Samenvatting Latijn Christenbrief Vertaling + Analyse

Latijn samenvatting – Christenbrief

1. Culturele achtergrond

Eerste keer dat christianum wordt genoemd in de Romeinse samenleving, er ontstaat een
langzaam proces van heidense goden naar het christendom.

Plinius was gouverneur in het Oosten, daar kwam Plinius mensen tegen die zich
‘Christianum’ noemde. Er gingen roddels rond bij de Romeinen dat er veel incest gepleegd
werd bij de Christenen, doordat ze elkaar broeder en zuster noemden. Ook dachten de
Romeinen dat ze kannibalen waren door het drinken van wijn (bloed v. Jezus) en brood
(lichaam v Jezus) tijdens het avondmaal. Ook het principe van monotheïsme, dat er maar 1
God zou zijn, beviel de Romeinen niet. Dit zou volgens hen de andere goden kwetsen. Het
Christendom werd dus niet goed opgenomen door de Romeinen. Plinius besluit om op
onderzoek uit te gaan.

Plinius staat in verbinding met keizer Trajanus (keizer Rome), omdat hij gouverneur in
Bithynië is. Plinius schrijft een brief aan de keizer wat hij heeft gezien onder de Christenen.
Trajanus geeft antwoord → “je doet het goed, ga zo door” – aldus Trajanus. Trajanus maakte
zich niet zo druk over de Christenen. Het was namelijk heel normaal bij de Romeinen als er
nieuwe goden bijkwamen, doordat er nieuwe rijken met andere volken bij het Romeinse Rijk
kwamen. De nieuwe goden werden dan in Rome geïntroduceerd → “als we maar genoeg
bonden hebben met de goden dan is dat gunstig voor ons” – Romeinse bevolking.

Pax deorum: vrede van de goden
- We moeten zorgen voor een verbintenis tussen ons en de goden door (bijv.
cadeautjes), zodat de goden zorgen dat het goed gaat met de Romeinen.
- Alle goden mogen erbij → we maken daar mooie tempels voor, maar monotheïsme
erkennen we niet in het Romeinse rijk.

De Christenvervolgingen waren geen consequente bezigheid van de Romeinen, veel mensen
denken dit daarentegen wel. De christenvervolgingen waren;
1. Altijd plaatsgebonden
2. In een bepaalde periode (kort)

Achtergrond Plinius
- Gaius Plinius Caecilius Secundus
Voornaam – familienaam – bijnaam – de tweede (extra)
- ‘Secundus’ geeft aan dat Plinius een geadopteerde man is, hij krijgt zijn tweede naam
doordat hij door iemand anders geadopteerd is.
- Plinius was de zoon van een rijke grootgrondbezitter, L. Caecilius Cilo, maar die stierf
toen Plinius nog erg jong was. Er moest een voogd worden aangesteld, namelijk de
oom van Plinius, Gaius Plinius Caecilius (maior).
- Zijn oom was een bekende man
o Hij was wetenschapper: zoveel mogelijk kennis opschrijven → naturalis
historica (encyclopedie)

, o Hij was vlootcommandant in Misenum. Toen de Vesuvius uitbarstte was hij
gelegerd; hij ging kijken uit nieuwsgierigheid
o Plinius minor (onze Plinius), schreef over de dood van zijn oom bij de
Vesuvius.
- Plinius woonde in het noorden van Italië in het stadje Comum: Comomeer.
- Plinius was gouverneur van Bithynië (Griekenland).
- Hij is geboren in 62 na Chr en overleden in 113 na Chr toen hij op de terugreis was
vanuit Bithynië.
- Plinius behoorde niet tot de hoogste aristocratie, hij was een ‘eques’ → als eques
ben je in staat om een paard te kopen om als ’t ware mee te doen in het leger. In
como behoorde Plinius dus tot eques

Werken
- Plinius minor heeft 10 boeken → bestaande uit briefen
- Zijn 1e 9 boeken gaan over de correspondentie van familie
- Boek 10 bevat de brieven naar keizer Trajanus (Christenbrief)


2. Vertaling

Oranje
= Nominativus
Paars
= Gerundivum
Blauw
= Genitivus
Roze
= Gerundium
Groen
= Dativus
Grijs
= Participium
Rood
= Accusativus
onderstreept
= Indicativus
Geel
= Ablativus
dubbelonderstreept
= Conjunctivus
Donkerblauw
= Stijlfiguren
Donker rood
= vocativus
Licht groen
= Superlativus/ comparativus
Infinitief
= cursief
Congruentie
= dikgedrukt




Romeinse onzekerheid over hoe om te gaan christenen.