maar wanneer is iets nu
echt de schuld van Brussel? Wanneer ligt het aan hen?
Hoe de EU begon:
- Het begon na de Tweede Wereldoorlog
- Mensen wilden samenwerken om vrede te bewaren en om te voorkomen dat Duitsland te
machtig zou worden
- De Verenigde Staten wilde dat Europa samenwerkte voor hun eigen belang
- Jean Monnet was een belangrijke figuur die de Europese samenwerking bedacht
- Ze wilden niet meer oorlog, maar juist economische samenwerking
- Dit was een uniek project, nergens anders in de wereld was er zoiets als de EU
- Jean Monnet wordt gezien als de oprichter van de EU
De eerste verdragen:
- In 1950 was er het Schuman-plan, wat leidde tot de Europese Gemeenschap voor Kolen en
Staal in 1952
- Dit was het eerste experiment waarbij landen een deel van hun macht opgaven. Ze wilden
voorkomen dat er nog een oorlog zou komen, en kolen en staal waren belangrijk voor
oorlogvoering.
- In 1957 was er het Verdrag van Rome, waardoor de Europese Economische Gemeenschap
(EEG) werd opgericht
- Ze wilden een douane-unie creëren (geen grenzen meer voor handel) en een interne markt
waar goederen, diensten, geld en mensen vrij konden bewegen
, - In 1992 werd de EEG de Europese Unie (EU), en het ging verder dan alleen economische
samenwerking. Ze gingen ook samenwerken op gebieden als buitenlands beleid, veiligheid,
en er kwam zelfs een gezamenlijke munt (de euro).
De komst van de EU bracht veel voordelen. Dingen werden makkelijker, en er was meer
gelijkheid tussen landen:
- Grenzen werden opgeheven
- Er werd veel geld geïnvesteerd in wegen, treinen, en onderwijs
- Multinationale bedrijven werden strenger gereguleerd
- Mensenrechten werden beschermd
- Het zorgde voor vrede
Dit was nog nooit eerder op zo'n grote schaal gebeurd in de geschiedenis. De EU was een
unieke prestatie op politiek en diplomatiek gebied. Maar de EU is ook heel ingewikkeld. Dit
wordt pas duidelijk wanneer het misgaat, zoals bij de Brexit. Maar daarover later meer.
Wat de EU heeft bereikt:
- Het is een machtige groep van meer dan 500 miljoen mensen
- Ze werken goed samen en zijn een voorbeeld voor de rest van de wereld
- Ze kunnen grote bedrijven zoals Amazon en Facebook boetes geven als ze zich niet aan de
regels houden
- De regels van de EU worden overgenomen in andere delen van de wereld
Maar de laatste jaren zijn mensen minder enthousiast over de EU. Ze vragen zich af wie er
echt profiteert van de EU:
- De meeste mensen hebben het financieel beter door de EU, maar niet iedereen
- De euro wordt niet door iedereen gewaardeerd en heeft problemen gehad
- Minder mensen gaan stemmen bij de Europese verkiezingen
- Er zijn ook minder mensen die de EU steunen
Van 2005 tot 2020: Belangrijke momenten
De keerzijde van Europese samenwerking:
- De EU wordt gezien als een technocratie, geleid door bureaucraten en ambtenaren
- Mensen begrijpen niet altijd wat er gebeurt in Brussel
- De EU groeit steeds meer, maar er zijn weinig duidelijke grenzen
- Burgers hebben weinig zeggenschap over wat er gebeurt
Om de EU beter te begrijpen, moeten we kijken naar de verschillende delen van de EU:
1. Europese Raad: Hier zitten de leiders van de landen bij elkaar.
2. Europese Commissie: Hier werken mensen die plannen maken en regels uitvoeren.
3. Europees Parlement: Dit wordt gekozen door de burgers van de EU.
Er zijn vaak botsingen tussen de landen in de EU. Ieder land heeft evenveel zeggenschap, wat
soms problemen oplevert. Burgers willen soms iets anders dan de diplomaten.
